Sahih al-Boechari, Conditions
Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.
Conditions
Deel 3, Boek 50, Nummer 874:
Overgeleverd door Marwan en al-Miswar bin Makhrama:
(van de metgezellen van de Boodschapper van Allah) Toen Suhail bin Amr akkoord ging met het (Verdrag van) Hudaibiya, was een van de dingen die hij toen stelde dat de Profeet iedereen die naar hem toe kwam van hun kant zou terugbrengen, zelfs als hij een moslim was; en dat hij niet zou tussenkomen tussen hen en die persoon. De moslims vonden deze voorwaarde niet prettig en waren er afkeurend over. Suhail stemde alleen in met die voorwaarde. Dus, de Profeet stemde in met die voorwaarde en bracht Abu Jandal terug naar zijn vader Suhail bin 'Amr.
Vanaf dat moment bracht de Profeet iedereen terug tijdens die periode (van wapenstilstand), zelfs als hij een moslim was. Tijdens die periode kwamen er gelovige vrouwen emigranten, waaronder Um Kalthum bint Uqba bin Abu Muait, naar de Boodschapper van Allah en zij was toen een jonge vrouw. Haar verwant kwam naar de Profeet en vroeg hem om haar terug te brengen, maar de Profeet bracht haar niet terug naar hen, want Allah had de volgende vers geopenbaard met betrekking tot vrouwen:
"O jullie die geloven! Wanneer de gelovige vrouwen naar jullie komen als emigranten. Onderzoek hen, Allah weet het best over hun geloof, dan als jullie ze voor waarachtige gelovigen weten, stuur ze dan niet terug naar de ongelovigen, (want) zij zijn geen wettige (vrouwen) voor de ongelovigen, noch zijn de ongelovigen wettig (echtgenoten) voor hen (60.10). Overgeleverd door 'Urwa: Aisha vertelde me: "De Boodschapper van Allah gebruikte om hen te onderzoeken volgens deze vers: "O jullie die geloven! Wanneer de gelovige vrouwen naar jullie komen, als emigranten, test hen . . . want Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig." (60.10-12) Aisha zei: "Wanneer een van hen akkoord ging met die voorwaarde, zei de Boodschapper van Allah tegen haar: 'Ik heb uw pledge of allegiance geaccepteerd.' Hij zei alleen dat, maar, bij Allah, raakte hij nooit de hand van een vrouw aan (d.w.z. schudde nooit de hand van vrouwen) terwijl hij de pledge of allegiance nam en hij nam hun pledge of allegiance niet anders dan door zijn woorden (alleen)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 875:
Overgeleverd door Jarir:
Toen ik de pledge of allegiance deed aan de Boodschapper van Allah en hij stelde dat ik goed advies zou geven aan elke moslim.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 876:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Ik deed de pledge of allegiance aan de Boodschapper van Allah voor het perfect uitvoeren van de gebeden, het betalen van de zakaat en het geven van goed advies aan elke moslim.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 877:
Overgeleverd door Abdullah bin Umar:
De Boodschapper van Allah zei: "Als iemand gepoisondeerde dadelpalmen verkoopt, dan zijn de vruchten voor de verkoper, tenzij de koper het tegendeel stelt."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 878:
Overgeleverd door Urwa:
Aisha vertelde me dat Buraira kwam om haar hulp te zoeken bij het schrijven voor bevrijding en op dat moment had ze geen deel van haar prijs betaald.
'Aisha zei tegen haar: "Ga naar je meesters en als ze ermee instemmen dat ik haar prijs zal betalen (en jou zal bevrijden) op de voorwaarde dat jouw Wala' voor mij zal zijn, dan zal ik het geld betalen." Buraira vertelde haar meesters daarover, maar zij weigerden en zeiden: "Als 'Aisha een gunst wil doen, dan kan ze dat, maar jouw Wala zal voor ons zijn." Aisha informeerde de Boodschapper van Allah van dat en hij zei tegen haar: "Koop en bevrijd Buraira, want de Wala' zal naar de bevrijde gaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 879:
Overgeleverd door Jabir:
Terwijl ik een (langzame) en vermoeide kameel reed, kwam de Profeet langs en sloeg hem en bad voor van Allah's Zegenen voor hem. De kameel werd zo snel als hij nog nooit was geweest. Toen zei de Profeet: "Verkoop hem aan mij voor één Uqiyya (van goud)." Ik zei: "Nee." Hij zei opnieuw: "Verkoop hem aan mij voor één Uqiyya (van goud)." Ik verkocht hem en stelde de voorwaarde dat ik hem naar mijn huis mocht berijden. Toen we (Medina) bereikten, nam ik die kameel naar de Profeet en hij gaf me zijn prijs. Ik keerde naar huis terug, maar hij stuurde een boodschapper om me te halen (en toen ik naar hem ging) zei hij: "Ik zal je kameel niet nemen. Neem je kameel als een geschenk voor jou." (Er worden verschillende overleveringen genoemd hier met kleine variaties in de uitdrukkingen betreffende de voorwaarde dat Jabir het recht had om de verkochte kameel te berijden tot Medina).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 880:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Ansar zeiden tegen de Profeet: "Verdeel onze dadelpalmen tussen ons en onze emigrantenbroeders." De Profeet zei: "Nee." De Ansar zeiden tegen de emigranten: "Jullie mogen de arbeid (in onze tuinen) verrichten en wij delen de vruchten met jullie." De emigranten zeiden: "Wij horen en gehoorzamen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 881:
Overgeleverd door Abdullah bin Umar:
De Boodschapper van Allah gaf het land van Khaibar aan de joden op de voorwaarde dat zij er op zouden werken en het zouden bewerken en dat zij de helft van de oogst zouden ontvangen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 882:
Overgeleverd door Uqba bin Amir:
De Boodschapper van Allah zei: "Van alle voorwaarden die jullie moeten nakomen, hebben de voorwaarden die het legaal maken om geslachtsgemeenschap te hebben (d.w.z. het huwelijkscontract) het grootste recht om nagekomen te worden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 883:
Overgeleverd door Rafi bin Khadij:
Wij werkten meer op de velden dan de andere Ansar, en wij huurden de grond (voor de oogst van een specifiek deel ervan). Maar soms gaf dat deel of de rest van de grond geen enkele oogst, dus werd ons verboden (door de Profeet) om een dergelijk systeem te volgen, maar we mochten de grond wel huren voor geld.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 884:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Profeet zei: "Geen stadsbewoner mag verkopen aan een bedoeïen. Oefen Najsh niet (d.w.z. Bied geen hoge prijs voor een ding dat je niet wilt kopen, om de mensen te misleiden). Geen moslim mag meer bieden voor een ding dat al gekocht is door zijn moslimbroeder, noch mag hij de hand van een meisje vragen dat al verloofd is met een andere moslim. Een moslimvrouw mag niet proberen de scheiding van haar zuster (d.w.z. een andere moslimvrouw) te bewerkstelligen om haar plaats in te nemen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 885:
Overgeleverd door Abu Huraira en Zaid bin Khalid Al -Juhani:
Een bedoeïen kwam naar de Boodschapper van Allah en zei: "O Boodschapper van Allah! Ik vraag u bij Allah om mijn zaak te oordelen volgens de Wetten van Allah." Zijn tegenstander, die geleerder was dan hij, zei: "Ja, oordeel tussen ons volgens de Wetten van Allah, en sta mij toe te spreken." De Boodschapper van Allah zei: "Spreek." Hij (d.w.z. de bedoeïen of de andere man) zei: "Mijn zoon werkte als arbeider voor deze (man) en hij pleegde illegaal seksueel contact met zijn vrouw. De mensen vertelden mij dat het verplicht was dat mijn zoon gestenigd moest worden, dus ik heb mijn zoon losgekocht door honderd schapen en een slavin te betalen. Toen vroeg ik de religieuze geleerden erover, en zij vertelden mij dat mijn zoon honderd zweepslagen moest krijgen en een jaar verbannen moest worden, en de vrouw van deze (man) moest gestenigd worden." De Boodschapper van Allah zei: "Bij Hem in Wiens Handen mijn ziel is, zal Ik tussen jullie oordelen volgens de Wetten van Allah. De slavin en de schapen moeten aan jullie worden teruggegeven, jullie zoon moet honderd zweepslagen krijgen en een jaar verbannen worden. Jullie, Unais, ga naar de vrouw van deze (man) en als zij haar schuld bekent, stoneer haar dan dood." Unais ging de volgende ochtend naar die vrouw en zij bekende haar schuld. De Boodschapper van Allah beval dat zij gestenigd moest worden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 886:
Overgeleverd door Aiman Al-Makki:
rs hadden gestipuleerd dat haar Wala voor hen zou zijn.' De Profeet zei,
Deel 3, Boek 50, Nummer 887:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah verbood (1) de ontmoeting van de karavaan (van goederen) op de weg, (2) en dat een inwonende persoon koopt voor een bedoeïen, (3) en dat een vrouw de scheiding van de echtgenote van de toekomstige echtgenoot stiptuleert, (4) en dat een man probeert de annulering van een overeenkomst die door een ander is gesloten, te veroorzaken. Hij verbood ook An-Najsh (zie Hadith 824) en dat iemand de melk in de uier van het dier achterhoudt, zodat hij mensen kan misleiden bij de verkoop ervan.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 888:
Overgeleverd door Ubai bin Kab:
De Boodschapper van Allah zei: "Mozes, de Boodschapper van Allah," en toen vertelde hij het hele verhaal over hem. Al-Khadir zei tegen Mozes: "Heb ik je niet verteld dat je geen geduld met mij kunt hebben?" (18:72). Mozes overtrad toen voor de eerste keer de overeenkomst door vergetelheid, daarna beloofde Mozes dat als hij Al-Khadir iets vroeg, de laatste het recht had hem te verlaten. Mozes hield zich aan die voorwaarde en bij de derde gelegenheid vroeg hij opzettelijk Al-Khadir en zorgde ervoor dat die voorwaarde van kracht werd. De drie gelegenheden die hierboven worden genoemd, worden verwezen naar door de volgende verzen:
"Roep mij niet tot verantwoording voor vergetelheid En wees niet streng tegen mij." (18:73) "Daarna ontmoetten ze een jongen en Khadir doodde hem." (18:74) "Daarna gingen ze verder en vonden een muur die op het punt stond in te storten en Khadir maakte hem weer recht." (18:77)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 889:
Overgeleverd door Urwa:
Aisha zei: "Buraira kwam naar mij toe en zei: 'Mijn mensen (meesters) hebben de overeenkomst voor mijn bevrijding voor negen Awaq (van goud) opgesteld, te betalen in jaarlijkse termijnen, één Uqiyya per jaar; help me.' Aisha zei (tegen haar): 'Als je meesters het ermee eens zijn, zal ik het hele bedrag betalen, mits de *Wala'* voor mij is.' Buraira ging naar haar meesters en vertelde hen erover, maar zij weigerden het aanbod en zij keerde terug van hen terwijl de Boodschapper van Allah zat. Ze zei: 'Ik presenteerde het aanbod aan hen, maar zij weigerden, tenzij de *Wala'* voor hen zou zijn.' Toen de Profeet dat hoorde en 'Aisha hem erover vertelde, zei hij tegen haar: 'Koop Buraira en laat hen stipuleren dat haar *Wala'* voor hen zal zijn, aangezien de *Wala'* voor de bevrijde is.' Aisha deed dat. Daarna stond de Boodschapper van Allah op in het midden van de mensen, Verheerlijkte en Prees Allah en zei: 'Wat is er mis met sommige mensen die dingen stipuleren die niet in Allah's Wetten staan? Elke voorwaarde die niet in Allah's Wetten staat, is ongeldig, zelfs als er honderd van dergelijke voorwaarden waren. Allah's Regels zijn het meest geldig en Allah's Voorwaarden zijn het meest solide. De *Wala'* is voor de bevrijde.'Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 890:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Toen de mensen van Khaibar de handen en voeten van Abdullah bin Umar verplaatsten, stond Umar op en hield een toespraak, zeggende: "Zeker, de Boodschapper van Allah maakte een contract met de joden betreffende hun eigendommen, en zei tegen hen: 'Wij staan jullie toe (om in jullie land te staan) zolang Allah jullie toestaat.' Nu ging Abdullah bin Umar naar zijn land en werd 's nachts aangevallen, en zijn handen en voeten werden verplaatst, en aangezien we daar geen vijanden hebben behalve die joden, zijn zij onze vijanden en de enige mensen die wij verdenken, heb ik besloten hen te verbannen." Toen Umar besloot zijn besluit uit te voeren, kwam een zoon van Abu Al -Haqiq' naar 'Umar en sprak 'Umar aan: "O chef van de gelovigen, zult u ons verbannen, hoewel Mohammed ons toestond om op onze plaatsen te blijven, en een contract met ons maakte over onze eigendommen, en de voorwaarde van onze residentie in ons land accepteerde?" Umar zei: "Denk je dat ik de verklaring van de Boodschapper van Allah ben vergeten, namelijk: 'Wat zal jullie situatie zijn wanneer jullie worden verbannen uit Khaibar en jullie kameel jullie nacht na nacht zal dragen?'" De jood antwoordde: "Dat was een grap van Abu-l-Qasim." Umar zei: "O vijand van Allah! Je liegt." Umar verdreef hen toen en betaalde hen de prijs van hun eigendommen in de vorm van vruchten, geld, kamelzadels en touwen, enz."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 891:
Overgeleverd door Al-Miswar bin Makhrama en Marwan:
(van wie de overleveringen elkaar bevestigen) De Boodschapper van Allah vertrok ten tijde van Al-Hudaibiya (verdrag), en toen ze een afstand hadden afgelegd, zei hij: "Khalid bin Al-Walid, die de cavalerie van Quraish leidt, die de voorhoede van het leger vormt, bevindt zich op een plaats genaamd Al-Ghamim, neem dus de weg aan de rechterkant." Bij Allah, Khalid merkte de aankomst van de moslims niet op totdat de stof die opsteeg van de mars van het moslimleger hem bereikte, en toen keerde hij zich haastig om de Quraish te informeren. De Profeet ging verder en bereikte de Thaniyya (d.w.z. een bergachtige weg) waar men naar hen (d.w.z. de mensen van Quraish) kon gaan. De teek van de Profeet ging zitten. De mensen probeerden hun best te doen om de teek weer op te laten staan, maar tevergeefs, dus zeiden ze: "Al-Qaswa' (d.w.z. de naam van de teek) is koppig geworden! Al-Qaswa' is koppig geworden!" De Profeet zei: "Al-Qaswa' is niet koppig geworden, want koppigheid is niet haar gewoonte, maar ze werd gestopt door Hem Die de olifant heeft gestopt." Toen zei hij: "In de Naam van Hem in Wiens Handen mijn ziel is, als ze (d.w.z. de Quraish-ongelovigen) me iets vragen dat de voorschriften van Allah respecteert, zal ik het hen geven." De Profeet berispte toen de teek en ze stond op. De Profeet veranderde zijn weg totdat hij aan het verste uiteinde van Al-Hudaibiya afstapte bij een kuil (d.w.z. een put) met een beetje water, dat de mensen in kleine hoeveelheden gebruikten, en in korte tijd gebruikten de mensen al het water op en klaagden ze bij de Boodschapper van Allah over dorst. De Profeet haalde een pijl uit zijn pijlenkoker en beval hen de pijl in die put te stoppen. Bij Allah, het water begon te spuiten en bleef spuiten totdat alle mensen hun dorst hadden gelest en met voldoening terugkeerden. Terwijl ze nog in die toestand waren, kwam Budail bin Warqa-al-Khuza'i met enkele personen van zijn stam Khuza'a, en zij waren de adviseurs van de Boodschapper van Allah, die geen geheim voor hem verborgen hielden, en behoorden tot de mensen van Tihama. Budail zei: "Ik heb Kab bin Luai en 'Amir bin Luai achtergelaten, die verblijven bij het overvloedige water van Al-Hudaibiya en met hen zijn melkgeiten (of hun vrouwen en kinderen), en zullen oorlog voeren tegen u en u verhinderen om de Kaba te bezoeken." De Boodschapper van Allah zei: "We zijn niet gekomen om met iemand te vechten, maar om de 'Umra te verrichten. Ongetwijfeld heeft de oorlog de Quraish verzwakt en hebben ze grote verliezen geleden, dus als ze dat willen, zal ik een wapenstilstand met hen sluiten, waarin ze zich moeten onthouden van inmenging tussen mij en de mensen (d.w.z. de Arabische ongelovigen anders dan Quraish), en als ik de overwinning behaal over die ongelovigen, hebben de Quraish de optie om de Islam te omarmen zoals de andere mensen dat doen, als ze dat willen; ze zullen in ieder geval sterk genoeg worden om te vechten. Maar als ze de wapenstilstand niet accepteren, bij Allah in Wiens Handen mijn ziel is, zal ik met hen vechten om Mijn Oorzaak te verdedigen totdat ik gedood ben, maar (ik ben er zeker van) Allah zal zeker Zijn Oorzaak doen zegevieren." Budail zei: "Ik zal hen informeren over wat u hebt gezegd." Dus hij vertrok totdat hij de Quraish bereikte en zei: "We zijn gekomen van die man (d.w.z.
Mohammed) die we hebben horen zeggen dat hij iets zei dat we u zullen onthullen als u dat wilt." Sommigen van de dwazen onder de Quraish riepen dat ze geen behoefte hadden aan deze informatie, maar de wijzeren onder hen zeiden: "Vertel wat u hem horen zeggen." Budail zei: "Ik heb hem horen zeggen zo-en-zo," waarbij hij vertelde wat de Profeet hem had verteld.
Urwa bin Mas'ud stond op en zei: "O mensen! Zijn jullie niet de zonen?" Ze zeiden: "Ja." Hij voegde toe: "Ben ik niet de vader?" Ze zeiden: "Ja." Hij zei: "Wantrouwen jullie mij?" Ze zeiden: "Nee." Hij zei: "Weten jullie niet dat ik de mensen van 'Ukaz heb uitgenodigd om jullie te helpen, en toen ze weigerden, heb ik mijn verwanten en kinderen en degenen die gehoorzaamden (aan mij) gebracht om jullie te helpen?" Ze zeiden: "Ja." Hij zei: "Wel, deze man (d.w.z. de Profeet) heeft jullie een redelijk voorstel gedaan, jullie zouden het beter kunnen accepteren en mij de gelegenheid kunnen geven om hem te ontmoeten." Ze zeiden: "Jullie mogen hem ontmoeten." Dus ging hij naar de Profeet en begon met hem te praten. De Profeet vertelde hem bijna hetzelfde als hij Budail had verteld. Toen zei Urwa: "O Mohammed! Zullen jullie geen bedenkingen hebben om jullie verwanten uit te roeien? Hebben jullie ooit iemand onder de Arabieren gehoord die zijn verwanten heeft uitgeroeid voordat jullie dat deden? Aan de andere kant, als het omgekeerde zou gebeuren, (zal er niemand jullie helpen, want) bij Allah, zie ik (bij jullie) geen waardigen, maar mensen van verschillende stammen die jullie zouden verlaten en alleen zouden achterlaten." Toen beledigde Abu Bakr hem en zei: "Zeggen jullie dat we zouden vluchten en de Profeet alleen achterlaten?" Urwa zei: "Wie is die man?" Ze zeiden: "Hij is Abu Bakr." Urwa zei tegen Abu Bakr: "Bij Hem in Wiens Handen mijn leven is, als het niet voor de gunst die jullie mij hebben gedaan en die ik niet heb gecompenseerd, zou ik op jullie terugvallen." Urwa bleef praten met de Profeet en greep naar zijn baard terwijl hij sprak, terwijl Al-Mughira bin Shu'ba in de buurt van het hoofd van de Profeet stond, een zwaard droeg en een helm droeg. Telkens als Urwa zijn hand uitstak naar de baard van de Profeet, sloeg Al-Mughira zijn hand met de kling van het zwaard en zei (tegen Urwa): "Haal je hand weg van de baard van Allah's Boodschapper." Urwa keek op en vroeg: "Wie is dat?" De mensen zeiden: "Hij is Al-Mughira bin Shu'ba." Urwa zei: "O verrader! Doe ik niet mijn best om de kwaadaardige gevolgen van jullie verraad te voorkomen?" Voor hij de Islam aannam was Al-Mughira in het gezelschap van enkele mensen. Hij doodde hen en nam hun bezittingen en kwam (naar Medina) om de Islam te omarmen. De Profeet zei (tot hem): "Wat betreft jullie Islam, accepteer ik die, maar wat betreft de bezittingen neem ik er niets van (want die zijn verkregen door verraad)." Urwa begon toen naar de metgezellen van de Profeet te kijken. Bij Allah, telkens wanneer Allah’s Boodschapper spuugde, zou het speeksel vallen in de hand van een van hen (d.w.z. de metgezellen van de Profeet) die het op zijn gezicht en huid zou wrijven; als Hij hen opdroeg, zouden ze Zijn bevelen onmiddellijk uitvoeren; als Hij zich reinigde, zouden ze strijden om het resterende water te pakken; en wanneer ze tegen Hem spraken, zouden ze hun stemmen verlagen en niet constant naar Zijn gezicht kijken uit respect. Urwa keerde terug naar zijn volk en zei: "O mensen! Bij Allah, ik ben naar de koningen geweest en naar Caesar, Khosrau en An-Najashi, maar ik heb nooit gezien dat iemand van hen door zijn hovelingen zo gerespecteerd werd als Mohammed gerespecteerd wordt door zijn metgezellen. Bij Allah, als Hij spuugde, zou het speeksel vallen in de hand van een van hen (d.w.z. de metgezellen van de Profeet) die het op zijn gezicht en huid zou wrijven; als Hij hen opdroeg, zouden ze Zijn bevelen onmiddellijk uitvoeren; als Hij zich reinigde, zouden ze strijden om het resterende water te pakken; en wanneer ze spraken, zouden ze hun stemmen verlagen en niet constant naar Zijn gezicht kijken uit respect." Urwa voegde toe: "Zeker, Hij heeft jullie een goed en redelijk aanbod gedaan, dus accepteer het alstublieft." Een man uit de stam van Bani Kinana zei: "Laat me naar hem toe gaan," en ze lieten hem gaan, en toen hij de Profeet en zijn metgezellen naderde, Allah’s Boodschapper zei: "Hij is zo-en-zo die behoort tot de stam die de Budn (d.w.z. kamelen van het offer) respecteert. Breng de Budn voor hem." Dus werden de Budn voor hem gebracht en de mensen ontvingen hem terwijl ze Talbiya reciteerden. Toen hij die scène zag, zei hij: "Geprezen zij Allah! Het is niet eerlijk om deze mensen te weerhouden van het bezoeken van de Ka'bah." Toen hij terugkeerde naar zijn volk, zei hij: "Ik zag de Budn versierd (met geknoopte touwen) en gemarkeerd (met steken op hun ruggen). Ik denk niet dat het verstandig is om hen te weerhouden van het bezoeken van de Ka'bah." Een andere persoon genaamd Mikraz bin Hafs stond op en vroeg hun toestemming om naar Mohammed te gaan, en ze lieten hem ook gaan. Toen hij de moslims naderde, zei de Profeet: "Hier is Mikraz en hij is een kwaadaardige man." Mikraz begon met de Profeet te praten en terwijl hij sprak, kwam Suhail bin Amr.
Toen Suhail bin Amr kwam, zei de Profeet: "Nu is de zaak gemakkelijk geworden." Suhail zei tegen de Profeet: "Concludeer alstublieft een vredesverdrag met ons." Dus, de Profeet riep de schrijver op en zei tegen hem: "Schrijf: In de Naam van Allah, de meest Barmhartige, de meest Genadige." Suhail zei: "Wat de 'Barmhartige' betreft, bij Allah, ik weet niet wat het betekent. Schrijf dus: In Uw Naam O Allah, zoals u vroeger schreef." De moslims zeiden: "Bij Allah, we zullen niet schrijven dan: In de Naam van Allah, de meest Barmhartige, de meest Genadige." De Profeet zei: "Schrijf: In Uw Naam O Allah." Toen dicteerde hij: "Dit is het vredesverdrag dat Mohammed, de Boodschapper van Allah, heeft gesloten." Suhail zei: "Bij Allah, als we wisten dat u de Boodschapper van Allah bent, zouden we u niet tegenhouden om de Ka'bah te bezoeken, en zouden we niet met u vechten. Schrijf dus: 'Mohammed bin Abdullah'." De Profeet zei: "Bij Allah! Ik ben Boodschapper van Allah, zelfs als jullie mensen mij niet geloven. Schrijf: Mohammed bin Abdullah." (Az-Zuhri zei: "De Profeet accepteerde al die dingen, omdat hij al had gezegd dat hij alles zou accepteren wat ze zouden eisen als het de ordonnantie van Allah respecteert (d.w.z. hem en zijn metgezellen de 'Umra laten uitvoeren).") De Profeet zei tegen Suhail: "Op de voorwaarde dat u ons toestaat om het Huis te bezoeken (d.w.z. de Ka'bah) zodat we eromheen kunnen draaien (Tawaf)." Suhail zei: "Bij Allah, we zullen u dit jaar niet toestaan, zodat we de Arabieren geen kans geven om te zeggen dat we u hebben toegegeven, maar we zullen u volgend jaar toestaan." Dus, de Profeet liet dat opschrijven.
Toen zei Suhail: "We stellen ook voor dat u iedereen aan ons teruggeeft die naar u komt van ons, zelfs als hij uw religie heeft aangenomen." De moslims zeiden: "Geprezen zij Allah! Hoe kan zo'n persoon teruggegeven worden aan de afgodenaars nadat hij moslim is geworden? Terwijl ze in deze staat waren, kwam Abu-Jandal bin Suhail bin 'Amr uit de vallei van Mekka, strompelend met zijn boeien, en viel tussen de moslims. Suhail zei: "O Mohammed! Dit is de allereerste voorwaarde waarmee we vrede met u sluiten, d.w.z. u zult Abu Jandal aan mij teruggeven." De Profeet zei: "Het vredesverdrag is nog niet geschreven." Suhail zei: "Ik zal u nooit toestaan hem te houden." De Profeet zei: "Ja, doe dat." Hij zei: "Ik zal het niet doen." Mikraz zei: "We staan u toe (hem te houden)." Abu Jandal zei: "O moslims! Zal ik teruggegeven worden aan de afgodenaars, terwijl ik als moslim ben gekomen? Zien jullie niet hoeveel ik heb geleden?" Abu Jandal was ernstig gemarteld voor de Oorzaak van Allah. Umar bin Al-Khattab zei: "Ik ging naar de Profeet en zei: 'Bent u werkelijk de Boodschapper van Allah?' De Profeet zei: 'Ja, inderdaad.' Ik zei: 'Is onze zaak dan niet rechtvaardig en de zaak van de vijand onrechtvaardig?' Hij zei: 'Ja.' Ik zei: 'Waarom zouden we dan nederig zijn in onze religie?' Hij zei: 'Ik ben Boodschapper van Allah en ik gehoorzaam Hem niet, en Hij zal mij zegevieren.' Ik zei: 'Heeft u ons niet verteld dat we naar de Ka'bah zouden gaan en eromheen zouden draaien (Tawaf)?' Hij zei: 'Ja, maar heb ik je verteld dat we de Ka'bah dit jaar zouden bezoeken?' Ik zei: 'Nee.' Hij zei: 'Dan zult u het bezoeken en eromheen draaien (Tawaf)?'" Umar vervolgde: "Ik ging naar Abu Bakr en zei: 'O Abu Bakr! Is hij werkelijk Allah's Profeet?' Hij antwoordde: 'Ja.' Ik zei: 'Waarom zouden we dan nederig zijn in onze religie?' Hij zei: 'Inderdaad, hij is Allah's Profeet en hij gehoorzaamt zijn Heer niet, en Allah zal hem zegevieren."
Houd u aan hem, want Allah, bij Allah, hij is op het juiste pad.' Ik zei: 'Heeft hij ons niet verteld dat we naar de Ka'bah zouden gaan en eromheen zouden draaien (Tawaf)?' Hij zei: 'Ja, maar heeft hij je verteld dat je dit jaar naar de Ka'bah zou gaan?' Ik zei: 'Nee.' Hij zei: "Je zult naar de Ka'bah gaan en eromheen draaien (Tawaf)." (Az-Zuhri zei: " 'Umar zei: 'Ik heb veel goede daden verricht als boete voor de ongepaste vragen die ik hen stelde.' ") Toen de ondertekening van het vredesverdrag was afgerond, zei de Boodschapper van Allah tegen zijn metgezellen: "Sta op en slacht jullie offers en laat je hoofd scheren." Bij Allah, niemand stond op, en de Profeet herhaalde zijn bevel driemaal. Toen nog steeds niemand opstond, verliet hij hen en ging naar Um Salama en vertelde haar over de houding van de mensen tegenover hem. Um Salama zei: "O Profeet van Allah! Wil je dat je bevel wordt uitgevoerd? Ga dan naar buiten en zeg tegen niemand een woord totdat je je offer hebt geslacht en je barbier hebt geroepen om je hoofd te scheren." Dus ging de Profeet naar buiten en sprak met niemand van hen totdat hij dat had gedaan, d.w.z. het offer had geslacht en zijn barbier had geroepen die zijn hoofd scheerde. Toen de metgezellen van de Profeet zagen, stonden ze op, slachtten hun offers en begonnen elkaars hoofd te scheren, en er was zo'n haast dat er gevaar was dat ze elkaar zouden doden. Toen kwamen er enkele gelovige vrouwen (naar de Profeet); en Allah onthulde de volgende verzen:-- "O jullie die geloven, wanneer gelovige vrouwen tot jullie komen als emigranten, onderzoek ze dan . . ." (60.10) 'Umar scheidde toen twee vrouwen van hem die ongelovig waren. Later trouwde Muawiya bin Abu Sufyan met één van hen, en Safwan bin Umaya met de andere. Toen de Profeet terugkeerde naar Medina, kwam Abu Basir, een nieuwe bekeerling uit Quraish, naar hem toe. De ongelovigen stuurden twee mannen op pad om hem te achtervolgen, die (tot de Profeet) zeiden: "Houd u aan de belofte die u ons hebt gegeven." Dus gaf de Profeet hem over aan hen. Ze namen hem mee (uit de Stad) totdat ze Dhul -Hulaifa bereikten, waar ze afstapten om wat daden te eten die ze bij zich hadden.
Abu Basir zei tegen één van hen: "Bij Allah, o zo-en-zo, ik zie dat je een mooi zwaard hebt." De ander trok het (uit de schede) en zei: "Bij Allah, het is erg mooi en ik heb het vele malen geprobeerd." Abu Bair zei: "Laat me er eens naar kijken." Toen de ander het aan hem gaf, sloeg hij hem ermee dood, en zijn metgezel vluchtte tot hij Medina bereikte en rennend de Moskee binnenliep. Toen de Boodschapper van Allah hem zag, zei hij: "Deze man lijkt bang te zijn." Toen hij bij de Profeet kwam, zei hij: "Mijn metgezel is vermoord en ik zou ook vermoord zijn." Abu Basir kwam en zei: "O Boodschapper van Allah, bij Allah, Allah heeft je verplichtingen vervuld door me terug te brengen naar hen (d.w.z. de ongelovigen), maar Allah heeft me van hen gered." De Profeet zei: "Vervloekt zij zijn moeder! Wat een uitstekende oorlogzaaier zou hij zijn, als hij maar aanhangers zou hebben." Toen Abu Basir dat hoorde, begreep hij dat de Profeet hem weer naar hen terug zou brengen, dus vertrok hij totdat hij de kust bereikte. Abu Jandal bin Suhail bevrijdde zichzelf van hen (d.w.z. de ongelovigen) en sloot zich aan bij Abu Basir. Dus, telkens wanneer een man uit Quraish zich tot de Islam bekeerde, volgde hij Abu Basir totdat ze een sterke groep vormden. Bij Allah, telkens wanneer ze hoorden van een caravan van Quraish op weg naar Sham, stopten ze hem en vielen ze aan en doodden hen (d.w.z. de ongelovigen) en namen hun bezittingen. De mensen van Quraish stuurden een boodschap naar de Profeet, waarbij ze omwille van Allah en de verwantschap verzochten om (d.w.z. Abu Basir en zijn metgezellen) te roepen, in de belofte dat wie (onder hen) naar de Profeet zou komen, veilig zou zijn. Dus riep de Profeet hen (d.w.z. Abu Basir's metgezellen) op en Allah onthulde de volgende verzen:
"En Hij is Degene Die hun handen van u en uw handen van hen in de Mekka heeft ingehouden, Nadat Hij u over hen tot overwinning had gemaakt... de ongelovigen hadden trots en hoogmoed in hun harten... de trots en hoogmoed van de tijd van de onwetendheid." (48.24-26) En hun trots en hoogmoed was dat ze niet bekenden (schreven in het verdrag) dat hij (d.w.z. Mohammed) de Boodschapper van Allah was en weigerden te schrijven: "In de Naam van Allah, de meest Barmhartige, de meest Genadevolle," en verhielden de *Mushriks* om de Ka'bah te bezoeken.
Overgeleverd door Az-Zuhri: Urwa zei: "Aisha vertelde me dat de Boodschapper van Allah de emigrerende vrouwen onderzocht. We zijn ook verteld dat toen Allah de orde openbaarde dat de moslims aan de heidenen moesten teruggeven wat ze hadden uitgegeven aan hun vrouwen die emigreerden (nadat ze de Islam hadden aangenomen) en dat de *Mushriks* geen ongelovige vrouwen als hun vrouwen mochten houden, 'Umar twee van zijn vrouwen, Qariba, de dochter van Abu Urhaiya en de dochter van Jarwal Al-Khuza'i, ontdaan. Later trouwde Mu'awlya met Qariba en Abu Jahm met de andere." Toen de heidenen weigerden terug te geven wat de moslims hadden uitgegeven aan hun vrouwen, openbaarde Allah: En als een vrouw van jullie naar de ongelovigen is gegaan en jullie een aanvulling hebben, betaal dan aan degenen wiens vrouwen weg zijn gegaan, het gelijkwaardige bedrag van wat zij uitgegeven hebben. En vrees Allah in Wie jullie geloven."(60.11) Dus, Allah beval dat de moslim wiens vrouw is vertrokken, zou worden gegeven, als compensatie voor de *Mahr* die hij aan zijn vrouw had gegeven, uit de *Mahr* van de vrouwen van de heidenen die hun echtgenoten hadden verlaten.
We kennen geen van de emigrerende vrouwen die de Islam verlieten nadat ze deze hadden aangenomen. We zijn ook verteld dat Abu Basir bin Asid Ath-Thaqafi als een moslim emigrant tijdens de wapenstilstand naar de Profeet kwam. Al-Akhnas bin Shariq schreef een brief aan de Profeet waarin hij verzocht Abu Basir terug te sturen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 892:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah vertelde over een persoon die een Israëlische man vroeg om duizend *Dinars* te lenen, en de Israëlische man leende hem de som voor een bepaalde vaste periode.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 893:
Overgeleverd door Amra:
Aisha zei dat Buraira kwam om haar hulp te zoeken bij het schrijven van haar bevrijding. Aisha zei tegen haar: "Als je wilt, betaal ik je meesters (je prijs) en de *wala'* zal voor mij zijn." Toen de Boodschapper van Allah kwam, vertelde ze hem erover. De Profeet zei tegen haar: "Koop haar (d.w.z. Buraira) en bevrijd haar, want de *wala'* is voor degene die bevrijdt." Toen stond de Boodschapper van Allah op de kansel en zei: "Wat zeggen we van mensen die voorwaarden stellen die niet in Allah's Wetten staan? Wie voorwaarden stelt die niet in Allah's Wetten staan, dan zijn die voorwaarden ongeldig, zelfs al stelt hij honderd van dergelijke voorwaarden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 894:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah zei: "Allah heeft negentig-negen namen, d.w.z. honderd minus één, en wie ze kent, zal naar het Paradijs gaan." (Zie hadith Nr. 419 Deel 8)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 3, Boek 50, Nummer 895:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
Umar bin Khattab kreeg wat land in *Khaibar* en hij ging naar de Profeet om hem te raadplegen over het daarvan, zeggende: "O Boodschapper van Allah, ik heb wat land in *Khaibar* gekregen, beter dan ik ooit heb gehad, wat stel je voor dat ik ermee doe?" De Profeet zei: "Als je wilt, kun je het land als een endowment geven en de vruchten ervan in aalmoezen geven." Dus gaf Umar het als een endowment, op de voorwaarde dat het niet verkocht of aan iemand als een geschenk gegeven zou worden en niet geërfd zou worden, maar dat de opbrengst aan de arme mensen, aan de verwanten, voor het bevrijden van slaven, voor Allah's Oorzaak, aan de reizigers en gasten gegeven zou worden; en dat er geen kwaad aan zou zijn als de bewaker van het endowment ervan zou eten volgens zijn behoefte met goede intentie, en anderen zou voeden zonder het voor de toekomst op te slaan."Arabische tekst (النص العربي)
Ga terug naar de Hoofdpagina
Sahih al-Boechari, Engelse vertaling door Dr. Muhammad Muhsin Khan. De Arabische tekst (editie ara-bukhari) en de standaard hadith nummering zijn ontleend aan de hadith-api by fawazahmed0 (public domain, Unlicense) en worden alleen weergegeven waar de Engelse hadith met zekerheid kon worden gematcht. De "Deel, Boek, Nummer" labels zijn de eigen nummering van deze site. Gebruik het link-icoon naast een hadith om een permanente link ernaar te kopiëren.