Sahih Muslim, KITAB AL-JIHAD WA'L-SIYAR

✦

Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.

Sahih muslim kitab al-jihad wa'l-siyar (het boek van djihad en expeditie)
Inleiding
Hoofdstuk 1 : betreffende toestemming om een raid te maken, zonder ultimatum, op de ongelovigen die reeds zijn uitgenodigd om de islam te accepteren
Hoofdstuk 2 : aanstelling van de leiders van expedities door de imam en zijn advies aan hen over de etiquette van oorlog en gerelateerde zaken
Hoofdstuk 3 : bevel om mildheid te betrachten en het creëren van afkeer (van de religie) te vermijden
Hoofdstuk 4 : verbod (verdenking) van schending van het geloof
Hoofdstuk 5 : rechtvaardiging voor het gebruik van list in oorlog
Hoofdstuk 6 : men mag geen confrontatie met de vijand wensen, maar het is essentieel om geduld te tonen tijdens de confrontatie
Hoofdstuk 7 : wenselijkheid om te bidden om overwinning op het moment van confrontatie met de vijand
Hoofdstuk 8 : verbod van het doden van vrouwen en kinderen in oorlog
Hoofdstuk 9 : toelaatbaarheid van het doden van vrouwen en kinderen tijdens nachtelijke raids, mits het niet opzettelijk is
Hoofdstuk 10 : rechtvaardiging voor het kappen en verbranden van bomen
Hoofdstuk 11 : de buit van oorlog, specifiek verordineerd voor deze umma
Hoofdstuk 12 : BUIT VAN OORLOG
Hoofdstuk 13 : betreffende het recht van de vechter op de bezittingen van degene die door hem in de strijd is gedood
Hoofdstuk 14 : aanvullende beloning voor de vechters en repatriëring van de vijandelijke gevangenen als losgeld voor de moslims
Hoofdstuk 15 : fai' (eigendom dat wordt genomen van de vijand zonder een formele oorlog)
Hoofdstuk 16 : de uitspraak van de profeet (vrede zij met hem): "wij (profeten) hebben geen erfgenamen; wat we achterlaten is (voor de) liefdadigheid"
Hoofdstuk 17 : verdeling van de buit onder de vechters
Hoofdstuk 18 : de hulp van engelen in Badr en de toelaatbaarheid van de buit van oorlog
Hoofdstuk 19 : het vastbinden van de gevangenen en het opsluiten ervan en rechtvaardiging voor het vrijlaten ervan zonder losgeld
Hoofdstuk 20 : evacuatie van de joden uit de Hidjaz
Hoofdstuk 21 : rechtvaardiging voor het doden van degenen die schuldig zijn aan schending van vertrouwen en het laten overgeven van de bewoners van de fort op de arbitrage van een rechtvaardige persoon
Hoofdstuk 22 : snelheid tonen in djihad en de meer dringende van de twee acties voorrang geven bij het maken van een keuze tussen hen
Hoofdstuk 23 : terugkeer van hun geschenken aan de Ansar door de Muhajirs toen de laatste rijk werden als gevolg van de veroveringen
Hoofdstuk 24 : rechtvaardiging voor het nemen van voedsel in het land van de vijand
Hoofdstuk 25 : de brief van de heilige profeet (vrede zij met hem) aan Hirakl (Caesar) waarin hij hem uitnodigt om de islam te omarmen
Hoofdstuk 26 : brieven van de heilige profeet (vrede zij met hem) aan de koningen van de ongelovigen, waarin hij hen uitnodigt voor Allah, de Verhevene en Glorieuze
Hoofdstuk 27 : de slag bij Hunain
Hoofdstuk 28 : DE SLAG BIJ TA'IF
Hoofdstuk 29 : DE SLAG BIJ BADR
Hoofdstuk 30 : de verovering van Mekka
Hoofdstuk 31 : verwijdering van de afgoden uit de omgeving van de Ka'ba
Hoofdstuk 32 : geen Qoeraisjiet zal worden gedood, gebonden met handen en voeten, na de verovering van Mekka
Hoofdstuk 33 : het vredesverdrag van Hudaibiya
Hoofdstuk 34 : HET NA HOEDEN VAN EEN VERDRAG
Hoofdstuk 35 : de slag bij Ahzab of de slag bij de gracht
Hoofdstuk 36 : DE SLAG BIJ Uhud
Hoofdstuk 37 : de toorn van Allah op een persoon die door de profeet zelf (vrede zij met hem) wordt gedood
Hoofdstuk 38 : de vervolging van de heilige profeet (vrede zij met hem) door de ongelovigen en huichelaars
Hoofdstuk 39 : over het verzoek van de heilige profeet (vrede zij met hem) om hulp van Allah en zijn geduld bij de vervolging van de huichelaars
Hoofdstuk 40 : de moord op abu jahl
Hoofdstuk 41 : de moord op ka'b b. ashraf, (de kwaadaardige genie) van de joden
Hoofdstuk 42 : de slag bij khaibar
Hoofdstuk 43 : de slag bij ahzab of khandaq (de stammen of de gracht)
Hoofdstuk 44 : dhu qarad en andere veldslagen
Hoofdstuk 45 : betreffende het woord van Allah, de Verhevene: "Hij is Hij Die hun handen tegen u heeft ingedamd" tot het einde van het vers
Hoofdstuk 46 : het vechten van vrouwen naast mannen
Hoofdstuk 47 : vrouwen die deelnemen aan de djihad moeten een prijs krijgen, maar geen regulier aandeel in de buit, en verbod om kinderen van de vijand te doden
Hoofdstuk 48 : het aantal oorlogen dat door de heilige profeet (vrede zij met hem) is gevoerd
Hoofdstuk 49 : de expeditie genaamd dhat-ur-riqa'
Hoofdstuk 50 : afkeuring van het zoeken naar hulp van een ongelovige in een militaire campagne
INLEIDINGHet woord djihad is afgeleid van het werkwoord jahada, wat "hij spendeerde inspanning" betekent. Dus letterlijk betekent djihad inspanning, streven; maar in religieus-juridische zin betekent het de inspanning van iemands macht tot het uiterste van iemands capaciteit in de zaak van Allah. Daarom is het woord djihad gebruikt als het antoniem van het woord Qu,ud (zitten) in de Heilige Koran (iv. 95). Djihad in de islam is dus geen daad van geweld die lukraak gericht is tegen de niet-moslims; het is de naam die wordt gegeven aan een alomvattende strijd die een moslim tegen het kwaad moet lanceren, in welke vorm of gestalte het dan ook verschijnt. Qital fi sabilillah (vechten in de weg van Allah) is slechts één aspect van djihad.

Zelfs deze qital in de islam is geen daad van waanzinnige brutaliteit. Het heeft zijn materiële en morele functies, d.w.z. zelfbehoud en het behoud van de morele orde in de wereld. Het oordeel van alle religieuze en ethische filosofieën - oud en modern - rechtvaardigt oorlog op morele gronden.

Wanneer een natie wordt aangevallen door de ambities en hebzucht van een ander, is de doctrine van niet-verzet anti-sociaal, omdat het niet alleen de niet-bevestiging van de eigen rechten inhoudt, maar ook die van anderen die bescherming nodig hebben tegen de krachten van tirannie en onderdrukking. Een moslim is belast met de verantwoordelijkheid om zichzelf en al degenen die zijn bescherming zoeken te beschermen. Hij kan zich niet veroorloven om de verdedigingsloze mensen, oude mannen, vrouwen en kinderen over te laten aan privatie, lijden en moreel gevaar. Vechten in de islam vertegenwoordigt daarom in de islamitische wet wat bekend staat bij westerse juristen als "rechtvaardige oorlog".

De allereerste openbaring waarin toestemming wordt gegeven om oorlog te voeren tegen de krachten van het kwaad, vat de doelen en objecten van qital in de islam samen:

"Toegestaan' zijn degenen die worden aangevallen, omdat ze zijn onderdrukt. En waarlijk, Allah is meer Krachtig voor hun hulp. Degenen die uit hun huizen zijn verdreven onrechtvaardig, slechts omdat ze zeiden: 'Onze Heer is Allah,' want als er niet 'Allah's afweren was door middel van anderen, kluisters en kerken en moskeeën, waarin de naam van Allah vaak wordt genoemd, zouden ze zeker zijn neergetrokken. Voorwaar, Allah helpt degene die Hem helpt. Zie! Allah is Sterk. Almachtig" (xxii. 39.41).

Deze verzen spreken eloquent over 'het feit dat het niet voor de verwerving van grondgebied of voor de liefde voor macht en onderscheiding is dat de moslims toestemming hebben om wapens te richten tegen de vijand. Ze werden daartoe gemachtigd omdat hun zeer bestaan moeilijk was gemaakt door de hooghartigheid van de Mekkanen. De Heilige Koran heeft dit punt verduidelijkt in het volgende vers:

"En wat is er dat je niet vecht in de weg van Allah en voor de onderdrukten onder de mannen en vrouwen en kinderen die zeggen: 'Onze Heer! Haal ons eruit van de stad waar de mensen onderdrukkers zijn en schenk ons van U een vriend en schenk ons van U een helper'" (iv. 75).

De oorlog in de Islam wordt gevoerd met het oog op het veiligstellen van vrijheid voor degenen die kreunen onder de onderdrukking van harteloze tirannen. Het is de plicht van de moslims om hun lijden te verlichten en voor hen een atmosfeer van vrede en veiligheid te creëren.

Vervolgens wordt in de volgende vers een onderscheid gemaakt tussen twee soorten oorlog: de ene die wordt gevoerd voor de sake van Allah en de andere die wordt gevoerd voor kwade doeleinden:

"Degenen die geloven, vechten in de weg van Allah, en degenen die ongelovig zijn, vechten in de weg van de duivel. Dus vecht tegen de vrienden van Satan; voorwaar, hun strategie is inderdaad zwak" (iv. 76).

Het is duidelijk gemaakt dat degenen die vechten voor zelfverheerlijking of voor de uitbuiting van de zwakken in feite vrienden van de duivel zijn; terwijl degenen die de wapens ter hand nemen om tirannie en agressie te beteugelen, om het kwaad uit de menselijke samenleving te elimineren, in de weg van Allah vechten.

Zomaar vechten is dus geen *djihad* in de Islam; het is het nobele doel alleen dat er een heilige streven van maakt, zoals toewijding en gebed.

Het wordt overgeleverd op de autoriteit van Abu Musa Ash'ari dat eens een man naar de Heilige Profeet (vrede zij met hem) ging en zei: "De ene man vecht voor de sake van buit, de tweede vecht voor roem en glorie en de derde om zijn moed en vaardigheid te tonen; welke van hen is de strijder voor de zaak van Allah?" Waarop de Heilige Profeet (vrede zij met hem) antwoordde: "Hij die vecht met het enige doel dat het woord van Allah het meest wordt, is een *Mujahid* in de zaak van de Heer."

Een *Mujahid* is dus een nobel persoon die zijn leven offert voor het bereiken van verheven doelen. Hij wordt aangedreven door menselijke overwegingen, heft wapens niet onder de impuls van woede en wraak, maar met wil, vooruitziendheid, vasthoudendheid en medeleven, en zijn gedrag draagt de stempel van menselijk intellect, menselijke sympathie en een gevoel voor rechtvaardigheid.

De Heilige Koran heeft dit punt in Soera Anfal uitgelegd in deze woorden:

"O jullie die geloven, wanneer jullie een vijand ontmoeten, wees standvastig en gedenk Allah veel, zodat jullie succesvol zijn. En gehoorzaam Allah en Zijn Boodschapper. En val niet in geschillen, opdat jullie niet aarzelen en jullie kracht niet faalt; maar wees standvastig! Voorwaar, Allah is met degenen die geduldig volharden. Wees niet zoals degenen die uit hun woningen kwamen, opscheurend en om gezien te worden door de mensen en (anderen) van de weg van Allah afhouden. En Allah omvat wat ze doen" (viii. 45-46).

Hier worden de moslims verzocht om vijf principes van oorlog te observeren:

1. Wees standvastig in het aangezicht van de vijand.

2. Heb volledig vertrouwen in de hulp van Allah en gedenk Hem veel.

3. Heb altijd het eenheid van doel en solidariteit van het bedrijfsleven voor ogen.

4. Wees volledig bewust van het verheven doel dat voor je ligt in het vechten.

5. Wees niet trots en opscheurend in je houding en gedrag.

De Islam heeft zelfs de oorlog gezuiverd van alle wreedheid en gruwelen en heeft er een "herstellend proces" van gemaakt om het kwaad te bestrijden. De Heilige Koran observeert:

"En vecht in de weg van Allah tegen degenen die vechten tegen jullie en overschrijd niet de grenzen. Voorwaar, Allah houdt niet van de overtreders" (ii. 190).

De Heilige Profeet (vrede zij met hem) heeft duidelijke instructies gegeven over het gedrag van het moslimleger. Hij observeerde:

"Trek op voor de *Jihad* in de naam van Allah en voor de zaak van Allah. Leg geen hand op de oude die op sterven ligt, op vrouwen, kinderen en baby's. Steel niets van de buit en verzamel alles wat je op het slagveld valt ten deel en doe goed, want Allah houdt van de deugdzame en de vrome." Zo groot is de eerbied voor menselijke gevoelens in de Islam dat zelfs de roekeloze vernietiging van de gewassen of eigendommen van de vijand strikt verboden is. De rechtvaardige Caliefs volgden nauwlettend de leerstellingen van Allah en die van Zijn Boodschapper in letter en geest; de gevierde toespraak die de eerste Calief Abu Bakr (Allah zij tevreden met hem) gaf aan zijn leger terwijl hij het naar de Syrische grenzen zond, is doordrenkt met de edele geest waarmee oorlog in de Islam is toegestaan. Hij zei:

"Stop, O mensen, zodat ik jullie tien regels kan geven voor jullie begeleiding op het slagveld. Doe geen verraad en wijkt niet af van het juiste pad. Mutileer geen dode lichamen. Noch dood een kind, noch een vrouw, noch een oude man. Breng geen schade toe aan de bomen, noch brand ze met vuur, vooral niet de vruchtgevende. Dood geen enkel stuk vee van de vijand, behalve voor jullie voedsel. Jullie zullen waarschijnlijk passeren langs mensen die hun leven hebben gewijd aan monastieke diensten; laat ze met rust." Het wordt gezegd dat eens, tijdens een verovering, een zingende vrouw werd gebracht naar al-Muhajir b. Abu Umayya, die publiekelijk satirische gedichten over Hadrat Abu Bakr zong. Muhajir liet haar hand amputeren. Toen de Calief dit nieuws hoorde, was hij geschokt en schreef een brief aan Muhajir in de volgende woorden:

"Ik heb gehoord dat je je hand hebt gelegd op een vrouw die beledigingen naar me toe had gegooid en daardoor haar hand heeft laten amputeren. Allah heeft zelf geen wraak gezocht, zelfs niet in het geval van polytheïsme, wat een grote misdaad is. Hij heeft geen marteling toegestaan, zelfs niet met betrekking tot openlijke ongeloof. Probeer in de toekomst overwegend en sympathiek te zijn in je houding tegenover anderen. Mutileer nooit, omdat het een ernstige overtreding is. Allah zuiverde de Islam en de moslims van roekeloosheid en overmatige woede. Je bent je er terdege van bewust dat die vijanden in de handen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vielen, die hem roekeloos beledigden; die hem uit zijn huis verdreven; en die tegen hem vochten, maar hij stond hun marteling nooit toe." Een andere brief geschreven door Hadrat 'Umar, de Tweede Calief, die gericht is aan Sa'd b. Abu Waqqas, spreekt eloquent over de edele geest waarmee de moslims zijn aangemoedigd om de wapens op te nemen:

"Zoek altijd je gedachten en harten en benadruk aan je mannen de noodzaak van perfecte integriteit en oprechtheid in de zaak van Allah.

Er zou geen materieel doel voor hen moeten staan voordat ze hun leven opofferen, maar ze zouden het moeten beschouwen als een middel om hun Heer te plezieren en zichzelf te kwalificeren voor Zijn gunst: een dergelijke geest van zelfopoffering moet in de geesten van degenen worden ingeprent die deze helaas missen. Wees standvastig in de strijd, want Allah helpt de mens in overeenstemming met het volhardingsvermogen dat hij in de zaak van Zijn geloof toont en hij zal worden beloond in overeenstemming met de geest van opoffering die hij voor de Heer toont. Zorg ervoor dat degenen aan wie jij de zorg is toevertrouwd, geen schade ondervinden van jouw hand en nooit worden beroofd van een van hun rechtmatige rechten.

Zo is in feite de humane en nobele houding die de Islam zijn volgelingen oproept aan te nemen op het slagveld, waar passies zich over het algemeen ontspannen. Het is een houding waarvan men het gelijk niet in de geschiedenis van enige andere natie aantreft. Beschikt de wereld over een militaire ethiek die nobler en barmhartiger is dan deze? "De morele toon die de Caliph Abu Bakr aannam in zijn instructies aan het Syrische leger was," zegt een christelijke historicus, "zodanig verschillend van de principes van de Romeinse regering dat het de onderworpen bevolking diepe aandacht moet hebben geboden - een dergelijke proclamatie, aangekondigd aan joden en christenen, sentimenten van rechtvaardigheid en principes van tolerantie die noch Romeinse keizers noch orthodoxe bisschoppen ooit hadden aangenomen als de regel van handelen." Westerse geleerden hebben zich met een aanzienlijke hoeveelheid lasterlijke beschuldigingen beziggehouden met de vraag naar het gebruik van het zwaard in de Islam. Maar als men er kalm over zou nadenken, zou men ervan overtuigd raken dat het zwaard niet roekeloos door de moslims is gebruikt; het is puur met menselijke gevoelens en in het algemeen belang van de mensheid ingezet. Er werd altijd de grootste zorg besteed aan het leven, de eer en het eigendom van mensen, zelfs op het slagveld. Daarom kwamen in alle tachtig-en-twee ontmoetingen tussen moslims en ongelovigen tijdens het leven van de Heilige Profeet (moge vrede met hem zijn), slechts 1018 personen om op beide zijden het leven te verliezen. Van dat aantal waren 259 moslims, terwijl de overige 759 tot de tegenpartij behoorden. Men vraagt zich af over de brutale arrogantie van deze schrijvers wanneer men de religieuze oorlogen van Karel de Grote vergelijkt, waarbij 4300 heidense Saksen in koud bloed werden gedood, wanneer men herinnert aan het "beroemde antwoord waarmee de pauselijke legaten in de Albigensische oorlog de gewetensbezwaren van een te gewetenrijke generaal stilten, 'Doodt allen, God zal Zijn eigen kennen'. . . . Wanneer we herinneren aan de Spaanse inquisitie, de verovering van Mexico en Peru, het bloedbad van Sint-Bartholomewus en de plundering van Magdeburg door Tilly." Het is inderdaad vreemd dat de kritiek op het gebruik van het zwaard door moslims voortkomt uit de kringen van degenen wiens handen besmeurd zijn met het bloed van talloze onschuldige mensen, van degenen die zich verheugen in de technieken van moord, die oorlogvoering tot zo'n extent hebben gedepersonaliseerd dat miljoenen onschuldige mannen en vrouwen worden gedood en talloos velen worden gegooid in concentratiekampen en gegeseld met stalen staven en runderenleerzweepen, en al dit gebeurt zonder enig gewetensbezwaar. Als mensenverantwoordelijken schamen wij ons wanneer we denken aan de afschuwelijke gruweldaden die door moderne, beschaafde mannen zijn gepleegd. Het wordt geschat dat er in de Eerste Wereldoorlog tien miljoen soldaten werden gedood en een gelijk aantal burgers het leven verloren, en dat er twintig miljoen stierven als gevolg van wijdverspreide epidemieën en hongersnoden als gevolg van deze oorlog. De economische kosten worden geschat op $ 338.000.000.000, waarvan $ 186.000.000.000 directe kosten waren.

De verliezen in de Tweede Wereldoorlog waren veel groter dan die in de eerste. Er werden 22 miljoen mensen gedood en 34 miljoen gewond. De geschatte kosten van de oorlog bedroegen $ 1.348.000.000.000, waarvan $ 1.167.000.000.000 bestond uit directe militaire kosten.

Het is opmerkelijk dat er in de Koreaanse Oorlog, het eerste geval waarin een internationale organisatie voor het tot stand brengen van vrede militaire macht gebruikte om agressie te onderdrukken, meer dan een miljoen mensen werden gedood, wat zich tot ongeveer vijf miljoen opdroeg, inclusief de burgerdoden in Korea.


Hoofdstuk 1 : betreffende toestemming om zonder ultimatum een raid te maken op de ongelovigen die
al zijn uitgenodigd om de Islam te accepteren.

Boek 19, Nummer 4292: Standaard nr. 1730a

Ibn 'Aun melde: Ik schreef naar Nafi' om te vragen of het noodzakelijk was om (ongelovigen) uit te nodigen om (Islam) te accepteren voordat je ze in gevecht betrekt. Hij schreef (in antwoord) naar mij dat het noodzakelijk was in de vroege dagen van de Islam. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) viel Banu Mustaliq aan terwijl ze zich niet bewust waren en hun vee aan het drinken was bij het water. Hij doodde degenen die vochten en gevangen anderen. Op diezelfde dag nam hij Juwairiya bint al-Harith gevangen. Nafi' zei dat deze traditie hem werd verteld door Abdullah b. Umar, die (zelf) deel uitmaakte van de troepen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ كَتَبْتُ إِلَى نَافِعٍ أَسْأَلُهُ عَنِ الدُّعَاءِ، قَبْلَ الْقِتَالِ قَالَ فَكَتَبَ إِلَىَّ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ قَدْ أَغَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَنِي الْمُصْطَلِقِ وَهُمْ غَارُّونَ وَأَنْعَامُهُمْ تُسْقَى عَلَى الْمَاءِ فَقَتَلَ مُقَاتِلَتَهُمْ وَسَبَى سَبْيَهُمْ وَأَصَابَ يَوْمَئِذٍ - قَالَ يَحْيَى أَحْسِبُهُ قَالَ - جُوَيْرِيَةَ - أَوْ قَالَ الْبَتَّةَ - ابْنَةَ الْحَارِثِ وَحَدَّثَنِي هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَكَانَ فِي ذَاكَ الْجَيْشِ1730a

Boek 19, Nummer 4293: Standaard no. 1730b

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Ibn 'Aun en de naam Juwairiya bint al-Harith werd zonder twijfel genoemd.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ مِثْلَهُ وَقَالَ جُوَيْرِيَةَ بِنْتَ الْحَارِثِ ‏.‏ وَلَمْ يَشُكَّ ‏.‏1730b


Hoofdstuk 2 : aanstelling van de leiders van expedities door de imam en zijn advies aan hen over
etiquette van oorlog en gerelateerde zaken.

Boek 19, Nummer 4294:

Het is overgeleverd van Sulaiman b. Buraid, via zijn vader, dat toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) iemand aanstelde als leider van een leger of detachement, hij hem vooral aanspoorde om Allah te vrezen en goed te zijn tegen de moslims die bij hem waren. Hij zou zeggen: "Vecht in de naam van Allah en in de weg van Allah. Vecht tegen degenen die in Allah niet geloven. Voer een heilige oorlog, misbruik geen buit; breek geen belofte; en vermetel geen lichamen; dood geen kinderen. Wanneer je je vijanden ontmoet die afgodenaanbidders zijn, nodig hen uit voor drie acties. Als ze op een van deze reageren, accepteer dat dan en onthoud je van het hen kwaad doen. Nodig hen uit om (de Islam) te accepteren; als ze hierop reageren, accepteer dit dan van hen en sta op van het vechten tegen hen. Nodig hen vervolgens uit om te emigreren vanuit hun landen naar het land van Muhairs en informeer hen dat, als ze dat doen, ze alle privileges en verplichtingen van de Muhajirs zullen hebben. Als ze weigeren te emigreren, zeg hen dan dat ze de status van Bedouin Muilims zullen hebben en onderworpen zullen zijn aan de Geboden van Allah zoals andere moslims, maar ze zullen geen deel krijgen van de buit of Fai' tenzij ze daadwerkelijk vechten met de moslims (tegen de ongelovigen). Als ze weigeren de Islam te accepteren, eis dan de Jizya van hen. Als ze ermee instemmen om te betalen, accepteer dit dan van hen en onthoud je van het hen kwaad doen. Als ze weigeren om de belasting te betalen, zoek dan Allah's hulp en vecht tegen hen. Wanneer je een fort belegerd en de belegerden zich tot je wenden in de naam van Allah en Zijn Profeet, geef hen dan geen garantie van Allah en Zijn Profeet, maar geef hen je eigen garantie en de garantie van je metgezellen, want het is een kleinere zonde dat de door jou of je metgezellen gegeven zekerheid wordt genegeerd dan dat de zekerheid die in de naam van Allah en Zijn Profeet wordt verleend, wordt geschonden. Wanneer je een fort belegerd en de belegerden willen dat je ze vrijlaat in overeenstemming met Allah’s Gebod, laat ze dan niet vrij in overeenstemming met Zijn Gebod, maar doe dat op je (eigen) bevel, want je weet niet of je in staat zult zijn om Allah’s geboden met betrekking tot hen uit te voeren.

Boek 19, Nummer 4295: Standaard no. 1731c

Sulaiman b. Buraida melde op de autoriteit van zijn vader dat toen Allah’s Boodschapper (vrede zij met hem) een Amir met een detachement stuurde, hij hem riep en hem adviseerde. De rest van de hadith is hetzelfde.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ، أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ بُرَيْدَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا بَعَثَ أَمِيرًا أَوْ سَرِيَّةً دَعَاهُ فَأَوْصَاهُ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ سُفْيَانَ ‏.‏1731c

Boek 19, Nummer 4296: Standaard nummer 1731d

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Shu'ba.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْفَرَّاءُ، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ الْوَلِيدِ، عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا ‏.‏1731d


Hoofdstuk 3 : bevel om mildheid te betrachten en het creëren van afkeer (van de religie) te vermijden

Boek 19, Nummer 4297: Standaard nummer 1732

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abu Masa dat toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een van zijn metgezellen op een missie deputeerde, hij zei: "Geef nieuws (aan de mensen); creëer (in hun gedachten) geen afkeer (van de religie); wees hen gunstig gezind en wees hen niet hard."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا بَعَثَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ فِي بَعْضِ أَمْرِهِ قَالَ ‏ "‏ بَشِّرُوا وَلاَ تُنَفِّرُوا وَيَسِّرُوا وَلاَ تُعَسِّرُوا ‏"‏ ‏.‏1732

Boek 19, Nummer 4298: Standaard nr. 1733a

Het is ook overgeleverd door Sa'd b. Abu <Burda> via zijn vader via zijn grootvader dat de Profeet van Allah (vrede zij met hem) hem en Mu'adh (op een missie) naar Jemen stuurde, en (als advies) zei: Wees mild (tegenover de mensen); wees hen niet hard; breng hen blij nieuws (van goddelijke gunsten in deze wereld en het hiernamaals); en creëer geen afkeer. Werk in samenwerking en wees niet verdeeld.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَهُ وَمُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ ‏ "‏ يَسِّرَا وَلاَ تُعَسِّرَا وَبَشِّرَا وَلاَ تُنَفِّرَا وَتَطَاوَعَا وَلاَ تَخْتَلِفَا ‏.‏1733a

Boek 19, Nummer 4299: Standaard no. 1733b

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Buraida, maar voor de laatste twee woorden.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ عَدِيٍّ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ ‏ "‏ وَتَطَاوَعَا وَلاَ تَخْتَلِفَا ‏"‏ ‏.‏1733b

Boek 19, Nummer 4300: Standaard nummer 1734

De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft volgens Anas b. Malik gezegd: Wees mild; wees niet hard; geef troost en creëer geen afkeer.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسٍ، ح. وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ، الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ يَسِّرُوا وَلاَ تُعَسِّرُوا وَسَكِّنُوا وَلاَ تُنَفِّرُوا ‏"‏1734


Hoofdstuk 4 : verbod (verdenking) van schending van het geloof

Boek 19, Nummer 4301: Standaard nr. 1735a

Het is overgeleverd op de autoriteit van Ibn 'Umar dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wanneer Allah alle eerdere en latere generaties van de mensheid op de Dag des Oordeels zal verzamelen, zal er een vlag worden gehesen (om elke persoon die schuldig is aan gebroken geloof af te bakenen), en het zal worden aangekondigd dat dit de perfidie is van zo en zo, zoon van zo en zo (om de aandacht van mensen op zijn schuld te vestigen).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ، بْنُ حَرْبٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ - يَعْنِي أَبَا قُدَامَةَ السَّرَخْسِيَّ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِذَا جَمَعَ اللَّهُ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ فَقِيلَ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ ‏.‏1735a

Boek 19, Nummer 4302: Standaard no. 1735b

Deze hadith is overgeleverd via andere ketens van overdragers op de autoriteit van Ibn Umar.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏1735b

Boek 19, Nummer 4303: Standaard no. 1735c

Deze hadith is overgeleverd via een andere keten van overdragers op de autoriteit van dezelfde overlever, met de formulering: Allah zal een vlag oprichten voor elke persoon die schuldig is aan gebroken geloof op de Dag des Oordeels, en het zal worden aangekondigd: Kijk, dit is de perfidie van zo en zo.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ الْغَادِرَ يَنْصِبُ اللَّهُ لَهُ لِوَاءً يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقَالُ أَلاَ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏1735c

Boek 19, Nummer 4304: Standaard nummer 1735d

Ibn Umar meldde dat hij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) horen zeggen: Er zal een vlag zijn voor elke perfide persoon op de Dag des Oordeels.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ، وَسَالِمٍ، ابْنَىْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏1735d

Boek 19, Nummer 4305: Standaard nr. 1736a

'Abdullah meldde Allah's Profeet (vrede zij met hem) als zijd: Er zal een vlag zijn voor elke perfide persoon op de Dag des Oordeels, en er zou gezegd worden: Hier is de perfidie van zo en zo.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، ح وَحَدَّثَنِي بِشْرُ، بْنُ خَالِدٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنٍ ‏.‏1736a

Boek 19, Nummer 4306: Standaard no. 1736b

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Shu'ba met een lichte variatie in de formulering.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، ح وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ‏ "‏ يُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏1736b

Boek 19, Nummer 4307: Standaard no. 1736c

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abdullah dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Er zal voor elke perfide persoon op de Dag des Oordeels een vlag zijn waardoor hij te herkennen is. Het zal worden aangekondigd: Hier is de gebroken gelofte van zo en zo.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُعْرَفُ بِهِ يُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏1736c

Boek 19, Nummer 4308: Standaard nummer 1737

Anas meldde Allah's Boodschapper (vrede zij met hem) als het zeggen: Er zou een vlag zijn voor elke perfide persoon op de Dag des Oordeels waardoor hij te herkennen is.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُعْرَفُ بِهِ ‏"‏ ‏.‏1737

Boek 19, Nummer 4309: Standaard nr. 1738a

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abu Sa'id dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Op de Dag des Oordeels zal er een vlag achter de bilpartijen van elke persoon die schuldig is aan het breken van het geloof worden vastgezet.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خُلَيْدٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ عِنْدَ اسْتِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏.‏1738a

Boek 19, Nummer 4310: Standaard no. 1738b

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abu Sa'id dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Op de Dag des Oordeels zal er een vlag zijn voor elke persoon die schuldig is aan het breken van het geloof. Het zal in verhouding tot de omvang van zijn schuld worden gehesen; en er is geen schuld van verraad die ernstiger is dan die van de heerser van mannen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا الْمُسْتَمِرُّ بْنُ الرَّيَّانِ، حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لَهُ بِقَدْرِ غَدْرِهِ أَلاَ وَلاَ غَادِرَ أَعْظَمُ غَدْرًا مِنْ أَمِيرِ عَامَّةٍ ‏"‏ ‏.‏1738b


Hoofdstuk 5 : rechtvaardiging voor het gebruik van list in oorlog

Boek 19, Nummer 4311: Standaard nummer 1739

Het is overgeleverd op de autoriteit van Jabir dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Oorlog is een list.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَلِيٍّ وَزُهَيْرٍ - قَالَ عَلِيٌّ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو، جَابِرًا يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ الْحَرْبُ خَدْعَةٌ ‏"‏ ‏.‏1739

Boek 19, Nummer 4312: Standaard nummer 1740

Deze hadith is ook overgeleverd op de autoriteit van Abu Huraira.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏الْحَرْبُ خُدْعَةٌ ‏"‏ ‏.‏1740


Hoofdstuk 6: men zou geen ontmoeting met de vijand moeten wensen, maar het is essentieel om
geduld te tonen tijdens de ontmoeting.

Boek 19, Nummer 4313: Standaard nummer 1741

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abu Huraira dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Verlang geen ontmoeting met de vijand; maar wanneer je hen ontmoet, wees standvastig.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِزَامِيُّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا‏"‏ ‏.‏1741

Boek 19, Nummer 4314: Standaard nr. 1742a

Het is overgeleverd door Abu Nadr dat hij leerde van een brief die werd verzonden door een man uit de Aslam stam, die een metgezel van de Heilige Boodschapper (vrede zij met hem) was en wiens naam 'Abdullah b. Abu Aufa was, aan 'Umar b. 'Ubaidullah toen deze optrok tegen Haruriyya (Khawarij), waarbij hij hem informeerde dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op één van die dagen toen hij de vijand confronteerde, wachtte tot de zon was gezakt. Toen stond hij op (om de mensen toe te spreken) en zei: O jullie mannen, wens geen confrontatie met de vijand. Bid tot Allah om jullie veiligheid te schenken; (maar) wanneer jullie hen ontmoeten, toon dan geduld, en weet dat het Paradijs zich bevindt onder de schaduwen van de zwaarden. Toen stond de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) opnieuw op en zei: O Allah, Openbaarder van het Boek, Verspreider van de wolken, Verslagen van de hordes, ontketen onze vijand en help ons tegen hen.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مُوسَى، بْنُ عُقْبَةَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ كِتَابِ، رَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى فَكَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ حِينَ سَارَ إِلَى الْحَرُورِيَّةِ يُخْبِرُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوَّ يَنْتَظِرُ حَتَّى إِذَا مَالَتِ الشَّمْسُ قَامَ فِيهِمْ فَقَالَ ‏"‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ لاَ تَتَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ وَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الأَحْزَابِ اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ ‏.‏1742a


Hoofdstuk 7 : wenselijkheid om te bidden om overwinning op het moment van confrontatie met de vijand

Boek 19, Nummer 4315: Standaard no. 1742b

Het is overgeleverd op de autoriteit van Ibn Abu Aufa dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de stammen vervloekte (die met een gecombineerd leger in 5 H op Medina waren opgetrokken) en zei: O Allah, Openbaarder van het Boek, snel in (het nemen van) verantwoording, ontketen de stammen en schud ze. O Heer, verslaag hen en schok ze.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الأَحْزَابِ فَقَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ سَرِيعَ الْحِسَابِ اهْزِمِ الأَحْزَابَ اللَّهُمَّ اهْزِمْهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ ‏"‏ ‏.‏1742b

Boek 19, Nummer 4316: Standaard no. 1742c

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Ibn Abu Aufa met een lichte variatie van woorden.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي، خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي أَوْفَى، يَقُولُ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ خَالِدٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ هَازِمَ الأَحْزَابِ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَهُ ‏"‏ اللَّهُمَّ ‏"‏ ‏.‏1742c

Boek 19, Nummer 4317: Standaard nummer 1742d

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Ibn 'Uyaina via een andere keten van overdragers (die de woorden) "de Verspreider van wolken" aan zijn overlevering toevoegden.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي رِوَايَتِهِ ‏ "‏ مُجْرِيَ السَّحَابِ ‏"‏ ‏.‏1742d

Boek 19, Nummer 4318: Standaard nummer 1743

Het is overgeleverd op de autoriteit van Anas dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei op de dag van de Slag bij Ubud: O Allah, indien U (de moslims) verslaat, zal er niemand op aarde zijn om U aan tebidden.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ يَوْمَ أُحُدٍ ‏ "‏ اللَّهُمَّ إِنَّكَ إِنْ تَشَأْ لاَ تُعْبَدْ فِي الأَرْضِ ‏"‏ ‏.‏1743


Hoofdstuk 8 : verbod van het doden van vrouwen en kinderen in oorlog

Boek 19, Nummer 4319: Standaard nr. 1744a

Het is overgeleverd op de autoriteit van 'Abdullah dat een vrouw werd gedood in één van de veldslagen die door de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) werden gevoerd. Hij keurde de dood van vrouwen en kinderen af.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ، سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ امْرَأَةً، وُجِدَتْ، فِي بَعْضِ مَغَازِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْتُولَةً فَأَنْكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَتْلَ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ‏.‏1744a

Boek 19, Nummer 4320: Standaard no. 1744b

Het is overgeleverd door Ibn 'Umar dat een vrouw werd gedood in één van deze veldslagen; dus verbood de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de dood van vrouwen en kinderen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ، اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ وُجِدَتِ امْرَأَةٌ مَقْتُولَةً فِي بَعْضِ تِلْكَ الْمَغَازِي فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ ‏.‏1744b


Hoofdstuk 9 : toelaatbaarheid van het doden van vrouwen en kinderen tijdens nachtelijke raids, mits het niet
opzettelijk is.

Boek 19, Nummer 4321: Standaard nr. 1745a

Het wordt gerapporteerd op de autoriteit van Sa'b b. Jaththama dat de Profeet van Allah (vrede zij met hem), toen gevraagd werd over de vrouwen en kinderen van de afgodenaanbidders die tijdens de nachtelijke raids werden gedood, zei: Zij behoren tot hen.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ، بْنِ جَثَّامَةَ قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الذَّرَارِيِّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يُبَيَّتُونَ فَيُصِيبُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ ‏.‏ فَقَالَ ‏ "‏ هُمْ مِنْهُمْ ‏.‏1745a

Boek 19, Nummer 4322: Standaard no. 1745b

Het is overgeleverd door Sa'b b. Jaththama dat hij zei (tot de Heilige Profeet): Boodschapper van Allah, wij doden de kinderen van de afgodenaanbidders tijdens de nachtelijke raids. Hij zei: Zij behoren tot hen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ، اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُصِيبُ فِي الْبَيَاتِ مِنْ ذَرَارِيِّ الْمُشْرِكِينَ قَالَ ‏ "‏ هُمْ مِنْهُمْ ‏"‏ ‏.‏1745b

Boek 19, Nummer 4323: Standaard no. 1745c

Sa'b b. Jaththama heeft overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) vroeg: Wat betreft de kinderen van afgodenaanbidders die door de cavalerie tijdens de nachtelijke raids worden gedood? Hij zei: Zij behoren tot hen.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو، بْنُ دِينَارٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قِيلَ لَهُ لَوْ أَنَّ خَيْلاً أَغَارَتْ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصَابَتْ مِنْ أَبْنَاءِ الْمُشْرِكِينَ قَالَ ‏ "‏ هُمْ مِنْ آبَائِهِمْ ‏"‏ ‏.‏1745c


Hoofdstuk 10 : rechtvaardiging voor het kappen en verbranden van bomen

Boek 19, Nummer 4324: Standaard nr. 1746a

Het is overgeleverd op de autoriteit van 'Abdullah dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de dadelpalmen van Banu Nadir beval te verbranden en te kappen. Deze palmen bevonden zich in Buwaira. Qutaibah en Ibn Rumh hebben in hun versies van de traditie toegevoegd: Zo heeft Allah, de Glorieuze en Verheven, het vers geopenbaard: "Welke bomen dan ook jullie hebben gekapt of staan op hun stammen, dat was met de toestemming van Allah, zodat Hij de boze doeners kan vernederen" (lix. 5).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ، سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَعَ وَهِيَ الْبُوَيْرَةُ ‏.‏ زَادَ قُتَيْبَةُ وَابْنُ رُمْحٍ فِي حَدِيثِهِمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ‏1746a

Boek 19, Nummer 4325: Standaard no. 1746b

Het is overgeleverd op de autoriteit van Ibn Umar dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de dadelpalmen van Banu Nadir liet kappen en verbranden. Het is in verband met dit dat Hassan (de dichter) zei:
Het was gemakkelijk voor de edelen van Quraish om Buwaira te branden, waarvan de vonken in alle richtingen vlogen.
In verband met dit werd het Koranvers geopenbaard: "Welke bomen dan ook jullie hebben gekapt of staan op hun stammen."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مُوسَى، بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطَعَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَحَرَّقَ وَلَهَا يَقُولُ حَسَّانُ وَهَانَ عَلَى سَرَاةِ بَنِي لُؤَىٍّ حَرِيقٌ بِالْبُوَيْرَةِ مُسْتَطِيرُ وَفِي ذَلِكَ نَزَلَتْ ‏{‏ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا‏}‏ الآيَةَ ‏.‏1746b

Boek 19, Nummer 4326: Standaard no. 1746c

'Abdullah b. Umar meldde dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de dadelpalmen van Banu Nadir verbrandde.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ، أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ السَّكُونِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ حَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ‏.‏1746c


Hoofdstuk 11 : de buit van oorlog, specifiek verordineerd voor deze umma

Boek 19, Nummer 4327: Standaard nummer 1747

Het is overgeleverd door Abu Huraira dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Een van de Profeten voerde een heilige oorlog.
Hij zei tegen zijn volgelingen: Wie een vrouw heeft getrouwd en wil trouwen, maar dit nog niet heeft gedaan; wie een huis heeft gebouwd maar nog niet het dak heeft geplaatst; en wie geiten en zwangere kameelen heeft gekocht en wacht op hun jongen - zullen mij niet vergezellen. Dus marcheerde hij verder en naderde een dorp rond de tijd van de Asr-gebeden. Hij zei tegen de zon: Jij bent onderdanig (aan Allah) en ik ook. O Allah, stop dit voor mij een beetje. Het werd voor hem gestopt totdat Allah hem de overwinning schonk. De mensen verzamelden de buit op één plaats. Een vuur naderde de buit om deze op te eten, maar het deed dit niet.
Hij (de Heilige Profeet) zei: Sommigen van jullie hebben zich schuldig gemaakt aan verduistering. Dus zou één man uit elke stam de eed van trouw aan mij zweren.
Dat deden ze (door hun handen in de zijne te plaatsen). De hand van één man bleef aan zijn hand kleven en de Profeet (vrede zij met hem) zei: De stam van uw is schuldig aan verduistering. Laat alle leden van uw stam één voor één de eed van trouw aan mij zweren. Ze deden dat, toen de handen van twee of drie personen aan zijn hand bleven kleven. Hij zei: Jullie hebben verduisterd. Dus haalden ze goud tevoorschijn dat gelijk was aan het hoofd van een koe. Ze plaatsten het onder de buit op de aarde. Toen naderde het vuur de buit en verorberde deze. De buit was voor geen enkel volk vóór ons gelegaliseerd. Dit komt omdat Allah onze zwakte en nederigheid zag en ze voor ons legaliseerde.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ رَافِعٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ غَزَا نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ فَقَالَ لِقَوْمِهِ لاَ يَتْبَعْنِي رَجُلٌ قَدْ مَلَكَ بُضْعَ امْرَأَةٍ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَبْنِيَ بِهَا وَلَمَّا يَبْنِ وَلاَ آخَرُ قَدْ بَنَى بُنْيَانًا وَلَمَّا يَرْفَعْ سُقُفَهَا وَلاَ آخَرُ قَدِ اشْتَرَى غَنَمًا أَوْ خَلِفَاتٍ وَهُوَ مُنْتَظِرٌ وِلاَدَهَا ‏.‏ قَالَ فَغَزَا فَأَدْنَى لِلْقَرْيَةِ حِينَ صَلاَةِ الْعَصْرِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لِلشَّمْسِ أَنْتِ مَأْمُورَةٌ وَأَنَا مَأْمُورٌ اللَّهُمَّ احْبِسْهَا عَلَىَّ شَيْئًا ‏.‏ فَحُبِسَتْ عَلَيْهِ حَتَّى فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ - قَالَ - فَجَمَعُوا مَا غَنِمُوا فَأَقْبَلَتِ النَّارُ لِتَأْكُلَهُ فَأَبَتْ أَنْ تَطْعَمَهُ فَقَالَ فِيكُمْ غُلُولٌ فَلْيُبَايِعْنِي مِنْ كُلِّ قَبِيلَةٍ رَجُلٌ ‏.‏ فَبَايَعُوهُ فَلَصِقَتْ يَدُ رَجُلٍ بِيَدِهِ فَقَالَ فِيكُمُ الْغُلُولُ فَلْتُبَايِعْنِي قَبِيلَتُكَ ‏.‏ فَبَايَعَتْهُ - قَالَ - فَلَصِقَتْ بِيَدِ رَجُلَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ فَقَالَ فِيكُمُ الْغُلُولُ أَنْتُمْ غَلَلْتُمْ - قَالَ - فَأَخْرَجُوا لَهُ مِثْلَ رَأْسِ بَقَرَةٍ مِنْ ذَهَبٍ - قَالَ - فَوَضَعُوهُ فِي الْمَالِ وَهُوَ بِالصَّعِيدِ فَأَقْبَلَتِ النَّارُ فَأَكَلَتْهُ ‏.‏ فَلَمْ تَحِلَّ الْغَنَائِمُ لأَحَدٍ مِنْ قَبْلِنَا ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى رَأَى ضَعْفَنَا وَعَجْزَنَا فَطَيَّبَهَا لَنَا ‏"‏ ‏.‏1747


Hoofdstuk 12 : BUIT VAN OORLOG

Boek 19, Nummer 4328: Standaard nr. 1748a

Een hadith is overgeleverd door Mus'ab b. Sa'd die het van zijn vader hoorde zeggen: Mijn vader nam een zwaard uit de *Khums* en bracht het naar de Heilige Profeet (vrede zij met hem) en zei: Geef het mij. Hij weigerde. Toen heeft Allah (de Koran-vers) geopenbaard:
"Ze vragen u over de buit van de oorlog. Zeg: De buit van de oorlog is voor Allah en de Boodschapper" (viii. 1).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخَذَ أَبِي مِنَ الْخُمْسِ سَيْفًا فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَبْ لِي هَذَا ‏.‏ فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ قُلِ الأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ‏1748a

Boek 19, Nummer 4329: Standaard no. 1748b

Een hadith is overgeleverd door Mus'ab b. Sa'd die het van zijn vader hoorde zeggen: "Vier verzen van de Koran zijn over mij geopenbaard. Ik vond een zwaard (onder de buit van de oorlog). Het werd naar de Heilige Profeet (vrede zij met hem) gebracht. Hij (mijn vader) zei: Boodschapper van Allah, schenk het mij. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Plaats het daar. Toen stond hij (mijn vader) op en zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tegen hem: Plaats het vanwaar je het hebt gekregen. (Hierop) zei hij (mijn vader) opnieuw: Boodschapper van Allah, schenk het mij? Zal ik dan behandeld worden als iemand die geen aandeel heeft in (de buit)? De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Plaats het vanwaar je het hebt gekregen. Hierop werd het vers geopenbaard: "Ze vragen u over de buit van de oorlog...."
Zeg: De buit van de oorlog is voor Allah en de Boodschapper "

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَزَلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ أَصَبْتُ سَيْفًا فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ضَعْهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ نَفِّلْنِيهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ضَعْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ أَأُجْعَلُ كَمَنْ لاَ غَنَاءَ لَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ ‏{‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ قُلِ الأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ‏}‏1748b

Boek 19, Nummer 4330: Standaard nr. 1749a

Het is overgeleverd op gezag van Ibn Umar dat de Profeet (vrede zij met hem) een expeditie naar Najd stuurde en ik was onder de troepen. Ze kregen een groot aantal kameelen als buit. Elf of twaalf kameelen vielen voor het lot van elke vechter en elk van hen kreeg ook één extra kameel.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً وَأَنَا فِيهِمْ قِبَلَ نَجْدٍ فَغَنِمُوا إِبِلاً كَثِيرَةً فَكَانَتْ سُهْمَانُهُمُ اثْنَى عَشَرَ بَعِيرًا أَوْ أَحَدَ عَشَرَ بَعِيرًا وَنُفِّلُوا بَعِيرًا بَعِيرًا ‏.‏1749a

Boek 19, Nummer 4331: Standaard no. 1749b

Ibn 'Umar meldde dat Allah's Boodschapper (vrede zij met hem) een expeditie naar Najd stuurde en Ibn Umar was ook onder de troepen, en hun aandeel (van de buit) kwam op twaalf kameelen en ze kregen één kameel bovenop dat. En Allah's Boodschapper (vrede zij met hem) maakte geen wijziging daarin.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ سَرِيَّةً قِبَلَ نَجْدٍ وَفِيهِمُ ابْنُ عُمَرَ وَأَنَّ سُهْمَانَهُمْ بَلَغَتِ اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنُفِّلُوا سِوَى ذَلِكَ بَعِيرًا فَلَمْ يُغَيِّرْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1749b

Boek 19, Nummer 4332: Standaard no. 1749c

Het is overgeleverd door Ibn 'Umar dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een expeditie naar Najd stuurde, en ik (ook) ging met de troepen. We kregen kamelen en geiten als buit, en ons aandeel bedroeg twaalf kamelen per hoofd, en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gaf aan elk van ons een extra kameel.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، وَعَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً إِلَى نَجْدٍ فَخَرَجْتُ فِيهَا فَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا فَبَلَغَتْ سُهْمَانُنَا اثْنَىْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنَفَّلَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعِيرًا بَعِيرًا ‏.‏1749c

Boek 19, Nummer 4333: Standaard nummer 1749d

Deze hadith is overgeleverd door 'Ubaidullah met dezelfde keten van overdragers.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏1749d

Boek 19, Nummer 4334: Standaard nummer 1749e

Ibn Aun zei: Ik schreef naar Nafi' om hem te vragen over Nafl (buit) en hij schreef me terug dat Ibn 'Umar deel uitmaakte van die expeditie.
(De rest van de hadith is hetzelfde.)

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ كَتَبْتُ إِلَى نَافِعٍ أَسْأَلُهُ عَنِ النَّفَلِ، فَكَتَبَ إِلَىَّ أَنَّ4661 - وَحَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مُوسَى، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ ‏.‏1749e

Boek 19, Nummer 4335: Standaard nr. 1750a

Een hadith is overgeleverd door Salim, die het van zijn vader leerde, en zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gaf ons een extra (kameel) naast ons aandeel van Khums; (en in dit extra aandeel) kreeg ik een Sharif (en een Sharif is een grote, oude kameel).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، - وَاللَّفْظُ لِسُرَيْجٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ، اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَفَّلَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفَلاً سِوَى نَصِيبِنَا مِنَ الْخُمْسِ فَأَصَابَنِي شَارِفٌ وَالشَّارِفُ الْمُسِنُّ الْكَبِيرُ ‏1750a

Boek 19, Nummer 4336: Standaard no. 1750b

Ibn Shihab meldde: Het bereikte mij via Ibn Umar dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een aandeel van de buit gaf aan de troep. De rest van de hadith is hetzelfde.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، ح وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، كِلاَهُمَا عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ بَلَغَنِي عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَفَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ رَجَاءٍ ‏.‏1750b

Boek 19, Nummer 4337: Standaard no. 1750c

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abdullah b. 'Umar dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) (van de buit) aan kleine troepen die op expedities waren gestuurd, iets meer gaf dan het verschuldigde aandeel van elke vechter in een grote macht. En Khums (een vijfde van de totale buit) moest in alle gevallen worden gereserveerd (voor Allah en Zijn Boodschapper).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ، بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَ يُنَفِّلُ بَعْضَ مَنْ يَبْعَثُ مِنَ السَّرَايَا لأَنْفُسِهِمْ خَاصَّةً سِوَى قَسْمِ عَامَّةِ الْجَيْشِ وَالْخُمْسُ فِي ذَلِكَ وَاجِبٌ كُلِّهِ ‏.‏1750c

Boek 19, Nummer 4338: Standaard nr. 1751a

Abu Muammad al-Ansari, die de nauwe metgezel was van Abu Qatada, vertelde de hadith (die volgt).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ، كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيِّ، وَكَانَ، جَلِيسًا لأَبِي قَتَادَةَ قَالَ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ ‏.‏ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ ‏.‏1751a

Boek 19, Nummer 4339: Standaard no. 1751b

Abu Muhammad, de bevrijde slaaf van Abu Qatada, meldde op de autoriteit van Abu Qatda en vertelde de hadith.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، قَالَ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ ‏.‏1751b


Hoofdstuk 13 : betreffende het recht van de vechter op de bezittingen van degene die hij in de
gevecht heeft gedood.

Boek 19, Nummer 4340: Standaard no. 1751c

Abu Qatada verhaalde: Wij vergezelden de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op een expeditie in het jaar van de Slag van Hunain. Toen wij de vijand ontmoetten, (draaiden sommige van de moslims zich om (van angst). Ik zag dat een afgodenaanbidders een van de moslims overweldigde. Ik draaide me om en viel hem van achteren aan, met een slag tussen zijn nek en schouder. Hij draaide zich naar mij om en greep me vast, zodat ik begon dood in mijn ogen te zien. Toen overweldigde de dood hem en liet mij alleen achter. Ik sloot me aan bij 'Umar b. al-Khattab die zei: "Wat is er met de mensen (dat ze zich terugtrekken)?" Ik zei: "Het is de Decreet van Allah." Toen keerden de mensen terug. (De strijd eindigde in een overwinning voor de moslims) en de Boodschapper van Allah (moge vrede zij met hem) ging zitten (om de buit te verdelen). Hij zei: "Wie een vijand heeft gedood en bewijs kan leveren om dit te bewijzen, zal zijn bezittingen krijgen." Dus stond ik op en zei: "Wie zal voor mij getuigen?" Toen ging ik weer zitten. Toen zei hij (de Heilige Profeet) iets in die trant. Ik stond (opnieuw) op en zei: "Wie zal voor mij getuigen?" Hij (de Heilige Profeet) maakte dezelfde opmerking voor de derde keer, en ik stond (nogmaals) op. Nu zei de Boodschapper van Allah (moge vrede zij met hem): "Wat is er met jou, O Abu Qatada?" Toen vertelde ik hem de (hele) verhaal. Toen zei een van de mensen: "Hij spreekt de waarheid." Boodschapper van Allah 1 De bezittingen van de vijand die hij heeft gedood zijn bij mij. Overtuig hem om zijn recht (in mijn voordeel) op te geven. (Bezwaar hebbend tegen dit voorstel) zei Abu Bakr: "Bij Allah, dit zal niet gebeuren. De Boodschapper van Allah (moge vrede zij met hem) zal het niet leuk vinden om een van de leeuwen onder de leeuwen van Allah te beroven die vechten in de zaak van Allah en Zijn Boodschapper en hem zijn deel van de buit geven." Dus zei de Boodschapper van Allah (moge hij vrede hebben): "Hij (Abu Bakr) spreekt de waarheid, en geef hem (Abu Qatada) de bezittingen." Dus gaf hij ze aan mij. Ik verkocht de bepantsering (die deel uitmaakte van mijn deel van de buit) en kocht met de opbrengst van de verkoop een tuin in de straat van Banu Salama. Dit was de eerste eigendom die ik verwierf nadat ik de Islam had aangenomen.
In een versie van de hadith, verteld door Laith, zijn de woorden die Abu Bakr uitsprak: "Nee, nooit! Hij zal het niet geven aan een vos uit de Quraish, en een leeuw van de leeuwen van Allah negeren... ." En de hadith wordt afgesloten met de woorden: "De eerste eigendom die ik verwierf."

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ ‏.‏ قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ ‏.‏ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ ‏.‏ وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ ‏.‏1751c

Boek 19, Nummer 4341: Standaard nummer 1752

Het is overgeleverd op de autoriteit van 'Abd al -Rahman b. Auf dat hij zei: Terwijl ik stond in de slagorde op de Dag van Badr, keek ik naar mijn rechterhand en mijn linkerhand, en vond mijzelf tussen twee jongens van de Ansar, nog jong van leeftijd. Ik wenste dat ik tussen sterkere personen zou staan. Een van hen maakte een teken naar mij en zei: Oom, herken je Abu Jahl? Ik zei: Ja. Wat wil je met hem doen, o mijn neef? Hij zei: Ik ben verteld dat hij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) beledigt. Bij Allah, in Wiens Hand mijn leven is, als ik hem zie (zal ik met hem worstelen) en zal hem niet verlaten totdat een van ons is gedoemd om eerder te sterven, is gedood. De verteller zei: Ik verwonderde me hierover. Toen maakte de andere een teken naar mij en zei soortgelijke woorden. Kort daarna zag ik Abu Jahl. Hij bewoog zich onder mannen. Ik zei tegen de twee jongens: Zien jullie hem niet? Hij is de man waar jullie naar op zoek waren. (Zodra ze dit hoorden), renden ze naar hem toe, sloegen hem met hun zwaarden totdat hij werd gedood. Toen keerden ze terug naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en informeerden hem (over dit feit). Hij vroeg: Wie van jullie heeft hem gedood? Elk van hen zei: Ik heb hem gedood. Hij zei: Hebben jullie jullie zwaarden gewreven? Ze zeiden: Nee. Hij onderzocht hun zwaarden en zei: Jullie beiden hebben hem gedood. Toen besloot hij dat de bezittingen van Abu Jahl hij overdroeg aan Mu'adh b. Amr b. al-Jamuh. En de twee jongens waren Mu'adh b. Amr b. Jawth en Mu'adh b. Afra.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ، فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ نَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي، وَشِمَالِي، فَإِذَا أَنَا بَيْنَ، غُلاَمَيْنِ مِنَ الأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا ‏.‏ فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَمَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لاَ يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الأَعْجَلُ مِنَّا ‏.‏ قَالَ فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الآخَرُ فَقَالَ مِثْلَهَا - قَالَ - فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَزُولُ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ أَلاَ تَرَيَانِ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي تَسْأَلاَنِ عَنْهُ قَالَ فَابْتَدَرَاهُ فَضَرَبَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا حَتَّى قَتَلاَهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَاهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا ‏"‏ ‏.‏ قَالاَ لاَ ‏.‏ فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ ‏"‏ كِلاَكُمَا قَتَلَهُ ‏"‏ ‏.‏ وَقَضَى بِسَلَبِهِ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَالرَّجُلاَنِ مُعَاذُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَمُعَاذُ ابْنُ عَفْرَاءَ ‏.‏1752

Boek 19, Nummer 4342: Standaard nr. 1753a

Auf b. Malik heeft overgeleverd dat een man uit de Himyar stam een vijand doodde en de buit wilde nemen. Khalid b. Walid, die de commandant over hen was, verbood hem. 'Auf b Malik (de verteller) kwam naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en informeerde hem (over dit feit). De laatstgenoemde vroeg Khalid: Wat hield je ervan om de buit aan hem te geven? Khalid zei: Ik dacht dat het te veel was. Hij (de Heilige Profeet) zei: Geef het hem. Nu toen Khalid door Auf, de laatste hem door zijn mantel trok en zei (als een vorm van plagen): Is er niet hetzelfde gebeurd wat ik je meldde van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem)? Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) dit hoorde, werd hij boos (en zei): Khalid, geef hem niet, Khalid, geef hem niet. Ga je de commandanten die Ik aanstelde verlaten? Jullie gelijkenis en die van hen is als die van een persoon die kamelen en schapen voor de weide had. Hij liet ze grazen en toen het tijd was voor hen om te drinken, bracht hij ze naar een poel. Dus dronken ze ervan, dronken ze het heldere water op en lieten ze het troebele water eronder achter. Dus het heldere water (d.w.z. de beste beloning) is voor jullie en het troebele water (d.w.z. de verwijtbaarheid) is voor hen.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلاً مِنَ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ ‏"‏ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ ‏"‏ لاَ تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لاَ تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلاً أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدَرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدَرُهُ عَلَيْهِمْ ‏.‏1753a

Boek 19, Nummer 4343: Standaard no. 1753b

Het is overgeleverd op de autoriteit van Auf b. Malik al-Ashja'i die zei: Ik sloot me aan bij de expeditie die marcheerde onder Zaid b. Haritha naar Muta, en ik ontving versterking uit de Yemen. (Na deze inleiding), vertelde de verteller de traditie die eerder was overgeleverd, behalve dat in zijn versie Auf werd gemeld te hebben gezegd (tegen Khalid): Khalid, wist je niet dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had besloten om de buit (veroverd van een vijand) aan degene te geven die hem doodde? Hij (Khalid) zei: Ja.
Maar ik dacht dat het te veel was.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ ‏.‏1753b

Boek 19, Nummer 4344: Standaard nummer 1754

Het is overgeleverd door Salama b. al-Akwa': Wij vochten de Slag van *Hawazin* samen met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). (Op een dag) toen wij onze ontbijt met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) aan het nutten waren, kwam een man te paard op een rode kameel. Hij maakte de kameel hurken, haalde een leren strip uit zijn singel en vastte de kameel daarmee. Toen begon hij met de mensen te eten en (nieuwsgierig om zich heen) te kijken. Wij verkeerden in een slechte staat, aangezien sommigen van ons te voet waren (zonder enig rijdier). Plotseling verliet hij ons gehaast, kwam naar zijn kameel, ontbond deze, maakte hem hurken, beklom hem en spoorde het dier aan, dat met hem wegrende. Een man op een bruine ren-kameel achtervolgde hem (denkend dat het een spion was). Salama (de verteller) zei: Ik volgde te voet. Ik rende tot ik bij de dij van de teek was. Ik kwam verder tot ik bij de achterkant van de kameel was. Ik kwam nog verder en greep de nosring van de kameel. Ik maakte hem hurken. Zodra hij zijn knie op de grond plaatste, trok ik mijn zwaard en sloeg op het hoofd van de berider, die ten val kwam. Ik bracht de kameel, met de bagage en wapens van de man erbij.
De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kwam naar me toe om me te ontmoeten en de mensen waren bij hem. Hij vroeg: Wie heeft de man gedood? De mensen zeiden: Ibn Akwa'. Hij zei: Alles van de man is voor hem (Ibn Akwa').

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَوَازِنَ فَبَيْنَا نَحْنُ نَتَضَحَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَأَنَاخَهُ ثُمَّ انْتَزَعَ طَلَقًا مِنْ حَقَبِهِ فَقَيَّدَ بِهِ الْجَمَلَ ثُمَّ تَقَدَّمَ يَتَغَدَّى مَعَ الْقَوْمِ وَجَعَلَ يَنْظُرُ وَفِينَا ضَعْفَةٌ وَرِقَّةٌ فِي الظَّهْرِ وَبَعْضُنَا مُشَاةٌ إِذْ خَرَجَ يَشْتَدُّ فَأَتَى جَمَلَهُ فَأَطْلَقَ قَيْدَهُ ثُمَّ أَنَاخَهُ وَقَعَدَ عَلَيْهِ فَأَثَارَهُ فَاشْتَدَّ بِهِ الْجَمَلُ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ عَلَى نَاقَةٍ وَرْقَاءَ ‏.‏ قَالَ سَلَمَةُ وَخَرَجْتُ أَشْتَدُّ فَكُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ النَّاقَةِ ‏.‏ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ فَلَمَّا وَضَعَ رُكْبَتَهُ فِي الأَرْضِ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَضَرَبْتُ رَأْسَ الرَّجُلِ فَنَدَرَ ثُمَّ جِئْتُ بِالْجَمَلِ أَقُودُهُ عَلَيْهِ رَحْلُهُ وَسِلاَحُهُ فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مَعَهُ فَقَالَ ‏"‏ مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا ابْنُ الأَكْوَعِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ ‏"‏ ‏.‏1754


Hoofdstuk 14 : aanvullende beloning voor de strijders en repatriëring van de vijandelijke gevangenen als
losgeld voor de moslims

Boek 19, Nummer 4345: Standaard nummer 1755

Het is overgeleverd op gezag van Salama (b. al-Akwa') die zei: Wij vochten tegen de Fazara en Abu Bakr was de commandant over ons. Hij was benoemd door de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Toen wij slechts een uur verwijderd waren van het water van de vijand, beval Abu Bakr ons aan te vallen. Wij hielden halt tijdens het laatste deel van de nacht om te rusten en vielen toen vanuit alle richtingen aan en bereikten hun waterplaats, waar een gevecht plaatsvond. Sommige van de vijanden werden gedood en sommigen werden gevangen genomen. Ik zag een groep personen die bestond uit vrouwen en kinderen. Ik was bang dat ze de berg voor me zouden bereiken, dus schoot ik een pijl tussen hen en de berg. Toen ze de pijl zagen, stopten ze. Dus bracht ik ze, en reed ze erbij aan. Onder hen was een vrouw uit Banu Fazara. Ze droeg een leren jas. Bij haar was haar dochter, die een van de mooiste meisjes in Arabië was. Ik reed ze erbij aan tot ik ze naar Abu Bakr bracht, die dat meisje aan mij gaf als prijs. Zo kwamen wij in Medina aan. Ik had haar nog niet ontkleed toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) me in de straat ontmoette en zei:
Geef me dat meisje, o Salama. Ik zei: Boodschapper van Allah, ze heeft me betoverd. Ik had haar nog niet ontkleed. Toen, de volgende dag, ontmoette de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) me opnieuw in de straat en zei: O Salama, geef me dat meisje, moge Allah je vader zegenen. Ik zei: Ze is voor u, Boodschapper van Allah! Bij Allah. Ik heb haar nog niet ontkleed. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stuurde haar naar de mensen van Mekka en gaf haar over als losgeld voor een aantal moslims die als gevangenen in Mekka waren vastgehouden.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، غَزَوْنَا فَزَارَةَ وَعَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ أَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْنَا فَلَمَّا كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمَاءِ سَاعَةٌ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَعَرَّسْنَا ثُمَّ شَنَّ الْغَارَةَ فَوَرَدَ الْمَاءَ فَقَتَلَ مَنْ قَتَلَ عَلَيْهِ وَسَبَى وَأَنْظُرُ إِلَى عُنُقٍ مِنَ النَّاسِ فِيهِمُ الذَّرَارِيُّ فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقُونِي إِلَى الْجَبَلِ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَلَمَّا رَأَوُا السَّهْمَ وَقَفُوا فَجِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ وَفِيهِمُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ عَلَيْهَا قِشْعٌ مِنْ أَدَمٍ - قَالَ الْقِشْعُ النِّطَعُ - مَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَسُقْتُهُمْ حَتَّى أَتَيْتُ بِهِمْ أَبَا بَكْرٍ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي السُّوقِ فَقَالَ ‏"‏ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا ثُمَّ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْغَدِ فِي السُّوقِ فَقَالَ لِي ‏"‏ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ هِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَبَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ فَفَدَى بِهَا نَاسًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا أُسِرُوا بِمَكَّةَ ‏.‏1755


Hoofdstuk 15 : fai' (eigendom dat wordt genomen van de vijand zonder een formele oorlog)

Boek 19, Nummer 4346: Standaard nummer 1756

Het is overgeleverd van Abu Huraira dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Als je een stad (die zich heeft overgegeven zonder een formele oorlog) nadert en daar verblijft, heb je een aandeel (dat de vorm zal aannemen van een beloning) in (de eigendommen die verkregen worden) daarvan. Als een stad Allah en Zijn Boodschapper ongehoorzaamt en daadwerkelijk tegen de moslims vecht, is een vijfde deel van de buit die daar wordt veroverd voor Allah en Zijn Apostel en de rest is voor jullie.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَيُّمَا قَرْيَةٍ أَتَيْتُمُوهَا وَأَقَمْتُمْ فِيهَا فَسَهْمُكُمْ فِيهَا وَأَيُّمَا قَرْيَةٍ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ خُمُسَهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ ثُمَّ هِيَ لَكُمْ ‏"‏ ‏.‏1756

Boek 19, Nummer 4347: Standaard nr. 1757a

Het is overgeleverd van Umar, die zei: De eigendommen die door Banu Nadir werden verlaten, waren de eigendommen die Allah aan Zijn Apostel schonk, waarvoor geen expeditie werd ondernomen, noch met cavalerie noch met kameelrijders. Deze eigendommen waren met name bestemd voor de Heilige Profeet (vrede zij met hem). Hij zou de jaarlijkse uitgaven van zijn familie betalen van de inkomsten daarvan en zou besteden wat overbleef aan de aankoop van paarden en wapens als voorbereiding op de djihad.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفْ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ فَكَانَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَةٍ وَمَا بَقِيَ يَجْعَلُهُ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلاَحِ عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏.‏1757a

Boek 19, Nummer 4348: Standaard no. 1757b

Deze hadith is overgedragen op de autoriteit van Zuhri.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏1757b

Boek 19, Nummer 4349: Standaard no. 1757c

Het is gerapporteerd door Zuhri dat deze overlevering aan hem werd overgeleverd door Malik b. Aus, die zei: Umar b. al-Khattab stuurde voor mij en ik kwam naar hem toe toen de dag was gevorderd. Ik vond hem in zijn huis zitten op zijn kale bed en leunen op een lederen kussen. Hij zei (tegen mij):
Malik, sommige mensen van je stam hebben zich haastig naar mij gewend (met een verzoek om hulp). Ik heb wat geld voor hen bevolen. Neem het en verdeel het onder hen. Ik zei: Ik zou willen dat je iemand anders had bevolen om dit werk te doen. Hij zei: Malik, neem het (en doe wat je verteld is). Op dit moment kwam (zijn bediende) Yarfa' binnen en zei: Commander of the Faithful, wat zegt u over Uthman, Abd al-Rabman b. 'Auf, Zubair en Sa'd (die gekomen zijn om een audiëntie bij u te zoeken)? Hij zei: Ja, en stond hen toe. Dus ze kwamen binnen. Toen kwam hij (Yarfa') opnieuw en zei: Wat zegt u over 'Ali en Abbas (die aanwezig zijn bij de deur)? Hij zei: Ja, en stond hen toe binnen te komen. Abbas zei: Commander of the Faithful, beslis (de geschil) tussen mij en deze zondige, verraderlijke, oneerlijke leugenaar. De aanwezigen zeiden ook: Ja. Commander of the Faithful, beslis (de geschil) en wees genadig met hen. Malik b. Aus zei: Ik kon me goed voorstellen dat ze hen van tevoren hadden gestuurd voor dit doel (door 'Ali en Abbas). 'Umar zei:
Wacht en wees geduldig. Ik zweer u bij Allah, door wiens bevel de hemel en de aarde worden onderhouden, weet u niet dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: "Wij (profeten) hebben geen erfgenamen; wat we achterlaten, is (om te geven in) aalmoezaad"? Ze zeiden: Ja. Toen keerde hij zich tot Abbas en 'Ali en zei: Ik zweer u beiden bij Allah, door wiens bevel de hemel en de aarde worden onderhouden, weet u niet dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: "Wij hebben geen erfgenamen; wat we achterlaten, is (om te geven in) aalmoezaad"? Ook zij zeiden: Ja. (Toen) zei Umar: Allah, de Glorieuze en Verhevene, heeft Zijn Boodschapper (vrede zij met hem) een speciale gunst gedaan die Hij niet heeft gedaan aan niemand anders behalve hem. Hij reciteerde de Koranvers: "Wat Allah Zijn Apostel heeft geschonken van (de eigendommen) van de mensen van de stad, is voor Allah en Zijn Boodschapper". De verteller zei: Ik weet niet of hij ook de vorige vers heeft gereciteerd of niet. Umar vervolgde: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) verdeelde onder u de eigendommen die door Banu Nadir werden verlaten. Bij Allah, hij heeft zichzelf nooit boven u gesteld en nooit iets voor u achtergehouden. (Na een eerlijke verdeling op deze manier) bleef deze eigendom over. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zou van de inkomsten daarvan zijn jaarlijkse uitgaven betalen, en wat overbleef, zou worden gedeponeerd in de Bait-ul-Mal.
(Vervolgend) hij zei: Ik zweer u bij Allah, door wiens bevel de hemelen en de aarde worden in stand gehouden. Weten jullie dit? Zij zeiden: Ja. Toen zwoer hij Abbas en 'Ali in zoals hij de andere personen had ingezworen en vroeg: Weten jullie beiden dit? Zij zeiden: Ja. Hij zei: Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) overleed, zei Abu Bakr: "Ik ben de opvolger van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem)." Jullie beiden kwamen om jullie aandeel te eisen van de bezittingen (die achtergelaten zijn door de Boodschapper van Allah).
(Verwijzend naar Hadrat 'Abbas), hij zei: Jullie eisten jullie aandeel van de bezittingen van jullie neef, en hij (verwijzend naar 'Ali) eiste een aandeel namens zijn vrouw van de bezittingen van haar vader. Abu Bakr (Allah zij tevreden met hem) zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had gezegd: "Wij hebben geen erfgenamen; wat wij achterlaten is (voor de) liefdadigheid." Dus jullie beiden dachten dat hij een leugenaar, zondaar, verrader en oneerlijk was. En Allah weet dat hij de waarheid sprak, deugdzaam, goed geleid en een volger van de waarheid was. Toen Abu Bakr overleed en (ik) de opvolger werd van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en Abu Bakr (Allah zij tevreden met hem), dachten jullie dat ik een leugenaar, zondaar, verrader en oneerlijk was. En Allah weet dat ik de waarheid sprak, deugdzaam, goed geleid en een volger van de waarheid was. Ik werd de voogd van deze bezittingen. Toen kwamen jullie beiden naar mij. Jullie beiden zijn gekomen en jullie doel is identiek. Jullie zeiden: Vertrouw de bezittingen aan ons toe. Ik zei: Als jullie willen dat ik ze aan jullie toevertrouw, dan is dat op de voorwaarde dat jullie beiden beloven te handelen volgens een gelofte die met Allah is gemaakt, dat jullie het zullen gebruiken op dezelfde manier als de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) het gebruikte. Dus jullie kregen het. Hij zei: Was het niet zo? Zij zeiden: Ja. Hij zei:
Toen zijn jullie (opnieuw) naar mij gekomen met het verzoek dat ik tussen jullie zou oordelen. Nee, bij Allah. Ik zal geen andere uitspraak doen dan deze totdat de Dag des Oordeels is aangebroken. Als jullie niet in staat zijn om de bezittingen op deze voorwaarde te bewaren, geef ze dan terug aan mij.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ مَالِكَ بْنَ أَوْسٍ، حَدَّثَهُ قَالَ أَرْسَلَ إِلَىَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَجِئْتُهُ حِينَ تَعَالَى النَّهَارُ - قَالَ - فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِهِ جَالِسًا عَلَى سَرِيرٍ مُفْضِيًا إِلَى رِمَالِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ ‏.‏ فَقَالَ لِي يَا مَالُ إِنَّهُ قَدْ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ وَقَدْ أَمَرْتُ فِيهِمْ بِرَضْخٍ فَخُذْهُ فَاقْسِمْهُ بَيْنَهُمْ - قَالَ - قُلْتُ لَوْ أَمَرْتَ بِهَذَا غَيْرِي قَالَ خُذْهُ يَا مَالُ ‏.‏ قَالَ فَجَاءَ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا ثُمَّ جَاءَ ‏.‏ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمَا فَقَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا الْكَاذِبِ الآثِمِ الْغَادِرِ الْخَائِنِ ‏.‏ فَقَالَ الْقَوْمُ أَجَلْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَاقْضِ بَيْنَهُمْ وَأَرِحْهُمْ ‏.‏ فَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ يُخَيَّلُ إِلَىَّ أَنَّهُمْ قَدْ كَانُوا قَدَّمُوهُمْ لِذَلِكَ - فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدَا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالاَ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم بِخَاصَّةٍ لَمْ يُخَصِّصْ بِهَا أَحَدًا غَيْرَهُ قَالَ ‏{‏ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ‏}‏ مَا أَدْرِي هَلْ قَرَأَ الآيَةَ الَّتِي قَبْلَهَا أَمْ لاَ ‏.‏ قَالَ فَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَكُمْ أَمْوَالَ بَنِي النَّضِيرِ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَأْثَرَ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَخَذَهَا دُونَكُمْ حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْخُذُ مِنْهُ نَفَقَةَ سَنَةٍ ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ أُسْوَةَ الْمَالِ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ ثُمَّ نَشَدَ عَبَّاسًا وَعَلِيًّا بِمِثْلِ مَا نَشَدَ بِهِ الْقَوْمَ أَتَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْتُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَكَ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ فَرَأَيْتُمَاهُ كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ وَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ فَرَأَيْتُمَانِي كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ فَوَلِيتُهَا ثُمَّ جِئْتَنِي أَنْتَ وَهَذَا وَأَنْتُمَا جَمِيعٌ وَأَمْرُكُمَا وَاحِدٌ فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ أَنْ تَعْمَلاَ فِيهَا بِالَّذِي كَانَ يَعْمَلُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذْتُمَاهَا بِذَلِكَ قَالَ أَكَذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ جِئْتُمَانِي لأَقْضِيَ بَيْنَكُمَا وَلاَ وَاللَّهِ لاَ أَقْضِي بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَرُدَّاهَا إِلَىَّ ‏.‏1757c

Boek 19, Nummer 4350: Standaard nummer 1757d

Dezelfde hadith is overgeleverd door een andere keten van overdragers met een lichte variatie in de formulering: 'Umar b. al-Khattab riep mij bij zich en zei: Sommige families uit jullie stam zijn naar mij gekomen (dan volgt de bovenstaande hadith) door Malik met het verschil dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn familie een jaar lang onderhield. En soms zei Ma'mar: Hij zou zijn familie een jaar lang onderhouden, en wat er van dat overbleef, gaf hij uit in de zaak van Allah, de Majestueuze en Verheven.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ، بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَ أَرْسَلَ إِلَىَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ حَضَرَ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ ‏.‏ بِنَحْوِ حَدِيثِ مَالِكٍ ‏.‏ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ، فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ مِنْهُ سَنَةً وَرُبَّمَا قَالَ مَعْمَرٌ يَحْبِسُ قُوتَ أَهْلِهِ مِنْهُ سَنَةً ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ مِنْهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏1757d


Hoofdstuk 16 : de uitspraak van de profeet (vrede zij met hem): "wij (profeten) hebben geen
erfgenamen; wat wij achterlaten is (voor de) liefdadigheid."

Boek 19, Nummer 4351: Standaard nummer 1758

Het is overgeleverd op gezag van 'A'isha die zei: Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) overleed, besloten zijn vrouwen om 'Uthman b. 'Affan (als hun woordvoerder) naar Abu Bakr te sturen om hun aandeel te eisen van de erfenis van de Heilige Profeet (vrede zij met hem). (Hierop zei 'A'isha tegen hen: Heeft de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) niet gezegd: "Wij (Profeten) hebben geen erfgenamen; wat wij achterlaten is (voor de) liefdadigheid"?

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرَدْنَ أَنْ يَبْعَثْنَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَيَسْأَلْنَهُ مِيرَاثَهُنَّ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ عَائِشَةُ لَهُنَّ أَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا فَهُوَ صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏1758

Boek 19, Nummer 4352: Standaard nr. 1759a

Het wordt overgeleverd van Urwa b. Zubair, die van A'isha berichtte, dat zij hem informeerde dat Fatima, dochter van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), iemand naar Abu Bakr stuurde om van hem te eisen haar deel van de erfenis die de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had achtergelaten, van wat Allah hem had geschonken te Medina en Fadak en wat overbleef van een-vijfde van de inkomsten (jaarlijks ontvangen) van Khaibar. Abu Bakr zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:
"Wij (profeten) hebben geen erfgenamen; wat wij achterlaten is (bedoeld voor) aalmoezaad." De huishouding van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zal leven van de inkomsten uit deze eigendommen, maar, bij Allah, ik zal de aalmoezaad van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) niet veranderen van de voorwaarde waarin deze in zijn eigen tijd was. Ik zal hetzelfde ermee doen als de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zelf deed. Zo weigerde Abu Bakr iets van dat af te staan aan Fatima, die daarover boos op Abu Bakr werd. Zij verbrak met hem en sprak niet meer met hem tot het einde van haar leven. Zij leefde zes maanden na de dood van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Toen zij stierf, begroef haar echtgenoot, 'Ali b. Abu Talib, haar 's nachts. Hij informeerde Abu Bakr niet over haar dood en verrichtte zelf het begrafenisgebed over haar. Tijdens de levensduur van Fatima ontving 'All (speciale) aandacht van de mensen. Nadat zij was overleden, voelde hij vervreemding in de gezichten van de mensen ten opzichte van hem. Dus zocht hij verzoening met Abu Bakr en om zijn trouw aan hem te beloven. Hij had nog geen trouw aan hem gezworen als Caliph tijdens deze maanden. Hij stuurde een persoon naar Abu Bakr om hem te verzoeken hem te bezoeken, onbegeleid door iemand (in afschuw van de aanwezigheid van Umar). 'Umar zei tegen Abu Bakr: Bij Allah, u zult hen niet alleen bezoeken. Abu Bakr zei: Wat zullen zij mij doen? Bij Allah, ik zal hen bezoeken. En hij bezocht hen daadwerkelijk alleen. 'All reciteerde Tashahhud (zoals het aan het begin van een religieuze preek wordt gedaan); toen zei hij: Wij erkennen uw morele excellentie en wat Allah u heeft geschonken. Wij zijn niet jaloers op de gunst (d.w.z. het *Caliphate*) die Allah u heeft verleend; maar u heeft dit (de positie van Caliph) alleen gedaan (zonder overleg met ons), en wij dachten dat wij een recht hadden (om geraadpleegd te worden) vanwege onze verwantschap met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Hij bleef met Abu Bakr praten (in deze trant) totdat de ogen van de laatste met tranen welden. Toen sprak Abd Bakr en zei: Bij Allah, in Wiens Hand mijn leven is, is de verwantschap van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) dierbaarder voor mij dan de verwantschap van mijn eigen volk. Wat de geschil dat tussen u en mij is ontstaan over deze eigendommen betreft, ben ik niet afgeweken van het juiste pad en heb ik niet opgegeven om over hen te doen wat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) deed. Dus zei 'Ali tegen Abu Bakr: Deze middag is (vastgesteld) voor (het zweren) van trouw (aan u). Dus toen Abu Bakr zijn *Zuhr* gebed had voltooid, beklom hij de kansel en reciteerde Tashahhud, en beschreef de status van 'Ali, zijn vertraging bij het zweren van trouw en de excuus die hij hem had gegeven (voor deze vertraging). (Daarna) vroeg hij om Gods vergeving. Toen reciteerde 'Ali b. Abu Talib Tashahhud, prees de verdiensten van Abu Bakr en (zei dat) zijn handelen niet werd aangestuurd door jaloezie op Abu Bakr of zijn weigering om de hoge positie te accepteren die Allah hem had verleend, (en voegde toe: ) Maar wij waren van mening dat wij een aandeel zouden hebben in de regering, maar de zaak was beslist zonder ons in vertrouwen te nemen, en dit verontrustte ons. (Daarom de vertraging bij het zweren van trouw. De moslims waren blij met deze (verklaring) en zeiden: U heeft het juiste gedaan. De moslims waren (opnieuw) gunstig gezind tegen 'Ali omdat hij de juiste actie had ondernomen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، أَخْبَرَنَا حُجَيْنٌ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمْسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ - صلى الله عليه وسلم - فِي هَذَا الْمَالِ ‏"‏ ‏.‏ وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ - قَالَ - فَهَجَرَتْهُ فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ لَيْلاً وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنَ النَّاسِ وِجْهَةٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ فَلَمَّا تُوُفِّيَتِ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ وَلَمْ يَكُنْ بَايَعَ تِلْكَ الأَشْهُرَ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنِ ائْتِنَا وَلاَ يَأْتِنَا مَعَكَ أَحَدٌ - كَرَاهِيَةَ مَحْضَرِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ - فَقَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ وَاللَّهِ لاَ تَدْخُلْ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَاهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي إِنِّي وَاللَّهِ لآتِيَنَّهُمْ ‏.‏ فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ ‏.‏ فَتَشَهَّدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَضِيلَتَكَ وَمَا أَعْطَاكَ اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالأَمْرِ وَكُنَّا نَحْنُ نَرَى لَنَا حَقًّا لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَلَمْ يَزَلْ يُكَلِّمُ أَبَا بَكْرٍ حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَمْوَالِ فَإِنِّي لَمْ آلُ فِيهِ عَنِ الْحَقِّ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلاَّ صَنَعْتُهُ ‏.‏ فَقَالَ عَلِيٌّ لأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةُ لِلْبَيْعَةِ ‏.‏ فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ صَلاَةَ الظُّهْرِ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ وَتَخَلُّفَهُ عَنِ الْبَيْعَةِ وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَتَشَهَّدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ وَأَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَلاَ إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ وَلَكِنَّا كُنَّا نَرَى لَنَا فِي الأَمْرِ نَصِيبًا فَاسْتُبِدَّ عَلَيْنَا بِهِ فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ ‏.‏ فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا حِينَ رَاجَعَ الأَمْرَ الْمَعْرُوفَ ‏.‏1759a

Boek 19, Nummer 4353: Standaard no. 1759b

Het is overgeleverd van 'A'isha dat Fatima en 'Abbas Abu Bakr naderden, om overdracht van de nalatenschap van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) te vragen. Op dat moment eisten ze zijn (Profeet's) landerijen in Khaibar en zijn aandeel van Khaibar. Abu Bakr zei tegen hen: Ik heb gehoord van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Toen reciteerde hij de hadith met nagenoeg dezelfde betekenis als de hadith die is overgeleverd door Uqail op gezag van al-Zuhri (die reeds overleden is), behalve dat in zijn versie stond: Toen stond 'Ali op, prees de verdiensten van Abu Bakr, noemde zijn superioriteit en zijn eerdere acceptatie van de Islam. Toen liep hij naar Abu Bakr en zwoer hij hem trouw. (Op dat moment) keerde het volk zich naar 'Ali en zei:
Je hebt het juiste gedaan. En ze werden gunstig gestemd over 'Ali nadat hij de juiste handelwijze had aangenomen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّصلى الله عليه وسلم وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكٍ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ ‏.‏ فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ عُقَيْلٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ قَامَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ مِنْ حَقِّ أَبِي بَكْرٍ وَذَكَرَ فَضِيلَتَهُ وَسَابِقَتَهُ ثُمَّ مَضَى إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَبَايَعَهُ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى عَلِيٍّ فَقَالُوا أَصَبْتَ وَأَحْسَنْتَ ‏.‏ فَكَانَ النَّاسُ قَرِيبًا إِلَى عَلِيٍّ حِينَ قَارَبَ الأَمْرَ الْمَعْرُوفَ ‏.‏1759b

Boek 19, Nummer 4354: Standaard no. 1759c

Het is overgeleverd door 'Urwa b Zubair op gezag van 'A'isha, echtgenote van de Heilige Profeet (vrede zij met hem), dat Fatima, dochter van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), Abu Bakr verzocht, na de dood van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), om een ​​aandeel af te zonderen van wat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had achtergelaten van de eigendommen die God hem had geschonken. Abu Bakr zei tegen haar: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: "Wij hebben geen erfgenamen; wat wij achterlaten is Sadaqa (chariteit)." De verteller zei: Zij (Fatima) leefde zes maanden na de dood van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en ze bleef van Abu Bakr haar aandeel eisen van de nalatenschap van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) van Khaibar, Fadak en zijn liefdadige toewijzingen in Medina. Abu Bakr weigerde haar dit te geven, en zei: Ik ga niet stoppen met iets te doen wat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) deed. Ik ben bang dat als ik in enig opzicht tegen zijn instructies ingaat, ik van het juiste pad zal afwijken. Wat de liefdadige toewijzingen in Medina betreft, gaf 'Umar ze aan 'All en Abbas, maar 'Ali wist hem te slim af te zijn (en behield de eigendom in zijn exclusieve bezit). En wat Khaibar en Fadak betreft, behield 'Umar ze bij zich, en zei: Dit zijn de toewijzingen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) (aan de Umma). De inkomsten ervan werden besteed aan de vervulling van de verantwoordelijkheden die op hem rustten bij de noodsituaties waarmee hij te maken had. En het beheer ervan lag in de handen van degene die de zaken (van de Islamitische Staat) behandelde. De verteller zei: Ze zijn tot op de huidige dag beheerd zoals dat.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ ‏.‏ فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْمَلُ بِهِ إِلاَّ عَمِلْتُ بِهِ إِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ ‏.‏1759c

Boek 19, Nummer 4355: Standaard nr. 1760a

Het is overgeleverd op gezag van Abu Huraira dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Mijn erfgenamen kunnen zelfs een dinar (van mijn nalatenschap) niet delen; wat ik achterlaat na onderhoudstoeslag aan mijn vrouwen en beloning aan mijn beheerder, is (voor) chariteit.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَقْتَسِمُ وَرَثَتِي دِيِنَارًا مَا تَرَكْتُ بَعْدَ نَفَقَةِ نِسَائِي وَمَئُونَةِ عَامِلِي فَهُوَ صَدَقَةٌ ‏.‏1760a

Boek 19, Nummer 4356: Standaard no. 1760b

Een vergelijkbare hadith is overgeleverd op gezag van Abu Zinad via een andere keten van overdragers.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ نَحْوَهُ ‏.‏1760b

Boek 19, Nummer 4357: Standaard nummer 1761

Het is overgeleverd op gezag van Abu Huraira dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: "Wij hebben geen erfgenamen; wat wij achterlaten is een liefdadige toewijzing."

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏1761

Hoofdstuk 17 : verdeling van de buit onder de vechters

Boek 19, Nummer 4358: Standaard nr. 1762a

Het is overgeleverd op gezag van Ibn Umar dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) twee aandelen van de buit toestond aan de ruiter en één aandeel aan de voetganger.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ كِلاَهُمَا عَنْ سُلَيْمٍ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، حَدَّثَنَا نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَسَمَ فِي النَّفَلِ لِلْفَرَسِ سَهْمَيْنِ وَلِلرَّجُلِ سَهْمًا ‏.‏1762a

Boek 19, Nummer 4359: Standaard no. 1762b

Dezelfde traditie is overgeleverd op gezag van Ubaidullah via een andere keten van overdragers die de woorden: "van de buit" niet noemen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَاهُ ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي النَّفَلِ ‏.‏1762b


Hoofdstuk 18 : de hulp van engelen in Badr en de toelaatbaarheid van de buit van oorlog

Boek 19, Nummer 4360: Standaard nummer 1763

Het is overgeleverd van 'Umar b. al -Khattab dat toen het de dag was waarop de Slag bij Badr werd uitgevochten, de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een blik wierp op de ongelovigen, en dat zij duizend waren terwijl zijn metgezellen driehonderd en negentien waren. De Heilige Profeet (vrede zij met hem) keerde (zijn gezicht) naar de Qibla en strekte zijn handen uit en begon zijn smeekbede tot zijn Heer: "O Allah, vervul voor mij wat U mij hebt beloofd. O Allah, breng wat U mij hebt beloofd teweeg. O Allah, als deze kleine groep moslims vernietigd wordt, dan zult U niet aanbid worden op deze aarde." Hij bleef zijn smeekbede tot zijn Heer voortzetten, strekte zijn handen uit, zich tot de Qibla wenden, totdat zijn mantel van zijn schouders gleed. Toen kwam Abu Bakr naar hem toe, raapte zijn mantel op en deed hem op zijn schouders. Toen omarmde hij hem van achteren en zei: "Profeet van Allah, deze gebed van u tot uw Heer is voldoende voor u, en Hij zal vervullen wat Hij u heeft beloofd." Toen onthulde Allah, de Glorieuze en Verheven, (het Qur’aanse vers): "Toen jullie naar jullie Heer smeekten om hulp, antwoordde Hij jullie smeekbede (zeggende): Ik zal jullie helpen met duizend engelen die in successie komen." Zo hielp Allah hem met engelen.
Abu Zumail zei dat de *badith* aan hem werd overgeleverd door Ibn 'Abbas die zei: Terwijl een moslim op die dag een ongelovige achtervolgde die voor hem uitrende, hoorde hij over hem 'het zwieren van de zweep en de stem van de ruiter die zei: Ga door, Haizi'm! Hij keek naar de polytheïst die (nu) op zijn rug was gevallen. Toen hij hem (zorgvuldig) bekeek, vond hij dat er een litteken op zijn neus zat en zijn gezicht was gescheurd, alsof het met een zweep was geslagen, en groen was geworden door zijn gif. Een *Ansari* kwam naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en vertelde hem dit (gebeuren). Hij zei: Je hebt de waarheid gesproken. Dit was de hulp uit de derde hemel. De moslims die dag (d.w.z. de dag van de Slag bij *Badr*) doodden zeventig personen en namen zeventig gevangenen. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei tegen Abu Bakr en 'Umar (Allah zij tevreden met hen): Wat is jullie mening over deze gevangenen? Abu Bakr zei: Ze zijn onze verwanten. Ik denk dat je ze moet vrijlaten nadat je van hen losgeld hebt gekregen. Dit zal een bron van kracht voor ons zijn tegen de ongelovigen. Het is heel goed mogelijk dat Allah hen tot de Islam kan leiden. Toen zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Wat is jullie mening. Ibn Khattab? Hij zei: Boodschapper van Allah. Ik ben het niet eens met Abu Bakr. Ik ben van mening dat je ze aan ons moet overdragen zodat we hun hoofden kunnen afhakken. Geef 'Aqil aan 'Ali zodat hij zijn hoofd kan afhakken, en geef zo en zo een verwant van mij aan mij zodat ik zijn hoofd kan afhakken. Ze zijn leiders van de ongelovigen en veteranen onder hen. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) keurde de mening van Abu Bakr goed en keurde niet goed wat ik zei. De volgende dag toen ik naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kwam, vond ik dat zowel hij als Abu Bakr zaten te huilen. Ik zei: Boodschapper van Allah, waarom huilen jij en je metgezel? Vertel me de reden. Want als ik niet huil, dan zal ik tenminste doen alsof ik huil uit medeleven met jullie. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Ik huil om wat er is gebeurd met je metgezellen door het nemen van losgeld (van de gevangenen). Ik werd de marteling getoond waaraan zij werden onderworpen. Het werd me gebracht zo dichtbij als deze boom. (Hij wees naar een boom dicht bij hem.) Toen heeft Allah het vers geopenbaard: "Het is niet passend voor een profeet dat hij gevangenen neemt totdat de macht van de ongelovigen is verpletterd... " tot het einde van het vers: "dus eet jullie de buit op, (het is) rechtvaardig en rein. Zo heeft Allah de buit voor hen halal gemaakt."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي سِمَاكٌ، الْحَنَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي أَبُو زُمَيْلٍ - هُوَ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلاَثُمِائَةٍ وَتِسْعَةَ عَشَرَ رَجُلاً فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تَهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةُ مِنْ أَهْلِ الإِسْلاَمِ لاَ تُعْبَدْ فِي الأَرْضِ ‏"‏ ‏.‏ فَمَازَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ ‏.‏ وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَذَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ مُرْدِفِينَ‏}‏ فَأَمَدَّهُ اللَّهُ بِالْمَلاَئِكَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ فَحَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ يَشْتَدُّ فِي أَثَرِ رَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ أَمَامَهُ إِذْ سَمِعَ ضَرْبَةً بِالسَّوْطِ فَوْقَهُ وَصَوْتَ الْفَارِسِ يَقُولُ أَقْدِمْ حَيْزُومُ ‏.‏ فَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِ أَمَامَهُ فَخَرَّ مُسْتَلْقِيًا فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ خُطِمَ أَنْفُهُ وَشُقَّ وَجْهُهُ كَضَرْبَةِ السَّوْطِ فَاخْضَرَّ ذَلِكَ أَجْمَعُ ‏.‏ فَجَاءَ الأَنْصَارِيُّ فَحَدَّثَ بِذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ صَدَقْتَ ذَلِكَ مِنْ مَدَدِ السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَتَلُوا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ وَأَسَرُوا سَبْعِينَ ‏.‏ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا أَسَرُوا الأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ ‏"‏ مَا تَرَوْنَ فِي هَؤُلاَءِ الأُسَارَى ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هُمْ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةِ أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ فِدْيَةً فَتَكُونُ لَنَا قُوَّةً عَلَى الْكُفَّارِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ لِلإِسْلاَمِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى الَّذِي رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَّا فَنَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنِّي مِنْ فُلاَنٍ - نَسِيبًا لِعُمَرَ - فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَإِنَّ هَؤُلاَءِ أَئِمَّةُ الْكُفْرِ وَصَنَادِيدُهَا فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ قَاعِدَيْنِ يَبْكِيَانِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مِنْ أَىِّ شَىْءٍ تَبْكِي أَنْتَ وَصَاحِبُكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَبْكِي لِلَّذِي عَرَضَ عَلَىَّ أَصْحَابُكَ مِنْ أَخْذِهِمُ الْفِدَاءَ لَقَدْ عُرِضَ عَلَىَّ عَذَابُهُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ ‏"‏ ‏.‏ شَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلاَلاً طَيِّبًا‏}‏ فَأَحَلَّ اللَّهُ الْغَنِيمَةَ لَهُمْ ‏.‏1763

Hoofdstuk 19 : het vastbinden van de gevangenen en het opsluiten ervan en de rechtvaardiging voor het vrijlaten
ervan zonder losgeld

Boek 19, Nummer 4361: Standaard nr. 1764a

Het is overgeleverd van Abu Huraira dat hij zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stuurde enkele ruiters naar Najd. Zij namen een man gevangen. Hij was van de stam Banu Hanifa en heette Thumama b. Uthal. Hij was de leider van de mensen van Yamama. Mensen bonden hem vast aan een van de pilaren van de moskee. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kwam naar buiten om hem te (zien). Hij zei: O Thumama, wat denk je? Hij antwoordde: Mohammed, ik heb een goede mening over jou. Als je me doodt, dan dood je iemand die bloed heeft vergoten. Als je me een gunst doet, dan doe je een gunst aan een dankbare persoon. Als je rijkdom wilt, vraag ernaar en je zult krijgen wat je eist. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) liet hem (in deze toestand) voor twee dagen achter (en kwam opnieuw bij hem) en zei: Wat denk je, O Thumama? Hij antwoordde: Wat ik je al heb verteld. Als je me een gunst doet, dan doe je een gunst aan een dankbare persoon. Als je me doodt, dan dood je iemand die bloed heeft vergoten. Als je rijkdom wilt, vraag ernaar en je zult krijgen wat je eist. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) liet hem tot de volgende dag achter toen hij (opnieuw bij hem kwam) en zei: Wat denk je, O Thumama? Hij antwoordde: Wat ik je al heb verteld. Als je me een gunst doet, dan doe je een gunst aan een dankbare persoon. Als je me doodt, dan dood je iemand die bloed heeft vergoten. Als je rijkdom wilt, vraag ernaar en je zult krijgen wat je eist. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Maak Thumama vrij. Hij ging naar een palmboomgaard nabij de moskee en nam een bad. Toen betrad hij de moskee en zei: Ik getuig (van de waarheid) dat er geen god is behalve Allah en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en Zijn boodschapper is. O Mohammed, bij Allah, was er geen gezicht op aarde dat meer haatlijk voor mij was dan uw gezicht, maar (nu) is uw gezicht het dierbaarste van alle gezichten voor mij. Bij Allah, was er geen religie die meer haatlijk voor mij was dan uw religie, maar (nu) is uw religie het dierbaarste van alle religies voor mij. Bij Allah, was er geen stad die meer haatlijk voor mij was dan uw stad, maar (nu) is uw stad het dierbaarste van alle steden voor mij. Uw ruiters hebben me gevangen genomen toen ik van plan was om 'Umra te bezoeken.
Wat is nu uw mening (in de zaak)? De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kondigde hem goede tijdingen aan en zei hem om verder te gaan met 'Umra. Toen hij Mekka bereikte, zei iemand tegen hem: Heeft u uw religie veranderd? Hij zei: Nee! Ik heb eerder de Islam aangenomen met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Bij Allah, zult u geen enkele kornel van Yamama krijgen totdat het is toegestaan door de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْلاً قِبَلَ نَجْدٍ فَجَاءَتْ بِرَجُلٍ مِنْ بَنِي حَنِيفَةَ يُقَالُ لَهُ ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ سَيِّدُ أَهْلِ الْيَمَامَةِ ‏.‏ فَرَبَطُوهُ بِسَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ عِنْدِي يَا مُحَمَّدُ خَيْرٌ إِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ ‏.‏ فَتَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى كَانَ بَعْدَ الْغَدِ فَقَالَ ‏"‏ مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَا قُلْتُ لَكَ إِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ ‏.‏ فَتَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى كَانَ مِنَ الْغَدِ فَقَالَ ‏"‏ مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ عِنْدِي مَا قُلْتُ لَكَ إِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَانْطَلَقَ إِلَى نَخْلٍ قَرِيبٍ مِنَ الْمَسْجِدِ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ‏.‏ يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى الأَرْضِ وَجْهٌ أَبْغَضَ إِلَىَّ مِنْ وَجْهِكَ فَقَدْ أَصْبَحَ وَجْهُكَ أَحَبَّ الْوُجُوهِ كُلِّهَا إِلَىَّ وَاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ دِينٍ أَبْغَضَ إِلَىَّ مِنْ دِينِكَ فَأَصْبَحَ دِينُكَ أَحَبَّ الدِّينِ كُلِّهِ إِلَىَّ وَاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ بَلَدٍ أَبْغَضَ إِلَىَّ مِنْ بَلَدِكَ فَأَصْبَحَ بَلَدُكَ أَحَبَّ الْبِلاَدِ كُلِّهَا إِلَىَّ وَإِنَّ خَيْلَكَ أَخَذَتْنِي وَأَنَا أُرِيدُ الْعُمْرَةَ فَمَاذَا تَرَى فَبَشَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَمِرَ فَلَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ قَالَ لَهُ قَائِلٌ أَصَبَوْتَ فَقَالَ لاَ وَلَكِنِّي أَسْلَمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ وَاللَّهِ لاَ يَأْتِيكُمْ مِنَ الْيَمَامَةِ حَبَّةُ حِنْطَةٍ حَتَّى يَأْذَنَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1764a

Boek 19, Nummer 4362: Standaard no. 1764b

Dezelfde overlevering is op een andere manier overgeleverd door een andere keten van overdragers met een klein verschil in de formulering.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْلاً لَهُ نَحْوَ أَرْضِ نَجْدٍ فَجَاءَتْ بِرَجُلٍ يُقَالُ لَهُ ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ الْحَنَفِيُّ سَيِّدُ أَهْلِ الْيَمَامَةِ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ اللَّيْثِ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ إِنْ تَقْتُلْنِي تَقْتُلْ ذَا دَمٍ ‏.‏1764b


Hoofdstuk 20 : evacuatie van de joden uit de Hidjaz

Boek 19, Nummer 4363: Standaard nummer 1765

Het is overgeleverd van Abu Huraira dat hij zei: Wij zaten (in de moskee) toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) naar ons toe kwam en zei: (Laten we) naar de joden gaan. Wij gingen met hem mee totdat we bij hen aankwamen. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stond op en riep hen toe (zijn): O, vergadering van joden, accepteer de Islam (en) jullie zullen veilig zijn.
Zij zeiden: Abu'l-Qasim, u heeft (Gods Boodschap) aan ons overgebracht. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Ik wil dit (d.w.z. jullie zouden moeten toegeven dat Gods Boodschap aan jullie is overgebracht), accepteer de Islam en jullie zullen veilig zijn. Zij zeiden:
Abu'l-Qisim, u heeft (Allah's Boodschap) overgebracht. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Ik wil dit. . . - Hij zei tegen hen (de mensen van Banu Nadir en Banu Quraiza) dezelfde woorden voor de derde keer (en toen hij dezelfde reactie kreeg) voegde hij toe: U moet weten dat de aarde toebehoort aan Allah en Zijn Boodschapper, en ik wil u uit dit land verdrijven. Degenen onder u die eigendommen met hen hebben, moeten deze verkopen, anders moeten ze weten dat de aarde toebehoort aan Allah en Zijn Boodschapper (en ze moeten mogelijk alles achterlaten en vertrekken).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ انْطَلِقُوا إِلَى يَهُودَ ‏"‏ ‏.‏ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْنَاهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَادَاهُمْ فَقَالَ ‏"‏ يَا مَعْشَرَ يَهُودَ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ذَلِكَ أُرِيدُ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ذَلِكَ أُرِيدُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهُمُ الثَّالِثَةَ فَقَالَ ‏"‏ اعْلَمُوا أَنَّمَا الأَرْضُ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنِّي أُرِيدُ أَنْ أُجْلِيَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَرْضِ فَمَنْ وَجَدَ مِنْكُمْ بِمَالِهِ شَيْئًا فَلْيَبِعْهُ وَإِلاَّ فَاعْلَمُوا أَنَّ الأَرْضَ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ ‏"‏ ‏.‏1765

Boek 19, Nummer 4364: Standaard nr. 1766a

Het is overgeleverd op de autoriteit van Ibn Umar dat de joden van Banu Nadir en Banu Quraizi vochten tegen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), die Banu Nadir verborg, en Quraiza toestond om te blijven, en hen gunst betoonde totdat ze ook tegen hem vochten. Toen doodde hij hun mannen en verdeelde hun vrouwen, kinderen en eigendommen onder de moslims, behalve dat sommigen van hen zich bij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hadden aangesloten, aan wie veiligheid werd verleend. Zij bekeerden zich tot de Islam. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) verdreef alle joden van Medina. Banu Qainuqa' (de stam van 'Abdullah b. Salim) en de joden van Banu Haritha en elke andere jood die in Medina was.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّالله عليه وسلم فَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَنِي النَّضِيرِ وَأَقَرَّ قُرَيْظَةَ وَمَنَّ عَلَيْهِمْ حَتَّى حَارَبَتْ قُرَيْظَةُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَتَلَ رِجَالَهُمْ وَقَسَمَ نِسَاءَهُمْ وَأَوْلاَدَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ إِلاَّ أَنَّ بَعْضَهُمْ لَحِقُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَآمَنَهُمْ وَأَسْلَمُوا وَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَهُودَ الْمَدِينَةِ كُلَّهُمْ بَنِي قَيْنُقَاعَ - وَهُمْ قَوْمُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ - وَيَهُودَ بَنِي حَارِثَةَ وَكُلَّ يَهُودِيٍّ كَانَ بِالْمَدِينَةِ ‏.‏1766a

Boek 19, Nummer 4365: Standaard no. 1766b

Een vergelijkbare hadith is overgebracht via een andere keten van overleveren, maar de hadith die door Ibn Juraij is overgeleverd, is gedetailleerder en vollediger.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ مُوسَى، بِهَذَا الإِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثَ وَحَدِيثُ ابْنُ جُرَيْجٍ أَكْثَرُ وَأَتَمُّ ‏.‏1766b

Boek 19, Nummer 4366: Standaard nr. 1767a

Het is overgeleverd door 'Umar b. al-Khattib dat hij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) horen zeggen: Ik zal de joden en christenen uit de Arabische Schiereiland verdrijven en niet meer dan moslims laten.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ لأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ حَتَّى لاَ أَدَعَ إِلاَّ مُسْلِمًا ‏.‏1767a

Boek 19, Nummer 4367: Standaard no. 1767b

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Zubair met dezelfde keten van overleveren.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، ح وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، - وَهُوَ ابْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ - كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ ‏.‏1767b


Hoofdstuk 21 : Rechtvaardiging voor het doden van degenen die schuldig zijn aan schending van vertrouwen en het dwingen van de mensen van de
vesting om zich te overgeven op de arbitrage van een rechtvaardige persoon.

Boek 19, Nummer 4368: Standaard nr. 1768a

Het is overgeleverd op de autoriteit van Abu Sa'id al -Khudri die zei: De mensen van Quraiza gaven zich over en accepteerden de beslissing van Sa'd b. Mu'adh over hen. Dienovereenkomstig stuurde de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) voor Sa'd en kwam hij bij hem op een ezel. Toen hij de moskee naderde, zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tegen de Ansar: Sta op om uw hoofdman te ontvangen. Toen zei hij (tot Sa'd): Deze mensen hebben zich overgegeven en accepteren uw beslissing. Hij (Sa'd) zei: U zult hun strijders doden en hun vrouwen en kinderen vangen. (Toen hij dit hoorde) zei de Profeet (vrede zij met hem): U heeft geoordeeld volgens het bevel van Allah. De overleveraar meldt dat hij misschien zei: U heeft geoordeeld volgens de beslissing van een koning.
Ibn Muthanna (in zijn versie van de traditie) heeft de alternatieve woorden niet genoemd.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، - عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ بْنَ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ، الْخُدْرِيَّ قَالَ نَزَلَ أَهْلُ قُرَيْظَةَ عَلَى حُكْمِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى سَعْدٍ فَأَتَاهُ عَلَى حِمَارٍ فَلَمَّا دَنَا قَرِيبًا مِنَ الْمَسْجِدِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلأَنْصَارِ ‏"‏ قُومُوا إِلَى سَيِّدِكُمْ - أَوْ خَيْرِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّ هَؤُلاَءِ نَزَلُوا عَلَى حُكْمِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ تَقْتُلُ مُقَاتِلَتَهُمْ وَتَسْبِي ذُرِّيَّتَهُمْ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَضَيْتَ بِحُكْمِ اللَّهِ - وَرُبَّمَا قَالَ - قَضَيْتَ بِحُكْمِ الْمَلِكِ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ الْمُثَنَّى وَرُبَّمَا قَالَ ‏"‏ قَضَيْتَ بِحُكْمِ الْمَلِكِ ‏.‏1768a

Boek 19, Nummer 4369: Standaard no. 1768b

Via dezelfde keten van overleveren heeft Shu'ba dezelfde traditie overgeleverd, waarin hij zegt dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei (tot Sa'd): U heeft geoordeeld volgens het bevel van Allah. En eens zei hij: u heeft geoordeeld volgens de beslissing van een koning.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ مَرَّةً ‏"‏ لَقَدْ حَكَمْتَ بِحُكْمِ الْمَلِكِ ‏"‏ ‏.‏1768b

Boek 19, Nummer 4370: Standaard nr. 1769a

Het is overgeleverd van A'isha dat Sa'd gewond raakte op de dag van de Slag bij de Gracht. Een man uit de Quraish genaamd Ibn al-Ariqah schoot een pijl op hem af die de slagader in het midden van zijn onderarm doorboorde. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) plaatste een tent voor hem in de moskee en informeerde naar zijn welzijn terwijl hij dichtbij was. Toen hij terugkeerde van de Gracht en zijn wapens neerlegde en een bad nam, verscheen de engel Djibriel (Gabriël) aan hem en hij verwijderde stof van zijn haar (alsof hij zojuist van de strijd was teruggekeerd). De laatste zei: Je hebt je wapens neergelegd. Bij God, wij hebben ze (nog) niet neergelegd. Ga dus tegen hen ten strijde. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vroeg: Waar? Hij wees naar Banu Quraiza. Dus vocht de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tegen hen. Ze gaven zich over op bevel van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), maar hij verwees de beslissing over hen naar Sa'd, die zei: Ik beslis dat degenen van hen die kunnen vechten gedood moeten worden, hun vrouwen en kinderen gevangen genomen en hun bezittingen verdeeld (onder de moslims) moeten worden.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ نُمَيْرٍ، قَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ ‏.‏ رَمَاهُ فِي الأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلاَحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنَ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلاَحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ فَأَيْنَ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ ‏.‏1769a

Boek 19, Nummer 4371: Standaard no. 1769b

Het is overgeleverd op de autoriteit van Hisham (die het van zijn vader leerde) dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei (tegen Sa'd): Je hebt hun zaak beoordeeld met de beoordeling van God, de Verhevene en Verheerlijkte.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ قَالَ أَبِي فَأُخْبِرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏1769b

Boek 19, Nummer 4372: Standaard no. 1769c

Het is overgeleverd van 'A'isha dat Sa'd's wond uitdroogde en genezen zou, toen hij bad: O God, voorwaar, U weet dat er niets liever is voor mij dan vechten voor Uw zaak tegen de mensen die Uw Boodschapper (vrede zij met hem) ongelovig zijn en hem (uit zijn geboorteland) hebben verdreven. Als er nog iets te beslissen is van de oorlog tegen de Quraish, spaar dan mijn leven zodat ik voor Uw zaak tegen hen kan vechten. O Heer, ik denk dat U de oorlog tussen ons en hen heeft beëindigd. Als U dat gedaan heeft, open dan mijn wond (zodat deze kan etteren) en veroorzaak mijn dood daardoor. Dus begon de wond te bloeden vanuit het voorste deel van zijn nek. De mensen waren niet bang, behalve toen het bloed naar hen toe stroomde, en in de moskee, samen met Sa'd's tent, stond de tent van Banu Ghifar. Ze zeiden: O mensen van de tent, wat komt er van jullie naar ons toe? Voorwaar, het was Sa'd's wond die bloedde en hij stierf daaraan.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَعْدًا، قَالَ وَتَحَجَّرَ كَلْمُهُ لِلْبُرْءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أُجَاهِدَ فِيكَ مِنْ قَوْمٍ كَذَّبُوا رَسُولَكَ صلى الله عليه وسلم وَأَخْرَجُوهُ اللَّهُمَّ فَإِنْ كَانَ بَقِيَ مِنْ حَرْبِ قُرَيْشٍ شَىْءٌ فَأَبْقِنِي أُجَاهِدْهُمْ فِيكَ اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّكَ قَدْ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَإِنْ كُنْتَ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَافْجُرْهَا وَاجْعَلْ مَوْتِي فِيهَا ‏.‏ فَانْفَجَرَتْ مِنْ لَبَّتِهِ فَلَمْ يَرُعْهُمْ - وَفِي الْمَسْجِدِ مَعَهُ خَيْمَةٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ - إِلاَّ وَالدَّمُ يَسِيلُ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا يَا أَهْلَ الْخَيْمَةِ مَا هَذَا الَّذِي يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَإِذَا سَعْدٌ جُرْحُهُ يَغِذُّ دَمًا فَمَاتَ مِنْهَا ‏.‏1769c

Boek 19, Nummer 4373: Standaard nummer 1769d

Deze overlevering is overgeleverd door Hishim via dezelfde keten van overdragers met een klein verschil in de formulering. Hij zei: (Zijn wond) begon die nacht te bloeden en het bleef bloeden tot hij stierf. Hij heeft toegevoegd dat (het was) toen dat (een ongelovige) dichter zei:
Luister, O Sa'd, Sa'd van Banu Mu'adh, Wat hebben de Quraiaa en Nadir gedaan? Bij je leven! Sa'd b. Mu'adh was standvastig op de ochtend dat ze vertrokken.
Je hebt je kookpot leeg achtergelaten, Terwijl de kookpot van de mensen heet en kokend is.
Abu Hubab de edelman heeft gezegd, O Qainuqa', vertrek niet.
Ze waren zwaar in hun land, net zoals rotsen zwaar zijn in Maitan.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ سُلَيْمَانَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَانْفَجَرَ مِنْ لَيْلَتِهِ فَمَازَالَ يَسِيلُ حَتَّى مَاتَ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَقُولُ الشَّاعِرُ أَلاَ يَا سَعْدُ سَعْدَ بَنِي مُعَاذٍ فَمَا فَعَلَتْ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ لَعَمْرُكَ إِنَّ سَعْدَ بَنِي مُعَاذٍ غَدَاةَ تَحَمَّلُوا لَهُوَ الصَّبُورُ تَرَكْتُمْ قِدْرَكُمْ لاَ شَىْءَ فِيهَا وَقِدْرُ الْقَوْمِ حَامِيَةٌ تَفُورُ وَقَدْ قَالَ الْكَرِيمُ أَبُو حُبَابٍ أَقِيمُوا قَيْنُقَاعُ وَلاَ تَسِيرُوا وَقَدْ كَانُوا بِبَلْدَتِهِمْ ثِقَالاً كَمَا ثَقُلَتْ بِمَيْطَانَ الصُّخُورُ1769d


Hoofdstuk 22 : het tonen van snelheid in de djihaad en het geven van voorrang aan de meer dringende van de twee
handelingen terwijl er een keuze wordt gemaakt tussen hen

Boek 19, Nummer 4374: Standaard nummer 1770

Het is overgeleverd door Abdullah dat toen hij terugkeerde van de Slag van Ahzab, de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een aankondiging deed dat niemand zijn Zuhr-gebed zou verrichten behalve in de kwartieren van Banu Quraiza. (Sommige) mensen, uit angst dat de tijd voor het gebed zou verlopen, verrichtten hun gebeden voordat ze de straat van Banu Quraiza bereikten. De anderen zeiden: "Wij zullen ons gebed niet verrichten behalve waar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ons heeft bevolen het te verrichten, zelfs als de tijd verloopt." (Toen hij het verschil in mening van de twee groepen mensen vernam, verwreef de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) geen enkel van de twee groepen de schuld.)

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَادَى فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ انْصَرَفَ عَنِ الأَحْزَابِ ‏ "‏ أَنْ لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الظُّهْرَ إِلاَّ فِي بَنِي قُرَيْظَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَتَخَوَّفَ نَاسٌ فَوْتَ الْوَقْتِ فَصَلُّوا دُونَ بَنِي قُرَيْظَةَ ‏.‏ وَقَالَ آخَرُونَ لاَ نُصَلِّي إِلاَّ حَيْثُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنْ فَاتَنَا الْوَقْتُ قَالَ فَمَا عَنَّفَ وَاحِدًا مِنَ الْفَرِيقَيْنِ ‏.‏1770


Hoofdstuk 23 : de terugkeer van hun geschenken aan de Ansar door de Muhajirs toen de laatsten rijk werden als gevolg van de veroveringen

Boek 19, Nummer 4375: Standaard nr. 1771a

Het is overgeleverd door Anas b. Malik dat toen de Muhajirs emigreerden van Mekka naar Medina; ze kwamen (in een staat) dat ze niets in hun handen hadden (i.e. geld), terwijl de Ansar landerijen en dadelpalmen bezaten. Ze verdeelden hun bezittingen met de Muhajirs. De Ansar verdeelden en gaven hen de landerijen op de voorwaarde dat ze de helft van de vruchten van de boomgaarden elk jaar zouden geven, en de Muhajirs zouden hen belonen door met hen te werken en arbeid te verrichten. De moeder van Anas b. Malik heette Umm Sulaim en zij was ook de moeder van 'Abdullah b. Talha die een broer van Anas was van moederszijde. De moeder van Anas had de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) haar dadelpalmen gegeven. Hij schonk hen aan Umm Aiman, het tot slaaf gemaakte meisje dat hij had bevrijd en de moeder was van Usama b. Zaid. Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de oorlog met de mensen van Khaibar had beëindigd en terugkeerde naar Medina, gaven de Muhajirs alle geschenken die ze hen hadden gegeven uit de vruchten terug aan de Ansar. (Anas b. Malik zei:) De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) keerde de dadelpalmen van zijn moeder terug en gaf Umm Aiman in plaats daarvan dadelpalmen uit zijn boomgaard. Ibn Shihab zegt dat Umm Aiman de moeder was van Usama b. Zaid die het tot slaaf gemaakte meisje was van 'Abdullah b. 'Abd-ul-Muttalib en afkomstig was uit Abyssinia. Toen Amina de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) baarde na de dood van zijn vader, verzorgde Umm Aiman hem totdat hij opgroeide. Hij (bevrijdde haar later) en trouwde haar aan Zaid b. Haritha. Zij stierf vijf maanden na de dood van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ مِنْ مَكَّةَ الْمَدِينَةَ قَدِمُوا وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَىْءٌ وَكَانَ الأَنْصَارُ أَهْلَ الأَرْضِ وَالْعَقَارِ فَقَاسَمَهُمُ الأَنْصَارُ عَلَى أَنْ أَعْطَوْهُمْ أَنْصَافَ ثِمَارِ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُونَهُمُ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ وَكَانَتْ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهْىَ تُدْعَى أُمَّ سُلَيْمٍ - وَكَانَتْ أُمَّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ أَخًا لأَنَسٍ لأُمِّهِ - وَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِذَاقًا لَهَا فَأَعْطَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلاَتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ أَهْلِ خَيْبَرَ وَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمُ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ - قَالَ - فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أُمِّي عِذَاقَهَا وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ مِنْ شَأْنِ أُمِّ أَيْمَنَ أُمِّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهَا كَانَتْ وَصِيفَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَتْ مِنَ الْحَبَشَةِ فَلَمَّا وَلَدَتْ آمِنَةُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ أَبُوهُ فَكَانَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَحْضُنُهُ حَتَّى كَبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْتَقَهَا ثُمَّ أَنْكَحَهَا زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ثُمَّ تُوُفِّيَتْ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِخَمْسَةِ أَشْهُرٍ ‏.‏1771a

Boek 19, Nummer 4376: Standaard no. 1771b

Het is overgeleverd door Anas dat (na zijn emigratie naar Medina) een persoon aan de Boodschapper (m ay peace be upon him) ter beschikking stelde enkele dadelpalmen die op zijn land groeiden totdat de landen van Quraiza en Nadir werden veroverd. Toen begon hij hem terug te geven wat hij had ontvangen. (In deze context) vertelde mijn volk me om de Boodschapper van Allah (may peace be upon him) te benaderen en te vragen om wat zijn volk hem had gegeven of een deel daarvan, maar de Boodschapper van Allah (may peace be upon him) had die bomen aan Umm Aiman geschonken. Dus kwam ik naar de Profeet (may peace be upon him) en hij gaf hem (terug) aan m e. Umm Aiman (kwam ook) op dit moment. Ze legde de doek om mijn nek en zei: "Nee, bij Allah, wij zullen u niet geven wat hij mij heeft geschonken." De Heilige Profeet (may peace be upon him) zei: "Umm Aiman, laat hem ze hebben en voor u zijn zulke en zulke bomen in plaats daarvan." Maar ze zei: "Bij Allah, er is geen god behalve Hij. Nee, nooit!" De Heilige Profeet (may peace be upon him) bleef zeggen: "(U zult) zulke en zulke (bomen) krijgen," totdat hij haar tien keer of bijna tien keer meer had geschonken (dan het oorspronkelijke geschenk).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنِ الْمُعْتَمِرِ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، - وَقَالَ حَامِدٌ وَابْنُ عَبْدِ الأَعْلَى أَنَّ الرَّجُلَ، - كَانَ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم النَّخَلاَتِ مِنْ أَرْضِهِ ‏.‏ حَتَّى فُتِحَتْ عَلَيْهِ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ فَجَعَلَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِ مَا كَانَ أَعْطَاهُ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ أَهْلِي أَمَرُونِي أَنْ آتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْأَلَهُ مَا كَانَ أَهْلُهُ أَعْطَوْهُ أَوْ بَعْضَهُ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَعْطَاهُ أُمَّ أَيْمَنَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِيهِنَّ فَجَاءَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَجَعَلَتِ الثَّوْبَ فِي عُنُقِي وَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ نُعْطِيكَاهُنَّ وَقَدْ أَعْطَانِيهِنَّ ‏.‏ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ يَا أُمَّ أَيْمَنَ اتْرُكِيهِ وَلَكِ كَذَا وَكَذَا ‏"‏ ‏.‏ وَتَقُولُ كَلاَّ وَالَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ ‏.‏ فَجَعَلَ يَقُولُ كَذَا حَتَّى أَعْطَاهَا عَشْرَةَ أَمْثَالِهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرَةِ أَمْثَالِهِ ‏.‏1771b


Hoofdstuk 24 : rechtvaardiging voor het nemen van voedsel in het land van de vijand

Boek 19, Nummer 4377: Standaard nr. 1772a

Het is overgeleverd van Abdullah b. Mughaffal die zei: Ik vond een zak met vet op de dag van de Slag bij Khaibar. Ik greep er vast en zei: Ik zal vandaag niets uit deze zak aan iemand geven. Toen keek ik om en zag dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) aan het glimlachen was (om mijn woorden).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - حَدَّثَنَا حُمَيْدُ، بْنُ هِلاَلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ أَصَبْتُ جِرَابًا مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ - قَالَ - فَالْتَزَمْتُهُ فَقُلْتُ لاَ أُعْطِي الْيَوْمَ أَحَدًا مِنْ هَذَا شَيْئًا - قَالَ - فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَبَسِّمًا ‏.‏1772a

Boek 19, Nummer 4378: Standaard no. 1772b

Deze overlevering is via een andere keten van overleveraars overgebracht met een andere formulering, waarbij de laatste in de keten dezelfde overleveraar is (d.w.z. 'Abdullah b. Mughaffal), die zei: Een zak met voedsel en vet werd ons toegeworpen. Ik sprong er naar toe om hem te vangen. Toen keek ik om en zag (tot mijn verbazing) de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en ik voelde me beschaamd over mijn daad in zijn aanwezigheid.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي حُمَيْدُ، بْنُ هِلاَلٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ، يَقُولُ رُمِيَ إِلَيْنَا جِرَابٌ فِيهِ طَعَامٌ وَشَحْمٌ يَوْمَ خَيْبَرَفَوَثَبْتُ لآخُذَهُ قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ ‏.‏1772b

Boek 19, Nummer 4379:

Deze *hadith* is overgebracht via Shu'ba met een lichte variatie van woorden.

Hoofdstuk 25 : de brief van de heilige profeet (vrede zij met hem) aan Hiraql (keizer) waarin hij hem uitnodigt voor
islam

Boek 19, Nummer 4380: Standaard nr. 1773a

Het werd overgeleverd op gezag van Ibn Abbas, die de traditie persoonlijk leerde van Abu Sufyan. Deze laatste zei: Ik ging op pad (voor een handelsonderneming) tijdens de periode (van wapenstilstand) tussen mij en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Terwijl ik in Syrië was, werd de brief van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) overhandigd aan Hiraql (Keizer van Rome) (die op een bezoek was aan Jeruzalem op dat moment). De brief werd gebracht door Dihya Kalbi, die hem aan de gouverneur van Busra overhandigde. De gouverneur stuurde hem door naar Hiraql. (Bij ontvangst van de brief) zei hij: Is er iemand van de mensen van deze man die denkt dat hij een profeet is? Mensen zeiden: Ja. Dus werd ik samen met een paar anderen uit de Quraish geroepen. We werden toegelaten tot Hiraql en hij plaatste ons voor hem. Hij vroeg: Wie van jullie heeft de dichtste verwantschap met de man die denkt dat hij een profeet is? Abu Sufyan zei: Ik. Dus plaatste hij mij voor hem en mijn metgezellen achter mij. Toen riep hij zijn tolk en zei tegen hem: Vertel hem dat ik deze man (d.w.z. Abu Sufyan) zal ondervragen over de man die denkt dat hij een profeet is. Als hij liegt, dan weerleg hem. Abu Sufyan vertelde (de overleveraar): Bij God, als er niet de angst was dat er valsheid aan mij zou worden toegeschreven, dan zou ik gelogen hebben. (Daarna) zei Hiraqi tegen zijn tolk: Onderzoek bij hem naar zijn afkomst, ik zei: Hij is van goede afkomst onder ons. Hij vroeg: Is er een koning geweest onder zijn voorouders? Ik zei: Nee. Hij vroeg: Beschuldigden jullie hem van valsheid voordat hij zijn profeetenschap verkondigde? Ik zei: Nee. Hij vroeg: Wie zijn zijn volgelingen, mensen van hoge of lage status? Ik zei: (Ze zijn) van lage status. Hij vroeg: Worden ze in aantal meer of minder? Ik zei: Nee, ze nemen juist toe. Hij vroeg: Geeft iemand zijn religie op, ontevreden met deze, nadat hij deze heeft aangenomen? Ik zei: Nee. Hij vroeg: Waren jullie in oorlog met hem? Ik zei: Ja. Hij vroeg: Hoe ging het in die oorlog? Ik zei: De oorlog tussen ons en hem is geweest als een emmer, op aan de ene kant en neer aan de andere (d.w.z. de overwinning is afwisselend geweest tussen ons en hem). Soms leden wij verlies aan zijn handen en soms leden zij verlies aan onze (hand). Hij vroeg: Heeft hij (ooit) zijn verbond geschonden? Ik zei: Nee, maar we hebben onlangs een vredesverdrag met hem gesloten voor een bepaalde periode en we weten niet wat hij daarover gaat doen. (Abu Sufyan zwoer dat hij niets aan deze dialoog kon toevoegen dan deze woorden). Hij vroeg: Heeft iemand de proclamatie (van het profeetenschap) vóór hem gemaakt? Ik zei: Nee. Hij (nu) zei tegen zijn tolk: Vertel hem, ik heb hem gevraagd naar zijn afkomst en hij heeft geantwoord dat hij de beste afkomst had. Dit is het geval met Profeten; zij zijn de nakomelingen van de meest nobelen onder hun volk (Tot Abu Sufyan sprekend), hij vervolgde: Ik vroeg je of er een koning onder zijn voorouders had gezeten. Je zei dat er geen had gezeten. Als er een koning onder zijn voorouders had gezeten, dan zou ik gezegd hebben dat hij een man was die zijn erfelijk koninkrijk eiste. Ik vroeg je naar zijn volgelingen, of zij mensen van hoge of lage status waren, en je zei dat zij van lage status waren. Zo zijn de volgelingen van de Profeten. Ik vroeg je of jullie hem van valsheid beschuldigden voordat hij zijn profeetenschap verkondigde, en je zei dat jullie dat niet deden. Dus heb ik begrepen dat wanneer hij zichzelf niet toegestaan heeft om een leugen te vertellen over de mensen, hij nooit tot het punt zou komen om een valsheid over Allah te verzinnen. Ik vroeg je of iemand zijn religie had opgegeven, ontevreden met deze, nadat hij deze had aangenomen, en je antwoordde ontkennend. Geloof is zo, wanneer het de diepte van het hart binnengaat (het blijft voortduren). Ik vroeg je of zijn volgelingen toenamen of afnamen. Je zei dat ze toenamen. Geloof is zo totdat het zijn voltooiing bereikt. Ik vroeg je of jullie in oorlog met hem waren geweest, en je antwoordde dat jullie dat waren geweest en dat de overwinning tussen jullie en hem afwisselend was geweest, soms leed hij verlies aan jullie hand en soms leden jullie verlies aan zijn. Zo worden de Profeten beproefd voordat de uiteindelijke overwinning hunne is. Ik vroeg je of hij (ooit) zijn verbond had geschonden, en je antwoordde dat hij dat niet had gedaan. Zo gedragen de Profeten zich. Zij schenden (hun verbonden) nooit. Ik vroeg je of iemand vóór hem hetzelfde had verkondigd, en je antwoordde ontkennend. Ik zei: Als iemand vóór hem hetzelfde had verkondigd, dan zou ik gedacht hebben dat hij een man was die volgde wat vóór hem was verkondigd. (Daarna) vroeg hij:
Wat beveelt hij ons? Ik zei: Hij maant ons aan om salaat te verrichten, zakaat te betalen, familiebanden te koesteren en kuis te leven. Hij zei: Als wat je over hem hebt verteld waar is, dan is hij zeker een Profeet. Ik wist dat hij zou verschijnen, maar ik dacht niet dat hij uit jullie midden zou komen. Als ik wist dat ik hem kon bereiken, zou ik graag bij hem willen komen; en als ik bij hem was, zou ik zijn voeten wassen (uit eerbied). Zijn heerschappij zou zeker uitbreiden tot deze plaats, die onder mijn voeten ligt. Toen vroeg hij naar de brief van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en las die voor. De brief luidde als volgt: "In de naam van Allah, de Allerhoogste en de Allergenadigste. Van Mohammed, de Boodschapper van Allah, aan Hiraql, de Keizer van de Romeinen. Vrede zij met hem die de leiding volgt. Daarna bied ik u de uitnodiging aan om de Islam te accepteren. Keer de Islam ten dienste en u zult veilig zijn. Accepteer de Islam, Allah zal u de dubbele beloning geven. En als u zich afkeert, zult u de zonde van uw onderdanen dragen. "O Mensen van het Boek, kom naar het woord dat gemeenschappelijk is tussen ons, dat we geen andere god aanbidden dan Allah, dat we geen partner aan Hem toeschrijven en dat sommigen van ons hun medevolk niet als Heer nemen, anders dan Allah. Als ze zich afkeren, zeg dan dat we getuigen dat we moslims zijn [iii. 64]." Toen hij de lezing van de brief had voltooid, ontstond er lawaai en verwarde clamor om hem heen, en hij beval ons te vertrekken.
Dienvolgens verlieten we (de plaats). (Tot mijn metgezellen sprekend) terwijl we eruit kwamen. Ik zei: Ibn Abu Kabsha (sarcastisch verwijzend naar de Heilige Profeet) is gekomen om een grote macht uit te oefenen. Zie! (zelfs) de koning van de Romeinen is bang voor hem. Ik bleef geloven dat de autoriteit van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zou triomferen totdat Allah mij met (de Geest van) de Islam begiftigde.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ، حُمَيْدٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ، أَخْبَرَهُ مِنْ، فِيهِ إِلَى فِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى هِرَقْلَ يَعْنِي عَظِيمَ الرُّومِ - قَالَ - وَكَانَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى هِرَقْلَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَا هُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالُوا نَعَمْ - قَالَ - فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا ‏.‏ فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي ثُمَّ دَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ لَهُ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنِ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ لَوْلاَ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَىَّ الْكَذِبُ لَكَذَبْتُ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِن آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ وَمَنْ يَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ ‏.‏ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لاَ بَلْ يَزِيدُونَ ‏.‏ قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالاً يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ ‏.‏ وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا ‏.‏ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ ‏.‏ فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ ‏.‏ فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَهُ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ ‏.‏ وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَدْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالاً يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ ‏.‏ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمُ الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لاَ يَغْدِرُ ‏.‏ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ ‏.‏ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ ‏.‏ فَقُلْتُ لَوْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُ كُمْ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ قَالَ إِنْ يَكُنْ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَىَّ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ وَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ ‏{‏ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏}‏ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ عِنْدَهُ وَكَثُرَ اللَّغْطُ وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ - قَالَ - فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ ‏.‏1773a

Boek 19, Nummer 4381: Standaard no. 1773b

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Ibn Shihab met dezelfde keten van overdragers, maar met de toevoeging: "Toen Allah de legers van Perzië versloeg, verhuisde Caesar van Hims naar Aelia (Bait al-Maqdis) om Allah te danken omdat Hij hem de overwinning schonk." In deze hadith komen de volgende woorden voor: "Van Mohammed, dienaar van Allah en Zijn Boodschapper," en zei: "De zonde van uw volgelingen," en zei ook de woorden: "tot de roep van de Islam".

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلاَهُ اللَّهُ ‏.‏ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ ‏"‏ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ إِثْمَ الْيَرِيسِيِّينَ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ بِدَاعِيَةِ الإِسْلاَمِ ‏"‏ ‏.‏1773b


Hoofdstuk 26 : brieven van de Heilige Profeet (vrede zij met hem) aan de koningen van de ongelovigen
uitnodigend hen tot Allah, de Verhevene en Glorieuze

Boek 19, Nummer 4382: Standaard nr. 1774a

Het is overgeleverd op de autoriteit van Anas dat de Profeet van Allah (vrede zij met hem) schreef aan Chosroes (Koning van Perzië), Caesar (Keizer van Rome), Negus (Koning van Abyssinia) en elke (andere) despoot, uitnodigend hen tot Allah, de Verhevene. En deze Negus was niet degene waarvoor de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de dodengebed had verricht.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ الْمَعْنِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى كِسْرَى وَإِلَى قَيْصَرَ وَإِلَى النَّجَاشِيِّ وَإِلَى كُلِّ جَبَّارٍ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1774a

Boek 19, Nummer 4383: Standaard no. 1774b

De traditie is overgeleverd op de autoriteit van Anas b. Malik (dezelfde overdrager) via een andere keten van overdragers, maar deze versie vermeldt niet: "En hij was niet de Negus waarvoor de Profeet (vrede zij met hem) het dodengebed had verricht."

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرُّزِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَقُلْ وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِي الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1774b

Boek 19, Nummer 4384: Standaard no. 1774c

Het is overgeleverd op de autoriteit van dezelfde overdrager via een andere keten van overdragers met hetzelfde verschil in de formulering.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِيهِ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، أَخْبَرَنِي أَبِي، حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، وَلَمْ يَذْكُرْ وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1774c


Hoofdstuk 27 : de slag bij Hunain

Boek 19, Nummer 4385: Standaard nr. 1775a

Het is overgeleverd van 'Abbas dat hij zei: Ik was in het gezelschap van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de Dag van Hunain. Ik en Abd Sufyan b. Harith b. 'Abd al-Muttalib hielden ons aan de Messenaer van Allah (vrede zij met hem) en we scheidden ons niet van hem. En de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) reed op zijn witte mul die hem was gepresenteerd door Farwa b. Nufitha al-Judhami. Toen de moslims een confrontatie hadden met de ongelovigen, vluchtten de moslims, terugvallend, maar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) begon zijn mul te drijven naar de ongelovigen. Ik hield de teugels van de mul van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vast, om te voorkomen dat hij te snel ging, en Abu Sufyan hield de stijgbeugels van de (mul van de) Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vast, die zei: Abbas, roep de mensen van al-Samura op. Abbas (die een man was met een luide stem) riep op de top van zijn stem: Waar zijn de mensen van Samura? (Abbas zei:) En bij God, toen ze mijn stem hoorden, kwamen ze terug (naar ons) zoals koeien terugkeren naar hun kalveren, en zeiden: Wij zijn hier, wij zijn hier ! 'Abbas zei: Ze begonnen te vechten tegen de ongelovigen. Toen was er een oproep tot de Ansar. Degenen (die hen opriepen) schreeuwden: O, partij van de Ansar! O, partij van de Ansar! Banu al -Harith b. al-Khazraj waren de laatste om opgeroepen te worden. Degenen (die hen opriepen) schreeuwden:
O Banu Al-Harith b. al-Khazraj! O BanU Harith b. al-Khazraj! En de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) die op zijn mul reed, keek naar hun gevecht met zijn nek naar voren gebogen en zei: Dit is het moment waarop de strijd heet woedt. Toen nam de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) (een paar) kiezelstenen en gooide ze in het gezicht van de ongelovigen. Toen zei hij: Bij de Heer van Mohammed, de ongelovigen zijn verslagen. 'Abbas zei: Ik ging rond en zag dat de strijd in dezelfde staat verkeerde als waarin ik hem had gezien. Bij Allah, het bleef in dezelfde staat totdat hij de kiezelstenen gooide. Ik bleef kijken totdat ik ontdekte dat hun kracht was opgebruikt en ze begonnen zich terug te trekken.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، قَالَ قَالَ عَبَّاسٌ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَزِمْتُ أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نُفَاثَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ عَبَّاسٌ وَ أَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَنْ لاَ تُسْرِعَ وَأَبُو سُفْيَانَ آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَىْ عَبَّاسُ نَادِ أَصْحَابَ السَّمُرَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ عَبَّاسٌ وَكَانَ رَجُلاً صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلاَدِهَا ‏.‏ فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ - قَالَ - فَاقْتَتَلُوا وَالْكُفَّارَ وَالدَّعْوَةُ فِي الأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ قُصِرَتِ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَقَالُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ‏.‏ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى - قَالَ - فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَمَاهُمْ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلاً وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا ‏.‏1775a

Boek 19, Nummer 4386: Standaard no. 1775b

Een versie van de overlevering is overgebracht via een andere keten van overleveren. In deze versie worden de woorden die door de Heilige Profeet (vrede zij met hem) werden uitgesproken (nadat hij de kiezelstenen in het gezicht van de vijand had gegooid) gerapporteerd als: "Bij de Heer van de Ka'bah, zij zijn verslagen." En aan het einde staat de toevoeging van de woorden: "Tot Allah hen verslagen had" (en ik vermoed) alsof ik de Profeet van Allah (vrede zij met hem) op zijn mul achter hen aan zien jagen.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَرْوَةُ بْنُ نُعَامَةَ الْجُذَامِيُّ ‏.‏ وَقَالَ ‏ "‏ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ‏"‏ ‏.‏ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ حَتَّى هَزَمَهُمُ اللَّهُ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ ‏.‏1775b

Boek 19, Nummer 4387: Standaard no. 1775c

'Abbas meldde: Ik was met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de Dag van Hunain. De rest van de hadith is hetzelfde, maar met deze variatie dat de hadith die door Yonus en Ma'mar is overgebracht, gedetailleerder en vollediger is.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي كَثِيرُ، بْنُ الْعَبَّاسِ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ ‏.‏ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ يُونُسَ وَحَدِيثَ مَعْمَرٍ أَكْثَرُ مِنْهُ وَأَتَمُّ ‏.‏1775c

Boek 19, Nummer 4388: Standaard nr. 1776a

Het is overgeleverd van Abu Ishaq die zei: Een man vroeg Bara' (b. 'Azib): Heb je op de Dag van Hunain gevlucht. O, Abu Umira? Hij zei: Nee, bij Allah, de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft zich niet omgedraaid; (wat er daadwerkelijk gebeurde was dat) enkele jonge mannen onder zijn metgezellen, die gehaast waren en die ofwel geen wapens hadden of niet voldoende wapens hadden, zich naar voren waagden en een groep boogschutters ontmoetten (die zulke goede schutters waren) dat hun pijlen hun doel nooit misten. Deze groep (van boogschutters) behoorde tot Banu Hawazin en Banu Nadir. Ze schoten op de zich naar voren bewegende jonge mannen en hun pijlen misten hun doel niet gemakkelijk. Dus deze jonge mannen keerden zich tot de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) terwijl hij op zijn witte mul reed en Abu Sufyan b. al-Harith b. 'Abd al-Muttalib hem leidde. (Op dat moment) stapte hij af van zijn mul, vroeg Allah's hulp in en riep uit: Ik ben de Profeet. Dit is geen leugen. Ik ben de zoon van 'Abd al-Muttalib. Toen beval hij zijn mannen in slagorde.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلْبَرَاءِ يَا أَبَا عُمَارَةَ أَفَرَرْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنَّهُ خَرَجَ شُبَّانُ أَصْحَابِهِ وَأَخِفَّاؤُهُمْ حُسَّرًا لَيْسَ عَلَيْهِمْ سِلاَحٌ أَوْ كَثِيرُ سِلاَحٍ فَلَقُوا قَوْمًا رُمَاةً لاَ يَكَادُ يَسْقُطُ لَهُمْ سَهْمٌ جَمْعَ هَوَازِنَ وَبَنِي نَصْرٍ فَرَشَقُوهُمْ رَشْقًا مَا يَكَادُونَ يُخْطِئُونَ فَأَقْبَلُوا هُنَاكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَقُودُ بِهِ فَنَزَلَ فَاسْتَنْصَرَ وَقَالَ ‏ "‏ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ صَفَّهُمْ ‏.‏1776a

Boek 19, Nummer 4389: Standaard no. 1776b

Het is overgeleverd (via een andere keten van overdragers) door Abu Ishiq dat een persoon tegen Bara' (b. 'Azib) zei: Abu Umara, vluchtte je op de Dag van Hunain? Hij antwoordde: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) is niet teruggedeegd. (Wat er daadwerkelijk gebeurde was dat enkele gehaaste jonge mannen die ofwel onvoldoende bewapend waren of geen wapens hadden, een groep mannen uit Banu Hawazin en Banu Nadir ontmoetten die toevallig (uitstekende) boogschutters waren. Deze schoten een regen van pijlen af die hun doel niet misten. De mensen keerden zich tot de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Abu Sufyan b. Harith leidde zijn mul. Dus stapte hij af, bad en vroeg Allah's hulp in. Hij zei: Ik ben de Profeet. Dit is geen leugen. Ik ben de zoon van Abd al-Muttalib. O Allah, daal Uw hulp neer. Bara' vervolgde:
Toen de strijd hevig werd, zochten wij, bij God, bescherming aan Zijn zijde, en de dapperste onder ons was hij die de aanval trotseerde en dat was de Heilige Profeet (vrede zij met hem).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنْ أَبِي، إِسْحَاقَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الْبَرَاءِ فَقَالَ أَكُنْتُمْ وَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ يَا أَبَا عُمَارَةَ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا وَلَّى وَلَكِنَّهُ انْطَلَقَ أَخِفَّاءُ مِنَ النَّاسِ وَحُسَّرٌ إِلَى هَذَا الْحَىِّ مِنْ هَوَازِنَ وَهُمْ قَوْمٌ رُمَاةٌ فَرَمَوْهُمْ بِرِشْقٍ مِنْ نَبْلٍ كَأَنَّهَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَانْكَشَفُوا فَأَقْبَلَ الْقَوْمُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ يَقُودُ بِهِ بَغْلَتَهُ فَنَزَلَ وَدَعَا وَاسْتَنْصَرَ وَهُوَ يَقُولُ ‏ "‏ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ اللَّهُمَّ نَزِّلْ نَصْرَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ الْبَرَاءُ كُنَّا وَاللَّهِ إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ نَتَّقِي بِهِ وَإِنَّ الشُّجَاعَ مِنَّا لَلَّذِي يُحَاذِي بِهِ ‏.‏ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1776b

Boek 19, Nummer 4390: Standaard no. 1776c

Het is via nog een andere keten van overdragers overgeleverd door dezelfde verteller (d.w.z. Abu Ishaq) die zei: Ik hoorde van Bara' die door een man uit de stam Qais werd gevraagd: Ben je weggevlucht van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de Dag van Hunain? Bara' zei: Maar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) is niet weggevlucht. Op die dag namen Banu Hawzzin deel aan de strijd als boogschutters (aan de kant van de ongelovigen). Toen wij hen aanvielen, trokken zij zich terug en wij vielen de buit aan; (zij hergroepeerden) en marcheerden met pijlen naar ons toe. (Op dat moment) zag ik de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op zijn witte mul rijden en Abu Sufyan b. al-Harith hield de teugels vast. Hij (de Boodschapper van Allah) zei: Ik ben de Profeet. Dit is geen leugen. Ik ben een afstammeling van 'Abd al-Muttalib. O Allah, daal Uw hulp neer.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، وَسَأَلَهُ، رَجُلٌ مِنْ قَيْسٍ أَفَرَرْتُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَقَالَ الْبَرَاءُ وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَفِرَّ وَكَانَتْ هَوَازِنُ يَوْمَئِذٍ رُمَاةً وَإِنَّا لَمَّا حَمَلْنَا عَلَيْهِمُ انْكَشَفُوا فَأَكْبَبْنَا عَلَى الْغَنَائِمِ فَاسْتَقْبَلُونَا بِالسِّهَامِ وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَإِنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا وَهُوَ يَقُولُ ‏ "‏ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ‏"‏ ‏.‏1776c

Boek 19, Nummer 4391: Standaard nummer 1776d

Deze hadith is overgeleverd op de autoriteit van Bara' met een andere keten van overdragers, maar deze hadith is kort in vergelijking met andere ahadith die gedetailleerder zijn.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى، بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عُمَارَةَ ‏.‏ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَهُوَ أَقَلُّ مِنْ حَدِيثِهِمْ وَهَؤُلاَءِ أَتَمُّ حَدِيثًا ‏.‏1776d

Boek 19, Nummer 4392: Standaard nummer 1777

Deze overlevering is overgeleverd door Salama, die zei: Wij vochten aan de zijde van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) bij Hunain. Toen wij de vijand ontmoetten, ging ik vooruit en beklom een heuveltje. Een man van de vijand keerde zich naar mij om en ik schoot hem met een pijl. Hij (dook en) verstopte zich voor mij. Ik kon niet begrijpen wat hij deed, maar (plotseling) zag ik dat een groep mensen tevoorschijn kwam van de andere heuvel. Zij en de metgezellen van de Profeet (vrede zij met hem) ontmoetten elkaar in de strijd, maar de metgezellen van de Profeet keerden zich om en ik ook, verslagen. Ik had twee mantels, waarvan ik er één om mijn middel wikkelde (het onderste deel van mijn lichaam bedekkend) en de andere over mijn schouders deed. Mijn middel-wikkel raakte los en ik hield de twee mantels samen. (In deze gedemoraliseerde toestand) passeerde ik langs de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) die op zijn witte mul reed. Hij zei: De zoon van Akwa' stelt zich volkomen radeloos op. Toen de metgezellen zich van alle kanten rondom hem verzamelden, stapte de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) af van zijn mul, pakte een handvol stof van de grond, gooide het in hun (vijandelijke) gezichten en zei: Moge deze gezichten vervormd worden! Er was niemand onder de vijand wiens ogen niet gevuld waren met de stof van deze handvol. Dus keerden zij zich om, vluchtend, en Allah, de Verhevene en Glorieuze, versloeg hen, en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) verdeelde hun buit onder de moslims.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُنَيْنًا فَلَمَّا وَاجَهْنَا الْعَدُوَّ تَقَدَّمْتُ فَأَعْلُو ثَنِيَّةً فَاسْتَقْبَلَنِي رَجُلٌ مِنَ الْعَدُوِّ فَأَرْمِيهِ بِسَهْمٍ فَتَوَارَى عَنِّي فَمَا دَرَيْتُ مَا صَنَعَ وَنَظَرْتُ إِلَى الْقَوْمِ فَإِذَا هُمْ قَدْ طَلَعُوا مِنْ ثَنِيَّةٍ أُخْرَى فَالْتَقَوْا هُمْ وَصَحَابَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَوَلَّى صَحَابَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَرْجِعُ مُنْهَزِمًا وَعَلَىَّ بُرْدَتَانِ مُتَّزِرًا بِإِحْدَاهُمَا مُرْتَدِيًا بِالأُخْرَى فَاسْتَطْلَقَ إِزَارِي فَجَمَعْتُهُمَا جَمِيعًا وَمَرَرْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْهَزِمًا وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ الشَّهْبَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَقَدْ رَأَى ابْنُ الأَكْوَعِ فَزَعًا ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا غَشُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ عَنِ الْبَغْلَةِ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً مِنْ تُرَابٍ مِنَ الأَرْضِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ بِهِ وُجُوهَهُمْ فَقَالَ ‏"‏ شَاهَتِ الْوُجُوهُ ‏"‏ ‏.‏ فَمَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْهُمْ إِنْسَانًا إِلاَّ مَلأَ عَيْنَيْهِ تُرَابًا بِتِلْكَ الْقَبْضَةِ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ فَهَزَمَهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَنَائِمَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ ‏.‏1777


Hoofdstuk 28 : DE SLAG BIJ TA'IF

Boek 19, Nummer 4393: Standaard nummer 1778

Het is overgeleverd door Ibn 'Amr dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de mensen van Ta'if belegerde, maar hen niet overwon. Hij zei: Als Allah het wil, zullen we terugkeren. Zijn metgezellen zeiden: Zullen we vertrekken zonder het te hebben veroverd? De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: (Nou ja) maak een inval in de ochtend. Zij deden dat en werden (verwond met de pijlen die op hen werden afgevuurd). Toen zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): We zullen morgen vertrekken. (De verteller zegt): (Nu) dit (aankondiging) verheugde hen, en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) lachte om (hun dwaasheid).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الشَّاعِرِ الأَعْمَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ عَمْرٍو قَالَ حَاصَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ الطَّائِفِ فَلَمْ يَنَلْ مِنْهُمْ شَيْئًا فَقَالَ ‏"‏ إِنَّا قَافِلُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَصْحَابُهُ نَرْجِعُ وَلَمْ نَفْتَتِحْهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اغْدُوا عَلَى الْقِتَالِ ‏"‏ ‏.‏ فَغَدَوْا عَلَيْهِ فَأَصَابَهُمْ جِرَاحٌ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّا قَافِلُونَ غَدًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَعْجَبَهُمْ ذَلِكَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1778


Hoofdstuk 29 : DE SLAG BIJ BADR

Boek 19, Nummer 4394: Standaard nummer 1779

Het is overgeleverd door Anas dat toen (het bericht van) de opmars van Abu Sufyan (aan het hoofd van een macht) hem bereikte.
De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hield overleg met zijn metgezellen. De verteller zei: Abu Bakr sprak (en uitte zijn eigen ideeën), maar hij (de Heilige Profeet) luisterde er niet naar. Toen sprak 'Umar (en uitte zijn ideeën), maar hij (de Heilige Profeet) luisterde er ook niet naar. Toen stond Sa'd b. 'Ubada op en zei: Boodschapper van Allah, u wilt dat wij (spreken). Bij God in wiens macht mijn leven is, als u ons zou bevelen onze paarden in de zee te storten, zouden wij dat doen. Als u ons zou bevelen onze paarden naar de meest verre plaats, zoals Bark al -Ghimad, te drijven, zouden wij dat doen. De verteller zei: Nu riep de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de mensen (op voor de ontmoeting) op. Dus vertrokken ze en sloegen kamp bij Badr. (Al snel) arriveerden de waterdragers van de Quraish. Onder hen was een zwarte slaaf behorend tot Banu al -Hajjaj. De metgezellen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ving hem en ondervroegen hem over Abu Sufyan en zijn metgezellen. Hij zei: Ik weet niets over Abu Sufyan, maar Abu Jahl, 'Utba, Shaiba en Umayya b. Khalaf zijn daar. Toen hij dit zei, sloegen ze hem. Toen zei hij: Oké, ik zal jullie vertellen over Abu Sufyan. Ze stopten met hem te slaan en vroegen hem (opnieuw) over Abu Sufyan. Hij zei opnieuw: Ik weet niets over Abu Sufyan, maar Abu Jahl, 'Utba, Shaiba en Umayya b. Khalaf zijn daar. Toen hij dit zei, sloegen ze hem eveneens. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stond in gebed. Toen hij dit zag, voltooide hij zijn gebed en zei: Bij Allah in wiens macht mijn leven is, jullie slaan hem wanneer hij jullie de waarheid vertelt, en jullie laten hem gaan wanneer hij jullie een leugen vertelt. De verteller zei: Toen zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Dit is de plaats waar zo en zo gedood zal worden. Hij plaatste zijn hand op de aarde (en zei) hier en hier; (en) geen enkele van hen viel weg van de plaats die de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had aangewezen door zijn hand op de aarde te plaatsen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاوَرَ حِينَ بَلَغَهُ إِقْبَالُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ لَفَعَلْنَا - قَالَ - فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَزَلُوا بَدْرًا وَوَرَدَتْ عَلَيْهِمْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلاَمٌ أَسْوَدُ لِبَنِي الْحَجَّاجِ فَأَخَذُوهُ فَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلُونَهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ ‏.‏ فَيَقُولُ مَا لِي عِلْمٌ بِأَبِي سُفْيَانَ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ ‏.‏ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ ضَرَبُوهُ فَقَالَ نَعَمْ أَنَا أُخْبِرُكُمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ ‏.‏ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ فَقَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فِي النَّاسِ ‏.‏ فَإِذَا قَالَ هَذَا أَيْضًا ضَرَبُوهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ انْصَرَفَ قَالَ ‏"‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَضْرِبُوهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَتْرُكُوهُ إِذَا كَذَبَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَذَا مَصْرَعُ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى الأَرْضِ هَا هُنَا وَهَا هُنَا قَالَ فَمَا مَاطَ أَحَدُهُمْ عَنْ مَوْضِعِ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1779


Hoofdstuk 30 : de verovering van Mekka

Boek 19, Nummer 4395: Standaard nr. 1780a

Het is overgeleverd door 'Abdullah b. Rabah van Abu Huraira, die zei: Veel deputaties kwamen naar Mu'awiya. Dit was in de maand Ramadan. Wij bereidden eten voor elkaar. Abu Huraira was een van hen die ons vaak uitnodigde naar zijn huis. Ik zei:
Moet ik geen eten bereiden en hen uitnodigen naar mijn plaats? Dus beval ik maaltijden te worden bereid. Toen ontmoette ik Abu Huraira in de avond en zei: (Je zult) je maaltijden bij mij vanavond hebben. Hij zei: Je hebt me vooruitgespoeld. Ik zei: Ja, en ik heb hen uitgenodigd. (Wanneer ze klaar waren met de maaltijden) zei Abu Huraira: Moet ik jullie geen traditie vertellen uit jullie tradities, o gij vergadering van de Ansar? Toen gaf hij een verslag van de Verovering van Mekka en zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) marcheerde tot hij Mekka bereikte. Hij delegeerde Zubair aan zijn rechterflank en Khalid aan zijn linker, en hij stuurde Abu Ubaida met de troep die geen bepantsering had.
Zeiden naar het binnenste van de vallei. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) bevond zich in het midden van een grote contingent van strijders. Hij zag mij en zei: Abu Huraira. Ik zei: Ik ben hier op uw roep, Boodschapper van Allah. Hij zei: Laat niemand naar mij komen behalve de Ansar, dus roep de Ansar (alleen) naar mij. Abu Huraira vervolgde: Dus verzamelden zij zich rondom hem. De Quraish verzamelden ook hun ruffians en hun (laagste) volgelingen, en zeiden: Wij sturen deze vooruit. Als zij iets krijgen, zullen wij erbij zijn (om het te delen), en als hen een ongeluk overkomt, zullen wij betalen (als compensatie) wat er van ons wordt gevraagd. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei (tot de Ansar): Jullie zien de ruffians en de (laagste) volgelingen van de Quraish. En hij wees met (het slaan) van de ene hand over de andere aan dat zij gedood moeten worden en zei: Ontmoet mij bij as-Safa. Toen gingen wij verder (en) als een van ons wilde dat een bepaalde persoon gedood zou worden, werd hij gedood, en niemand kon zich verzetten. Abu Huraira vervolgde: Toen kwam Abu Sufyan en zei:
Boodschapper van Allah, het bloed van de Quraish is erg goedkoop geworden. Er zal vanaf vandaag geen Quraish meer zijn. Toen zei hij (de Heilige Profeet): Wie het huis van Abu Sufyan binnengaat, is veilig. Sommigen van de Ansar fluisterden onder elkaar: (Toch) heeft de liefde voor zijn stad en de tederheid jegens zijn verwanten hem overweldigd. Abu Huraira zei: (Op dit moment) kwam openbaring tot de Heilige Profeet (vrede zij met hem) en toen hij ging om de Openbaring te ontvangen, begrepen wij het, en toen hij (werkelijk) de Openbaring ontving, waagde geen van ons het om zijn ogen naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) te richten totdat de openbaring ten einde was. Toen de openbaring ten einde was, zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): O, vergadering van de Ansar! Ze zeiden: Hier zijn wij tot uw beschikking, Boodschapper van Allah. Hij zei: Jullie zeiden dat de liefde voor zijn stad en de tederheid jegens zijn mensen deze man heeft overweldigd. Ze zeiden: Zo was het. Hij zei: Nee, nooit. Ik ben een dienaar van Allah en Zijn Boodschapper.
Ik migreerde naar Allah en naar jullie. Ik zal met jullie leven en met jullie sterven. Dus keerden ze (de Ansar) in tranen naar hem toe en ze zeiden: Bij Allah, we zeiden wat we zeiden vanwege onze koppige gehechtheid aan Allah en Zijn Boodschapper. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Voorwaar, Allah en Zijn Boodschapper getuigen van jullie beweringen en accepteren jullie verontschuldiging. De verteller vervolgde: Mensen keerden zich naar het huis van Abu Sufyan en mensen sloten hun deuren. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ging verder totdat hij de (Zwarte) Steen naderde. Hij kuste hem en omcirkelde de Ka’bah. Hij kwam bij een afgod aan de zijkant van de Ka’bah die door de mensen werd aanbeden. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had een boog in zijn hand, en hij hield hem van een hoek vast. Toen hij bij de afgod kwam, begon hij zijn ogen ermee te doorprikken met de boog en (terwijl hij dat deed) zei hij: De waarheid is gevestigd en de leugen is vergaan. Toen hij de omcirkeling had voltooid, kwam hij bij Safa', beklom het tot een hoogte waar hij de Ka’bah kon zien, hief zijn handen (in gebed) en begon Allah te loven en bad wat hij wilde bidden.
De traditie is overgeleverd door een andere keten van overdragers met de volgende toevoegingen: (i) Toen zei (de Boodschapper van Allah) met zijn handen de ene op de andere: Doodt hen (die in jullie pad staan).... (ii) Ze (de Ansar) antwoordden: We zeiden dat, Boodschapper van Allah! Hij zei: Wat is mijn naam? Ik ben slechts een dienaar van Allah en Zijn Boodschapper.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ يَصْنَعُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ الطَّعَامَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ فَقُلْتُ أَلاَ أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنَ الْعَشِيِّ فَقُلْتُ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ فَقَالَ سَبَقْتَنِي ‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ فَدَعَوْتُهُمْ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلاَ أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ ثُمَّ ذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ فَقَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كَتِيبَةٍ - قَالَ - فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ ‏"‏ أَبُو هُرَيْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ لاَ يَأْتِينِي إِلاَّ أَنْصَارِيٌّ ‏"‏ ‏.‏ زَادَ غَيْرُ شَيْبَانَ فَقَالَ ‏"‏ اهْتِفْ لِي بِالأَنْصَارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَطَافُوا بِهِ وَوَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشًا لَهَا وَأَتْبَاعًا ‏.‏ فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلاَءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَىْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ ‏.‏ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى ثُمَّ قَالَ ‏"‏ حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا شَاءَ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَحَدًا إِلاَّ قَتَلَهُ وَمَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا شَيْئًا - قَالَ - فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لاَ قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْىُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ الْوَحْىُ لاَ يَخْفَى عَلَيْنَا فَإِذَا جَاءَ فَلَيْسَ أَحَدٌ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْىُ فَلَمَّا انْقَضَى الْوَحْىُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا قَدْ كَانَ ذَاكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ كَلاَّ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ وَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلاَّ الضِّنَّ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى دَارِ أَبِي سُفْيَانَ وَأَغْلَقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ - قَالَ - وَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَقْبَلَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ - قَالَ - فَأَتَى عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ - قَالَ - وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْسٌ وَهُوَ آخِذٌ بِسِيَةِ الْقَوْسِ فَلَمَّا أَتَى عَلَى الصَّنَمِ جَعَلَ يَطْعُنُهُ فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ ‏"‏ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَتَى الصَّفَا فَعَلاَ عَلَيْهِ حَتَّى نَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَ ‏.‏1780a

Boek 19, Nummer 4396: Standaard no. 1780c

Het is overgeleverd door Abdullah b. Rabah dat we als een delegatie naar Mu'awiya b. Abu Sufyan gingen en Abu Huraira was onder ons. Elk van ons bereidde om de beurt eten voor zijn metgezellen voor een dag. (Aldus) toen het mijn beurt was, zei ik: Abu Huraira, het is vandaag mijn beurt. Dus kwamen ze naar mijn plaats. Het eten was nog niet klaar, dus zei ik tegen Abu Huraira: Ik zou willen dat je ons een traditie van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zou vertellen totdat het eten klaar was. (In antwoord op mijn verzoek) zei Abu Huraira: We waren met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de dag van de Verovering van Mekka. Hij benoemde Khalid b. Walid als commandant van de rechterflank, Zubair als commandant van de linkerflank en Abu 'Ubaida als commandant van de voetvolk (die naar het binnenste van de vallei zouden oprukken). Hij (zei toen): Abu Huraira, roep de Ansar naar mij. Dus riep ik hen en ze kwamen haastig. Hij zei: O, vergadering van de Ansaar, zien jullie de ruffians van de Quraish? Ze zeiden: Ja. Hij zei: Kijk, als jullie ze morgen ontmoeten, vernietig hen dan. Hij hintte hierop met zijn hand, waarbij hij zijn rechterhand op zijn linkerhand plaatste en zei:
Jullie zullen ons ontmoeten bij as-Safa'. (Abu Huraira vervolgde): Wie die dag door hen werd gezien, werd gedood. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) beklom de berg van as-Safa'. De Ansar kwamen ook daar en omsloten de berg. Toen kwam Abu Sufyan en zei: Boodschapper van Allah, de Quraish zijn ten onder gegaan. Geen lid van de Quraish stam zal deze dag overleven. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wie het huis van Abu Safyin binnengaat, is veilig, wie zijn wapens neerlegt, is veilig, wie zijn deur op slot doet, is veilig. (Sommigen) van de Ansar zeiden: (Toch) is de man beïnvloed door tederheid naar zijn familie en liefde voor zijn stad. Toen daalde de goddelijke inspiratie neer op de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Hij zei: Jullie waren aan het zeggen dat de man is beïnvloed door tederheid naar zijn familie en liefde voor zijn stad. Weten jullie wat mijn naam is? Ik ben Mohammed, de dienaar van Allah en Zijn Boodschapper. (Hij herhaalde dit driemaal.) Ik heb mijn geboorteland verlaten voor de sake van Allah en ben bij jullie gekomen. Dus ik zal met jullie leven en met jullie sterven. Nu zeiden de Ansar: Bij God, we zeiden (dat) alleen uit onze hebzucht voor Allah en Zijn Boodschapper. Hij zei: Allah en Zijn Apostel getuigen jullie en accepteren jullie verontschuldiging.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ، بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ، قَالَ وَفَدْنَا إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَفِينَا أَبُو هُرَيْرَةَ فَكَانَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا يَصْنَعُ طَعَامًا يَوْمًا لأَصْحَابِهِ فَكَانَتْ نَوْبَتِي فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ الْيَوْمُ نَوْبَتِي ‏.‏ فَجَاءُوا إِلَى الْمَنْزِلِ وَلَمْ يُدْرِكْ طَعَامُنَا فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ لَوْ حَدَّثْتَنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يُدْرِكَ طَعَامُنَا فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفَتْحِ فَجَعَلَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْيُمْنَى وَجَعَلَ الزُّبَيْرَ عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْبَيَاذِقَةِ وَبَطْنِ الْوَادِي فَقَالَ ‏"‏ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ادْعُ لِي الأَنْصَارَ ‏"‏ ‏.‏ فَدَعَوْتُهُمْ فَجَاءُوا يُهَرْوِلُونَ فَقَالَ ‏"‏ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ هَلْ تَرَوْنَ أَوْبَاشَ قُرَيْشٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْظُرُوا إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ غَدًا أَنْ تَحْصِدُوهُمْ حَصْدًا ‏"‏ ‏.‏ وَأَخْفَى بِيَدِهِ وَوَضَعَ يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ وَقَالَ ‏"‏ مَوْعِدُكُمُ الصَّفَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَمَا أَشْرَفَ يَوْمَئِذٍ لَهُمْ أَحَدٌ إِلاَّ أَنَامُوهُ - قَالَ - وَصَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّفَا وَجَاءَتِ الأَنْصَارُ فَأَطَافُوا بِالصَّفَا فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيدَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لاَ قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ ‏.‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ أَلْقَى السِّلاَحَ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ أَمَّا الرَّجُلُ فَقَدْ أَخَذَتْهُ رَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ وَرَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ ‏.‏ وَنَزَلَ الْوَحْىُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَقَدْ أَخَذَتْهُ رَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ وَرَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ ‏.‏ أَلاَ فَمَا اسْمِي إِذًا - ثَلاَثَ مَرَّاتٍ - أَنَا مُحَمَّدٌ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ فَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قُلْنَا إِلاَّ ضِنًّا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ ‏"‏ ‏.‏1780c


Hoofdstuk 31 : verwijdering van de afgoden uit de omgeving van de Ka'ba

Boek 19, Nummer 4397: Standaard nr. 1781a

Het is overgeleverd door Ibn Abdullah dat de Heilige Profeet (vrede zij met hem) Mekka binnenkwam. Er stonden driehonderd en zesenzestig afgoden rond de Ka'bah. Hij begon ze te doorstoten met de stok die hij in zijn hand had, zeggende: "De waarheid is gekomen en de leugen is verdwenen. Voorwaar, de leugen is gedoemd om te verdwijnen" (xvii. 8). De waarheid is gekomen, en de leugen kan noch aan het begin iets scheppen, noch tot het leven herstellen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ وَحَوْلَ الْكَعْبَةِ ثَلاَثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ نُصُبًا فَجَعَلَ يَطْعُنُهَا بِعُودٍ كَانَ بِيَدِهِ وَيَقُولُ ‏"‏ ‏{‏ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا‏}‏ ‏{‏ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ‏}‏ زَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ يَوْمَ الْفَتْحِ ‏.‏1781a

Boek 19, Nummer 4398: Standaard no. 1781b

Deze traditie is overgeleverd door Ibn Abu Najah via een andere keten van overdragers tot het woord: Zahaqa, (Deze versie) bevat geen tweede vers en vervangt Sanam voor Nusub (beide woorden betekenen "afgod" of "beeld" dat wordt aanbeden).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ زَهُوقًا ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرِ الآيَةَ الأُخْرَى وَقَالَ بَدَلَ نُصُبًا صَنَمًا ‏.‏1781b


Hoofdstuk 32 : geen Qoeraisjiet zal worden gedood, gebonden met handen en voeten, na de verovering van Mekka

Boek 19, Nummer 4399: Standaard nr. 1782a

Het is overgeleverd door Abdullah b. Muti' dat hij hoorde van zijn vader en zei: Ik hoorde de Heilige Profeet (vrede zij met hem) zeggen op de dag van de Verovering van Mekka: Geen Quraishiet zal van deze dag af hand en voet gebonden worden gedood tot de Dag des Oordeels.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، وَوَكِيعٌ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ ‏ "‏ لاَ يُقْتَلُ قُرَشِيٌّ صَبْرًا بَعْدَ هَذَا الْيَوْمِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏.‏1782a

Boek 19, Nummer 4400: Standaard no. 1782b

Dezelfde traditie is overgeleverd door Zakriyya via dezelfde keten van overdragers met de volgende toevoeging:
"Geen rebelse Quraishiet met al -Asi als zijn naam zich die dag tot de Islam bekeerde, behalve Muti. Zijn naam was al-Asi, maar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) veranderde zijn naam in Muti."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ وَزَادَ قَالَ وَلَمْ يَكُنْ أَسْلَمَ أَحَدٌ مِنْ عُصَاةِ قُرَيْشٍ غَيْرَ مُطِيعٍ كَانَ اسْمُهُ الْعَاصِي فَسَمَّاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُطِيعًا ‏.‏1782b


Hoofdstuk 33 : het vredesverdrag van Hudaibiya

Boek 19, Nummer 4401: Standaard nr. 1783a

Het werd overgeleverd van al-Bara' b. 'Azib dat 'Ali b. Abu Talib de overeenkomst tussen de Heilige Profeet (vrede zij met hem) en de afgodenaanbidders op de Dag van Hudaibiya opschreef. Hij schreef: Dit is wat Mohammed, de Boodschapper van Allah, heeft vastgesteld. Zij (de afgodenaanbidders) zeiden: Schrijf geen woorden "de Boodschapper van Allah". Als we wisten dat u de Boodschapper van Allah was, zouden we niet tegen u vechten. De Profeet (vrede zij met hem) zei tegen 'Ali: Streep deze woorden door. Hij (Ali) zei: Ik zal ze niet doorstrepen. Dus de Profeet (vrede zij met hem) streepte ze met zijn eigen hand door. De verteller zei dat de voorwaarden waarnaar de twee partijen hadden afgesproken, omvatten dat de moslims Mekka (volgend jaar) zouden binnengaan en daar drie dagen zouden blijven, en dat ze niet gewapend zouden binnengaan behalve in hun scheden of bolsteren.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ الصُّلْحَ بَيْنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ فَكَتَبَ ‏"‏ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا لاَ تَكْتُبْ رَسُولُ اللَّهِ فَلَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَمْ نُقَاتِلْكَ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعَلِيٍّ ‏"‏ امْحُهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ ‏.‏ فَمَحَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ قَالَ وَكَانَ فِيمَا اشْتَرَطُوا أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ فَيُقِيمُوا بِهَا ثَلاَثًا وَلاَ يَدْخُلُهَا بِسِلاَحٍ إِلاَّ جُلُبَّانَ السِّلاَحِ ‏.‏ قُلْتُ لأَبِي إِسْحَاقَ وَمَا جُلُبَّانُ السِّلاَحِ قَالَ الْقِرَابُ وَمَا فِيهِ ‏.‏1783a

Boek 19, Nummer 4402: Standaard no. 1783b

Het werd overgeleverd van Abu Ishaq, die Bars' b. Azib hoorde zeggen: Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vrede sloot met de mensen van Hudaibiya, stelde 'Ali de overeenkomst tussen hen op, en zo schreef hij: Mohammed, de Boodschapper van Allah. (Daarna volgt dezelfde formulering als we in de vorige overlevering hebben, behalve het weglaten van de woorden:
Dit is wat hij heeft vastgesteld.)

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ كَتَبَ عَلِيٌّ كِتَابًا بَيْنَهُمْ قَالَ فَكَتَبَ ‏"‏ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ‏"‏ ثُمَّ ذَكَرَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مُعَاذٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ ‏"‏ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏1783b

Boek 19, Nummer 4403: Standaard no. 1783c

Het werd overgeleverd van Bara' dat, toen de Profeet (vrede zij met hem) werd tegengehouden om naar de Ka'bah te gaan, de mensen van Mekka vrede met hem sloten op de voorwaarde dat hij (toegestaan) Mekka (volgend jaar) zou binnengaan en daar drie dagen zou blijven, dat hij de (stad) niet zou binnengaan behalve met zwaarden in hun scheden en wapens in hun hoezen, dat hij niemand van haar bewoners mee zou nemen, noch zou hij iemand van hen die bij hem was, verhinderen om in Mekka te blijven (als hij dat wenste). Hij zei tegen 'Ali: Schrijf de voorwaarden die tussen ons zijn vastgesteld. (Dus schreef 'Ali): In de naam van Allah, de Allerhoogste, de Allergenadigste. Dit is wat Mohammed, de Boodschapper van Allah, heeft vastgesteld (met de Mekkanen), De afgodenaanbidders zeiden tegen hem: Als we wisten dat u de Boodschapper van Allah bent, zouden we u volgen. Maar schrijf: Mohammed b. 'Abdullah. Dus hij zei tegen 'Ali om deze woorden te strepen. 'Ali zei: Nee, bij Allah, ik zal ze niet doorstrepen. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Laat me hun plaats (op het perkament) zien. Dus ('Ali) liet hem hun plaats zien en hij (de Heilige Profeet) streepte ze door; en 'Ali schreef: Ibn 'Abdullah.
(Volgens de voorwaarden van het verdrag) bracht volgend jaar de Heilige Profeet (vrede zij met hem) er drie dagen door. Toen het de derde dag was, zeiden ze tegen 'Ali: Dit is de laatste dag volgens de voorwaarden van uw metgezel. Dus vertel hem om te vertrekken. 'Ali informeerde de Profeet (vrede zij met hem) dienovereenkomstig. Hij zei: Ja, en vertrok (de stad). Ibn Janab in zijn versie van de overlevering gebruikte: "we zouden de eed van trouw aan u zweren" in plaats van "we zouden u volgen".

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ، جَمِيعًا عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ، - وَاللَّفْظُ لإِسْحَاقَ - أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ لَمَّا أُحْصِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الْبَيْتِ صَالَحَهُ أَهْلُ مَكَّةَ عَلَى أَنْ يَدْخُلَهَا فَيُقِيمَ بِهَا ثَلاَثًا وَلاَ يَدْخُلَهَا إِلاَّ بِجُلُبَّانِ السِّلاَحِ السَّيْفِ وَقِرَابِهِ ‏.‏ وَلاَ يَخْرُجَ بِأَحَدٍ مَعَهُ مِنْ أَهْلِهَا وَلاَ يَمْنَعَ أَحَدًا يَمْكُثُ بِهَا مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ ‏.‏ قَالَ لِعَلِيٍّ ‏"‏ اكْتُبِ الشَّرْطَ بَيْنَنَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ الْمُشْرِكُونَ لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ تَابَعْنَاكَ وَلَكِنِ اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ‏.‏ فَأَمَرَ عَلِيًّا أَنْ يَمْحَاهَا فَقَالَ عَلِيٌّ لاَ وَاللَّهِ لاَ أَمْحَاهَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَرِنِي مَكَانَهَا ‏"‏ ‏.‏ فَأَرَاهُ مَكَانَهَا فَمَحَاهَا وَكَتَبَ ‏"‏ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ فَأَقَامَ بِهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ قَالُوا لِعَلِيٍّ هَذَا آخِرُ يَوْمٍ مِنْ شَرْطِ صَاحِبِكَ فَأْمُرْهُ فَلْيَخْرُجْ ‏.‏ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَقَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَخَرَجَ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ جَنَابٍ فِي رِوَايَتِهِ مَكَانَ تَابَعْنَاكَ بَايَعْنَاكَ ‏.‏1783c

Boek 19, Nummer 4404: Standaard nummer 1784

Het is overgeleverd van de autoriteit van Anas dat de Quraish vrede sloten met de Profeet (vrede zij met hem). Daaronder bevond zich Suhail b. Amr. De Profeet (vrede zij met hem) zei tegen 'Ali: "Schrijf 'In de naam van Allah, meest Barmhartige en meest Genadige'." Suhail zei: "Wat betreft 'Bismillah,' wij weten niet wat bedoeld wordt met 'Bismillah-ir-Rahman-ir-Rahim' (In de naam van Allah, meest Barmhartige en meest Genadige). Maar schrijf wat wij begrijpen, d.w.z. Bi ismika allahumma (in uw naam, O Allah)." Toen zei de Profeet (vrede zij met hem): "Schrijf: 'Van Mohammed, de Boodschapper van Allah'." Ze zeiden: "Als we wisten dat u de Boodschapper van Allah bent, zouden we u volgen." Dus schrijf uw naam en de naam van uw vader. Toen zei de Heilige Profeet (vrede zij met hem): "Schrijf 'Van Mohammed b. 'Abdullah'." Ze stelden de voorwaarde aan de Profeet (vrede zij met hem) dat wie zich bij hen aansloot van de moslims, de Mekkanen hem niet zouden terugbrengen, en wie zich bij u (de moslims) aansloot van hen, u hen terug zou sturen. De metgezellen zeiden: "Boodschapper van Allah, moeten we dit schrijven?" Hij zei: "Ja." Wie van ons weggaat om zich bij hen aan te sluiten - moge Allah hem van hen weghouden! en wie zich bij ons komt aansluiten van hen (en wordt teruggestuurd) Allah zal hem verlichting en een uitweg geven.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ قُرَيْشًا، صَالَحُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِيهِمْ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعَلِيٍّ ‏"‏ اكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ سُهَيْلٌ أَمَّا بِاسْمِ اللَّهِ فَمَا نَدْرِي مَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَلَكِنِ اكْتُبْ مَا نَعْرِفُ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ فَقَالَ ‏"‏ اكْتُبْ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لَوْ عَلِمْنَا أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لاَتَّبَعْنَاكَ وَلَكِنِ اكْتُبِ اسْمَكَ وَاسْمَ أَبِيكَ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اكْتُبْ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ فَاشْتَرَطُوا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ مَنْ جَاءَ مِنْكُمْ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكُمْ وَمَنْ جَاءَكُمْ مِنَّا رَدَدْتُمُوهُ عَلَيْنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَكْتُبُ هَذَا قَالَ ‏"‏ نَعَمْ إِنَّهُ مَنْ ذَهَبَ مِنَّا إِلَيْهِمْ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ جَاءَنَا مِنْهُمْ سَيَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ فَرَجًا وَمَخْرَجًا ‏"‏ ‏.‏1784

Boek 19, Nummer 4405: Standaard nr. 1785a

Het is overgeleverd van de autoriteit van Abu Wa'il die zei: Sahal b. Hunaif stond op de Dag van Siffin en zei: "O jullie mensen, beschuldigt jullie zelf (van gebrek aan discretie); wij waren bij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de Dag van Hudaibiya. Als we het gepast hadden geacht om te vechten, konden we vechten. Dit was tijdens de wapenstilstand tussen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en de afgodenaanbidders. Umar b. Khattab kwam, naderde de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zei: 'Boodschapper van Allah, vechten we niet voor de waarheid en zij voor de leugen?' Hij antwoordde: 'Dat is zeker zo.' Hij vroeg: 'Zijn niet degenen die aan onze kant sterven in het Paradijs en degenen die aan hun kant sterven in de vuurzee?' Hij antwoordde: 'Dat is zo.' Hij zei: 'Waarom zouden we dan een smet op onze religie werpen en terugkeren, terwijl Allah de zaak niet tussen hen en ons heeft beslist?' Hij zei: 'Zoon van Khattab, ik ben de Boodschapper van Allah. Allah zal mij nooit vernederen.' (De verteller zei): Umar ging weg, maar hij kon zijn woede niet bedwingen. Dus naderde hij Abu Bakr en zei: 'Abu Bakr, vechten we niet voor de waarheid en zij voor de leugen?' Hij antwoordde: 'Ja.' Hij vroeg: 'Zijn niet degenen die aan onze kant sterven in het Paradijs en degenen die aan hun kant sterven in de vuurzee?' Hij antwoordde: 'Waarom niet?' Hij (toen) zei: 'Waarom zouden we dan onze religie schamen en terugkeren, terwijl God de zaak nog niet tussen hen en ons heeft beslist?' Abu Bakr zei: 'Zoon van Khattab, hij is inderdaad de Boodschapper van Allah, en Allah zal hem nooit vernederen.' (De verteller vervolgde): Op dit moment (werd een Soera van de Koran) (met het goede nieuws van de overwinning) aan de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) geopenbaard. Hij stuurde voor Umar en liet hem deze lezen. Hij vroeg: 'Is (deze wapenstilstand) een overwinning?' Hij (de Boodschapper van Allah) antwoordde: 'Ja.' Hierop was Umar tevreden en keerde hij terug.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ سِيَاهٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَامَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَوْمَ صِفِّينَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ لَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَلَوْ نَرَى قِتَالاً لَقَاتَلْنَا وَذَلِكَ فِي الصُّلْحِ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ ‏"‏ بَلَى ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ ‏"‏ بَلَى ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ ‏"‏ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي اللَّهُ أَبَدًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ فَلَمْ يَصْبِرْ مُتَغَيِّظًا فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى ‏.‏ قَالَ أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى ‏.‏ قَالَ فَعَلاَمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا ‏.‏ قَالَ فَنَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْفَتْحِ فَأَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهُ إِيَّاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَفَتْحٌ هُوَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَطَابَتْ نَفْسُهُ وَرَجَعَ ‏.‏1785a

Boek 19, Nummer 4406: Standaard no. 1785b

Het is overgeleverd van de autoriteit van Shaqiq die zei: Ik hoorde Sahl b. Hunaif zeggen op Siffin: "O jullie mensen, beschuldigt jullie zelf (van gebrek aan discretie). Bij Allah, op de Dag van Abu Jandal (d.w.z. de dag van Hudaibiya), dacht ik bij mezelf dat, als ik kon, ik de volgorde van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zou omkeren (de voorwaarden van de wapenstilstand waren onaangenaam). Bij Allah, we hebben nooit onze zwaarden op onze schouders gehangen in enige situatie whatsoever, behalve toen ze het ons gemakkelijk maakten om het beoogde doel te realiseren, maar deze strijd van jullie (lijkt daar een uitzondering op te zijn). Ibn Numair (in zijn versie) noemde de woorden: "In enige situatie whatsoever" niet.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، يَقُولُ بِصِفِّينَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَنِّي أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَرَدَدْتُهُ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ قَطُّ إِلاَّ أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ إِلاَّ أَمْرَكُمْ هَذَا ‏.‏ لَمْ يَذْكُرِ ابْنُ نُمَيْرٍ إِلَى أَمْرٍ قَطُّ ‏.‏1785b

Boek 19, Nummer 4407: Standaard no. 1785c

Dezelfde traditie is via een andere keten van overdragers verteld over de autoriteit van A'mash. Deze versie bevat de woorden: Ila amrin yofzi'una in plaats van Ila amrin na'rifuhu.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، الأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِهِمَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا.‏1785c

Boek 19, Nummer 4408: Standaard nummer 1785d

Het is via een andere keten van overdragers verteld over de autoriteit van Abu Wa'il die zei: Ik hoorde Sahl b. Hunaif zeggen bij Siffin: Beklaag (de leegheid) van jullie opvattingen over jullie religie. Ik dacht bij de dag van Abu Jandal dat als ik de order van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kon terugdraaien, ik dat zou doen. De situatie was zo moeilijk dat als we het op de ene plaats repareerden, het op een andere plaats verscheurde.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، بِصِفِّينَ يَقُولُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - مَا فَتَحْنَا مِنْهُ فِي خُصْمٍ إِلاَّ انْفَجَرَ عَلَيْنَا مِنْهُ خُصْمٌ ‏.‏1785d

Boek 19, Nummer 4409: Standaard nr. 1786a

Het is verteld op de autoriteit van Anas b. Malik die zei: Toen zij (metgezellen van de Heilige Profeet) overweldigd werden door verdriet en nood op zijn terugkeer van Hudaibiya waar hij zijn offerdieren had geslacht (niet toegestaan om naar Mekka te gaan), werd de Qur'aanse vers: Inna fatahna. . . laka fathan mobinan to fauzan 'aziman aan hem geopenbaard. (Bij dit) zei hij: Op mij is een vers neergedaald dat dierbaarder is voor mij dan de hele wereld.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي، عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ ‏{‏ إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا * لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ فَوْزًا عَظِيمًا‏}‏ مَرْجِعَهُ مِنَ الْحُدَيْبِيَةِ وَهُمْ يُخَالِطُهُمُ الْحُزْنُ وَالْكَآبَةُ وَقَدْ نَحَرَ الْهَدْىَ بِالْحُدَيْبِيَةِ فَقَالَ ‏"‏ لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ آيَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنَ الدُّنْيَا جَمِيعًا ‏.‏1786a

Boek 19, Nummer 4410: Standaard no. 1786b

Deze traditie is via een andere keten van overdragers verteld.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، جَمِيعًا عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ ‏.‏1786b


Hoofdstuk 34 : HET NA HOEDEN VAN EEN VERDRAG

Boek 19, Nummer 4411: Standaard nummer 1787

Het is gerapporteerd op de autoriteit van Hudbaifa b. al -Yaman die zei: Niets hield mij tegen aanwezig te zijn bij de Slag bij Badr, behalve dit incident. Ik ging met mijn vader Husail (om deel te nemen aan de Slag), maar we werden gevangen genomen door de ongelovigen van Quraish. Zij zeiden: (Hebben) jullie de intentie om naar Mohammed te gaan? Wij zeiden: Wij hebben niet de intentie om naar hem te gaan, maar wij wensen te (terug)keren naar Medina. Dus namen zij van ons een verbond in de naam van Allah dat wij zouden terugkeren naar Medina en niet zouden vechten aan de zijde van Mohammed (vrede zij met hem). Dus kwamen wij naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en vertelden hem het incident. Hij zei: Jullie beiden gaan (naar Medina); wij zullen het verbond dat met hen is gemaakt nakomen en Allah's hulp tegen hen zoeken.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ حَدَّثَنَا حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ، قَالَ مَا مَنَعَنِي أَنْ أَشْهَدَ، بَدْرًا إِلاَّ أَنِّي خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي - حُسَيْلٌ - قَالَ فَأَخَذَنَا كُفَّارُ قُرَيْشٍ قَالُوا إِنَّكُمْ تُرِيدُونَ مُحَمَّدًا فَقُلْنَا مَا نُرِيدُهُ مَا نُرِيدُ إِلاَّ الْمَدِينَةَ ‏.‏ فَأَخَذُوا مِنَّا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَنَنْصَرِفَنَّ إِلَى الْمَدِينَةِ وَلاَ نُقَاتِلُ مَعَهُ فَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْنَاهُ الْخَبَرَ فَقَالَ ‏ "‏ انْصَرِفَا نَفِي لَهُمْ بِعَهْدِهِمْ وَنَسْتَعِينُ اللَّهَ عَلَيْهِمْ ‏"‏ ‏.‏1787


Hoofdstuk 35 : de slag bij Ahzab of de slag bij de gracht

Boek 19, Nummer 4412: Standaard nummer 1788

Het is verteld door Ibrahim al-Taimi over de autoriteit van zijn vader die zei: Wij zaten in het gezelschap van Hudhaifa. Een man zei: Als ik in de tijd van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zou hebben geleefd, zou ik aan zijn zijde hebben gevochten en hard gestreefd voor zijn zaak. Hudhaifa zei: Je zou dat misschien gedaan hebben, (maar je moet je enthousiasme niet overdrijven). Ik was met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de nacht van de Slag bij Abzib en wij werden gegrepen door een hevige wind en ernstige kou. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Luister, de man die (verkent en) mij het nieuws van de vijand brengt, zal op de Dag des Oordeels door Allah (de Glorieuze en Verheven) met mij worden gerangschikt. Wij allen bleven stil en niemand van ons reageerde op hem. (Opnieuw) zei hij: Luister, een man die (verkent en) mij het nieuws van de vijand brengt, zal op de Dag des Oordeels door Allah (de Glorieuze en Verheven) met mij worden gerangschikt. Wij bleven stil en niemand van ons reageerde op hem. Hij zei opnieuw: Luister, een man die (verkent en) mij het nieuws van de vijand brengt, zal op de Dag des Oordeels door Allah (de Glorieuze en Verheven) met mij worden gerangschikt. Toen zei hij: Sta op, Hudhaifa, breng mij het nieuws van de vijand. Toen hij mij bij naam noemde, had ik geen andere keuze dan op te staan. Hij zei: Ga en breng mij informatie over de vijand, en doe niets dat hen tegen mij zou opwinden.
Toen ik hem verliet, voelde ik me warm, alsof ik in een verwarmd bad liep, totdat ik hen bereikte. Ik zag Abu Sufyan zijn rug verwarmen tegen het vuur. Ik plaatste een pijl in het midden van de boog, met de intentie om op hem te schieten, toen ik me de woorden van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) herinnerde: "Maak hen niet tegen mij opgewonden." Als ik op hem had geschoten, zou ik hem geraakt hebben. Maar ik keerde terug en (voelde me warm, alsof) ik in een verwarmd bad (hammam) liep. Mij presenteren voor hem, gaf ik hem informatie over de vijand. Toen ik dat had gedaan, begon ik me koud te voelen, dus wikkelde de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) me in een deken die hij over had aan zijn eigen behoefte en waarmee hij zichzelf bedekte tijdens het reciteren van zijn gebeden. Zo bleef ik slapen tot het ochtend was. Toen het ochtend was, zei hij: Sta op, o zware slaper.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ فَقَالَ رَجُلٌ لَوْ أَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاتَلْتُ مَعَهُ وَأَبْلَيْتُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ أَنْتَ كُنْتَ تَفْعَلُ ذَلِكَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ الأَحْزَابِ وَأَخَذَتْنَا رِيحٌ شَدِيدَةٌ وَقُرٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ فَقَالَ ‏"‏ قُمْ يَا حُذَيْفَةُ فَأْتِنَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمْ أَجِدْ بُدًّا إِذْ دَعَانِي بِاسْمِي أَنْ أَقُومَ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَلاَ تَذْعَرْهُمْ عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مِنْ عِنْدِهِ جَعَلْتُ كَأَنَّمَا أَمْشِي فِي حَمَّامٍ حَتَّى أَتَيْتُهُمْ فَرَأَيْتُ أَبَا سُفْيَانَ يَصْلِي ظَهْرَهُ بِالنَّارِ فَوَضَعْتُ سَهْمًا فِي كَبِدِ الْقَوْسِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْمِيَهُ فَذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَلاَ تَذْعَرْهُمْ عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏ وَلَوْ رَمَيْتُهُ لأَصَبْتُهُ فَرَجَعْتُ وَأَنَا أَمْشِي فِي مِثْلِ الْحَمَّامِ فَلَمَّا أَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَفَرَغْتُ قُرِرْتُ فَأَلْبَسَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ فَضْلِ عَبَاءَةٍ كَانَتْ عَلَيْهِ يُصَلِّي فِيهَا فَلَمْ أَزَلْ نَائِمًا حَتَّى أَصْبَحْتُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ قَالَ ‏"‏ قُمْ يَا نَوْمَانُ ‏"‏ ‏.‏1788


Hoofdstuk 36 : DE SLAG BIJ Uhud

Boek 19, Nummer 4413: Standaard nummer 1789

Het is overgeleverd op gezag van Anas b. Malik dat (toen de vijand de overhand kreeg) op de dag van de Slag bij Uhud, de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) slechts zeven mannen van de ansar en twee mannen van de Quraish over had. Toen de vijand naar hem toe oprukte en hem overweldigde, zei hij: "Wie hen van ons afhoudt, zal het Paradijs bereiken of mijn Gezel in het Paradijs zijn." Een man uit de Ansar kwam naar voren en vocht (tegen de vijand) totdat hij werd gedood. De vijand rukte op en overweldigde hem opnieuw en hij herhaalde de woorden: "Wie hen van ons afhoudt, zal het Paradijs bereiken of mijn Gezel in het Paradijs zijn." Een man uit de Arsar kwam naar voren en vocht totdat hij werd gedood. Deze toestand ging door totdat de zeven Ansar werden gedood (een na de ander). Nu zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tegen zijn twee metgezellen: "We hebben onze metgezellen geen recht gedaan."

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، وَثَابِتٍ، الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُفْرِدَ يَوْمَ أُحُدٍ فِي سَبْعَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَرَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ فَلَمَّا رَهِقُوهُ قَالَ ‏"‏ مَنْ يَرُدُّهُمْ عَنَّا وَلَهُ الْجَنَّةُ أَوْ هُوَ رَفِيقِي فِي الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ فَتَقَدَّمَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ رَهِقُوهُ أَيْضًا فَقَالَ ‏"‏ مَنْ يَرُدُّهُمْ عَنَّا وَلَهُ الْجَنَّةُ أَوْ هُوَ رَفِيقِي فِي الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ فَتَقَدَّمَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ فَلَمْ يَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى قُتِلَ السَّبْعَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَاحِبَيْهِ ‏"‏ مَا أَنْصَفْنَا أَصْحَابَنَا ‏"‏ ‏.‏1789

Boek 19, Nummer 4414: Standaard nr. 1790a

Het is overgeleverd op gezag van Abd-ul-'Aziz b. Abu Hazim, die het van zijn vader (Abu Hazim) leerde. Deze hoorde het van Sahl b. Sa'd, die gevraagd werd over de verwonding die de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de dag van de Slag bij Uhud had opgelopen. Hij zei: Het gezicht van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) was gewond, zijn voortanden waren beschadigd en zijn helm was verpletterd. Fatima, de dochter van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), waste het bloed (van zijn hoofd), en 'Ali b. Abu Talib schonk water op het hoofd. Toen Fatima zag dat het bloeden toenam door (water) op de wond te gieten, nam ze een stuk mat en verbrandde het totdat het tot as was gereduceerd. Ze legde de as op de wond en het bloeden stopte.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يُسْأَلُ عَنْ جُرْحِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ فَقَالَ جُرِحَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتِ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ فَكَانَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَغْسِلُ الدَّمَ وَكَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ يَسْكُبُ عَلَيْهَا بِالْمِجَنِّ فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ أَنَّ الْمَاءَ لاَ يَزِيدُ الدَّمَ إِلاَّ كَثْرَةً أَخَذَتْ قِطْعَةَ حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهُ حَتَّى صَارَ رَمَادًا ثُمَّ أَلْصَقَتْهُ بِالْجُرْحِ فَاسْتَمْسَكَ الدَّمُ ‏.‏1790a

Boek 19, Nummer 4415: Standaard no. 1790b

Het is overgeleverd op gezag van Abu Hazim die hoorde van Sahl b. Sa'd. Deze werd gevraagd over de verwonding van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Hij zei: Bij God, ik ken de persoon die de wond van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) waste, die water op het hoofd schonk en waarmee de wond werd behandeld. Toen vertelde Sahl dezelfde overlevering als die is overgeleverd door 'Abd al-'Azlz, behalve dat hij de woorden toevoegde: "En zijn gezicht was gewond" en het woord "Hushimat" verving door "Kusirat" (d.w.z. het was gebroken).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، وَهُوَ يُسْأَلُ عَنْ جُرْحِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَمَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُ مَنْ كَانَ يَغْسِلُ جُرْحَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ كَانَ يَسْكُبُ الْمَاءَ ‏.‏ وَبِمَاذَا دُووِيَ جُرْحُهُ ‏.‏ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ غَيْرَ أَنَّهُ زَادَ وَجُرِحَ وَجْهُهُ وَقَالَ مَكَانَ هُشِمَتْ كُسِرَتْ ‏.‏1790b

Boek 19, Nummer 4416: Standaard no. 1790c

Dezelfde overlevering is overgeleverd op gezag van Sahl b. Sa'd via een andere keten van overdragers met een klein verschil in de formulering.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ، أَبِي عُمَرَ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُطَرِّفٍ - كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ، بْنِ سَعْدٍ ‏.‏ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فِي حَدِيثِ ابْنِ أَبِي هِلاَلٍ أُصِيبَ وَجْهُهُ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ مُطَرِّفٍ جُرِحَ وَجْهُهُ ‏.‏1790c

Boek 19, Nummer 4417: Standaard nummer 1791

Het is overgeleverd van Anas dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de dag van de Slag bij Uhud zijn voortanden beschadigd had en een wond op zijn hoofd kreeg. Hij veegde het bloed (van zijn gezicht) en zei: Hoe zullen deze mensen redding bereiken die hun Profeet hebben gewond en zijn tand hebben gebroken terwijl hij hen tot Allah riep? Op dit moment heeft Allah, de Verhevene en Glorieuze, het Vers geopenbaard: "Gij hebt geen macht" (iii. 127).

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ يَوْمَ أُحُدٍ وَشُجَّ فِي رَأْسِهِ فَجَعَلَ يَسْلُتُ الدَّمَ عَنْهُ وَيَقُولُ ‏"‏ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ شَجُّوا نَبِيَّهُمْ وَكَسَرُوا رَبَاعِيَتَهُ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ‏}‏1791

Boek 19, Nummer 4418: Standaard nr. 1792a

Het is overgeleverd van 'Abdullah dat hij zei: Het leek mij alsof ik de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) (en hem hoorde) het verhaal vertellen van een Profeet die door zijn volk was mishandeld, het bloed van zijn gezicht veegde en zei: Mijn Heer, vergeef mijn volk, want zij weten niet.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْكِي نَبِيًّا مِنَ الأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ وَهُوَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ ‏ "‏ رَبِّ اغْفِرْ لِقَوْمِي فَإِنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ‏.‏1792a

Boek 19, Nummer 4419: Standaard no. 1792b

Een versie van de overlevering met een iets andere formulering is overgeleverd door een andere keten van overdragers.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَهُوَ يَنْضِحُ الدَّمَ عَنْ جَبِينِهِ ‏.‏1792b


Hoofdstuk 37 : de toorn van Allah over een persoon die door de Profeet (moge vrede met hem zijn)
zelf wordt gedood.

Boek 19, Nummer 4420: Standaard nummer 1793

Het is overgeleverd door Hammam b. Munabbih die zei: Dit is wat ons is overgeleverd door Abu Huraira van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). (Met deze inleiding) vertelde hij een aantal overleveringen. Een van deze was dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Groot is de toorn van Allah op een volk dat dit aan de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft gedaan, en hij wees op dat moment naar zijn voortanden. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei ook:
Groot is de toorn van Allah op een persoon die door de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) in de weg van Allah, de Verhevene en Glorieuze, is gedood.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ فَعَلُوا هَذَا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ‏.‏ وَهُوَ حِينَئِذٍ يُشِيرُ إِلَى رَبَاعِيَتِهِ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى رَجُلٍ يَقْتُلُهُ رَسُولُ اللَّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏1793


Hoofdstuk 38 : de vervolging van de heilige profeet (vrede zij met hem) door de
ongelovigen en huichelaars

Boek 19, Nummer 4421: Standaard nr. 1794a

Het is overgeleverd van de autoriteit van Ibn Mas'ud dat hij zei: Terwijl de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn gebed nabij de Ka'bah verrichtte en Abu Jahl met zijn metgezellen (daar in de buurt) zat, zei Abu Jahl, verwijzend naar het teefje dat de vorige dag was geslacht: Wie zal opstaan om het veulen van de teef van zo iemand te halen en het tussen de schouders van Mohammed te plaatsen wanneer hij in prostratie (een houding in het gebed) gaat? De meest vervloekte van de mensen stond op, bracht het veulen en, toen de Profeet (vrede zij met hem) in prostratie ging, plaatste het tussen zijn schouders. Toen lachten ze hem uit en leunden sommigen tegen elkaar van het lachen. En ik stond te kijken. Als ik de macht had, zou ik het van de rug van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hebben weggegooid. De Profeet (vrede zij met hem) had zijn hoofd gebogen in prostratie en verhoogde het niet, totdat een man (naar zijn huis) ging en (zijn dochter) Fatima informeerde, die op dat moment een jong meisje was (over dit lelijke incident). Ze kwam en verwijderde (het vuile ding) van hem. Toen draaide ze zich naar hen toe en beklaagde (de kattenbelagers). Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn gebed had beëindigd, riep hij in een luide stem Gods vervloekingen over hen af. Toen hij bad, bad hij driemaal, en toen hij Gods zegeningen vroeg, vroeg hij driemaal. Toen zei hij driemaal: O Allah, het is voor U om met de Quraish rekening te nemen. Toen ze zijn stem hoorden, verdween het gelach van hen en vreesden ze zijn vervloeking. Toen zei hij: O God, het is voor U om met Abu Jahl b. Hisham, 'Utba b. Rabi'a, Shaiba b. Rabi'a, Walid b. Uqba, Umayya b. Khalaf, Uqba b. Abu Mu'ait (en hij noemde de naam van de zevende persoon, die ik niet herinnerde) rekening te nemen. Bij Degene Die Mohammed met de waarheid heeft gezonden, ik zag (alle)gen die Hij had genoemd, gedood liggen op de Dag van Badr. Hun dode lichamen werden gesleept om in een kuil nabij het slagveld te worden gegooid.
Abu Ishiq heeft gezegd dat de naam van Walid b. 'Uqba in deze overlevering ten onrechte is genoemd.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبَانَ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ، - يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ - عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الأَوْدِيِّ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عِنْدَ الْبَيْتِ وَأَبُو جَهْلٍ وَأَصْحَابٌ لَهُ جُلُوسٌ وَقَدْ نُحِرَتْ جَزُورٌ بِالأَمْسِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ أَيُّكُمْ يَقُومُ إِلَى سَلاَ جَزُورِ بَنِي فُلاَنٍ فَيَأْخُذُهُ فَيَضَعُهُ فِي كَتِفَىْ مُحَمَّدٍ إِذَا سَجَدَ فَانْبَعَثَ أَشْقَى الْقَوْمِ فَأَخَذَهُ فَلَمَّا سَجَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَضَعَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ قَالَ فَاسْتَضْحَكُوا وَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَمِيلُ عَلَى بَعْضٍ وَأَنَا قَائِمٌ أَنْظُرُ ‏.‏ لَوْ كَانَتْ لِي مَنَعَةٌ طَرَحْتُهُ عَنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاجِدٌ مَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ حَتَّى انْطَلَقَ إِنْسَانٌ فَأَخْبَرَ فَاطِمَةَ فَجَاءَتْ وَهِيَ جُوَيْرِيَةُ فَطَرَحَتْهُ عَنْهُ ‏.‏ ثُمَّ أَقْبَلَتْ عَلَيْهِمْ تَشْتِمُهُمْ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَهُ رَفَعَ صَوْتَهُ ثُمَّ دَعَا عَلَيْهِمْ وَكَانَ إِذَا دَعَا دَعَا ثَلاَثًا ‏.‏ وَإِذَا سَأَلَ سَأَلَ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ ‏"‏ ‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا سَمِعُوا صَوْتَهُ ذَهَبَ عَنْهُمُ الضِّحْكُ وَخَافُوا دَعْوَتَهُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِأَبِي جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ وَعُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَالْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ وَأُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ وَعُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ ‏"‏ ‏.‏ وَذَكَرَ السَّابِعَ وَلَمْ أَحْفَظْهُ فَوَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ لَقَدْ رَأَيْتُ الَّذِينَ سَمَّى صَرْعَى يَوْمَ بَدْرٍ ثُمَّ سُحِبُوا إِلَى الْقَلِيبِ قَلِيبِ بَدْرٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ الْوَلِيدُ بْنُ عُقْبَةَ غَلَطٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏1794a

Boek 19, Nummer 4422: Standaard no. 1794b

Het is overgeleverd door Abdullah (b. Mas'ud) die zei: Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) lag te prosteren in het gebed en eromheen mensen van de Quraish stonden, bracht 'Uqba b. Abu Mu'ait het veulen van een teef en gooide het op de rug van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Hij verhoogde zijn hoofd niet totdat Fatima arriveerde, het van zijn rug verwijderde en hem genees die die (lelijke daad) had gedaan. Hij zei: O Allah, het is voor U om met de hoofden van de Quraish rekening te nemen. Abu Jahl b. Hisham, 'Utba b. Rabi'a, Uqba b. Abu Mu'ait, Shaiba b. Rabi'a, Umayya b. Khalaf of Ubayy b. Khalaf (Shu'ba, een van de overleveraren van deze overlevering, is in twijfel over de exacte persoon). Ik zag dat allen werden gedood in de Slag van Badr en hun dode lichamen in een put werden gegooid, behalve dat van Umayya of Ubayy, dat in stukken was gesneden en in de put was gegooid.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاجِدٌ وَحَوْلَهُ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ عُقْبَةُ بْنُ أَبِي مُعَيْطٍ بِسَلاَ جَزُورٍ فَقَذَفَهُ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرْفَعْ رَأْسَهُ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَخَذَتْهُ عَنْ ظَهْرِهِ وَدَعَتْ عَلَى مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَقَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ الْمَلأَ مِنْ قُرَيْشٍ أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَعُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَعُقْبَةَ بْنَ أَبِي مُعَيْطٍ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ أَوْ أُبَىَّ بْنَ خَلَفٍ ‏"‏ ‏.‏ شُعْبَةُ الشَّاكُّ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُمْ قُتِلُوا يَوْمَ بَدْرٍ فَأُلْقُوا فِي بِئْرٍ غَيْرَ أَنَّ أُمَيَّةَ أَوْ أُبَيًّا تَقَطَّعَتْ أَوْصَالُهُ فَلَمْ يُلْقَ فِي الْبِئْرِ ‏.‏1794b

Boek 19, Nummer 4423: Standaard no. 1794c

Abu Ishiq heeft een vergelijkbare overlevering overgeleverd via een andere keten van overdragers en heeft toegevoegd: Hij (de Boodschapper van Allah) hield ervan de smeekbede driemaal te herhalen. Hij zei: O Allah, het is voor U om met de Quraish rekening te nemen (herhalend deze woorden driemaal). En onder de Quraish noemde hij (de namen van) al-Walid b. 'Utba en Umayya b. Khalaf. (De overlevende zegt dat er geen twijfel is over de namen van deze personen, maar hij is de naam van de zevende man vergeten).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي، إِسْحَاقَ بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَزَادَ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ ثَلاَثًا يَقُولُ ‏ "‏ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ ‏"‏ ‏.‏ ثَلاَثًا وَذَكَرَ فِيهِمُ الْوَلِيدَ بْنَ عُتْبَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ وَلَمْ يَشُكَّ ‏.‏ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ وَنَسِيتُ السَّابِعَ ‏.‏1794c

Boek 19, Nummer 4424: Standaard nummer 1794d

Het is overgeleverd van Abdullah dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn gezicht naar de Ka'bah keerde en Gods vervloekingen over zes mannen van de Quraish uitsprak, onder wie Abu Jahl, Umayya b. Khalaf, Utba b. Rabi'a, Shaiba b. Rabi'a en 'Uqba b. Abu Mu'ait. Ik zweer bij Allah dat ik hen gedood vond op het slagveld van Badr. Het was een hete dag, hun huid was veranderd (met tekenen van bederf).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ اسْتَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَيْتَ فَدَعَا عَلَى سِتَّةِ نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ ‏.‏ فِيهِمْ أَبُو جَهْلٍ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ وَعُتْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَعُقْبَةُ بْنُ أَبِي مُعَيْطٍ فَأُقْسِمُ بِاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُهُمْ صَرْعَى عَلَى بَدْرٍ ‏.‏ قَدْ غَيَّرَتْهُمُ الشَّمْسُ وَكَانَ يَوْمًا حَارًّا ‏.‏1794d

Boek 19, Nummer 4425: Standaard nummer 1795

Het is overgeleverd van 'A'isha, de vrouw van de Profeet (vrede zij met hem), die tegen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Boodschapper van Allah, is er een dag op jou neergekomen die verschrikkelijker is dan de dag van Ubud? Hij zei: Ik heb van jouw volk het ergste ervaren, en de zwaarste behandeling die ik van hen ontving, was wat ik van hen op de dag van 'Aqaba ontving. Ik begaf me naar Ibn Abd Yalil b. Abd Kulal met het doel hem tot de Islam te roepen, maar hij reageerde niet zoals ik hoopte. Dus vertrok ik met tekenen van (diepe) droefheid op mijn gezicht. Ik herstelde niet voordat ik Qarn al -Tha'alib bereikte. Daar hief ik mijn hoofd op, zie! nabij mij was een wolk die zijn schaduw over mij wierp. Ik keek en zie! daarin was de engel Djibriel die tot mij riep en zei: Allah.
de Geëerd en Glorieus, heeft gehoord wat jouw volk tegen jou heeft gezegd en hoe ze hebben gereageerd op jouw roep. En Hij heeft u de engel over de bergen gestuurd, zodat u hem kunt bevelen wat u wenst (te doen) met betrekking tot hen. De engel over de bergen (riep toen) naar mij, groette mij en zei: Mohammed, Allah heeft geluisterd naar wat jouw volk tegen jou heeft gezegd. Ik ben de engel over de bergen, en jouw Heer heeft mij naar jou gestuurd, zodat u mij kunt bevelen wat u wenst. Als u wenst dat Ik de twee bergen bij elkaar breng die tegenover elkaar staan aan de uiteinden van Mekka om ze daartussen te verpletteren, (dan zou ik dat doen). Maar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei tegen hem: Ik hoop liever dat Allah uit hun nakomelingen personen zal voortbrengen die Allah, de Ene, zullen aanbidden en geen partners aan Hem toeschrijven.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ - وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ - قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ فَقَالَ ‏"‏ لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ الْعَقَبَةِ إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلاَّ بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا جِبْرِيلُ فَنَادَانِي فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رَدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ قَالَ فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ وَسَلَّمَ عَلَىَّ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَأَنَا مَلَكُ الْجِبَالِ وَقَدْ بَعَثَنِي رَبُّكَ إِلَيْكَ لِتَأْمُرَنِي بِأَمْرِكَ فَمَا شِئْتَ إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمُ الأَخْشَبَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلاَبِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لاَ يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا ‏"‏ ‏1795

Boek 19, Nummer 4426: Standaard nr. 1796a

Het is overgeleverd van Jundub b. Sufyan die zei: Een vinger van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) werd gewond in een van de confrontaties. Hij zei: Jij bent slechts een pink die bloedt, en wat jij hebt ervaren is in de zaak van Allah.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ دَمِيَتْ إِصْبَعُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ تِلْكَ الْمَشَاهِدِ فَقَالَ ‏ "‏ هَلْ أَنْتِ إِلاَّ إِصْبَعٌ دَمِيتِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا لَقِيتِ ‏.‏1796a

Boek 19, Nummer 4427: Standaard no. 1796b

Het is overgeleverd van Aswad b. Qais die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) bevond zich in een grot (of raid) toen zijn vinger gewond raakte.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَارٍ فَنُكِبَتْ إِصْبَعُهُ ‏.‏1796b

Boek 19, Nummer 4428: Standaard nr. 1797a

Het is overgeleverd van Aswad b. Qais die hoorde Jundub zeggen dat Djibriel zijn bezoek aan de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) uitstelde. De afgodenaanbidders begonnen te zeggen dat Mohammed verlaten is. Waarop Allah, de Glorieuze en Verheven, openbaarde: "Wa'dd hd wa'l-laili iza saja, ma wadda'ka Rabbuka wa' ma qala" [Bij het glorieuze ochtendlicht, en bij de nacht wanneer deze stil is: jouw Heer heeft u niet verlaten, noch is Hij ontevreden].

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جُنْدُبًا، يَقُولُ أَبْطَأَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ قَدْ وُدِّعَ مُحَمَّدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى‏1797a

Boek 19, Nummer 4429: Standaard no. 1797b

Het is overgeleverd van Aswad b. Qais die zei: Ik hoorde Jundub b. Sufyan zeggen: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) werd ziek en werd twee of drie nachten (voor de gebeden) niet wakker. Een vrouw kwam naar hem toe en zei: Mohammed, ik hoop dat je satan je verlaten heeft. Ik heb hem twee of drie nachten niet benaderd zien. De verteller zegt: Waarop Allah, de Glorieuze en Verheven, openbaarde: "Bij het Glorieuze...".

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدُبَ بْنَ سُفْيَانَ، يَقُولُ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَقُمْ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي لأَرْجُو أَنْ يَكُونَ شَيْطَانُكَ قَدْ تَرَكَكَ لَمْ أَرَهُ قَرِبَكَ مُنْذُ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثٍ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى‏}‏1797b

Boek 19, Nummer 4430: Standaard no. 1797c

Deze hadith is overgeleverd van Aswad b. Qais met dezelfde keten van overdragers.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْمُلاَئِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، كِلاَهُمَا عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِهِمَا ‏.‏1797c


Hoofdstuk 39 : over de oproep van de heilige profeet (vrede zij met hem) tot hulp van Allah en zijn
geduld bij de vervolging van de huichelaars

Boek 19, Nummer 4431: Standaard nr. 1798a

Het is overgeleverd op de autoriteit van Usama b. Zaid dat de Profeet (vrede zij met hem) een ezel reed. Daarop bevond zich een zadel onder welk een matras lag, gemaakt in Fadak (een plaats nabij Medina). Achter hem liet hij Usama zitten. Hij ging naar de straat van Banu Harith al-Khazraj om naar het welzijn van Sa'd b. Ubada te informeren. Dit gebeurde vóór de Slag bij Badr. (Hij ging verder) totdat hij een gemengde groep mensen passeerde, waarin zich moslims, afgodenaanbidders, aanbidders van beeldjes en joden bevonden, en onder wie Abdullah b.
Ubayy en Abdullah b. Rawaha. Toen het stof dat door de hoeven van het dier werd opgeworpen zich over de groep verspreidde, bedekte Abdullah b. Ubayy zijn neus met zijn mantel en zei: "Verspreid het stof niet over ons." (Dit opmerkend negerend), groette de Heilige Profeet (vrede zij met hem) hen, stopte, stapte af van zijn dier, nodigde hen uit voor Allah en reciteerde voor hen de Koran. Abdullah b.
Ubayy zei: "O man, als wat je zegt waar is, dan is het beste voor jou om ons er niet mee te lastig te vallen in onze vergaderingen. Ga terug naar je plaats. Zeg tegen wie dan ook van ons die tot je komt: (zeg) dit alles." Abdullah b. Rawaha zei: "Kom naar onze bijeenkomsten, want we houden (van) het om het te horen." De verteller zegt: (Op dat moment) begonnen de moslims, de afgodenaanbidders en de joden elkaar te bekritiseren totdat ze vastbesloten waren om elkaar te bestrijden. De Heilige Profeet (vrede zij met hem) bleef hen kalmeren. (Wanneer ze gekalmeerd waren), reed hij zijn dier en kwam bij Sa'd b. 'Ubida. Hij zei: "Sa'd, heb je gehoord wat Abu Hubab (dat wil zeggen Abdullah b. Ubayy) heeft gezegd? Hij heeft zo en zo gezegd." Sa'd zei: "Boodschapper van Allah, vergeef en pardonner." Allah heeft u een sublime positie geschonken, (maar wat hem betreft) hadden de mensen van deze nederzetting besloten hem hun koning te maken door hem een kroon en een turban (als tekening daarvan) te laten dragen, maar Allah heeft dit omzeild door de waarheid die Hij u heeft geschonken. Dit heeft hem jaloers gemaakt en zijn jaloezie (moet hebben) het gedrag doen veroorzaken dat u hebt waargenomen." Dus, de Heilige Profeet (vrede zij met hem) vergeef hem.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ حِمَارًا عَلَيْهِ إِكَافٌ تَحْتَهُ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأَرْدَفَ وَرَاءَهُ أُسَامَةَ وَهُوَ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَذَاكَ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا ‏.‏ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَلاَ تُؤْذِنَا فِي مَجَالِسِنَا وَارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ فَمَنْ جَاءَكَ مِنَّا فَاقْصُصْ عَلَيْهِ ‏.‏ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ اغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَتَوَاثَبُوا فَلَمْ يَزَلِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّضُهُمْ ثُمَّ رَكِبَ دَابَّتَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ ‏ "‏ أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ إِلَى مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ - يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ - قَالَ كَذَا وَكَذَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ اعْفُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاصْفَحْ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ الَّذِي أَعْطَاكَ وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَهُ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ ‏.‏ فَعَفَا عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏1798a

Boek 19, Nummer 4432: Standaard no. 1798b

Een vergelijkbare overlevering is via een andere keten van overdragers verteld door Ibn Shihab, met de toevoeging van de woorden: "Voordat Abdullah (b. Ubayy) een moslim werd."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ وَزَادَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ ‏.‏1798b

Boek 19, Nummer 4433: Standaard nummer 1799

Het is overgeleverd op de autoriteit van Anas b. Malik dat er tegen de Heilige Profeet (vrede zij met hem) werd gezegd: "Zou het niet goed zijn als u Abdullah b. Ubayy zou benaderen (om hem te overtuigen om de Islam te accepteren)?" De Heilige Profeet (vrede zij met hem) (ging dienvolgens) naar hem toe, te paard op een ezel, en (een partij van) moslims ging ook (met hem) mee. Op de manier moesten ze over een stuk land lopen dat door zout was aangetast. Toen de Heilige Profeet (vrede zij met hem) hem naderde, zei hij: "Kom niet dichterbij me. Bij Allah, de afschuwelijke geur van uw ezel heeft me beledigd." (Als antwoord op deze opmerking) zei een man van de Ansar: "Bij God, de geur van de ezel van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) is beter dan uw geur." (Op dat moment) raakten mensen van beide kanten woedend en wisselden elkaar uit met stokken, handen en schoenen. (De verteller zegt) dat (na deze schermutseling) we leerden dat (het Koran vers) : "Wanneer twee groepen van de gelovigen met elkaar in conflict komen, breng dan vrede tussen hen" (49:9) over deze vechtende partijen is geopenbaard.
Toen raakten mensen van beide kanten woedend en wisselden slagen uit met stokken, handen en schoenen. (De verteller zegt) dat (na deze schermutseling) we leerden dat (het *vers*) : "Wanneer er een twist ontstaat tussen twee groepen van de *gelovigen*, bemiddel dan tussen hen" (49:9) over deze vechtende partijen was geopenbaard.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْقَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَوْ أَتَيْتَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ قَالَ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ وَرَكِبَ حِمَارًا وَانْطَلَقَ الْمُسْلِمُونَ وَهِيَ أَرْضٌ سَبِخَةٌ فَلَمَّا أَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ إِلَيْكَ عَنِّي فَوَاللَّهِ لَقَدْ آذَانِي نَتْنُ حِمَارِكَ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَاللَّهِ لَحِمَارُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَطْيَبُ رِيحًا مِنْكَ - قَالَ - فَغَضِبَ لِعَبْدِ اللَّهِ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ - قَالَ - فَغَضِبَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَصْحَابُهُ - قَالَ - فَكَانَ بَيْنَهُمْ ضَرْبٌ بِالْجَرِيدِ وَبِالأَيْدِي وَبِالنِّعَالِ - قَالَ - فَبَلَغَنَا أَنَّهَا نَزَلَتْ فِيهِمْ ‏{‏ وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا‏}‏ ‏.‏1799


Hoofdstuk 40 : de moord op abu jahl

Boek 19, Nummer 4434: Standaard nr. 1800a

Het is overgeleverd van de autoriteit van Anas b. Malik dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei (na de ontmoeting bij Badr): Wie zal voor ons vaststellen wat er met Abu Jahl is gebeurd? Ibn Mas'ud ging (om deze informatie te verzamelen). Hij vond dat de twee zonen van 'Afra' hem hadden geslagen en hij lag koud op het punt van de dood. Hij ving hem bij zijn baard en zei: Ben jij Abu Jahl? Hij zei: Is er iemand superieur aan de persoon die je hebt gedood, of (hij zei) zijn volk heeft hem gedood. Ibn Mas'ud zegt dat, volgens Abu Mijlaz, Abu Jahl zei: Wee! iemand anders dan een boer zou mij hebben gedood.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ يَنْظُرُ لَنَا مَا صَنَعَ أَبُو جَهْلٍ ‏"‏ ‏.‏ فَانْطَلَقَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَوَجَدَهُ قَدْ ضَرَبَهُ ابْنَا عَفْرَاءَ حَتَّى بَرَكَ - قَالَ - فَأَخَذَ بِلِحْيَتِهِ فَقَالَ آنْتَ أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ وَهَلْ فَوْقَ رَجُلٍ قَتَلْتُمُوهُ - أَوْ قَالَ - قَتَلَهُ قَوْمُهُ قَالَ وَقَالَ أَبُو مِجْلَزٍ قَالَ أَبُو جَهْلٍ فَلَوْ غَيْرُ أَكَّارٍ قَتَلَنِي ‏.‏1800a

Boek 19, Nummer 4435: Standaard no. 1800b

Een vergelijkbare overlevering is via een andere keten van overleveren overgegeven, op dezelfde autoriteit met een klein verschil in de formulering.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ يَعْلَمُ لِي مَا فَعَلَ أَبُو جَهْلٍ ‏"‏ ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ وَقَوْلِ أَبِي مِجْلَزٍ كَمَا ذَكَرَهُ إِسْمَاعِيلُ ‏.‏1800b


Hoofdstuk 41 : de moord op ka'b b. ashraf, (de kwaadaardige genie) van de joden

Boek 19, Nummer 4436: Standaard nummer 1801

Het is overgeleverd van de autoriteit van Jabir dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wie zal Ka'b b. Ashraf doden? Hij heeft Allah, de Verhevene, en Zijn Boodschapper beledigd. Mohammed b. Maslama zei: Boodschapper van Allah, wil je dat ik hem dood? Hij zei: Ja. Hij zei: Sta me toe om (met hem) te spreken (op de manier die ik geschikt acht). Hij zei: Spreek (zoals je wilt). Dus Mohammed b.
Maslama kwam bij Ka'b en sprak met hem, verwees naar de oude vriendschap tussen hen en zei: Deze man (d.w.z. de Heilige Profeet) heeft besloten om (chariteit) van ons te innen en dit heeft ons tot een grote moeilijkheid gebracht. Toen hij dit hoorde, zei Ka'b: Bij God, je zult door hem meer problemen krijgen. Mohammed b. Maslama zei: Zeker, nu zijn we zijn volgers geworden en we willen hem niet verlaten totdat we zien welke wending zijn zaken zullen nemen. Ik wil dat je me een lening geeft. Hij zei: Wat ga je onderhanden nemen? Hij zei: Beloof me uw vrouwen. Hij zei: Jij bent de knapste van de Arabieren; zouden we onze vrouwen aan jou beloven? Hij zei: Beloof me uw kinderen. Hij zei: De zoon van een van ons kan ons beledigen door te zeggen dat hij is beloofd voor twee wasqs dadels, maar we kunnen je (onze) wapens beloven. Hij zei: Oké. Toen beloofde Mohammed b. Maslama dat hij hem zou komen met Harith, Abu 'Abs b. Jabr en Abbad b. Bishr. Dus kwamen ze en riepen hem 's nachts op. Hij kwam naar beneden naar hen toe. Sufyan zegt dat alle overleveren, behalve 'Amr, hebben verklaard dat zijn vrouw zei: Ik hoor een stem die klinkt als de stem van moord. Hij zei: Het is slechts Mohammed b. Maslama en zijn borstvoederbroer, Abu Na'ila. Wanneer een gentleman 's nachts wordt geroepen, zelfs om door een speer te worden doorboord, moet hij de oproep beantwoorden. Mohammed zei tegen zijn metgezellen: Zodra hij naar beneden komt, zal ik mijn handen uitstrekken naar zijn hoofd en wanneer ik hem vast heb, moeten jullie jullie werk doen. Dus toen hij naar beneden kwam en hij droeg zijn mantel onder zijn arm, zeiden ze tegen hem: We ruiken een zeer fijne geur van je. Hij zei: Ja, ik heb een maîtresse bij me die het meest geurend is van de vrouwen van Arabië.
Hij zei: Sta me toe om (de geur) te ruiken (op je hoofd). Hij zei: Ja, je mag het ruiken. Dus hij ving het en rook eraan. Toen zei hij: Sta me toe om dat (nogmaals) te doen. Toen hield hij zijn hoofd vast en zei tegen zijn metgezellen: Doe jullie werk. En ze doodden hem.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ، الزُّهْرِيُّ كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِلزُّهْرِيِّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ائْذَنْ لِي فَلأَقُلْ قَالَ ‏"‏ قُلْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ وَذَكَرَ مَا بَيْنَهُمَا وَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ أَرَادَ صَدَقَةً وَقَدْ عَنَّانَا ‏.‏ فَلَمَّا سَمِعَهُ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ ‏.‏ قَالَ إِنَّا قَدِ اتَّبَعْنَاهُ الآنَ وَنَكْرَهُ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَىِّ شَىْءٍ يَصِيرُ أَمْرُهُ - قَالَ - وَقَدْ أَرَدْتُ أَنْ تُسْلِفَنِي سَلَفًا قَالَ فَمَا تَرْهَنُنِي قَالَ مَا تُرِيدُ ‏.‏ قَالَ تَرْهَنُنِي نِسَاءَكُمْ قَالَ أَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ أَنَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا قَالَ لَهُ تَرْهَنُونِي أَوْلاَدَكُمْ ‏.‏ قَالَ يُسَبُّ ابْنُ أَحَدِنَا فَيُقَالُ رُهِنَ فِي وَسْقَيْنِ مِنْ تَمْرٍ ‏.‏ وَلَكِنْ نَرْهَنُكَ اللأْمَةَ - يَعْنِي السِّلاَحَ - قَالَ فَنَعَمْ ‏.‏ وَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ بِالْحَارِثِ وَأَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ وَعَبَّادِ بْنِ بِشْرٍ قَالَ فَجَاءُوا فَدَعَوْهُ لَيْلاً فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ إِنِّي لأَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ صَوْتُ دَمٍ قَالَ إِنَّمَا هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعُهُ وَأَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ لَيْلاً لأَجَابَ ‏.‏ قَالَ مُحَمَّدٌ إِنِّي إِذَا جَاءَ فَسَوْفَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى رَأْسِهِ فَإِذَا اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَدُونَكُمْ قَالَ فَلَمَّا نَزَلَ نَزَلَ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ فَقَالُوا نَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الطِّيبِ قَالَ نَعَمْ تَحْتِي فُلاَنَةُ هِيَ أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ ‏.‏ قَالَ فَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ مِنْهُ قَالَ نَعَمْ فَشُمَّ ‏.‏ فَتَنَاوَلَ فَشَمَّ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَعُودَ قَالَ فَاسْتَمْكَنَ مِنْ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالَ دُونَكُمْ ‏.‏ قَالَ فَقَتَلُوهُ ‏.‏1801


Hoofdstuk 42 : de slag bij khaibar

Boek 19, Nummer 4437: Standaard nr. 1365g

Het is overgeleverd van Anas dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een inval deed in Khaibar. Op een ochtend verrichtten we het gebed in de duisternis van de vroege dageraad (bij Khaibar). Toen beklom de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) (zijn paard). Abu Talha beklom zijn paard en ik beklom achter Abu Talha op dezelfde paard. De Profeet van Allah (vrede zij met hem) reed door de straten van Khaibar en (ik reed zo dicht bij hem) dat mijn knie zijn dij raakte. De wikkel schoof op van zijn dij, en ik kon zijn witheid zien. Toen hij de stad binnenreed, zei hij: Allah is Groot.
Khaibar zal te gronde gaan. Wanneer wij neerdalen in de stadswinkel van een volk, is het een slechte dag voor hen die gewaarschuwd zijn (en geen acht hebben geslagen). Hij sprak deze woorden driemaal uit. De mensen van de stad waren zojuist uit (hun huizen) gekomen om hun werk te doen.
Zij zeiden (vol verbazing): Mohammed is gekomen. Wij hebben Khaibar met geweld veroverd.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ قَالَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلاَةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَانْحَسَرَ الإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ ‏ "‏ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَهَا ثَلاَثَ مِرَارٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا - وَالْخَمِيسَ قَالَ وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً ‏.‏1365g

Boek 19, Nummer 4438: Standaard nr. 1365h

Het is overgeleverd (via een andere keten van overdragers) van dezelfde verteller (d.w.z. Anas) die zei: Ik reed achter Abu Talha op de dag van de Slag bij Khaibar (en we reden zo dicht bij de Heilige Profeet dat) mijn voet zijn zou raken. Wij ontmoetten de mensen bij zonsopgang toen zij waren uitgekomen met hun bijlen, schoppen en touwen, hun vee leidend. Zij riepen (vol verbazing): Mohammed is gekomen met zijn macht ! De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Khaibar zal te gronde gaan. Zie! wanneer wij neerdalen in de stadswinkel van een volk, is het een slechte dag voor hen die gewaarschuwd zijn (maar geen acht hebben geslagen). Allah, de Glorieuze en Majestueuze, ontfermde zich over hen en ontwortelde hen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنْتُ رِدْفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتِ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُئُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُورِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسَ ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَهَزَمَهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏1365h

Boek 19, Nummer 4439: Standaard nr. 1365i

Deze hadith is overgeleverd van Anas b. Malik met een lichte variatie van woorden.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ قَالَ ‏ "‏ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏ ‏.‏1365i

Boek 19, Nummer 4440: Standaard nr. 1802a

Het is overgeleverd van Salama b. al-Akwa’ die zei: Wij marcheerden op Khaibar met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Wij reisden tijdens de nacht. Een van de mensen zei tegen (mijn broer) ‘Amir b. al-Akwa’: Zal je ons niet enkele van je verzen voordragen ? Amir was een dichter. Dus hij begon zijn verzen te declameren om de kameel te stimuleren, reciterend:
O Allah, indien Gij ons niet geleid hadt, zouden wij noch rechtvaardig geleid zijn, noch aalmoezen geven, noch het gebed verrichten.
Wij wensen onze levens voor U te storten; zo vergeef Gij onze tekortkomingen, En houd ons standvastig wanneer wij (onze vijanden) ontmoeten.
Verleen ons vrede en rust.
Zie, toen ze met een kreet om hulp riepen.
De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wie is deze koetsier (van de kamelen)? Ze zeiden: Het is 'Amir. Hij zei: Allah zal hem genegenheid betonen. Een man zei: Martelaarschap is voor hem voorbehouden. Boodschapper van Allah, zou u ons toestemming hebben gegeven om van zijn leven te profiteren? (De verteller zegt): We bereikten Khaibar en belegerden hen, en (we bleven de belegering voortzetten) totdat extreme honger ons trof. Toen zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Zie, Allah heeft het voor u veroverd. Toen het avond was van de dag waarop de stad werd veroverd, staken de moslims vele vuren aan. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wat zijn dit voor vuren? En wat koken ze? Ze zeiden: Ze koken vlees. Hij vroeg. Welk vlees? Ze zeiden: Dat van huisdieren ezels. Hij zei: Laat ze het weggooien en de potten (waarin het wordt gekookt) breken (in which it is being cooked). Een man zei: Of zouden ze het weggooien en de potten wassen? Hij zei: Ze mogen dat doen. Toen de mensen zich in slagorde opstelden, greep 'Amir zijn zwaard vast, dat vrij kort was. Hij duwde een Jood voor zich uit om hem ermee te slaan. (Terwijl hij sloeg), keerde zijn zwaard terug en sloeg zijn eigen knie, en 'Amir stierf aan de wond. Toen de mensen terugkeerden (na de verovering van Kliaibar) en hij (Salama) mijn hand had vastgepakt, en zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zag dat ik stil (en bedrukt) was; hij zei: Wat is er aan de hand met je? Ik zei tegen hem: Mijn vader en mijn moeder zijn je losgeld, de mensen vermoeden dat 'Amirs offer in het niets is gelopen. Hij vroeg: Wie heeft dat gezegd? Ik zei: Zo en zo en Usaid b. Hudair al-Ansari. Hij zei: Wie dat heeft gezegd, heeft gelogen. Voor hem (voor 'Amir) is een dubbele beloning. (Hij gaf dit aan door twee van zijn vingers tegen elkaar te houden.) Hij was een toegewijde van Allah en een krijger die vocht voor Zijn zaak. Er zal nauwelijks een Arabier zijn die zo dapper kan vechten als hij deed. Qutaiba is in een paar woorden afwijkend.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ عَبَّادٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ فَتَسَيَّرْنَا لَيْلاً فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لِعَامِرِ بْنِ الأَكْوَعِ أَلاَ تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلاً شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلاَ أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا اقْتَفَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَتَيْنَا وَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ هَذَا السَّائِقُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا عَامِرٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ يَرْحَمُهُ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْلاَ أَمْتَعْتَنَا بِهِ ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ فَتَحَهَا عَلَيْكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَىِّ شَىْءٍ تُوقِدُونَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا عَلَى لَحْمٍ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَىُّ لَحْمٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لَحْمُ حُمُرِ الإِنْسِيَّةِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ أَوْ يُهَرِيقُوهَا وَيَغْسِلُوهَا فَقَالَ ‏"‏ أَوْ ذَاكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ فِيهِ قِصَرٌ فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ رُكْبَةَ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي قَالَ فَلَمَّا رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاكِتًا قَالَ ‏"‏ مَا لَكَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لَهُ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ ‏"‏ مَنْ قَالَهُ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ فُلاَنٌ وَفُلاَنٌ وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ ‏"‏ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لأَجْرَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ ‏"‏ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُ ‏"‏ ‏.‏ وَخَالَفَ قُتَيْبَةُ مُحَمَّدًا فِي الْحَدِيثِ فِي حَرْفَيْنِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَبَّادٍ وَأَلْقِ سَكِينَةً عَلَيْنَا ‏.‏1802a

Boek 19, Nummer 4441: Standaard no. 1802b

Het is overgeleverd op gezag van Salama b. Akwa' die zei: Op de dag van de Slag bij Khaibar vocht mijn broer een felle strijd aan de zijde van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Zijn zwaard keerde terug en doodde hem. De metgezellen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) spraken over zijn dood en twijfelden (of het martelaarschap was). (Ze zeiden): (Hij is) een man gedood door zijn eigen wapen, en uitten twijfel over zijn zaak. Salama zei: Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) terugkeerde van Khaibar, zei ik: Boodschapper van Allah, mag ik u wat rajaz verzen reciteren? De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stond hem toe. 'Umar b. Khattab zei: Ik weet wat je zult reciteren. Ik reciteerde:
Bij God, als Allah ons niet had geleid, zouden we noch op het juiste pad zijn gekomen, noch aalmoezen hebben gegeven, noch gebeden hebben.
De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wat je hebt gezegd is waar, 'I (volgde):
En daal op ons vrede en rust af en houd ons standvastig als we (met onze vijanden) te maken krijgen en de afgodenaanbidders tegen ons in opstand komen.
Toen ik mijn rajaz had afgemaakt, zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Wie heeft deze verzen samengesteld? Ik zei: Ze werden samengesteld door mijn broer. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Moge Allah hem Zijn genade schenken! Ik zei: Bij God, sommige mensen zijn terughoudend om Zijn genade op hem te vragen (omdat) ze zeggen dat hij een man is die door zijn eigen zwaard is gestorven. (Dit horend) zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Hij stierf als toegewijde en krijger van Allah. Ibn Shihab heeft gezegd: Ik vroeg aan een van de zonen van Salama (b. Akwa') over (de dood van 'Amir). Hij vertelde me een soortgelijke overlevering, behalve dat hij zei: Toen ik zei dat sommige mensen terughoudend waren om Zijn zegeningen op hem te vragen, zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Ze loogden. ('Amir) stierf als toegewijde en krijger van Allah (in de zaak van Allah). Voor hem is een dubbele beloning, en hij wees dit aan door zijn twee vingers samengevoegd te houden.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - وَنَسَبَهُ غَيْرُ ابْنِ وَهْبٍ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ - أَنَّ سَلَمَةَ، بْنَ الأَكْوَعِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالاً شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ فِي سِلاَحِهِ ‏.‏ وَشَكُّوا فِي بَعْضِ أَمْرِهِ ‏.‏ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي أَنْ أَرْجُزَ لَكَ ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَعْلَمُ مَا تَقُولُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ صَدَقْتَ ‏"‏ ‏.‏ وَأَنْزِلَنَّ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا قَالَ فَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ قَالَ هَذَا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ قَالَهُ أَخِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَرْحَمُهُ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ - حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا يَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ وَأَشَارَ بِإِصْبَعَيْهِ ‏.‏1802b


Hoofdstuk 43 : de slag bij ahzab of khandaq (de stammen of de gracht)

Boek 19, Nummer 4442: Standaard nr. 1803a

Het is overgeleverd op gezag van Barra' die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) droeg de aarde met ons op de Dag van Ahzab en de witheid van zijn buik was bedekt met aarde. (Terwijl hij dit werk verrichtte) reciteerde hij:
Bij God, als U ons niet had geleid, zouden wij niet rechtvaardig zijn geweest en noch aalmoezen hebben gegeven, noch gebeden hebben verricht.
Daal op ons neer vrede en rust.
Zie, deze mensen (de Mekkanen) weigerden ons te volgen.
Volgens een andere versie reciteerde hij:
De stamhoofden (van de stammen) weigerden ons te volgen toen ze nadenken over kwaad, verwerpen wij het.
En met deze (vers) zou hij zijn stem verheffen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الأَحْزَابِ يَنْقُلُ مَعَنَا التُّرَابَ وَلَقَدْ وَارَى التُّرَابُ بَيَاضَ بَطْنِهِ وَهُوَ يَقُولُ ‏"‏ وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّ الأُلَى قَدْ أَبَوْا عَلَيْنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ ‏"‏ إِنَّ الْمَلاَ قَدْ أَبَوْا عَلَيْنَا إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا ‏"‏ ‏.‏ وَيَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ ‏.‏1803a

Boek 19, Nummer 4443: Standaard no. 1803b

Het is overgeleverd op gezag van Abu Ishaq die zei: Ik hoorde van Bara' een soortgelijke overlevering, behalve dat hij zei: "Deze mensen (de Mekkanen) keerden zich tegen ons."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، ‏.‏ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ ‏ "‏ إِنَّ الأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا ‏"‏ ‏.‏1803b

Boek 19, Nummer 4444: Standaard nummer 1804

Het is overgeleverd op gezag van Sahl b. Sa'd die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kwam bij ons terwijl wij de gracht aan het graven waren en de aarde op onze schouders droegen. (Zien van onze toestand) zei hij:
O Allah, er is geen leven dan het leven van het Hiernamaals.
Zo vergeef Gij de Muhajirs en de Ansar.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نَحْفِرُ الْخَنْدَقَ وَنَنْقُلُ التُّرَابَ عَلَى أَكْتَافِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَةِ فَاغْفِرْ لِلْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ ‏"‏ ‏.‏1804

Boek 19, Nummer 4445: Standaard nr. 1805a

Het is overgeleverd op gezag van Anas b. Malik dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:
O Allah, er is geen leven, maar het leven van het Hiernamaals, Zo vergeef Gij de Ansar en de Muhajirs.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ، جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ ‏.‏1805a

Boek 19, Nummer 4446: Standaard no. 1805b

Volgens een andere versie van de overlevering, overgeleverd op gezag van Anas b. Malik, wordt gezegd dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft gezegd:
O Allah, er is geen leven dan het leven van het Hiernamaals, Zo schenk eer aan de Ansar en de Muhajirs.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ‎عَيْشُ الآخِرَهْ فَأَكْرِمِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ ‏"‏ ‏.‏1805b

Boek 19, Nummer 4447: Standaard no. 1805c

Volgens nog een andere versie van de overlevering, verteld door dezelfde autoriteit, en doorgegeven via een andere keten van overdragers, wordt gemeld dat (de metgezellen van de Heilige Profeet) rajaz-verzen reciteerden en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) reciteerde met hen. En ze zongen:
O Allah, er is geen goed dan het goede van het Hiernamaals.
Zo help Gij de Ansar en de Muhajirs.
Shaiban verving "Zo vergeef Gij" voor "Zo help Gij".

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ، شَيْبَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ كَانُوا يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ وَفِي حَدِيثِ شَيْبَانَ بَدَلَ فَانْصُرْ فَاغْفِرْ ‏.‏1805c

Boek 19, Nummer 4448: Standaard nummer 1805d

Het is overgeleverd (via nog een andere keten van overdragers) door Anas dat de metgezellen van Mohammed (vrede zij met hem) zongen op de dag van de Slag bij de Gracht:
Wij zijn degenen die een eed hebben gezworen aan Mohammed (en een verbond met hem hebben gesloten) om de Islam te volgen zolang wij leven.
Hammad is niet zeker of Anas zei: "Ala'l-Islam" of,"Ala'l-Jihad". En de Heilige Profeet (vrede zij met hem) zong:
O Allah, het ware goed is het goede van het Hiernamaals, Zo vergeef Gij de Ansar en de Muhajirs.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أَصْحَابَ، مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم كَانُوا يَقُولُونَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدًا عَلَى الإِسْلاَمِ مَا بَقِينَا أَبَدًا أَوْ قَالَ عَلَى الْجِهَادِ ‏.‏ شَكَّ حَمَّادٌ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ اللَّهُمَّ إِنَّ الْخَيْرَ خَيْرُ الآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ ‏"‏ ‏.‏1805d


Hoofdstuk 44 : dhu qarad en andere veldslagen

Boek 19, Nummer 4449: Standaard nummer 1806

Het werd overgeleverd van Yazid b. Abu 'Ubaid dat hij Salama b. al-Akwa' hoorde zeggen: Ik ging uit voordat de *Adhan* voor het ochtendgebed was uitgesproken. De melkgeiten van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stonden te grazen bij Dhu Qarad. De slaaf van 'Abd al-Rahman b. Auf ontmoette mij en zei: De melkgeiten van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) waren weggehaald. Ik zei: Wie heeft ze weggehaald? Hij zei: (de mensen behorend tot de stam van) Ghatafan. Ik riep driemaal: Help! Ik liet de hele stad tussen de twee lavastromen mijn roep horen. Toen rende ik rechtstreeks in hun achtervolging totdat ik ze bij Dhu Qarad inhaalde, waar ze net op het punt stonden hun dieren te laten drinken. Ik, die een boogschutter was, begon ze met mijn pijlen te beschieten en zei:
Ik ben de zoon van al-Akwa'. En vandaag is de dag dat de lafaards hun ondergang zullen ontmoeten. Ik bleef zingen totdat ik de melkgeiten van hen had gered en dertig mantels van hen had afhandig gemaakt. Nu kwamen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en enkele andere mensen langs. Ik zei: Boodschapper van Allah, ik heb hen tegengehouden om water te drinken terwijl ze dorstig waren. Dus u zou een troep (moeten sturen) om hen te straffen. Hij (de Heilige Profeet) zei: Ibn al -Akwa', je hebt (genomen, je hebt genomen). Laat ze nu gaan. Toen keerden we terug en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) liet me achter hem op zijn teek achteraan rijden totdat we Medina binnenkwamen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي، عُبَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ، يَقُولُ خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ، بِالأُولَى وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ - قَالَ - فَلَقِيَنِي غُلاَمٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلاَثَ صَرَخَاتٍ يَا صَبَاحَاهْ ‏.‏ قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لاَبَتَىِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ بِذِي قَرَدٍ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْقُونَ مِنَ الْمَاءِ فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي وَكُنْتُ رَامِيًا وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ وَالْيَوْمَ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلاَثِينَ بُرْدَةً - قَالَ - وَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ فَابْعَثْ إِلَيْهِمُ السَّاعَةَ فَقَالَ ‏ "‏ يَا ابْنَ الأَكْوَعِ مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ ‏"‏ ‏.‏ - قَالَ - ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ ‏.‏1806

Boek 19, Nummer 4450: Standaard nr. 1807a

Het werd overgeleverd van Ibn Salama. Hij hoorde de overlevering van zijn vader, die zei: We kwamen bij Hudaibiya met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en we waren veertienduizend in aantal. Er waren vijftig geiten voor hen, die niet water konden krijgen (vanwege de kleine hoeveelheid water in de lokale put). Dus zat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de rand van de put. Hij bad of spuugde in de put. Het water kwam omhoog. We dronken en lieten de dieren drinken. Toen liet de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ons de eed van trouw afleggen, terwijl hij onder een boom zat. Ik was de eerste man die de eed aflegde. Toen legden andere mensen de eed af. Toen de helft van het aantal mensen dat had gedaan, zei hij tegen mij: Jij legt de eed af, Salama. Ik zei: Ik was een van degenen die de eed in de eerste instantie aflegden. Hij zei: (Je mag) het opnieuw doen. Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zag dat ik geen wapens had, gaf hij mij een groot of een klein schild. Toen bleef hij de mensen de eed laten afleggen totdat het de laatste groep van hen was. Hij zei (tegen mij): Zult u niet de eed afleggen, Salama? Ik zei: Boodschapper van Allah, ik heb de eed afgelegd met de eerste groep mensen en daarna opnieuw toen u in het midden van de mensen was. Hij zei: (Het maakt niet uit), je mag (het) opnieuw doen. Dus legde ik de eed van trouw driemaal af. Toen zei hij tegen mij: Salama, waar is het schild dat ik je heb gegeven? Ik zei: Boodschapper van Allah, mijn neef 'Amir ontmoette mij en hij was zonder wapens. Dus gaf ik het schild aan hem. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) lachte en zei: Jij bent als een persoon uit de dagen van weleer die zei: O God, ik zoek een vriend die mij dierbaarder is dan ikzelf. (Toen alle *Companions* de eed van trouw hadden afgelegd aan de Heilige Profeet), stuurden de afgodenaanbidders vredesboodschappen, totdat mensen konden bewegen van ons kamp naar dat van de Mekkanen en vice versa. Uiteindelijk werd het vredesverdrag gesloten.
Ik was een afhankelijke van Talha b. Ubaidullah. Ik waterde zijn paard, wreef zijn rug. Ik diende Talha (door klusjes voor hem te doen) en at van zijn eten. Ik had mijn familie en mijn bezittingen achtergelaten als een emigrant in de zaak van Allah en Zijn Boodschapper (vrede zij met hem).
Toen wij en de mensen van Mekka een vredesverdrag hadden gesloten en de mensen van de ene kant begonnen te mengen met die van de andere, kwam ik bij een boom, veegde de doornen weg en legde (om te rusten) aan de voet ervan. (Terwijl ik daar lag), kwamen er vier polytheïsten van de Mekkanen naar me toe en begonnen slecht te spreken over de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Ik raakte woedend op hen en verhuisde naar een andere boom. Zij hingen hun wapens (aan de takken van de boom) en legden (om te rusten). (Terwijl ze daar lagen), riep iemand vanuit het onderste deel van de vallei uit: Ren omhoog, O Muhajirs! Ibn Zunaim is vermoord. Ik trok mijn zwaard en viel deze vier aan terwijl ze sliepen. Ik greep hun armen en verzamelde ze in mijn hand, en zei: Bij de Zij die Mohammed eer heeft gegeven, zal er niet één van jullie zijn hoofd opheffen, anders zal ik zijn gezicht slaan. (Daarna) bracht ik hen langs naar de Heilige Profeet (vrede zij met hem). (Tegelijkertijd) kwam mijn neef Amir (bij hem) met een man uit "Abalat genaamd Mikraz. Amir sleepte hem op een paard met een dikke bekleding op zijn rug, samen met zeventig polytheïsten. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) wierp een blik op hen en zei: Laat ze gaan (zodat) ze zich vaker schuldig maken aan wanbetaling (voordat we actie ondernemen tegen hen). Dus de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vergeving hen. Bij deze gelegenheid onthulde Allah de Koranvers:
"Hij is Hij Die hun handen tegenhield van u en uw handen van hen in de vallei van Mekka nadat Hij u een overwinning op hen had geschonken" (xlviii. 24). Toen trokken we terug naar Medina, en stopten op een plaats waar een berg tussen ons en Banu Lihyan was, die polytheïsten waren. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vroeg Allah's vergeving voor degene die 's nachts de berg beklom om als verkenners te dienen voor de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zijn Metgezellen. Ik beklom (die berg) twee of driemaal die nacht. (Uiteindelijk) bereikten we Medina. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) stuurde zijn kamelen met zijn slaaf, Rabah, en ik was bij hem. Ik (ging ook) naar de weide met het paard van Talha, samen met de kamelen.
Toen de dag aanbrak, viel Abd al-Rahman al-Fazari aan en joeg alle kamelen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) weg, en doodde de man die voor hen zorgde. Ik zei: Rabah, rijd deze paard, breng hem naar Talha b. 'Ubaidullah en informeer de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) dat de polytheïsten zijn kamelen hebben meegenomen. Toen stond ik op een heuveltje en keerde mijn gezicht naar Medina, en riep driemaal: Kom ons te hulp! Toen zette ik me in de achtervolging van de aanvallers, schoot op hen met pijlen en zong een (zelfverheerlijkende) vers in de jambische maat:
Ik ben de zoon van al-Akwa' En vandaag is de dag van nederlaag voor de lappen.
Ik zou een man van hen overhalen, hem een pijl schieten die door het zadel zou prikken en zijn schouder zou bereiken. En ik zou zeggen: Neem het, terwijl ik tegelijkertijd zong het vers En ik ben de zoon van al-Akwa' En vandaag is de dag van nederlaag voor de lappen.
Bij Allah, ik bleef hen toeslaan en de benen van hun dieren beschadigen. Waneer een ruiter zich tegen mij keerde, kwam ik bij een boom en (verstopte mij) zittend aan de voet ervan. Toen zou ik op hem schieten en het paard van hem beschadigen. (Uiteindelijk) gingen ze een smalle bergkloof binnen. Ik beklom die berg en hield hen tegen door stenen naar hen te gooien. Ik bleef hen op deze manier achtervolgen totdat ik alle kamelen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vrijliet en er geen enkele kameel meer bij hen was. Ze lieten mij achter; toen volgde ik hen en schoot op hen (constant) totdat ze meer dan dertig mantels en dertig lansen lieten vallen, waardoor hun last werd verlicht. Op alles wat ze lieten vallen, zette ik een markering met behulp van (een stukje) steen, zodat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zijn metgezellen ze konden herkennen (dat het buit was achtergelaten door de vijand). (Ze gingen verder) totdat ze in een smalle vallei kwamen toen zo en zo, zoon van Badr al-Fazari zich bij hen voegde. Ze (nu) gingen zitten om hun ontbijt te nuttigen en ik zat op de top van een taps toelopende rots. Al-Fazari zei: Wie is die kerel die ik zie? Ze zeiden: Deze kerel heeft ons lastiggevallen. Bij Allah, hij heeft ons niet verlaten vanaf de schemering en is (constant) op ons blijven schieten totdat hij alles uit onze handen heeft weten te grijpen. Hij zei: Vier van jullie zouden een poging moeten wagen om hem (dood te maken) (en te doden). (Daarom) beklommen vier van hen de berg en kwamen naar mij toe. Toen het mogelijk voor mij was om met hen te spreken, zei ik: Herkennen jullie mij? Ze zeiden: Nee. Wie ben jij? Ik zei: Ik ben Salama, zoon van al-Akwa'. Bij de Zij die het aangezicht van Mohammed (vrede zij met hem) heeft geëerd, kan ik iedereen van jullie doden die ik wil, maar niemand van jullie zal me kunnen doden.
Een van hen zei: Ik denk (dat hij gelijk heeft). Dus keerden ze terug. Ik bewoog niet van mijn plaats totdat ik de ruiters van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zag, die door de bomen reden. Voorop was Akhram al-Asadi. Achter hem was Abu Qatada al-Ansari en achter hem was al-Miqdad b. al-Aswad al-Kindi. Ik greep de teugels van Akhram's paard vast (Dit ziende). vluchtten ze (de plunderaars). Ik zei (tegen Akhram): Akhram, pas op voor hen totdat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zijn metgezellen zich bij je voegen. Hij zei: ) Salama, als je in Allah en de Dag des Oordeels gelooft en (als) je weet dat het Paradijs een realiteit is en de Hel een realiteit is, dan zou je je niet tussen mij en het martelaarschap moeten plaatsen. Dus liet ik hem gaan. Akhram en Abd al-Rahman (Fazari) ontmoetten elkaar in de strijd. Akhram beschadigde het paard van Abd al-Rahman en de laatste sloeg hem met zijn lans en doodde hem.
Abd al-Rabman draaide zich om, rijdend op Akhram's paard. Abu Qatada, een ruiter van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), ontmoette 'Abd al-Rahman (in de strijd), sloeg hem met zijn lans en doodde hem. Bij de Zij die het aangezicht van Mohammed (vrede zij met hem) heeft geëerd, volgde ik hen rennend op mijn voeten (zo snel) dat ik achter me de metgezellen van Mohammed (vrede zij met hem) niet kon zien, noch enig stof dat door hun paarden werd opgeworpen. (Ik volgde hen) totdat ze voor zonsondergang een vallei bereikten die een bron van water had, die Dhu Qarad heette, zodat ze een slok konden nemen, want ze waren dorstig. Ze zagen me naar hen toe rennen. Ik verdreef hen uit de vallei voordat ze een druppel van haar water konden drinken. Ze verlieten de vallei en renden een helling af. Ik rende (achter hen aan), haalde een man van hen in, schoot hem met een pijl door de schouderbladen en zei: Neem dit. Ik ben de zoon van al-Akwa'; en vandaag is de dag van vernietiging voor de mensen die laf zijn. De medewerker (die gewond was) zei: Moge zijn moeder over hem rouwen! Ben jij de Akwa' die ons sinds de ochtend achtervolgt? Ik zei: Ja, O vijand van jezelf, dezelfde Akwa'. Ze lieten twee paarden doodmoe op de heuvelrug achter en ik sleepte ze achter me aan naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Ik ontmoette 'Amir die een container had met melk aangelengd met water en een container met water. Ik voldeed de wassing met het water en dronk de melk. Toen kwam ik bij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) terwijl hij bij (de bron) was waar ik hen vandaan had verdreven. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had die kamelen en alles wat ik had gevangen, en alle lansen en mantels die ik van de afgodenaanbidders had afhandig gemaakt, gevangen, en Bilal had een teek van de kamelen die ik van de mensen had veroverd, geslacht en de lever en de bult voor de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) aan het roosteren. Ik zei:
Boodschapper van Allah, laat mij van ons volk honderd mannen selecteren en ik zal de plunderende partij volgen en ik zal ze allemaal uitroeien zodat niemand overblijft om het nieuws (van hun vernietiging) aan hun volk te brengen. (Bij deze woorden van mij), lachte de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zo hard dat zijn hoektanden in het licht van het vuur zichtbaar waren, en hij zei: Salama, denk jij dat je dit kunt doen? Ik zei: Ja, bij de Zij die u heeft geëerd. Hij zei: Ze hebben nu de grond van Ghatafan bereikt waar ze worden verwennerd. (Op dit moment) kwam een man van de Ghatafan langs en zei: Zo en zo heeft een kameel geslacht voor hen. Toen ze de huid aan het blootleggen waren, zagen ze stof (ver weg opwaaien). Ze zeiden: Ze (Akwa' en zijn metgezellen) zijn gekomen. Dus gingen ze vluchten.
Toen het ochtend was, zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): Onze beste ruiter vandaag is Abu Qatada en onze beste loper vandaag is Salama. Toen gaf hij mij twee delen van de buit - het deel dat bestemd was voor de ruiter en het deel dat bestemd was voor de loper, en combineerde beide voor mij. Met de bedoeling terug te keren naar Medina, liet hij me achter hem op zijn teefje genaamd al-Adba' monteren. Terwijl we aan het reizen waren, zei een man van de Ansar die niet in een race kon worden verslagen: Is er iemand die met mij naar Medina kan racen? Is er een concurrent? Hij bleef dit herhalen. Toen ik zijn woorden hoorde, zei ik: Toon je geen overweging voor een waardige persoon en heb je geen eerbied voor een edele man? Hij zei: Nee, tenzij het de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) is. Ik zei: Boodschapper van Allah, moge mijn vader en moeder je losgeld zijn, laat me er dan afstappen zodat ik deze man (in de race) kan verslaan. Hij zei: Als je dat wilt, (mag je dat). Ik zei (tegen de man): Ik kom naar je toe, ik draaide toen mijn voeten. sprong op en rende en hijgde (een tijdje) toen er een of twee verhoogde plaatsen achterbleven en volgde toen zijn hiel en hijgde (een tijdje) toen er een of twee verhoogde plaatsen achterbleven en rende toen totdat ik hem bijhaalde en een slag toediende tussen zijn schouders. Ik zei: Je bent overvallen, bij God. Hij zei: Ik denk het. Aldus bereikte ik Medina voor hem. Bij God, we waren er slechts drie nachten gebleven toen we met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) naar Khaibar vertrokken. (Onderweg) begon mijn oom, Amir, de volgende rajaz verzen voor het volk te reciteren:
Bij God, als U ons niet op het juiste pad had geleid, zouden we noch aalmoezen hebben gegeven, noch gebeden hebben verricht.
(O God!) We kunnen niet zonder Uw gunsten; Houd ons standvastig wanneer we de vijand ontmoeten, en daal rust neer op ons.
De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Wie is dit? 'Amir zei: het is 'Amir. Hij zei: Moge uw God u vergeven! De verteller zei: Wanneer de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) om vergiffenis vroeg voor een bepaalde persoon, was hij er zeker van dat hij een marteldood zou sterven. Umar b. Khattab die op zijn kameel reed, riep uit: Profeet van Allah, ik wou dat U ons had toegestaan ​​om te profiteren van Amir. Salama vervolgde: Toen we Khaibar bereikten, kwam de koning ervan genaamd Marhab naar voren terwijl hij zijn zwaard zwaaide en zong:
Khaibar weet dat ik Marhab ben (die zich gedraagt ​​als) Een volledig bewapende en beproefde krijger.
Wanneer de oorlog zijn vlammen verspreidt.
Mijn oom, Amir, kwam naar buiten om met hem te vechten, en zei:
Khaibar weet zeker dat ik 'Amir ben, Een volledig bewapende veteraan die de strijd instuikt.
Ze wisselden slagen uit. Marbab's zwaard trof de schild van 'Amir, die zich voorover boog om zijn tegenstander van onderen aan te vallen, maar zijn zwaard kaatste terug en sneed de hoofdartrie in zijn onderarm, wat zijn dood veroorzaakte. Salama zei: Ik kwam naar buiten en hoorde sommigen onder de metgezellen van de Heilige Profeet (vrede zij met hem) zeggen: Amir's daad is tevergeefs; hij heeft zichzelf gedood.
Dus kwam ik naar de Heilige Profeet (vrede zij met hem) huilend en ik zei: Boodschapper van Allah. De daad van Amir is tevergeefs. De Boodschapper (vrede zij met hem) zei: Wie heeft deze opmerking gemaakt? Ik zei: Sommige van uw metgezellen. Hij zei: Hij die die opmerking heeft gemaakt, heeft gelogen, want voor 'Amir is er een dubbele beloning. Toen stuurde hij mij naar 'Ali, die tranen in zijn ogen had, en zei: Ik zal de vlag geven aan een man die van Allah en Zijn Boodschapper houdt, of die Allah en Zijn Boodschapper liefhebben. Dus ging ik naar 'Ali, bracht hem, hem begeleidend, en hij had pijnlijke ogen, en ik bracht hem naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), die zijn speeksel op zijn ogen aanbracht en hij werd beter. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gaf hem de vlag (en 'Ali ging Marhab ontmoeten in een enkel duel). De laatste kwam naar voren, zingen:
Khaibar weet zeker dat Ik Marhab ben, een volledig bewapende en beproefde, dappere krijger (held) wanneer de oorlog zijn vlammen verspreidt.
'Ali chanted in reply:
Ik ben degene wiens moeder hem Haidar noemde, (en ben) als een leeuw van het bos met een angstaanjagend uiterlijk. Ik geef mijn tegenstanders een maat zandara in ruil voor *sa'* (d.w.z. hun aanval teruggeven met een die veel feller is).
De overleveraar zei: ‘Ali sloeg op het hoofd van Mirhab en doodde hem, zodat de overwinning (verovering van *Khaibar*) hem toekwam. Deze lange overlevering is ook via een andere keten van overdragers overgeleverd.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ، إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، كِلاَهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ، عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ - وَهَذَا حَدِيثُهُ - أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ، عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ - حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لاَ تُرْوِيهَا - قَالَ - فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَسَقَ فِيهَا - قَالَ - فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا ‏.‏ قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ ‏.‏ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنَ النَّاسِ قَالَ ‏"‏ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ ‏"‏ وَأَيْضًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَزِلاً - يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلاَحٌ - قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ ‏"‏ أَلاَ تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ ‏"‏ وَأَيْضًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي ‏"‏ يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلاً فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا - قَالَ - فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ ‏"‏ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ نَفْسِي ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا ‏.‏ قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدُمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا - قَالَ - فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلاَحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لَلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ ‏.‏ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلاَحَهُمْ ‏.‏ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لاَ يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلاَّ ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنَ الْعَبَلاَتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ ‏.‏ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ ‏"‏ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏ وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ‏}‏ الآيَةَ كُلَّهَا ‏.‏ قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمُ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ - قَالَ سَلَمَةُ - فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلاَمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ - قَالَ - ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلاَثًا يَا صَبَاحَاهْ ‏.‏ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ وَالْيَوْمَ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلاً مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ - قَالَ - قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَىَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ - قَالَ - فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلاَثِينَ بُرْدَةً وَثَلاَثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلاَ يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلاَّ جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنَ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلاَنُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ - يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ - وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَىْءٍ فِي أَيْدِينَا ‏.‏ قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ ‏.‏ قَالَ فَصَعِدَ إِلَىَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ - قَالَ - فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنَ الْكَلاَمِ - قَالَ - قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لاَ وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لاَ أَطْلُبُ رَجُلاً مِنْكُمْ إِلاَّ أَدْرَكْتُهُ وَلاَ يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ ‏.‏ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ ‏.‏ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ - قَالَ - فَإِذَا أَوَّلُهُمُ الأَخْرَمُ الأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ - قَالَ - فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الأَخْرَمِ - قَالَ - فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لاَ يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ ‏.‏ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلاَ تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ ‏.‏ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ - قَالَ - فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَىَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم وَلاَ غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذُو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ - قَالَ - فَنَظَرُوا إِلَىَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَحَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ - يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ - فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً - قَالَ - وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ - قَالَ - فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلاً مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ وَالْيَوْمَ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ - قَالَ - وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْمَاءِ الَّذِي حَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَخَذَ تِلْكَ الإِبِلَ وَكُلَّ شَىْءٍ اسْتَنْقَذْتُهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَكُلَّ رُمْحٍ وَبُرْدَةٍ وَإِذَا بِلاَلٌ نَحَرَ نَاقَةً مِنَ الإِبِلِ الَّذِي اسْتَنْقَذْتُ مِنَ الْقَوْمِ وَإِذَا هُوَ يَشْوِي لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ كَبِدِهَا وَسَنَامِهَا - قَالَ - قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَلِّنِي فَأَنْتَخِبُ مِنَ الْقَوْمِ مِائَةَ رَجُلٍ فَأَتَّبِعُ الْقَوْمَ فَلاَ يَبْقَى مِنْهُمْ مُخْبِرٌ إِلاَّ قَتَلْتُهُ - قَالَ - فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فِي ضَوْءِ النَّارِ فَقَالَ ‏"‏ يَا سَلَمَةُ أَتُرَاكَ كُنْتَ فَاعِلاً ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ وَالَّذِي أَكْرَمَكَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُمُ الآنَ لَيُقْرَوْنَ فِي أَرْضِ غَطَفَانَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ غَطَفَانَ فَقَالَ نَحَرَ لَهُمْ فُلاَنٌ جَزُورًا فَلَمَّا كَشَفُوا جِلْدَهَا رَأَوْا غُبَارًا فَقَالُوا أَتَاكُمُ الْقَوْمُ فَخَرَجُوا هَارِبِينَ ‏.‏ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَانَ خَيْرَ فُرْسَانِنَا الْيَوْمَ أَبُو قَتَادَةَ وَخَيْرَ رَجَّالَتِنَا سَلَمَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ أَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَهْمَيْنِ سَهْمُ الْفَارِسِ وَسَهْمُ الرَّاجِلِ فَجَمَعَهُمَا لِي جَمِيعًا ثُمَّ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَاءَهُ عَلَى الْعَضْبَاءِ رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ - قَالَ - فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ قَالَ وَكَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ لاَ يُسْبَقُ شَدًّا - قَالَ - فَجَعَلَ يَقُولُ أَلاَ مُسَابِقٌ إِلَى الْمَدِينَةِ هَلْ مِنْ مُسَابِقٍ فَجَعَلَ يُعِيدُ ذَلِكَ - قَالَ - فَلَمَّا سَمِعْتُ كَلاَمَهُ قُلْتُ أَمَا تُكْرِمُ كَرِيمًا وَلاَ تَهَابُ شَرِيفًا قَالَ لاَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي وَأُمِّي ذَرْنِي فَلأُسَابِقَ الرَّجُلَ قَالَ ‏"‏ إِنْ شِئْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ اذْهَبْ إِلَيْكَ وَثَنَيْتُ رِجْلَىَّ فَطَفَرْتُ فَعَدَوْتُ - قَالَ - فَرَبَطْتُ عَلَيْهِ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ أَسْتَبْقِي نَفَسِي ثُمَّ عَدَوْتُ فِي إِثْرِهِ فَرَبَطْتُ عَلَيْهِ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ ثُمَّ إِنِّي رَفَعْتُ حَتَّى أَلْحَقَهُ - قَالَ - فَأَصُكُّهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ - قَالَ - قُلْتُ قَدْ سُبِقْتَ وَاللَّهِ قَالَ أَنَا أَظُنُّ ‏.‏ قَالَ فَسَبَقْتُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا لَبِثْنَا إِلاَّ ثَلاَثَ لَيَالٍ حَتَّى خَرَجْنَا إِلَى خَيْبَرَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَجَعَلَ عَمِّي عَامِرٌ يَرْتَجِزُ بِالْقَوْمِ تَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا وَنَحْنُ عَنْ فَضْلِكَ مَا اسْتَغْنَيْنَا فَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ هَذَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَنَا عَامِرٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ غَفَرَ لَكَ رَبُّكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَمَا اسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لإِنْسَانٍ يَخُصُّهُ إِلاَّ اسْتُشْهِدَ ‏.‏ قَالَ فَنَادَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ عَلَى جَمَلٍ لَهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَوْلاَ مَا مَتَّعْتَنَا بِعَامِرٍ ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا خَيْبَرَ قَالَ خَرَجَ مَلِكُهُمْ مَرْحَبٌ يَخْطِرُ بِسَيْفِهِ وَيَقُولُ قَدْ عَلِمَتْ خَيْبَرُ أَنِّي مَرْحَبُ شَاكِي السِّلاَحِ بَطَلٌ مُجَرَّبُ إِذَا الْحُرُوبُ أَقْبَلَتْ تَلَهَّبُ قَالَ وَبَرَزَ لَهُ عَمِّي عَامِرٌ فَقَالَ قَدْ عَلِمَتْ خَيْبَرُ أَنِّي عَامِرٌ شَاكِي السِّلاَحِ بَطَلٌ مُغَامِرٌ قَالَ فَاخْتَلَفَا ضَرْبَتَيْنِ فَوَقَعَ سَيْفُ مَرْحَبٍ فِي تُرْسِ عَامِرٍ وَذَهَبَ عَامِرٌ يَسْفُلُ لَهُ فَرَجَعَ سَيْفُهُ عَلَى نَفْسِهِ فَقَطَعَ أَكْحَلَهُ فَكَانَتْ فِيهَا نَفْسُهُ ‏.‏ قَالَ سَلَمَةُ فَخَرَجْتُ فَإِذَا نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُونَ بَطَلَ عَمَلُ عَامِرٍ قَتَلَ نَفْسَهُ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَبْكِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَطَلَ عَمَلُ عَامِرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ قَالَ ذَلِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ كَذَبَ مَنْ قَالَ ذَلِكَ بَلْ لَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَرْسَلَنِي إِلَى عَلِيٍّ وَهُوَ أَرْمَدُ فَقَالَ ‏"‏ لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ رَجُلاً يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أَوْ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْتُ عَلِيًّا فَجِئْتُ بِهِ أَقُودُهُ وَهُوَ أَرْمَدُ حَتَّى أَتَيْتُ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَسَقَ فِي عَيْنَيْهِ فَبَرَأَ وَأَعْطَاهُ الرَّايَةَ وَخَرَجَ مَرْحَبٌ فَقَالَ قَدْ عَلِمَتْ خَيْبَرُ أَنِّي مَرْحَبُ شَاكِي السِّلاَحِ بَطَلٌ مُجَرَّبُ إِذَا الْحُرُوبُ أَقْبَلَتْ تَلَهَّبُ فَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا الَّذِي سَمَّتْنِي أُمِّي حَيْدَرَهْ كَلَيْثِ غَابَاتٍ كَرِيهِ الْمَنْظَرَهْ أُوفِيهِمُ بِالصَّاعِ كَيْلَ السَّنْدَرَهْ قَالَ فَضَرَبَ رَأْسَ مَرْحَبٍ فَقَتَلَهُ ثُمَّ كَانَ الْفَتْحُ عَلَى يَدَيْهِ ‏.‏1807a

Boek 19, Nummer 4451:

Deze *hadith* is overgegeven door de autoriteit van 'Ikrama b. Ammar.

Hoofdstuk 45 : betreffende het woord van god, de verhevene: "Hij is het Die hun handen tegen u afhield" tot het einde van het vers

Boek 19, Nummer 4452: Standaard nummer 1808

Het is overgeleverd van Anas b. Malik dat tachtig Personen van de inwoners van Mekka neerdalen op de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vanaf de berg Tan'im. Zij waren bewapend en wilden de Heilige Profeet (vrede zij met hem) en zijn metgezellen onoplettend aanvallen. Hij (de Heilige Profeet) ving hen, maar spaarde hun leven. Dus, God, de Verhevene en Glorieuze, onthulde de verzen: "Hij is Hij Die uw handen tegen hen afhield en hun handen tegen u in de vallei van Mekka, nadat Hij u een overwinning op hen had gegeven."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ ثَمَانِينَ، رَجُلاً مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ جَبَلِ التَّنْعِيمِ مُتَسَلِّحِينَ يُرِيدُونَ غِرَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ فَأَخَذَهُمْ سَلَمًا فَاسْتَحْيَاهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ‏}‏1808

Hoofdstuk 46 : het vechten van vrouwen naast mannen

Boek 19, Nummer 4453:

Het is overgeleverd van Anas dat, op de Dag van *Hunain*, Umm Sulaim een dolk tevoorschijnbracht die zij bezat.
Abiu Talha zag haar en zei: Boodschapper van Allah, dit is Umm Sulaim. Ze houdt een dolk vast. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vroeg (haar): Waarvoor houd je deze dolk? Ze zei: Ik heb hem opgepakt zodat ik de buik van een afgodenaanbidders openrij die naderbij komt. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) begon te glimlachen (bij deze woorden). Ze zei: Boodschapper van Allah, dood alle mensen-behalve ons-die u op de dag van de Verovering van Mekka hebt vrijverklaard (omdat) ze bij uw handen verslagen werden (en hun Islam is daardoor niet betrouwbaar). De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Umm Sulaim. God is voldoende (tegen de kwaadaardigheid van de afgodenaanbidders) en Hij zal goedertiertig tegen ons zijn (zodat je deze dolk niet hoeft te dragen).

Boek 19, Nummer 4454: Standaard nummer 1810

Het is overgeleverd van Anas b. Malik dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) Umm Sulaim en enkele andere vrouwen van de Ansar toestond om hem te vergezellen toen hij naar oorlog ging; zij zouden water (geven) aan de soldaten en de gewonden verzorgen.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِأُمِّ سُلَيْمٍ وَنِسْوَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ مَعَهُ إِذَا غَزَا فَيَسْقِينَ الْمَاءَ وَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى ‏.‏1810

Boek 19, Nummer 4455: Standaard nummer 1811

Het is overgeleverd op gezag van Anas b. Malik dat er op de Dag van Ubud sommigen, die verslagen waren, de Heilige Profeet (vrede zij met hem) achterlieten, maar Abu Talha stond voor hem en bedekte hem met een schild. Abu Talha was een machtige boogschutter die die dag twee of drie bogen brak. Wanneer een man langsging met een pijlenkoker, zei hij: Spaar ze voor Abu Talha. Telkens als de Heilige Profeet (vrede zij met hem) zijn hoofd ophefde om naar de mensen te kijken, zei Abd Talba: Profeet van Allah, moge mijn vader en mijn moeder jouw losgeld zijn, heft je hoofd niet op, opdat je niet wordt geraakt door een pijl geschoten door de vijand. Mijn nek is voor jouw nek. De verteller zei: Ik zag A'isha bint Abu Bakr en Umm Sulaim. Beiden hadden hun kleding opgetrokken, zodat ik de enkelbanden op hun voeten kon zien. Ze droegen waterskins op hun rug en goot water in de monden van de mensen. Ze gingen toen terug (naar de bron), vulden ze opnieuw en keerden terug om water in de monden van de soldaten te gieten.
(Op die dag) viel Abu Talha’s zwaard twee of drie keer van zijn handen vanwege slaperigheid.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، - وَهُوَ أَبُو مَعْمَرٍ الْمِنْقَرِيُّ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ - عَنْ أَنَسِ، بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْهَزَمَ نَاسٌ مِنَ النَّاسِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُجَوِّبٌ عَلَيْهِ بِحَجَفَةٍ - قَالَ - وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ رَجُلاً رَامِيًا شَدِيدَ النَّزْعِ وَكَسَرَ يَوْمَئِذٍ قَوْسَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا - قَالَ - فَكَانَ الرَّجُلُ يَمُرُّ مَعَهُ الْجَعْبَةُ مِنَ النَّبْلِ فَيَقُولُ انْثُرْهَا لأَبِي طَلْحَةَ ‏.‏ قَالَ وَيُشْرِفُ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَى الْقَوْمِ فَيَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي لاَ تُشْرِفْ لاَ يُصِبْكَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ الْقَوْمِ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ قَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا تَنْقُلاَنِ الْقِرَبَ عَلَى مُتُونِهِمَا ثُمَّ تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِهِمْ ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلآنِهَا ثُمَّ تَجِيئَانِ تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ وَلَقَدْ وَقَعَ السَّيْفُ مِنْ يَدَىْ أَبِي طَلْحَةَ إِمَّا مَرَّتَيْنِ وَإِمَّا ثَلاَثًا مِنَ النُّعَاسِ ‏.‏1811


Hoofdstuk 47 : Vrouwelijke deelnemers aan djihad worden beloond, maar niet een regulier aandeel in de buit,
en verbod om kinderen van de vijand te doden

Boek 19, Nummer 4456: Standaard nr. 1812a

Het is overgeleverd op gezag van Yazid b. Hurmuz dat Najda aan Ibn Abbas vijf dingen schreef. Ibn Abbas zei:
Als ik niet de angst had om (zonde) te begaan door het verbergen van kennis, zou ik niet naar hem geschreven hebben. Najda schreef hem (na Allah te loven en zegeningen te vragen voor de Profeet): Vertel me of de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vrouwen meenam om met hem aan djihad deel te nemen; (als hij dat deed), of hij hen een regulier aandeel toekende van de buit; of hij de kinderen van (de vijand in de oorlog) doodde, hoe lang een wees recht had op overweging als zodanig en voor wie de *Khums* (vijfde deel van de buit) bestemd was. Ibn Abbas schreef hem terug: Je hebt geschreven en gevraagd of de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vrouwen met hem meenam om aan djihad deel te nemen. Hij nam hen mee naar de strijd en soms vocht hij samen met hen.
Ze verzorgden de gewonden en kregen een beloning van de buit, maar hij deelde geen regulier aandeel voor hen toe. En de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) doodde de kinderen van de vijand niet, dus gij zult de kinderen niet doden. Ook heb je mij geschreven, waarin de wezenlijkheid van een wees eindigt. Bij mijn leven, als een man een baard heeft gekweekt, maar nog steeds niet in staat is om zijn recht van anderen te krijgen, evenals zijn verplichtingen tegenover hen na te komen, (is hij nog steeds een wees om zo behandeld te worden), maar wanneer hij zijn belangen kan beheren als volwassenen, is hij geen wees meer. En je hebt mij gevraagd naar de *Khums*, voor wie deze bestemd is. (In deze context) gebruikden wij (de verwanten van de Boodschapper van Allah) om te zeggen: Deze is voor ons, maar die mensen (d.w.z. Banu Umayya) hebben deze ons geweigerd.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، أَنَّ نَجْدَةَ، كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ خَمْسِ، خِلاَلٍ ‏.‏ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَوْلاَ أَنْ أَكْتُمَ، عِلْمًا مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ ‏.‏ كَتَبَ إِلَيْهِ نَجْدَةُ أَمَّا بَعْدُ فَأَخْبِرْنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَهَلْ كَانَ يَضْرِبُ لَهُنَّ بِسَهْمٍ وَهَلْ كَانَ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ وَمَتَى يَنْقَضِي يُتْمُ الْيَتِيمِ وَعَنِ الْخُمْسِ لِمَنْ هُوَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ ابْنُ عَبَّاسٍ كَتَبْتَ تَسْأَلُنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَقَدْ كَانَ يَغْزُو بِهِنَّ فَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى وَيُحْذَيْنَ مِنَ الْغَنِيمَةِ وَأَمَّا بِسَهْمٍ فَلَمْ يَضْرِبْ لَهُنَّ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ فَلاَ تَقْتُلِ الصِّبْيَانَ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُ الْيَتِيمِ فَلَعَمْرِي إِنَّ الرَّجُلَ لَتَنْبُتُ لِحْيَتُهُ وَإِنَّهُ لَضَعِيفُ الأَخْذِ لِنَفْسِهِ ضَعِيفُ الْعَطَاءِ مِنْهَا فَإِذَا أَخَذَ لِنَفْسِهِ مِنْ صَالِحِ مَا يَأْخُذُ النَّاسُ فَقَدْ ذَهَبَ عَنْهُ الْيُتْمُ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنِ الْخُمْسِ لِمَنْ هُوَ وَإِنَّا كُنَّا نَقُولُ هُوَ لَنَا ‏.‏ فَأَبَى عَلَيْنَا قَوْمُنَا ذَاكَ ‏.‏1812a

Boek 19, Nummer 4457: Standaard no. 1812b

Deze overlevering is overgeleverd door dezelfde autoriteit (Yazid b. Hurmus) via een andere keten van overdragers met het volgende verschil in de verduidelijking van een van de punten die Najda in zijn brief aan Ibn Abbas aanrees: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) doodde de kinderen niet, dus gij zult hen niet doden, tenzij gij kon weten wat Khadir wist over het kind dat hij doodde, of gij kon onderscheiden tussen een kind dat een gelovige zou worden (en een kind dat een ongelovige zou worden), zodat gij de (toekomstige) ongelovige doodde en de (toekomstige) gelovige achterliet.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، كِلاَهُمَا عَنْ حَاتِمِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، أَنَّ نَجْدَةَ، كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ خِلاَلٍ، ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ غَيْرَ أَنَّ فِي، حَدِيثِ حَاتِمٍ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ فَلاَ تَقْتُلِ الصِّبْيَانَ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنَ الصَّبِيِّ الَّذِي قَتَلَ ‏.‏ وَزَادَ إِسْحَاقُ فِي حَدِيثِهِ عَنْ حَاتِمٍ وَتُمَيِّزَ الْمُؤْمِنَ فَتَقْتُلَ الْكَافِرَ وَتَدَعَ الْمُؤْمِنَ ‏.‏1812b

Boek 19, Nummer 4458: Standaard no. 1812c

Het is overgeleverd op gezag van Yazid b. Hurmuz dat Najda b. 'Amir al-Haruri aan Ibn Abbas schreef, hem gevraagd om een oordeel te geven over de slaaf en de vrouw, of zij een deel zouden krijgen van de buit (als zij deelnamen aan de djihad); over het doden van (vijandelijke) kinderen (in oorlog); over de wees, wanneer zijn weesstatus ten einde komt; over verwanten (van de Heilige Profeet), wie zij zijn. Hij zei tegen Yazid: Schrijf hem terug. (Als hij niet vatbaar zou zijn voor dwaasheid, zou ik hem niet hebben geschreven.) Schrijf: Jij hebt geschreven, je vroeg naar de vrouw en de slaaf, of zij een deel van de buit zouden krijgen als zij deelnamen aan de djihad. (Je moet weten dat) er niets voor hen is, behalve dat hen een beloning wordt gegeven. En je hebt geschreven, je vroeg mij naar het doden van de vijandelijke kinderen in oorlog. (Je moet begrijpen dat) de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hen niet doodde, en jij zou hen ook niet moeten doden, tenzij je wist wat de metgezel van Mozes (d.w.z. Khadir) wist over de jongen die hij had gedood. En je hebt geschreven, je vroeg mij naar de wees, wanneer de periode van zijn weesstatus ten einde komt, zodat de bijnaam "wees" van hem wordt afgenomen. (Met betrekking tot dit, moet je weten dat) de bijnaam "wees" niet van hem wordt afgenomen totdat hij de volwassenheid van lichaam en geest bereikt. En je hebt geschreven, je vroeg mij naar de nauwe verwanten (van de Heilige Profeet), wie zij zijn. Wij denken dat het wij zijn, maar onze mensen hebben ons deze (positie en de daarmee samenhangende privileges) ontzegd.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ بْنُ عَامِرٍ الْحَرُورِيُّ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنِ الْعَبْدِ، وَالْمَرْأَةِ يَحْضُرَانِ الْمَغْنَمَ هَلْ يُقْسَمُ لَهُمَا وَعَنْ قَتْلِ الْوِلْدَانِ وَعَنِ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَطِعُ عَنْهُ الْيُتْمُ وَعَنْ ذَوِي الْقُرْبَى مَنْ هُمْ فَقَالَ لِيَزِيدَ اكْتُبْ إِلَيْهِ فَلَوْلاَ أَنْ يَقَعَ فِي أُحْمُوقَةٍ مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ اكْتُبْ إِنَّكَ كَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنِ الْمَرْأَةِ وَالْعَبْدِ يَحْضُرَانِ الْمَغْنَمَ هَلْ يُقْسَمُ لَهُمَا شَىْءٌ وَإِنَّهُ لَيْسَ لَهُمَا شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يُحْذَيَا وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ قَتْلِ الْوِلْدَانِ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَقْتُلْهُمْ وَأَنْتَ فَلاَ تَقْتُلْهُمْ إِلاَّ أَنْ تَعْلَمَ مِنْهُمْ مَا عَلِمَ صَاحِبُ مُوسَى مِنَ الْغُلاَمِ الَّذِي قَتَلَهُ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنِ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَطِعُ عَنْهُ اسْمُ الْيُتْمِ وَإِنَّهُ لاَ يَنْقَطِعُ عَنْهُ اسْمُ الْيُتْمِ حَتَّى يَبْلُغَ وَيُؤْنَسَ مِنْهُ رُشْدٌ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ ذَوِي الْقُرْبَى مَنْ هُمْ وَإِنَّا زَعَمْنَا أَنَّا هُمْ فَأَبَى ذَلِكَ عَلَيْنَا قَوْمُنَا ‏.‏1812c

Boek 19, Nummer 4459: Standaard nummer 1812d

Deze hadith is overgeleverd op gezag van Yazid b. Hurmuz via een andere keten van overdragers.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِطُولِهِ1812d

Boek 19, Nummer 4460: Standaard nummer 1812e

Het is overgeleverd op gezag van Yazid b. Hurmuz dat Najda schreef aan Ibn Abbas. Ik zat in het gezelschap van Ibn 'Abbas toen hij zijn brief las en het antwoord schreef. Ibn Abbas zei: Als het niet was om hem te behoeden voor het vallen in kwaad, zou ik niet op zijn brief hebben geantwoord, moge hij nooit blij zijn. Hij schreef als antwoord op zijn brief, verwijzend naar het deel van de nauwe verwanten (van de Heilige Profeet) (van de buit) die God heeft genoemd. (Ik moet je vertellen dat) wij dachten dat wij de nauwe verwanten van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) waren, maar onze mensen hebben geweigerd ons als zodanig te erkennen. Je hebt gevraagd naar de wees, wanneer zijn weesstatus ten einde komt. (Ik moet je vertellen dat) wanneer hij de leeftijd van het huwelijk bereikt, de volwassenheid van geest bereikt en zijn eigendom aan hem wordt teruggegeven, dan is hij geen wees meer. Je hebt geïnformeerd of de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) iemand van de kinderen van de afgodenaanbidders in de oorlog doodde. (Je moet weten dat) de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) geen van hun kinderen doodde, en jij (ook) zou er geen van hen moeten doden, tenzij je over hen wist wat Khadir wist over de jongen die hij doodde. En je hebt geïnformeerd of er een vast deel van de buit is voor vrouwen en slaven wanneer zij deelnemen aan een gevecht. (Ik moet je vertellen dat) er geen vast deel voor hen is, behalve dat hen een beloning wordt gegeven van de buit.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ قَيْسًا، يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ بْنُ عَامِرٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ فَشَهِدْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ حِينَ قَرَأَ كِتَابَهُ وَحِينَ كَتَبَ جَوَابَهُ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنْ أَرُدَّهُ عَنْ نَتْنٍ يَقَعُ فِيهِ مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ وَلاَ نُعْمَةَ عَيْنٍ قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ سَهْمِ ذِي الْقُرْبَى الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ مَنْ هُمْ وَإِنَّا كُنَّا نَرَى أَنَّ قَرَابَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُمْ نَحْنُ فَأَبَى ذَلِكَ عَلَيْنَا قَوْمُنَا وَسَأَلْتَ عَنِ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُهُ وَإِنَّهُ إِذَا بَلَغَ النِّكَاحَ وَأُونِسَ مِنْهُ رُشْدٌ وَدُفِعَ إِلَيْهِ مَالُهُ فَقَدِ انْقَضَى يُتْمُهُ وَسَأَلْتَ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْتُلُ مِنْ صِبْيَانِ الْمُشْرِكِينَ أَحَدًا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ مِنْهُمْ أَحَدًا وَأَنْتَ فَلاَ تَقْتُلْ مِنْهُمْ أَحَدًا إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مِنْهُمْ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنَ الْغُلاَمِ حِينَ قَتَلَهُ وَسَأَلْتَ عَنِ الْمَرْأَةِ وَالْعَبْدِ هَلْ كَانَ لَهُمَا سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِذَا حَضَرُوا الْبَأْسَ فَإِنَّهُمْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِلاَّ أَنْ يُحْذَيَا مِنْ غَنَائِمِ الْقَوْمِ1812e

Boek 19, Nummer 4461: Standaard nr. 1812f

Deze hadith is overgeleverd op gezag van Yazid b. Hurmuz, maar niet compleet (zoals we vinden in de hierboven genoemde ahadith).

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏ فَذَكَرَ بَعْضَ الْحَدِيثِ وَلَمْ يُتِمَّ الْقِصَّةَ كَإِتْمَامِ مَنْ ذَكَرْنَا حَدِيثَهُمْ ‏.‏1812f


Hoofdstuk 48 : het aantal oorlogen dat door de heilige profeet (vrede zij met hem) is gevoerd

Boek 19, Nummer 4462: Standaard nr. 1812g

Het is overgeleverd op gezag van Umm 'Atiyya, de Ansarite, die zei: Ik nam deel met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) aan zeven veldslagen. Ik bleef achter in het kamp van de mannen, kookte hun eten, verzorgde de gewonden en verzorgde de zieken.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ حَفْصَةَ، بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ الأَنْصَارِيَّةِ، قَالَتْ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْعَ غَزَوَاتٍ أَخْلُفُهُمْ فِي رِحَالِهِمْ فَأَصْنَعُ لَهُمُ الطَّعَامَ وَأُدَاوِي الْجَرْحَى وَأَقُومُ عَلَى الْمَرْضَى1812g

Boek 19, Nummer 4463: Standaard nr. 1812h

Een vergelijkbare overlevering is overgeleverd op gezag van Hisham b. Hassan via een andere keten van overdragers.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ ‏.‏1812h

Boek 19, Nummer 4464: Standaard no. 1254b

Het is overgeleverd van de autoriteit van Abu Ishaq dat 'Abdullah b. Yazid met mensen (de stad) verliet om de "Istisq a" gebed (voor regenval) te verrichten. Hij verrichtte twee rak'ahs. Toen bad hij om regen. Die dag ontmoette ik Zaid b. Arqam. Er was slechts één man tussen mij en hem (op dat moment). Ik vroeg hem: Hoeveel militaire expedities heeft de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ondernomen? Hij zei: Negentien expedities. Ik vroeg hem: Op hoeveel expedities vergezelde je hem? Hij zei: Op zeventien expedities. Ik vroeg: Welke was de eerste expeditie die hij leidde? Hij antwoordde: Dhat-ul-,Usair of 'Ushair.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ، خَرَجَ يَسْتَسْقِي بِالنَّاسِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ اسْتَسْقَى قَالَ فَلَقِيتُ يَوْمَئِذٍ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ - وَقَالَ - لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ غَيْرُ رَجُلٍ أَوْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ رَجُلٌ - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُ كَمْ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ تِسْعَ عَشْرَةَ فَقُلْتُ كَمْ غَزَوْتَ أَنْتَ مَعَهُ قَالَ سَبْعَ عَشْرَةَ غَزْوَةً - قَالَ - فَقُلْتُ فَمَا أَوَّلُ غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَالَ ذَاتُ الْعُسَيْرِ أَوِ الْعُشَيْرِ ‏.‏1254b

Boek 19, Nummer 4465: Standaard no. 1254c

Het is overgeleverd van de autoriteit van Zaid b. Arqam dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) negentien veldslagen vocht en na de Hijra slechts één bedevaart verrichtte, genaamd Hajjat -ul-Wada'.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، سَمِعَهُ مِنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا تِسْعَ عَشْرَةَ غَزْوَةً وَحَجَّ بَعْدَ مَا هَاجَرَ حَجَّةً لَمْ يَحُجَّ غَيْرَهَا حَجَّةَ الْوَدَاعِ ‏.‏1254c

Boek 19, Nummer 4466: Standaard nummer 1813

Het is gerapporteerd van de autoriteit van Abu Zubair die Jabir b. Abdullah hoorde zeggen: Ik vocht in het gezelschap van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) negentien veldslagen. Jabir zei: Ik nam niet deel aan de Slag bij Badr en de Slag bij Uhud. Mijn vader verhinderde mij (om deel te nemen aan deze veldslagen omdat mijn leeftijd jong was). Nadat 'Abdullah (mijn vader) op de Dag van Ubud was gedood, bleef ik nooit achter bij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en sloot me bij elke veldslag (die hij vocht) aan.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تِسْعَ عَشْرَةَ غَزْوَةً - قَالَ جَابِرٌ - لَمْ أَشْهَدْ بَدْرًا وَلاَ أُحُدًا مَنَعَنِي أَبِي فَلَمَّا قُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ يَوْمَ أُحُدٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ قَطُّ ‏.‏1813

Boek 19, Nummer 4467: Standaard nr. 1814a

Het is overgeleverd van de autoriteit van Buraida (die de traditie van zijn vader hoorde) dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) negentien militaire campagnes heeft geleid en hij (zelf) vocht in acht daarvan.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، الْجَرْمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو تُمَيْلَةَ، قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، ‏.‏ قَالَ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تِسْعَ عَشْرَةَ غَزْوَةً قَاتَلَ فِي ثَمَانٍ مِنْهُنَّ ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ أَبُو بَكْرٍ مِنْهُنَّ ‏.‏ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ ‏.‏1814a

Boek 19, Nummer 4468: Standaard no. 1814b

Het is overgeleverd door Buraida die het van zijn vader hoorde dat hij de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) in zestien militaire campagnes vergezelde.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ كَهْمَسٍ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّ عَشْرَةَ غَزْوَةً ‏.‏1814b

Boek 19, Nummer 4469: Standaard nr. 1815a

Het is overgeleverd van de autoriteit van Salama die zei: Ik vergezelde zeven militaire expedities geleid door de Boodschapper van Allah zelf (vrede zij met hem), en negen expedities die hij uitstuurde onder Abu Bakr en eenmaal onder Usama b. Zaid.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ، يَقُولُ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَخَرَجْتُ فِيمَا يَبْعَثُ مِنَ الْبُعُوثِ تِسْعَ غَزَوَاتٍ مَرَّةً عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ وَمَرَّةً عَلَيْنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ ‏.‏1815a

Boek 19, Nummer 4470: Standaard no. 1815b

De (voorgaande) traditie is ook overgeleverd van de autoriteit van Hatim via dezelfde keten van overdragers met het verschil dat volgens deze versie beide soorten expedities zeven in aantal waren.

Arabische tekst (النص العربي)
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي كِلْتَيْهِمَا سَبْعَ غَزَوَاتٍ ‏.‏1815b


Hoofdstuk 49 : de expeditie genaamd dhat-ur-riqa'

Boek 19, Nummer 4471: Standaard nummer 1816

Het is overgeleverd van de autoriteit van Abu Musa (Ash'ari) die zei: We vertrokken op een expeditie met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). We waren er zes in aantal en hadden (bij ons) slechts één kameel die we om de beurt reden. Onze voeten waren gewond. Mijn voeten waren zo erg gewond dat mijn nagels loskwamen. We bedekten onze voeten met vodden. Zo werd deze expeditie Dhat-ur-Riqa' genoemd (d.w.z. de expeditie van vodden) omdat we onze voeten die dag met vodden verbandden. Abu Burda zei: Abu Musa vertelde deze traditie en daarna wilde hij het niet herhalen omdat hij niet wilde enige publiciteit geven aan wat hij had gedaan in een nobel doel. Abu Usama zei: Overdragers anders dan Abu Buraida hebben aan de versie de woorden toegevoegd: "God zal het belonen."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي عَامِرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ وَنَحْنُ سِتَّةُ نَفَرٍ بَيْنَنَا بَعِيرٌ نَعْتَقِبُهُ - قَالَ - فَنَقِبَتْ أَقْدَامُنَا فَنَقِبَتْ قَدَمَاىَ وَسَقَطَتْ أَظْفَارِي فَكُنَّا نَلُفُّ عَلَى أَرْجُلِنَا الْخِرَقَ فَسُمِّيَتْ غَزْوَةَ ذَاتِ الرِّقَاعِ لِمَا كُنَّا نُعَصِّبُ عَلَى أَرْجُلِنَا مِنَ الْخِرَقِ ‏.‏ قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَحَدَّثَ أَبُو مُوسَى بِهَذَا الْحَدِيثِ ثُمَّ كَرِهَ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ كَأَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَكُونَ شَيْئًا مِنْ عَمَلِهِ أَفْشَاهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَزَادَنِي غَيْرُ بُرَيْدٍ وَاللَّهُ يَجْزِي بِهِ ‏.‏1816

Hoofdstuk 50 : afkeuring van het zoeken naar hulp van een ongelovige in een militaire campagne

Boek 19, Nummer 4472: Standaard nummer 1817

Het is overgeleverd van A'isha, echtgenote van de Heilige Profeet (vrede zij met hem), die zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) vertrok naar Badr. Toen hij Harrat -ul-Wabara bereikte (een plaats vier mijl van Medina) ontmoette hij een man die bekend stond om zijn moed en dapperheid. De metgezellen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) waren blij hem te zien.
Hij zei: Ik ben gekomen om u te volgen en een deel te krijgen van de buit. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei tegen hem: Geloof je in Allah en Zijn Apostel? Hij zei: Nee. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: Ga terug, ik zal geen hulp zoeken bij een *Mushrik* (polytheïst). Hij ging verder tot we Shajara bereikten, waar de man hem opnieuw ontmoette. Hij stelde hem dezelfde vraag opnieuw en de man gaf hem hetzelfde antwoord. Hij zei: Ga terug. Ik zal geen hulp zoeken bij een *Mushrik*. De man keerde terug en haalde hem in bij Baida'? Hij vroeg hem zoals hij eerder had gevraagd: Geloof je in Allah en Zijn Apostel? De man zei: Ja. De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei tegen hem: Kom dan mee met ons.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو الطَّاهِرِ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ أَبِي، عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِيَارٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ بَدْرٍ فَلَمَّا كَانَ بِحَرَّةِ الْوَبَرَةِ أَدْرَكَهُ رَجُلٌ قَدْ كَانَ يُذْكَرُ مِنْهُ جُرْأَةٌ وَنَجْدَةٌ فَفَرِحَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَأَوْهُ فَلَمَّا أَدْرَكَهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِئْتُ لأَتَّبِعَكَ وَأُصِيبَ مَعَكَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ قَالَ ‏"‏ فَارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ ثُمَّ مَضَى حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالشَّجَرَةِ أَدْرَكَهُ الرَّجُلُ فَقَالَ لَهُ كَمَا قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَمَا قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ قَالَ ‏"‏ فَارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَدْرَكَهُ بِالْبَيْدَاءِ فَقَالَ لَهُ كَمَا قَالَ أَوَّلَ مَرَّةٍ ‏"‏ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَانْطَلِقْ ‏"‏ ‏.‏1817

Ga terug naar de Hoofdpagina

Sahih Muslim, Engelse vertaling door Abdul Hamid Siddiqui. Arabische tekst (ara-muslim) en de standaard hadith nummering zijn ontleend aan de hadith-api by fawazahmed0 (public domain, Unlicense) en worden alleen weergegeven waar de Engelse hadith met zekerheid kon worden gematcht. De "Deel, Boek, Nummer" labels zijn de eigen nummering van deze site. Gebruik het link icoon naast een hadith om een permanente link ernaar te kopiëren.

← Terug naar de Hoofdpagina