Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.
Peacemaking
Deel 3, Boek 49, Nummer 855:Standaard nr. 2690
Overgeleverd door Sahl bin Sad:
Er was een geschil onder de mensen van de stam van Bani 'Amr bin 'Auf. De Profeet ging met enkele van zijn metgezellen naar hen toe om vrede te stichten tussen hen. De tijd voor het gebed was aangebroken, maar de Profeet kwam niet opdagen; Bilal verkondigde de Adhan (d.w.z. oproep) voor het gebed, maar de Profeet kwam niet opdagen, dus Bilal ging naar Abu Bakr en zei: "De tijd voor het gebed is aangebroken en de Profeet is vastgehouden, zou u de mensen in het gebed kunnen leiden?" Abu Bakr antwoordde: "Ja, dat wil je." Dus, Bilal verkondigde de Iqama van het gebed en Abu Bakr ging voor (om het gebed te leiden), maar de Profeet kwam te voet tussen de rijen lopen tot hij de eerste rij bereikte. De mensen begonnen te klappen en ze klapten te veel, en Abu Bakr keek niet hier en daar tijdens het gebed, maar hij draaide zich om en zag de Profeet achter hem staan. De Profeet gebaarde hem om te blijven bidden waar hij was. Abu Bakr hief zijn hand op en prees Allah en trok zich toen terug tot hij in de (eerste) rij kwam, en de Profeet ging voor en leidde de mensen in het gebed. Toen de Profeet het gebed had voltooid, keerde hij zich tot de mensen en zei: "O mensen! Wanneer er iets gebeurt tijdens het gebed, beginnen jullie te klappen. Echt waar, klappen zijn (toegestaan) voor vrouwen alleen. Als er iets met een van jullie gebeurt tijdens zijn gebed, zou hij moeten zeggen: 'Subhan Allah' (Geprezen zij Allah), want wie hem hoort (zeggen) zal zijn aandacht naar hem richten. O Abu Bakr! Wat hield je ervan om de mensen in het gebed te leiden toen ik je gebaarde (om door te gaan)?" Abu Bakr antwoordde: "Het stond de zoon van Abu Quhafa niet toe om het gebed voor de Profeet te leiden."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ أُنَاسًا، مِنْ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَىْءٌ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ، وَلَمْ يَأْتِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَجَاءَ بِلاَلٌ، فَأَذَّنَ بِلاَلٌ بِالصَّلاَةِ، وَلَمْ يَأْتِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حُبِسَ، وَقَدْ حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ فَقَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ. فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ، حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ الأَوَّلِ، فَأَخَذَ النَّاسُ بِالتَّصْفِيحِ حَتَّى أَكْثَرُوا، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَكَادُ يَلْتَفِتُ فِي الصَّلاَةِ، فَالْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَاءَهُ فَأَشَارَ إِلَيْهِ بِيَدِهِ، فَأَمَرَهُ يُصَلِّي كَمَا هُوَ، فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَهُ، فَحَمِدَ اللَّهَ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى دَخَلَ فِي الصَّفِّ، وَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِالنَّاسِ، فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ إِذَا نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي صَلاَتِكُمْ أَخَذْتُمْ بِالتَّصْفِيحِ، إِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ، مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ، فَإِنَّهُ لا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ إِلاَّ الْتَفَتَ، يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ لَمْ تُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَقَالَ مَا كَانَ يَنْبَغِي لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.2690
Deel 3, Boek 49, Nummer 856:Standaard nr. 2691
Overgeleverd door Anas:
Er werd tegen de Profeet gezegd: "Zou het niet goed zijn als je Abdullah bin Ubai zou zien?" Dus ging de Profeet naar hem toe, te paard, en de moslims vergezelden hem, lopend over zout, dor land. Toen de Profeet Abdullah bin Ubai bereikte, zei deze: "Blijf van me af! Bij Allah, de slechte geur van je ezel heeft me benadeeld." Toen zei een Ansari man (tegen Abdullah): "Bij Allah! De geur van de ezel van Allah's Boodschapper is beter dan jouw geur." Toen raakte een man uit Abdullah's stam boos omwille van Abdullah, en de twee mannen beledigden elkaar, waardoor de vrienden van de twee mannen boos werden en de twee groepen met stokken, schoenen en handen vochten. Wij werden geïnformeerd dat de volgende goddelijke vers (in deze kwestie) werd geopenbaard:-- "En indien twee groepen van gelovigen met elkaar in conflict komen, dan breng dan vrede tussen hen." (49.9)Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي أَنَّ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَوْ أَتَيْتَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ. فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ حِمَارًا، فَانْطَلَقَ الْمُسْلِمُونَ يَمْشُونَ مَعَهُ، وَهْىَ أَرْضٌ سَبِخَةٌ، فَلَمَّا أَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِلَيْكَ عَنِّي، وَاللَّهِ لَقَدْ آذَانِي نَتْنُ حِمَارِكَ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ مِنْهُمْ وَاللَّهِ لَحِمَارُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَطْيَبُ رِيحًا مِنْكَ. فَغَضِبَ لِعَبْدِ اللَّهِ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَشَتَمَا، فَغَضِبَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَصْحَابُهُ، فَكَانَ بَيْنَهُمَا ضَرْبٌ بِالْجَرِيدِ وَالأَيْدِي وَالنِّعَالِ، فَبَلَغَنَا أَنَّهَا أُنْزِلَتْ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا}.2691
Deel 3, Boek 49, Nummer 857:Standaard nr. 2692
Overgeleverd door Um Kulthum bint Uqba:
Dat ze de Profeet horen zeggen: "Hij die vrede sticht tussen de mensen door goede informatie te verzinnen of goede dingen te zeggen, is geen leugenaar."Arabische tekst (النص العربي)
Eenmaal vochten de mensen van Quba met elkaar totdat ze stenen naar elkaar gooiden. Toen Allah's Boodschapper daarvan op de hoogte werd gebracht, zei hij: "Laten we gaan om een verzoening tussen hen te bewerkstelligen."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَرْوِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ أَهْلَ، قُبَاءٍ اقْتَتَلُوا حَتَّى تَرَامَوْا بِالْحِجَارَةِ، فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فَقَالَ " اذْهَبُوا بِنَا نُصْلِحُ بَيْنَهُمْ ".2693
Deel 3, Boek 49, Nummer 859:Standaard nr. 2694
Overgeleverd door Aisha:
Het volgende vers: Als een vrouw vreest voor wreedheid of verwaarlozing van haar echtgenoot (d.w.z. de echtgenoot merkt iets onaangenaams aan zijn vrouw op, zoals ouderdom of het gelijk, en wil haar scheiden, maar ze vraagt hem om haar te bewaren en te onderhouden zoals hij wenst). (4.128) "Er is geen spruw op hen als ze op zo'n basis verzoenen."Arabische tekst (النص العربي)
Overgeleverd door Abu Huraira en Zaid bin Khalid Al -Juhani:
Een bedoeïn kwam en zei: "O Boodschapper van Allah! Oordeel tussen ons volgens de Wetten van Allah." Zijn tegenstander stond op en zei: "Hij heeft gelijk. Oordeel tussen ons volgens de Wetten van Allah." De bedoeïn zei: "Mijn zoon was een arbeider die voor deze man werkte, en hij pleegde illegaal seksueel contact met zijn vrouw. De mensen vertelden mij dat mijn zoon ter dood gestenigd moest worden; dus, in plaats daarvan betaalde ik een losgeld van honderd schapen en een slavin om mijn zoon te redden. Toen vroeg ik de geleerde geleerden, die zeiden: 'Uw zoon moet honderd zweepslagen krijgen en een jaar verbannen worden.'" De Profeet zei: "Zeker zal ik tussen jullie oordelen volgens de Wetten van Allah."
De slavin en de schapen moeten naar jou terugkeren, en je zoon zal honderd zweepslagen krijgen en een jaar verbanning. Hij sprak toen iemand aan: "O Unais! Ga naar de vrouw van deze (man) en steen haar dood." Dus, Unais ging en steende haar dood.Arabische tekst (النص العربي)
De Boodschapper van Allah zei: "Als iemand iets nieuws bedenkt dat niet in overeenstemming is met de principes van onze religie, dan wordt dat ding afgewezen."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ فِيهِ فَهُوَ رَدٌّ ". رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَخْرَمِيُّ وَعَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَبِي عَوْنٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ.2697
Deel 3, Boek 49, Nummer 862:Standaard nr. 2698
Overgeleverd door Al-Bara bin 'Azib:
Toen de Boodschapper van Allah een vredesverdrag sloot met de mensen van Hudaibiya, schreef Ali bin Abu Talib het document en hij vermeldde erin: "Mohammed, de Boodschapper van Allah." De afgodenaanbidders zeiden: "Schrijf niet: 'Mohammed, de Boodschapper van Allah', want als jullie zouden geloven dat hij een apostel is, zouden we niet met hem vechten." De Boodschapper van Allah vroeg Ali om het uit te wissen, maar Ali zei: "Ik zal niet de persoon zijn die het uitwist." De Boodschapper van Allah wist het uit en maakte vrede met hen op de voorwaarde dat de Profeet en zijn metgezellen Mekka zouden binnenkomen en daar drie dagen zouden verblijven, en dat ze met hun wapens in koffers zouden binnenkomen.Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ كَتَبَ عَلِيٌّ بَيْنَهُمْ كِتَابًا فَكَتَبَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لاَ تَكْتُبْ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ، لَوْ كُنْتَ رَسُولاً لَمْ نُقَاتِلْكَ. فَقَالَ لِعَلِيٍّ " امْحُهُ ". فَقَالَ عَلِيٌّ مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ. فَمَحَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ، وَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَدْخُلَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، وَلاَ يَدْخُلُوهَا إِلاَّ بِجُلُبَّانِ السِّلاَحِ، فَسَأَلُوهُ مَا جُلُبَّانُ السِّلاَحِ فَقَالَ الْقِرَابُ بِمَا فِيهِ.2698
Deel 3, Boek 49, Nummer 863:Standaard nr. 2699
Overgeleverd door Al-Bara:
Toen de Profeet van plan was om de 'Umra in de maand Dhul-Qada te verrichten, lieten de mensen van Mekka hem niet toe om Mekka binnen te gaan totdat hij de zaak met hen had geschikt door te beloven er slechts drie dagen in te verblijven. Toen het vredesverdrag werd geschreven, werd het volgende vermeld: 'Dit zijn de voorwaarden waaraan Mohammed, de Boodschapper van Allah, heeft toegestemd (om vrede te sluiten).' Ze zeiden: "We zullen niet akkoord gaan met dit, want als we zouden geloven dat u Allah's Apostel bent, zouden we u niet verhinderen, maar u bent Mohammed bin 'Abdullah." De Profeet zei: "Ik ben Allah's Apostel en ook Mohammed bin 'Abdullah." Toen zei hij tegen 'Ali: "Wijs (de woorden) 'Allah's Apostel' uit", maar 'Ali zei: "Nee, bij Allah, ik zal uw naam niet uitwissen." Dus, de Boodschapper van Allah nam het document en schreef: 'Dit is waarover Mohammed bin 'Abdullah is overeengekomen: Er mogen geen wapens Mekka worden binnengebracht behalve in hun koffers, en niemand van de mensen van Mekka mag met hem (i.e. de Profeet) meegaan, zelfs als hij zou willen hem volgen, en hij (de Profeet) zal niet toestaan dat een van zijn metgezellen in Mekka blijft als de laatste dat wil.' Toen de Profeet Mekka binnenkwam en de tijdslimiet was verstreken, gingen de Mekkanen naar 'Ali en zeiden: "Vertel je vriend (i.e. de Profeet) om te vertrekken, want de periode (die was afgesproken) is verstreken." Dus, de Profeet verliet Mekka. De dochter van Hamza rende achter hen aan (i.e. de Profeet en zijn metgezellen), en riep: "O Oom! O Oom!" 'Ali ontving haar en leidde haar bij de hand en zei tegen Fatima: "Neem je oom's dochter." Zaid en Ja'far ruzieden over haar. 'Ali zei: "Ik heb meer recht op haar, want ze is mijn oom's dochter." Ja'far zei: "Ze is mijn oom's dochter, en haar tante is mijn vrouw." Zaid zei: "Ze is mijn broer's dochter." De Profeet oordeelde dat ze aan haar tante moest worden gegeven, en zei dat de tante als de moeder was. Hij zei toen tegen 'Ali: "Jij bent van mij en ik ben van jou", en zei tegen Ja'far: "Jij lijkt op mij, zowel in karakter als uiterlijk", en zei tegen Zaid: "Jij bent onze broer (in geloof) en onze bevrijde slaaf."Arabische tekst (النص العربي)
De Boodschapper van Allah zette zich af voor de 'Umra, maar de afgoden aanbidders van Quraish verhielden hem ervan de Ka'bah te bereiken. Dus, hij offerde zijn offerdier en liet zijn hoofd scheren in Al-Hudaibiya, en stemde met hen af dat hij het volgende jaar de 'Umra zou verrichten en geen wapens zou dragen behalve zwaarden en niet in Mekka zou verblijven behalve voor de periode die zij toestaan. Dus, de Profeet verrichtte de 'Umra het volgende jaar en betrad Mekka volgens het verdrag, en toen hij drie dagen verbleef, bevalen de afgoden aanbidders hem te vertrekken, en hij vertrok.Arabische tekst (النص العربي)
Ar-Rabi, de dochter van An-Nadr brak een tand van een meisje, en de verwanten van Ar-Rabi' verzochten de verwanten van het meisje om de *Irsh* (compensatie voor wonden enz.) te accepteren en (haar) te vergeven, maar zij weigerden. Dus, zij gingen naar de Profeet die hen opdroeg om vergelding te bewerkstelligen. Anas bin An-Nadr vroeg, "O Allah"; Boodschapper! Zal de tand van Ar-Rabi' gebroken worden? Nee, bij Hem Die u met de Waarheid heeft gezonden, haar tand zal niet gebroken worden." De Profeet zei, "O Anas! De wet van Allah ordonneert vergelding." Later stemden de verwanten van het meisje in en vergeven haar. De Profeet zei: "Er zijn sommigen van Allah's slaven die, als zij een eed door Allah zweren, door Allah worden beantwoord, d.w.z. hun eed wordt vervuld." Anas voegde toe: "De mensen stemden in en accepteerden de *Irsh*."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّ أَنَسًا، حَدَّثَهُمْ أَنَّ الرُّبَيِّعَ ـ وَهْىَ ابْنَةُ النَّضْرِ ـ كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ، فَطَلَبُوا الأَرْشَ وَطَلَبُوا الْعَفْوَ، فَأَبَوْا فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُمْ بِالْقِصَاصِ. فَقَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ أَتُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّتُهَا فَقَالَ " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ ". فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَعَفَوْا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ". زَادَ الْفَزَارِيُّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَقَبِلُوا الأَرْشَ.2703
Deel 3, Boek 49, Nummer 867:Standaard nr. 2704
Overgeleverd door Al-Hasan Al-Basri:
Bij Allah, Al-Hasan bin Ali leidde grote bataljons als bergen tegen Muawiya. Amr bin Al-As zei (tegen Muawiya): "Ik zie zeker bataljons die niet zullen terugkeren voordat ze hun tegenstanders hebben gedood." Muawiya die werkelijk de beste van de twee mannen was, zei tegen hem: "O 'Amr! Als deze degenen doodden en degenen degenen doodden, wie zou er dan overblijven om de taken van het openbaar te doen, wie zou er dan overblijven om hun vrouwen, wie zou er dan overblijven om hun kinderen?" Toen stuurde Muawiya twee Quraishi mannen van de stam van 'Abd-i-Shams genaamd 'Abdur Rahman bin Sumura en Abdullah bin 'Amir bin Kuraiz naar Al-Hasan, zeggende tegen hen: "Ga naar deze man (d.w.z. Al-Hasan) en onderhandel vrede met hem en praat en spreek hem aan." Dus, zij gingen naar Al-Hasan en praatten en spraken hem aan om vrede te accepteren.
Al-Hasan zei: "Wij, de nakomelingen van 'Abdul Muttalib, hebben rijkdom en mensen hebben zich overgegeven aan doden en corruptie (en alleen geld zal hen sussen)." Zij zeiden tegen Al-Hasan: "Muawiya biedt u zoveel en zoveel aan, en doet een beroep op u en smeekt u om vrede te accepteren." Al-Hasan zei tegen hen: "Maar wie zal verantwoordelijk zijn voor wat jullie hebben gezegd?" Zij zeiden: "Wij zullen verantwoordelijk zijn voor het voor u." Dus, wat-er Al-Hasan vroeg, zeiden zij: "Wij zullen verantwoordelijk zijn voor het voor u." Dus, Al-Hasan sloot een vredesverdrag met Muawiya.
Al-Hasan (Al-Basri) zei: Ik hoorde Abu Bakr zeggen: "Ik zag de Boodschapper van Allah op de kansel en Al-Hasan bin 'Ali was bij hem. De Profeet keek eens naar de mensen en eens naar Al-Hasan bin 'Ali, zeggende: 'Deze zoon van mij is een *Saiyid* (d.w.z. een edele) en moge Allah vrede laten ontstaan tussen twee grote groepen moslims door hem.'"Arabische tekst (النص العربي)
Eenmaal hoorde de Boodschapper van Allah de luide stemmen van enkele tegenstanders die ruzie maakten bij de deur. Een van hen was de ander smeek om zijn schuld te verminderen en hem te vragen om mild te zijn, maar de ander zei: "Bij Allah, ik zal dat niet doen." De Boodschapper van Allah ging naar hen toe en zei: "Wie is de persoon die bij Allah zwoer dat hij geen gunst zou doen?" Die man zei: "Ik ben die persoon, O Boodschapper van Allah! Ik zal mijn tegenstander geven wat hij wil."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي الرِّجَالِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ، عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةٍ أَصْوَاتُهُمَا، وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الآخَرَ، وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَىْءٍ وَهْوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لاَ أَفْعَلُ. فَخَرَجَ عَلَيْهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لاَ يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ ". فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَلَهُ أَىُّ ذَلِكَ أَحَبَّ.2705
Deel 3, Boek 49, Nummer 869:Standaard nr. 2706
Overgeleverd door Abdullah bin Kab bin Malik van Kab bin Malik:
Abdullah bin Abu Hadrad Al-Aslami was iemand verschuldigd aan Kab bin Malik. Op een dag ontmoette de laatste de eerste en eiste zijn recht, en hun stemmen werden erg luid. De Profeet kwam langs en zei: "O Ka'b," terwijl hij met zijn hand wees alsof hij van plan was te zeggen: "Deducteer de helft van de schulden." Dus nam Kab de helft van wat de ander hem verschuldigd was en kwijtscheldde de andere helft.Arabische tekst (النص العربي)
De Boodschapper van Allah zei: "Er is een *Sadaqa* te geven voor elk gewricht van het menselijk lichaam; en voor elke dag waarop de zon opkomt is er een beloning van een *Sadaqa* (d.w.z. een liefdadig geschenk) voor degene die rechtvaardigheid vestigt onder de mensen."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ سُلاَمَى مِنَ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ، كُلَّ يَوْمٍ تَطْلُعُ فِيهِ الشَّمْسُ يَعْدِلُ بَيْنَ النَّاسِ صَدَقَةٌ ".2707
Deel 3, Boek 49, Nummer 871:Standaard nr. 2708
Overgeleverd door Urwa bin Az-Zubair:
Az-Zubair vertelde me dat hij ruzie had met een *Ansari* man die had deelgenomen aan (de slag van) Badr voor de Boodschapper van Allah over een waterstroom die ze beiden gebruikten voor irrigatie. De Profeet zei tegen Az-Zubair: "O Zubair! Geef (je tuin) eerst water en laat het water dan naar je buurman stromen." De *Ansari* werd boos en zei: "O Boodschapper van Allah! Is het omdat hij je neef is?" Toen veranderde de gelaatskleur van de Profeet (vanwege woede) en zei (tegen Az-Zubair): "Ik geef (je tuin) water en houd het water dan tegen totdat het de muren (rond de palmen) bereikt." Zo gaf de Profeet Allah aan Az-Zubair zijn volledige recht. Daarvoor had de Profeet Allah een genereus oordeel gegeven dat gunstig was voor Az-Zubair en de *Ansari*, maar toen de *Ansari* de Profeet Allah irriteerde, gaf hij Az-Zubair zijn volledige recht volgens de duidelijke wet. Az-Zubair zei: "Bij Allah ! Ik denk dat het volgende vers betreffende dat geval werd geopenbaard: "Maar nee, bij jullie Heer! Zij zullen geen geloof hebben totdat zij u als rechter in alle geschillen tussen hen aanvaarden." (4.65)Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ الزُّبَيْرَ، كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجٍ مِنَ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلاَهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ ". فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ آنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ حَتَّى يَبْلُغَ الْجَدْرَ ". فَاسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَئِذٍ حَقَّهُ لِلزُّبَيْرِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْىٍ سَعَةٍ لَهُ وَلِلأَنْصَارِيِّ، فَلَمَّا أَحْفَظَ الأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَوْعَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ. قَالَ عُرْوَةُ قَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ إِلاَّ فِي ذَلِكَ {فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ} الآيَةَ.2708
Deel 3, Boek 49, Nummer 872:Standaard nr. 2709
Overgeleverd door Jabir bin Abdullah:
Mijn vader stierf en had schulden. Ik stelde voor dat zijn schuldeisers de vruchten (d.w.z. dadels) van mijn tuin zouden nemen in plaats van de schuld van mijn vader, maar ze weigerden het aanbod, omdat ze dachten dat het de volledige schuld niet zou dekken. Dus ging ik naar de Profeet en vertelde hem erover. Hij zei (tegen mij): "Wanneer je de dadels plukt en ze verzamelt in de *Mirbad* (d.w.z. een plaats waar dadels worden gedroogd), roep mij (de Boodschapper van Allah)." Uiteindelijk kwam hij vergezeld van Abu Bakr en 'Umar en zat op de dadels en riep Allah's zegen over hen uit. Toen zei hij: "Roep uw schuldeisers en geef hen hun volledige rechten." Dus betaalde ik alle schuldeisers van mijn vader volledig en toch bleven er dertien extra *Wasqs* dadels over, zeven waarvan *'Ajwa* waren en zes waren Laun of zes waarvan Ajwa waren en zeven waren Laun. Ik ontmoette de Boodschapper van Allah bij zonsondergang en informeerde hem daarover. Toen glimlachte hij en zei: "Ga naar Abu Bakr en 'Umar en vertel het hen." Ze zeiden: "Wij verwachtten dat dat zou gebeuren, omdat de Boodschapper van Allah deed wat hij deed."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ تُوُفِّيَ أَبِي وَعَلَيْهِ دَيْنٌ، فَعَرَضْتُ عَلَى غُرَمَائِهِ أَنْ يَأْخُذُوا التَّمْرَ بِمَا عَلَيْهِ، فَأَبَوْا وَلَمْ يَرَوْا أَنَّ فِيهِ وَفَاءً، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ " إِذَا جَدَدْتَهُ فَوَضَعْتَهُ فِي الْمِرْبَدِ آذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ". فَجَاءَ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ، وَدَعَا بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ " ادْعُ غُرَمَاءَكَ، فَأَوْفِهِمْ ". فَمَا تَرَكْتُ أَحَدًا لَهُ عَلَى أَبِي دَيْنٌ إِلاَّ قَضَيْتُهُ، وَفَضَلَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ وَسْقًا سَبْعَةٌ عَجْوَةٌ، وَسِتَّةٌ لَوْنٌ أَوْ سِتَّةٌ عَجْوَةٌ وَسَبْعَةٌ لَوْنٌ، فَوَافَيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَغْرِبَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَضَحِكَ فَقَالَ " ائْتِ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ فَأَخْبِرْهُمَا ". فَقَالاَ لَقَدْ عَلِمْنَا إِذْ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا صَنَعَ أَنْ سَيَكُونُ ذَلِكَ. وَقَالَ هِشَامٌ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَابِرٍ صَلاَةَ الْعَصْرِ. وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا بَكْرٍ وَلاَ ضَحِكَ، وَقَالَ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ ثَلاَثِينَ وَسْقًا دَيْنًا. وَقَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ وَهْبٍ عَنْ جَابِرٍ صَلاَةَ الظُّهْرِ.2709
Deel 3, Boek 49, Nummer 873:Standaard nr. 2710
Overgeleverd door Abdullah bin Kab:
Dat Ka'b bin Malik hem vertelde dat in de tijd van de Boodschapper van Allah hij zijn schuld eiste van Ibn Abu Hadrad in de moskee. Hun stemmen werden luider totdat de Boodschapper van Allah ze hoorde terwijl hij in zijn huis was. Dus tilde hij het gordijn van zijn kamer op en riep Ka'b bin Malik: "O Ka'b!" Hij antwoordde: "Labbaik! O Boodschapper van Allah!" Hij wees hem met zijn hand, wat suggereerde dat hij de helft van de schuld zou moeten inhouden. Ka'b zei: "Ik ben het ermee eens, O Boodschapper van Allah!" Toen zei de Boodschapper van Allah (tegen Ibn Abu Hadrad): "Sta op en betaal hem de rest."Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ،. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَعْبٍ، أَنَّ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا كَانَ لَهُ عَلَيْهِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ، فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي بَيْتٍ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِمَا حَتَّى كَشَفَ سِجْفَ حُجْرَتِهِ، فَنَادَى كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ فَقَالَ " يَا كَعْبُ ". فَقَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَأَشَارَ بِيَدِهِ أَنْ ضَعِ الشَّطْرَ. فَقَالَ كَعْبٌ قَدْ فَعَلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُمْ فَاقْضِهِ ".2710
Sahih al-Boechari, Engelse vertaling door Dr. Muhammad Muhsin Khan. De Arabische tekst (editie ara-bukhari) en de standaard hadith nummering zijn ontleend aan de hadith-api by fawazahmed0 (public domain, Unlicense) en worden alleen weergegeven waar de Engelse hadith met zekerheid kon worden gematcht. De "Deel, Boek, Nummer" labels zijn de eigen nummering van deze site. Gebruik het link-icoon naast een hadith om een permanente link ernaar te kopiëren.