Sahih al-Boechari, Militaire Expedities geleid door de Profeet (vrede zij met hem) (Al-Maghaazi)
Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.
Militaire Expedities geleid door de Profeet (vrede zij met hem) (Al-Maghaazi)
Deel 5, Boek 59, Nummer 285:
Overgeleverd door Abu Ishaq:
Toen ik eens zat naast Zaid bin Al-Arqam, werd hij gevraagd: "Hoeveel Ghazwat heeft de Profeet ondernomen?" Zaid antwoordde: "Negentien." Ze zeiden: "In hoeveel Ghazwat hebt u hem vergezeld?" Hij antwoordde: "Zeventien." Ik vroeg: "Welke van deze was de eerste?" Hij antwoordde: "Al-'Ashira of Al-'Ashiru."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 286:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Mas'ud:
Van Sad bin Mu'adh: Sad bin Mu'adh was een intieme vriend van Umaiya bin Khalaf en wanneer Umaiya door Medina reisde, verbleef hij bij Sad, en wanneer Sad naar Mekka ging, verbleef hij bij Umaiya. Toen de Boodschapper van Allah aankwam in Medina, ging Sa'd de 'Umra verrichten en verbleef hij bij Umaiya's huis in Mekka. Hij zei tegen Umaiya: "Vertel me van een tijdstip waarop (de Moskee) leeg is, zodat ik de Tawaf rond de Ka'bah kan verrichten." Toen ging Umaiya met hem mee rond het middaguur. Abu Jahl ontmoette hen en zei: "O Abu Safwan! Wie is deze man die met je meegaat?" Hij zei: "Hij is Sad." Abu Jahl richtte zich tot Sad en zei: "Ik zie je veilig ronddwalen in Mekka, ondanks het feit dat je onderdak verleent aan de mensen die hun religie hebben veranderd (d.w.z. moslims zijn geworden) en hebben beweerd dat je hen zult helpen en steunen. Bij Allah, als je niet in het gezelschap was van Abu Safwan, zou je je familie niet veilig kunnen bereiken." Sad, zijn stem verheffend, zei tegen hem: "Bij Allah, als je me zou stoppen met dit (d.w.z. de Tawaf verrichten), dan zou ik je zeker verhinderen van iets dat waardevoller is voor jou, namelijk je doortocht door Medina." Toen zei Umaiya tegen hem: "O Sad, verhef je stem niet tegen Abu-l-Hakam, de hoofdman van de mensen van de Vallei (van Mekka)." Sad zei: "O Umaiya, stop daarmee! Bij Allah, ik heb de Boodschapper van Allah horen voorspellen dat de moslim jou zal doden." Umaiya vroeg: "In Mekka?" Sad zei: "Ik weet het niet." Umaiya was zeer bang door dat nieuws.
Toen Umaiya terugkeerde naar zijn familie, zei hij tegen zijn vrouw: "O Um Safwan! Wist je wat Sad me vertelde?" Ze zei: "Wat heeft hij je verteld?" Hij antwoordde: "Hij beweert dat Mohammed hen (d.w.z. metgezellen) heeft geïnformeerd dat ze hem zullen doden. Ik vroeg hem: 'In Mekka?' Hij antwoordde: 'Ik weet het niet.'" Toen voegde Umaiya toe: "Bij Allah, ik zal nooit meer Mekka verlaten." Maar toen kwam de dag van (de Ghazwa van) Badr, riep Abu Jahl de mensen op tot oorlog, zeggende: "Ga en bescherm uw karavaan." Maar Umaiya wilde niet vertrekken (uit Mekka). Abu Jahl kwam bij hem en zei: "O Abu Safwan! Als de mensen je zien achterblijven, terwijl jij de hoofdman bent van de mensen van de Vallei, dan zullen ze bij je blijven." Abu Jahl bleef hem maar aansporen om te gaan totdat hij (d.w.z. Umaiya) zei: "Omdat je me hebt gedwongen mijn mening te veranderen, bij Allah, zal ik de beste kameel in Mekka kopen." Toen zei Umaiya tegen zijn vrouw: "O Um Safwan, bereid voor wat ik nodig heb (voor de reis)." Ze zei tegen hem: "O Abu Safwan! Ben je vergeten wat je Yathribi broer je vertelde?" Hij zei: "Nee, maar ik wil niet met hen meegaan, maar slechts voor een korte afstand." Toen Umaiya vertrok, bond hij zijn kameel vast waar hij ook kampeerde. Hij bleef dat doen totdat Allah hem doodde bij Badr.
Toen Umaiya naar zijn familie terugkeerde, zei hij tegen zijn vrouw: "O Um Safwan! Wist je wat Sad me vertelde?" Ze zei: "Wat heeft hij je verteld?" Hij antwoordde: "Hij beweert dat Mohammed hen (d.w.z. metgezellen) heeft geïnformeerd dat ze me zullen doden. Ik vroeg hem: 'In Mekka?' Hij antwoordde: 'Ik weet het niet.' Toen voegde Umaiya toe: "Bij Allah, ik zal nooit Mekka verlaten." Maar toen de dag van (de *Ghazwa* van) Badr aanbrak, riep Abu Jahl de mensen op tot oorlog, en zei: "Ga en bescherm uw karavaan." Maar Umaiya wilde niet vertrekken (uit Mekka). Abu Jahl kwam naar hem toe en zei: "O Abu Safwan! Als de mensen je zien achterblijven, terwijl jij de hoofdvordering bent van de mensen van de Vallei, dan zullen ze bij je blijven. Abu Jahl bleef hem aanmoedigen om te vertrekken totdat hij (d.w.z. Umaiya) zei: "Omdat je me hebt gedwongen mijn mening te veranderen, bij Allah, ik zal de beste kameel in Mekka kopen." Toen zei Umaiya (tegen zijn vrouw): "O Um Safwan, bereid wat ik nodig heb (voor de reis) voor." Ze zei tegen hem: "O Abu Safwan! Ben je vergeten wat je Yathribi broer je vertelde?" Hij zei: "Nee, maar ik wil niet met hen meegaan, maar slechts voor een korte afstand." Toen Umaiya vertrok, bond hij zijn kameel vast waar hij ook kampeerde. Hij bleef dat doen totdat Allah ervoor zorgde dat hij bij Badr werd gedood.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 287:
Overgeleverd door Kab bin Malik:
Ik faalde nooit in het toevoegen aan de Boodschapper van Allah bij een van zijn *Ghazwa's*, behalve in de *Ghazwa* van Tabuk. Echter, ik nam niet deel aan de *Ghazwa* van Badr, maar niemand die geen deel nam daaraan, werd ervan beschuldigd, want de Boodschapper van Allah was uitgegaan om de karavanen van (Quraish) te ontmoeten, maar Allah zorgde ervoor (d.w.z. de Moslims) dat ze hun vijand onverwacht ontmoetten (zonder voorafgaande bedoeling).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 288:
Overgeleverd door Ibn Masud:
Ik was getuige van Al-Miqdad bin Al-Aswad in een scène die mij dierbaarder zou zijn geweest dan wat dan ook, als ik de held van die scène was geweest.
Hij (d.w.z. Al-Miqdad) kwam bij de Profeet terwijl de Profeet de moslims aanmoedigde om te vechten met de afgodenveraanbidders. Al-Miqdad zei: "Wij zullen niet zeggen zoals de mensen van Mozes zeiden: Ga jij en je Heer en vecht u twee. (5.27). Maar wij zullen vechten aan uw rechterhand en aan uw linkerhand en voor u en achter u." Hij zag het gezicht van de Profeet oplichten van blijdschap, want die uitspraak verheugde hem.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 289:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Op de dag van de slag bij Badr zei de Profeet: "O Allah! Ik beroep mij op U (om Uw) Verbond en Belofte te vervullen. O Allah! Als Uw Wil is dat niemand U aanbidt (dan geef de afgodenveraanbidders de overwinning)." Toen nam Abu Bakr hem bij de hand en zei: "Dit is voldoende voor u." De Profeet kwam naar buiten en zei: "Hun aantal zal verslagen worden en zij zullen hun ruggen toekeren." (54.45)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 290:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De gelovigen die niet deelnamen aan de Ghazwa van Badr en degenen die er wel aan deelnamen, zijn niet gelijk (in beloning).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 291:
Overgeleverd door Al-Bara:
Ik en Ibn 'Umar werden als te jong beschouwd om deel te nemen aan de slag bij Badr.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 292:
Overgeleverd door Al-Bara:
Ik en Ibn 'Umar werden als te jong (beschouwd) om deel te nemen aan de slag bij Badr, en het aantal de Emigrant-strijders was ruim zestig (mannen) en de Ansar waren ruim 249.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 293:
Overgeleverd door Al-Bara:
De metgezellen van (de Profeet) Mohammed die deelnamen aan Badr, vertelden me dat hun aantal overeenkwam met dat van Sauls (d.w.z. Talut's) metgezellen die de rivier (van Jordan) met hem overstaken en dat zij ruim driehonderd-en-tien mannen waren. Bij Allah, niemand stak de rivier met hem over dan een gelovige. (Zie Koran 2:249)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 294:
Overgeleverd door Al-Bara:
Wij, de metgezellen van Mohammed, gebruikten om te zeggen dat het aantal de strijders van Badr hetzelfde was als het aantal Sauls metgezellen die de rivier (van Jordan) met hem overstaken, en niemand stak de rivier met hem over dan een gelovige, en zij waren ruim driehonderd-en-tien mannen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 295:
Overgeleverd door Al-Bara:
Zoals hieronder (Hadith 295).
Deel 5, Boek 59, Nummer 296:
Overgeleverd door Al-Bara:
Wij gebruikten om te zeggen dat de strijders van Badr ruim driehonderd-en-tien waren, evenals het aantal de metgezellen van Saul die de rivier met hem overstaken; en niemand stak de rivier met hem over dan een gelovige.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 297:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Mas'ud:
De Profeet stond met zijn gezicht naar de Ka'bah en sprak een vloek uit over enkele mensen van Quraish, over Shaiba bin Rabi'a, 'Utba bin Rabi'a, Al -Walid bin 'Utba en Abu Jahl bin Hisham. Ik getuig, bij Allah, dat ik hen allen dood aantrof, verrot door de zon, want het was een zeer hete dag.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 298:
Overgeleverd door Abdullah: Dat hij Abu Jahl tegenkwam toen hij op het punt van de dood was op de dag van Badr. Abu Jahl zei: "Jullie zouden niet trots moeten zijn dat jullie mij hebben gedood, noch schaam ik mij dat ik door mijn eigen volk ben gedood."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 299:
Overgeleverd door Anas:
Zoals hieronder (Hadith 300).
Deel 5, Boek 59, Nummer 300:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet zei: "Wie zal gaan kijken wat er met Abu Jahl is gebeurd?" Ibn Mas'ud ging en ontdekte dat de twee zonen van 'Afra hem dodelijk hadden verwond (en hij in zijn laatste adem lag). 'Abdullah bin Mas'ud zei: "Bent u Abu Jahl?" En pakte hem bij de baard. Abu Jahl zei: "Kan er een man superieur zijn aan degene die u heeft gedood of degene die door zijn eigen volk is gedood?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 301:
Overgeleverd door Anas:
Op de dag van Badr zei de Profeet: "Wie zal gaan kijken wat er met Abu Jahl is gebeurd?" Ibn Mas'ud ging en ontdekte dat de twee zonen van 'Afra hem dodelijk hadden verwond. 'Abdullah bin Mas'ud pakte zijn baard vast en zei: "'Bent u Abu Jahl?'" Hij antwoordde: "Kan er een man superieur zijn aan degene die door zijn eigen volk is gedood (of u heeft gedood)?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 302:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
(zoals hierboven Hadith 301).
Deel 5, Boek 59, Nummer 303:
Overgeleverd door 'Abdur-Rahman bin 'Auf:
(de grootvader van Salih bin Ibrahim) de verhaal van Badr, namelijk, de overlevering betreffende de zonen van 'Afra'.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 304:
Overgeleverd door Abu Mijlaz:
Van Qais bin Ubad: ‘Ali bin Abi Talib zei: “Ik zal de eerste man zijn die knielt voor (Allah), de Barmhartige, om Zijn oordeel te ontvangen op de dag van de Opstanding (in mijn voordeel).” Qais bin Ubad zei ook: “De volgende vers is in hun verband geopenbaard:- - "Deze twee tegenstanders (gelovigen en ongelovigen) discussiëren over hun Heer." (22:19) Qais zei dat het over degenen ging die vochten op de dag van Badr, namelijk, Hamza, ‘Ali, ‘Ubaida of Abu ‘Ubaida bin Al-Harith, Shaiba bin Rabi'a, ‘Utba en Al-Wahd bin Utba.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 305:
Overgeleverd door Abu Dhar:
De volgende Heilige Vers:-- "Deze twee tegenstanders (gelovigen & ongelovigen) discussiëren over hun Heer," (22:19) werd geopenbaard betreffende zes mannen uit Quraish, namelijk, ‘Ali, Hamza, ‘Ubaida bin Al-Harith; Shaiba bin Rabi'a, ‘Utba bin Rabi'a en Al-Walid bin ‘Utba.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 306:
Overgeleverd door 'Ali:
De volgende Heilige Vers:-- "Deze twee tegenstanders (gelovigen en ongelovigen) discussiëren over hun Heer." (22:19) werd geopenbaard betreffende ons.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 307:
Overgeleverd door Qais bin Ubad:
Ik hoorde Abu Dhar zweren dat deze Heilige Verzen werden geopenbaard in verband met die zes personen op de dag van Badr.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 308:
Overgeleverd door Qais:
Ik hoorde Abu Dhar zweren dat de volgende Heilige vers:-- "Deze twee tegenstanders (gelovigen en ongelovigen) discussiëren over hun Heer," (22:19) werd geopenbaard betreffende die mannen die vochten op de dag van Badr, namelijk, Hamza, ‘Ali, Ubaida bin Al-Harith, Utba en Shaiba----de twee zonen van Rabi'a-- en Al-Walid bin ‘Utba.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 309:
Overgeleverd door Abu Ishaq:
Een man vroeg Al-Bara' en ik luisterde, "Heeft ‘Ali deelgenomen aan (de slag van) Badr?" Al-Bara' zei: "(Ja). Hij ontmoette zelfs (zijn vijanden) in een duel en was gekleed in twee harnassen (een over de ander)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 310:
Overgeleverd door 'Abdur-Rahman bin 'Auf:
"Ik had een overeenkomst met Umaiya bin Khalaf (dat hij voor mijn verwanten en bezittingen in Mekka zou zorgen, en ik zou voor zijn verwanten en bezittingen in Medina zorgen)." ‘Abdur-Rahman noemde toen de dood van Umaiya en zijn zoon op de dag van Badr, en Bilal zei: "Oog van mij als Umaiya veilig (i.e. levend) blijft."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 311:
Overgeleverd door 'Abdullah:
De Profeet reciteerde Soerat-an-Najm en buigde toen in aanbidding, en allen die bij hem waren, bogen ook. Maar een oude man nam een handvol stof en raakte zijn voorhoofd ermee aan, zeggende: "Dit is voldoende voor mij." Later zag ik hem dood als een ongelovige.
Overgeleverd door ‘Urwa (de zoon van Az- Zubair): Az-Zubair had drie littekens veroorzaakt door het zwaard, waarvan er één over zijn schouder was en ik stak mijn vingers erin. Hij ontving twee van die wonden op de dag van Badr en één op de dag van Al-Yarmuk. Toen Abdullah bin Zubair werd gedood, zei ‘Abdul-Malik bin Marwan tegen mij: "O ‘Urwa, herken je het zwaard van Az-Zubair?" Ik zei: "Ja." Hij zei: "Welke markeringen heeft het?" Ik antwoordde: "Het heeft een deuk in de scherpe rand die erin is veroorzaakt op de dag van Badr." ‘Abdul-Malik zei: "Je hebt gelijk! (i.e. hun zwaarden) hebben deuken omdat ze botsen met de regimenten van de vijanden. Toen gaf ‘Abdul-Malik dat zwaard terug aan mij (i.e. Urwa). (Hisham, ‘Urwa's zoon zei: "We schatten de prijs van het zwaard als drieduizend (Dinars) en daarna werd het door een van ons (i.e. de erfgenamen) ingenomen en ik zou graag dat ik het had gehad.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 312:
Overgeleverd door Hisham:
Dat zijn vader zei: "Het zwaard van Az-Zubair was versierd met zilver." Hisham voegde toe: "Het zwaard van ‘Urwa was (ook) versierd met zilver."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 313:
Overgeleverd door 'Urwa:
Op de dag van (de slag bij) Al-Yarmuk zeiden de metgezellen van de Boodschapper van Allah tegen Az-Zubair: "Zult u de vijand aanvallen zodat wij hen met u aanvallen?" Az-Zubair antwoordde: "Als ik hen aanval, zullen jullie mij niet steunen." Ze zeiden: "Nee, we zullen jullie steunen." Dus Az-Zubair viel hen aan (d.w.z. de Byzantijnen) en brak door hun linies, en ging verder dan hen en geen van zijn metgezellen was bij hem. Toen keerde hij terug en de vijand kreeg de teugels van zijn (paard) in handen en sloeg hem twee keer op zijn schouder (met het zwaard). Tussen deze twee wonden was een litteken veroorzaakt door een slag die hij had ontvangen op de dag van de (slag bij) Badr. Toen ik nog een kind was, speelde ik met die littekens door mijn vingers erin te steken. Op die dag was ook "Abdullah bin Az-Zubair bij hem en hij was tien jaar oud. Az-Zubair had hem op een paard gezet en hem toevertrouwd aan enkele mannen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 314:
Overgeleverd door Abu Talha:
Op de dag van Badr beval de Profeet dat de lichamen van vierentwintig leiders van Quraish in een van de vuile, droge putten van Badr werden gegooid. (Het was een gewoonte van de Profeet dat hij, telkens wanneer hij een volk veroverde, drie nachten op het slagveld bleef. Dus, op de derde dag van de slag bij Badr, beval hij dat zijn teekhoen werd opzadeld, en hij vertrok, en zijn metgezellen volgden hem, zeggend onderling: "Zeker gaat hij (d.w.z. de Profeet) voor een groot doel." Toen hij halt hield aan de rand van de put, richtte hij zich tot de lichamen van de Quraish-ongelovigen met hun namen en hun vadersnamen, "O zo-en-zo, zoon van zo-en-zo en O zo-en-zo, zoon van zo-en-zo! Zou het jullie plezierig zijn geweest als jullie Allah en Zijn Boodschapper hadden gehoorzaamd? Wij hebben waarheid gevonden in wat onze Heer ons beloofde. Hebben jullie ook waarheid gevonden in wat jullie Heer jullie beloofde?" 'Umar zei: "O Boodschapper van Allah! U spreekt tegen lichamen die geen zielen hebben!" De Boodschapper van Allah zei: "Bij Hem in Wiens Hand de ziel van Mohammed is, jullie horen wat Ik zeg, beter dan zij." (Qatada zei: "Allah bracht hen tot leven (opnieuw) om hen te laten horen, om hen te berispen en te kleineren en wraak te nemen over hen en hen te laten voelen spijt en berouw.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 315:
Overgeleverd door Ibn 'Abbas:
Betreffende de Uitspraak van Allah:--"Diegenen die Allah's Zegenissen voor ongeloof hebben uitgewisseld..." (14.28) De mensen die hier bedoeld worden door Allah, zijn de ongelovigen van Quraish. ('Amr, een sub-verteller zei: "Dit zijn (de ongelovigen van) Quraish en Mohammed is Allah's Zegening.")
Betreffende Allah's Uitspraak: "..en hen en hun volk hebben geleid naar de Huis van Vernietiging? (14.29) Ibn 'Abbas zei: "Dit betekent de Vuur die zij zullen lijden (na hun dood) op de dag van Badr."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 316:
Overgeleverd door de vader van Hisham:
Het werd voor Aisha vermeld dat Ibn 'Umar de volgende uitspraak toeschreef aan de Profeet: "De dode persoon wordt gestraft in de graf vanwege het huilen en klaagzangen van zijn familie." Daarop zei Aisha: "Maar de Boodschapper van Allah zei: 'De dode persoon wordt gestraft voor zijn misdaden en zonden terwijl zijn familie over hem huilt.'" Ze voegde toe: "En dit is vergelijkbaar met de uitspraak van de Boodschapper van Allah toen hij stond bij (de rand van) de put die de lichamen van de heidenen bevatte die bij Badr werden gedood, 'Zij horen wat Ik zeg.'" Ze voegde toe: "Maar hij zei nu dat zij heel goed wisten dat wat hij hen gebruikelijkerwijs vertelde de waarheid was." Aisha reciteerde toen: 'Jullie kunnen de doden niet laten horen.' (30.52) en 'Jullie kunnen degenen die in hun grafen zijn, niet laten horen.' (35.22) dat is, wanneer zij hun plaats in (Hel) hebben ingenomen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 317:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De Profeet stond bij de put van Badr (die de lichamen van de heidenen bevatte) en zei: "Hebben jullie waarheid gevonden in wat jullie Heer jullie beloofde?" Toen zei hij verder: "Zij horen nu wat Ik zeg." Dit werd voor Aisha vermeld en zij zei: "Maar de Profeet zei: 'Nu weten zij heel goed dat wat ik hen gebruikelijkerwijs vertelde de waarheid was.' Toen reciteerde zij (de Heilige Vers):-- "Jullie kunnen de doden niet laten horen... ...tot het einde van Vers)." (30.52)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 318:
Overgeleverd door Anas:
Haritha werd op de dag (van de strijd) van Badr vermoord, en hij was toen nog een jonge jongen. Zijn moeder kwam naar de Boodschapper van Allah en zei: "O Boodschapper van Allah! U weet hoe dierbaar Haritha mij is. Als hij in het Paradijs is, zal ik geduldig blijven en hopen op beloning van Allah, maar als dat niet zo is, dan zult u zien wat ik zal doen?" Hij zei: "Moge Allah genadig zijn met u! Bent u uw verstand verloren? Denkt u dat er slechts één Paradijs is? Er zijn vele Paradijzen en uw zoon is in het (hoogste) Paradijs van Al -Firdaus."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 319:
Overgeleverd door 'Ali:
De Boodschapper van Allah stuurde mij, Abu Marthad en Az-Zubair, en wij waren met z'n allen te paard, en zei: "Ga tot u Raudat-Khakh bereikt waar een heidense vrouw is met een brief van Hatib bin Abi Balta' a aan de heidenen van Mekka." Dus vonden wij haar te paard op de plaats die de Boodschapper van Allah had genoemd. Wij zeiden (tegen haar): "(Geef ons) de brief." Zij zei: "Ik heb geen brief." Toen maakten wij haar kameel knielen en zochten haar, maar we vonden geen brief. Toen zeiden wij: "De Boodschapper van Allah heeft ons niet gelogen, zeker niet."
"Haal de brief tevoorschijn, anders zullen wij u naakt strippen." Toen zij zag dat wij vastbesloten waren, stak zij haar hand onder haar tailleband, want zij had haar sjaal om haar taille gebonden, en haalde de brief tevoorschijn, en wij brachten haar naar de Boodschapper van Allah. Toen zei 'Umar: "O Boodschapper van Allah! (Deze Hatib) heeft Allah, Zijn Boodschapper en de gelovigen verraden! Laat me zijn nek afhakken!" De Profeet vroeg Hatib: "Wat heeft u hier toe aangezet?" Hatib zei: "Bij Allah, ik had niet de bedoeling om mijn geloof in Allah en Zijn Boodschapper op te geven, maar ik wilde invloed hebben onder de (Mekka) mensen, zodat Allah daardoor mijn familie en bezittingen zou beschermen. Er is geen van uw metgezellen maar heeft er familieleden die daar wonen, waardoor Allah zijn familie en bezittingen beschermt." De Profeet zei: "Hij spreekt de waarheid; zeg hem geen kwaad." 'Umar zei: "Hij heeft Allah, Zijn Boodschapper en de gelovigen verraden. Laat me zijn nek afhakken!" De Profeet zei: "Is hij niet een van de Badr-strijders? Misschien keek Allah naar de Badr-strijders en zei: 'Doe wat jullie willen, want Ik heb Paradijs aan jullie geschonken,' of zei: 'Ik heb jullie vergeven.'" Hierop kwamen er tranen uit Umars ogen en zei hij: "Allah en Zijn Boodschapper weten het beter."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 320:
Overgeleverd door Usaid:
Op de dag van Badr zei de Boodschapper van Allah tegen ons: "Wanneer de vijand naderbij komt, schiet op hen, maar gebruik uw pijlen zuinig (zodat uw pijlen niet verspild worden)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 321:
Overgeleverd door Abu Usaid:
Op de dag (van de strijd) van Badr zei de Boodschapper van Allah tegen ons: "Wanneer uw vijand naderbij komt (d.w.z. u overwinnen door hun aantal), schiet op hen, maar gebruik uw pijlen zuinig."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 322:
Overgeleverd door Al-Bara' bin 'Azib:
Op de dag van Uhud benoemde de Profeet 'Abdullah bin Jubair als hoofd van de boogschutters, en zeventig van ons werden gewond en vermoord. Op de dag (van de strijd) van Badr hadden de Profeet en zijn metgezellen 140 slachtoffers toegebracht aan de heidenen, 70 werden gevangen genomen en 70 werden gedood. Abu Sufyan zei: "Dit is een dag (van wraak) voor de dag van Badr en de kwestie van de oorlog is onbeslist."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 323:
Overgeleverd door Abu Musa:
Dat de Profeet zei: "Het goede is wat Allah ons later gaf (na Uhud), en de beloning van oprechtheid is wat Allah ons gaf na de dag (van de strijd) van Badr."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 324:
Overgeleverd door 'Abdur-Rahman bin 'Auf:
Terwijl ik vocht in de voorste linie op de dag (van de strijd) van Badr, keek ik plotseling achterom en zag aan mijn rechter- en linkerhand twee jonge jongens en voelde me niet veilig door tussen hen te staan. Toen vroeg één van hen mij stiekem, zodat zijn metgezel het niet zou horen: "O Oom! Laat me Abu Jahl zien." Ik zei: "O neef! Wat wil je hem doen?" Hij zei: "Ik heb Allah beloofd dat als ik hem (d.w.z.
Abu Jahl), zal ik hem doden of gedood worden voordat ik hem dood. Toen zei de ander hetzelfde tegen mij in het geheim, zodat zijn metgezel het niet zou horen. Ik zou het niet prettig vinden om tussen twee andere mannen te staan in plaats van hen. Toen wees ik hem (i.e. Abu Jahl) aan hen aan. Beiden vielen hem aan als twee haviken totdat ze hem neerhaalden. Die twee jongens waren de zonen van 'Afra' (i.e. een Ansari vrouw).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 325:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah stuurde tien verkenners uit onder het bevel van 'Asim bin Thabit Al-Ansari, de grootvader van 'Asim bin 'Umar Al-Khattab.
Toen ze (een plaats genaamd) Al -Hadah tussen 'Usfan en Mekka bereikten, werd hun aanwezigheid bekend bij een substam van Hudhail genaamd Banu Lihyan. Dus stuurden ze ongeveer honderd boogschutters achter hen aan. De boogschutters volgden de voetsporen (van de moslims) totdat ze sporen van dadels vonden die ze op een van hun kampeerplaatsen hadden gegeten. De boogschutters zeiden: "Deze dadels zijn van Yathrib (i.e.
Medina)," en gingen verder met het volgen van de voetsporen van de moslims. Toen 'Asim en zijn metgezellen zich van hen bewust werden, zochten ze toevlucht in een (hoge) plaats. Maar de vijand omsingelde hen en zei: "Daal af en geef je over. Wij geven jullie een plechtige belofte en overeenkomst dat we niemand van jullie zullen doden." 'Asim bin Thabit zei: "O mensen! Wat mij betreft, ik zal nooit afdalen om onder de bescherming van een ongelovige te staan. O Allah! Informeer uw Boodschapper over ons." Toen gooiden de boogschutters hun pijlen naar hen en martelden 'Asim. Drie van hen daalden af en gaven zich over aan hen, waarbij ze hun belofte en overeenkomst aanvaardden en het waren Khubaib, Zaid bin Ad-Dathina en een andere man. Toen de boogschutters hen te pakken hadden, ontbonden ze de touwen van de boogbogen en bonden hun gevangenen ermee. De derde man zei: "Dit is het eerste bewijs van verraad! Bij Allah, ik ga niet met jullie mee, want ik volg het voorbeeld van deze." Hij bedoelde de vermoorde metgezellen. De boogschutters sleepten hem en worstelden met hem (totdat ze hem martelden). Toen werden Khubaib en Zaid bin Ad-Dathina door hen meegenomen en later verkocht als slaven in Mekka na de slag bij Badr.
De zonen van Al-Harit bin 'Amr bin Naufal kochten Khubaib, want hij was een persoon die (hun vader) Al-Harit bin 'Amr had gedood op de dag (van de slag) van Badr. Khubaib bleef gevangen gehouden door hen totdat ze unaniem besloten hem te doden. Op een dag leende Khubaib van een dochter van Al-Harith een scheermes om zijn schaamhaar te scheren, en zij leende het hem. Toevallig ging, terwijl ze afgeleid was, een kleine zoon van haar naar hem toe (d.w.z. Khubaib) en zij zag dat Khubaib hem op zijn dij had gezet terwijl het scheermes in zijn hand was. Ze was zo bang dat Khubaib haar angst opmerkte en zei: "Ben je bang dat ik hem zal doden? Dat zou ik nooit doen." Later, toen ze het verhaal vertelde, zei ze: "Bij Allah, ik heb nooit een betere gevangene dan Khubaib gezien. Bij Allah, ik zag hem eens een tros druiven eten in zijn hand terwijl hij in ijzeren kettingen was geslagen en (op dat moment) was er geen fruit in Mekka." Ze zei: "Het was voedsel dat Allah Khubaib had voorzien." Toen ze hem naar Al-Hil, buiten de Mekka-heiligdom, brachten om hem te martelen, vroeg Khubaib hen: "Laat me een gebed van twee rak'at verrichten." Ze lieten hem toe en hij verrichtte twee rak'at en zei toen: "Bij Allah! Als ik niet bang was dat jullie zouden denken dat ik bezorgd was, zou ik meer bidden." Toen (vloekte hij hen) zeggende: "O Allah! Tel hen en dood ze één voor één, en laat niemand van hen achter!" Toen reciteerde hij: "Zoals ik als een moslim stervende word, maakt het me niet uit op welke manier ik mijn dood ontvang, voor Allah's Sake, want dit is voor de zaak van Allah. Als Hij wil, zal Hij de afgesneden ledematen van mijn lichaam zegenen." Toen kwam Abu Sarwa, 'Ubqa bin Al-Harith naar hem toe en doodde hem. Het was Khubaib die de traditie vestigde van het bidden voor elke moslim die in gevangenschap wordt gemarteld (voordat hij wordt geëxecuteerd). De Profeet vertelde zijn metgezellen over wat er was gebeurd (met die tien spionnen) op dezelfde dag dat ze werden gemarteld. Sommige Quraish-mensen, die op de hoogte waren van de dood van 'Asim bin Thabit, stuurden boodschappers om een deel van zijn lichaam te halen, zodat zijn dood zeker zou worden geweten, want hij had eerder een van hun leiders gedood (in de slag van Badr). Maar Allah zond een zwerm wespen om het dode lichaam van 'Asim te beschermen, en ze beschermden hem tegen de boodschappers die niets van zijn lichaam konden afsnijden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 326:
Overgeleverd door Nafi:
Ibn 'Umar werd eens verteld dat Said bin Zaid bin 'Amr bin Nufail, een van de Badr-strijders, ziek was geworden op een vrijdag. Ibn 'Umar reed naar hem toe aan het einde van de voorochtend. De tijd van het vrijdaggebed naderde en Ibn 'Umar nam niet deel aan het vrijdaggebed.
Overgeleverd door Subaia bint Al-Harith: Dat ze getrouwd was met Sad bin Khaula, die van de stam Bani 'Amr bin Luai was, en een van hen was die in de Badr-slag vocht. Hij stierf terwijl ze zwanger was tijdens Hajjat-ul-Wada'. Kort na zijn dood beviel ze van een kind. Toen ze de termijn van de bevalling had voltooid (d.w.z. zuiver was geworden), bereidde ze zich voor op aanvragers. Abu As-Sanabil bin Bu'kak, een man van de stam Bani Abd-ud-Dal, bezocht haar en zei tegen haar: "Wat! Ik zie je aangekleed voor het volk om je te vragen om te trouwen. Wil je trouwen? Bij Allah, je mag niet trouwen totdat vier maanden en tien dagen zijn verstreken (na de dood van je echtgenoot)." Subaia in haar overlevering zei: "Toen hij (d.w.z. Abu As-Sanabil) dit tegen me zei, trok ik 's avonds mijn kleding aan en ging naar de Boodschapper van Allah en vroeg hem om dit probleem. Hij gaf het oordeel dat ze vrij was om te trouwen, aangezien ze haar kind al had gebaard, en beval haar om te trouwen als ze wilde."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 327:
Overgeleverd door Rifaa:
(die een van de Badr-strijders was) Djibriel kwam naar de Profeet en zei: "Hoe kijk je naar de strijders van Badr onder elkaar?" De Profeet zei: "Als de besten van de moslims." of zei een vergelijkbare uitspraak. Daarop zei Djibriel: "En zo zijn de Engelen die deelnamen aan de slag bij Badr."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 328:
Overgeleverd door Mu'adh bin Rifa'a bin Rafi:
Rifa'a was een van de strijders van Badr, terwijl (zijn vader) Rafi' een van de mensen van Al-'Aqaba was (d.w.z. degenen die de eed van trouw in Al-'Aqaba hebben afgelegd). Rafi' gebruikte om tegen zijn zoon te zeggen: "Ik zou niet gelukkiger zijn geweest als ik had deelgenomen aan de slag bij Badr in plaats van deel te nemen aan de 'Aqaba eed."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 329:
Overgeleverd door Mu'adh:
Degene die (de Profeet) vroeg, was Djibriel.
Deel 5, Boek 59, Nummer 330:
Overgeleverd door Ibn 'Abbas:
De Profeet zei op de dag (van de slag) van Badr: "Dit is Djibriel die de kop van zijn paard vasthoudt en bewapend is voor de slag."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 331:
Overgeleverd door Anas:
Abu Zaid stierf en liet geen nakomelingen achter, en hij was een van de Badr-strijders.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 332:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Abu Said bin Malik Al -Khudri keerde terug van een reis en zijn familie bood hem wat vlees van offers die werden gebracht bij 'Id ul Adha. Daarop zei hij: "Ik zal het niet eten voordat ik heb nagevraagd (of het is toegestaan)." Hij ging naar zijn moederbroer, Qatada bin N i 'man, die een van de Badr-strijders was, en vroeg hem erover. Qatada zei: "Na uw vertrek werd een bevel uitgevaardigd door de Profeet dat de verbodenheid om offers na drie dagen te eten, werd opgeheven."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 333:
Overgeleverd door 'Urwa:
Az-Zubair zei: "Ik ontmoette Ubaida bin Said bin Al-As op de dag (van de slag) van Badr en hij was bedekt met bepantsering; zozeer zelfs dat alleen zijn ogen zichtbaar waren. Hij was bijgenaamd Abu Dhat-al-Karish. Hij zei (trots): 'Ik ben Abu-al-Karish.' Ik viel hem aan met de speer en doorboorde zijn oog en hij stierf. Ik zette mijn voet over zijn lichaam om (die speer) eruit te trekken, maar zelfs toen moest ik een grote kracht gebruiken om hem eruit te halen, omdat beide uiteinden gebogen waren." 'Urwa zei: "Later vroeg de Boodschapper van Allah Az-Zubair om de speer en hij gaf hem die. Toen de Profeet stierf, nam Az-Zubair hem terug. Daarna eiste Abu Bakr hem en hij gaf hem die, en toen Abu Bakr stierf, nam Az - Zubair hem terug. 'Umar eiste hem toen van hem en hij gaf hem die. Toen 'Umar stierf, nam Az-Zubair hem terug, en toen 'Uthman hem eiste van hem, gaf hij hem die. Toen 'Uthman werd vermoord, bleef de speer bij de nakomelingen van Ali. Toen eiste Abdullah bin Az-Zubair hem terug, en hij bleef bij hem totdat hij werd vermoord."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 334:
Overgeleverd door 'Ubada bin As-Samit:
(die een van de Badr-strijders was) De Profeet zei: "Geef me de eed van trouw."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 335:
Overgeleverd door 'Aisha:
(de vrouw van de Profeet) Abu Hudhaifa, een van hen die de slag van Badr vocht met de Profeet, adopteerde Salim als zijn zoon en trouwde zijn nicht Hind bint Al -Wahd bin 'Utba met hem' en Salim was een vrijgelaten slaaf van een Ansari-vrouw. De Profeet adopteerde ook Zaid als zijn zoon. In de voor-islamitische periode van onwetendheid was de gewoonte dat, als iemand een zoon adopteerde, de mensen hem zouden noemen naar de naam van de geadopteerde vader, die hij zou erven, totdat Allah het volgende onthulde: "Noem hen (geadopteerde zonen) naar (de namen van) hun vaders." (33.5)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 336:
Overgeleverd door Ar-Rubai bint Muauwidh:
De Profeet kwam naar mij nadat hij zijn huwelijk met mij had geconsumeerd en zat neer op mijn bed, zoals de sub-verteller zit, en kleine meisjes sloegen op de tamboerijn en zongen in treurnis om mijn vader, die was gedood op de dag van de slag bij Badr.
Toen zei een van de meisjes: "Er is een Profeet onder ons die weet wat er morgen zal gebeuren." De Profeet zei (tegen haar): "Zeg dit niet, maar ga verder met het zeggen van wat je eerder hebt gezegd."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 337:
Overgeleverd door Ibn 'Abbas:
Zoals hieronder (Hadith 338).
Deel 5, Boek 59, Nummer 338:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Abu Talha, een metgezel van de Boodschapper van Allah en een van hen die bij Badr vocht samen met de Boodschapper van Allah, vertelde mij dat de Boodschapper van Allah zei: "Engelen betreden geen huis waarin een hond of een afbeelding is." Hij bedoelde de afbeeldingen van schepselen die zielen hebben.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 339:
Overgeleverd door 'Ali:
zoals hieronder (Hadith 340).
Deel 5, Boek 59, Nummer 340:
Overgeleverd door 'Ali:
Ik had een teekworst die ik kreeg als mijn deel van de buit van de slag bij Badr, en de Profeet had mij een andere teekworst gegeven van de Khumus die Allah hem die dag had geschonken. En toen ik van plan was om mijn huwelijk met Fatima, de dochter van de Profeet, te vieren, maakte ik een regeling met een goudsmid uit Bani Qainuqa 'dat hij met mij mee zou gaan om Idhkhir (d.w.z. een soort gras dat door goudsmeden wordt gebruikt) te halen dat ik van plan was te verkopen aan goudsmeden om de prijs ervan te besteden aan het huwelijksbanket. Terwijl ik touwen en zakken van pakzadels voor mijn twee teekworsten verzamelde die knielden naast de woning van een *Ansari*, en nadat ik had verzameld wat ik nodig had, ontdekte ik plotseling dat de bulten van de twee teekworsten waren afgesneden en hun flanken waren opengesneden en dat delen van hun lever waren verwijderd. Toen ik dat zag, kon ik niet anders dan te huilen. Ik vroeg: "Wie heeft dat gedaan?" Zij (d.w.z. de mensen) zeiden: "Hamza bin 'Abdul Muttalib heeft dat gedaan. Hij is aanwezig in dit huis met enkele *Ansari* drinkers, een meisjeszangeres en zijn vrienden. De zangeres zong in haar lied: "O Hamza, ga naar de vette teekworsten!" Toen ik dit hoorde, haastte Hamza zich naar zijn zwaard en sneed de bulten van de kamelen af en sneed hun flanken open en nam delen uit hun lever." Toen kwam ik naar de Profeet, bij wie Zaid bin Haritha aanwezig was. De Profeet merkte mijn toestand op en vroeg: "Wat is er aan de hand?" Ik zei: "O Boodschapper van Allah, ik heb nog nooit zo'n dag meegemaakt als vandaag! Hamza viel mijn twee teekworsten aan, sneed hun bulten af en sneed hun flanken open, en hij is nog steeds aanwezig in een huis samen met enkele drinkers." De Profeet vroeg om zijn mantel, trok hem aan en ging, gevolgd door Zaid bin Haritha en mijzelf, totdat hij het huis bereikte waar Hamza was. Hij vroeg toestemming om binnen te gaan, en hij kreeg toestemming. De Profeet begon Hamza te verwijten voor wat hij had gedaan. Hamza was dronken en zijn ogen waren rood. Hij keek naar de Profeet, toen keek hij naar zijn knieën en keek toen hoger naar zijn gezicht en zei toen: "Jullie zijn niet meer dan mijn vaders slaven." Toen de Profeet begreep dat Hamza dronken was, trok hij zich terug, liep achteruit en verliet ons met hem.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 341:
Overgeleverd door Ibn Maqal:
'Ali leidde het grafgebed van Sahl bin Hunaif en zei: "Hij was een van de krijgers van Badr."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 342:
Overgeleverd door 'Abdullah bin 'Umar:
Umar bin Al-Khattab zei: "Toen (mijn dochter) Hafsa bint 'Umar haar echtgenoot Khunais bin Hudhaifa As-Sahrni verloor, die een van de metgezellen van de Boodschapper van Allah was en had gevochten in de slag bij Badr en in Medina was overleden, ontmoette ik 'Uthman bin 'Affan en stelde voor dat hij met Hafsa zou trouwen, zeggende: 'Als u dat wenst, zal ik Hafsa bint 'Umar aan u laten trouwen.' Daarop zei hij: 'Ik zal erover nadenken.' Ik wachtte een paar dagen en toen zei hij tegen mij: 'Ik ben van mening dat ik op dit moment niet zal trouwen.' Toen ontmoette ik Abu Bakr en zei: 'Als u dat wenst, zal ik u, Hafsa bint 'Umar, laten trouwen.' Hij bleef stil en gaf me geen antwoord, en ik werd woedender op hem dan ik was op 'Uthman. Na enkele dagen vroeg de Boodschapper van Allah haar hand en ik gaf haar aan hem. Later ontmoette Abu Bakr mij en zei: 'Misschien was je boos op mij toen je me Hafsa aanbood om mee te trouwen en ik geen antwoord gaf?' Ik zei: 'Ja.' Abu Bakr zei: 'Er hield niets tegen dat ik uw aanbod accepteerde, behalve dat ik leerde dat de Boodschapper van Allah de kwestie van Hafsa had aangesneden en ik de geheimen van de Boodschapper van Allah niet wilde onthullen, maar als hij (d.w.z. de Profeet) haar had opgegeven, zou ik haar zeker hebben geaccepteerd."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 343:
Overgeleverd door Abu Masud Al-Badri:
De Profeet zei: "Het uitgeven van een man aan zijn gezin is een daad van *Ibadah*."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 344:
Overgeleverd door Az-Zuhri:
Ik hoorde 'Urwa bin Az-Zubair praten met 'Umar bin 'Abdul 'Aziz tijdens diens Gouverneurschap (in Medina), hij zei: "Al-Mughira bin Shu'ba vertraagde het *'Asr* gebed toen hij de heerser van Al-Kufa was. Daarop kwam Abu Mas'ud, 'Uqba bin 'Amr Al-Ansari, de grootvader van Zaid bin Hasan, die een van de Badr-strijders was, binnen en zei (tot Al-Mughira): 'U weet dat Djibriel (Gabriël) afdaalde en het gebed aanbood en de Boodschapper van Allah vijf vastgestelde gebeden bad, en Djibriel zei (tot de Profeet): 'Ik ben bevolen om dit te doen (d.w.z.
deze vijf gebeden aan te bieden tijdens deze vastgestelde uren van de dag).'”Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 345:
Overgeleverd door Abu Masud Al-Badri:
De Boodschapper van Allah zei: "Het is voldoende voor een persoon om de laatste twee verzen van Soerat-al-Baqara 's nachts te reciteren."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 346:
Overgeleverd door Mahmud bin Ar-Rabi:
Dat 'Itban bin Malik, die een van de metgezellen van de Profeet was en een van de strijders van Badr, naar de Boodschapper van Allah kwam.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 347:
Overgeleverd door Ibn Shihab:
Ik vroeg Al-Husain bin Muhammad, die een van de zonen van Salim was en een van de edelen onder hen, over de overlevering van Mahmud bin Ar-Rabi 'van 'Itban bin Malik, en hij bevestigde het.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 348:
Overgeleverd door 'Abdullah bin 'Amr bin Rabi'a:
die een van de leiders van Bani 'Adi was en wiens vader deelnam aan de slag bij Badr in het gezelschap van de Profeet. 'Umar benoemde Qudama bin Maz'un als heerser van Bahrain, Qudama was een van de strijders van de slag bij Badr en was de moederschacht van Abdullah bin 'Umar en Hafsa.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 349:
Overgeleverd door Az-Zuhri:
Salim bin 'Abdullah vertelde me dat Rafi' bin Khadij 'Abdullah bin 'Umar vertelde dat zijn twee vadersneven die hadden gevochten in de slag bij Badr hem vertelden dat de Boodschapper van Allah het verhuren van velden verbood. Ik zei tegen Salim: "Huurt u uw land?" Hij zei: "Ja, want Rafi' vergist zich."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 350:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Shaddad bin Al-Had Al-Laithi:
Ik zag Rifa'a bin Rafi Al-Ansari, die een Badr-strijder was.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 351:
Overgeleverd door Al-Miswar bin Makhrama:
Dat 'Amr bin Auf, die een bondgenoot was van Bani 'Amir bin Luai en een van hen die bij Badr vocht in het gezelschap van de Profeet, zei: "De Boodschapper van Allah stuurde Abu 'Ubaida bin Al-Jarrah naar Bahrein om de *Jizya*-belasting te innen van de mensen daar, want de Boodschapper van Allah had een vredesverdrag gesloten met de mensen van Bahrein en had Al-'Ala' bin Al-Hadrami als hun heerser aangesteld. Dus kwam Abu 'Ubaida met het geld uit Bahrein. Toen de *Ansari* hoorden van de aankomst van Abu 'Ubaida (de volgende dag), presteerden ze de ochtendgebed met de Profeet en toen het ochtendgebed was afgelopen, presenteerden ze zich voor hem. Toen de *Ansari* de Profeet zagen, glimlachte hij en zei: "Ik denk dat jullie gehoord hebben dat Abu 'Ubaida iets heeft gebracht?" Ze antwoordden: "Inderdaad, O Boodschapper van Allah!" Hij zei: "Wees blij en hoop op wat jullie zal plezieren. Bij Allah, ik ben niet bang dat jullie arm zullen worden, maar ik vrees dat wereldse rijkdom jullie zal worden geschonken, zoals het degenen die vóór jullie leefden, werd geschonken. Dus zullen jullie concurreren om het, zoals zij concurreerden om het, en het zal jullie vernietigen zoals het hen vernietigde."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 352:
Overgeleverd door Nafi: Ibn 'Umar doodde alle soorten slangen totdat Abu Lubaba Al-Badri hem vertelde dat de Profeet het doden van onschadelijke slangen die in huizen leefden en *Jinan* genoemd werden, had verboden. Dus Ibn 'Umar stopte met het doden ervan.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 353:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Sommige mannen van de *Ansari* verzochten de Boodschapper van Allah om hen toe te staan hem te zien, ze zeiden: "Sta ons toe om de losgeld van de zoon van onze zuster, 'Abbas, te vergeven." De Profeet zei: "Bij Allah, jullie zullen er niet eens een enkele *Dirham* van achterlaten!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 354:
Overgeleverd door 'Ubaidullah bin 'Adi bin Al-Khiyar:
Dat Al-Miqdad bin 'Amr Al-Kindi, die een bondgenoot was van Bani Zuhra en een van hen die de slag bij Badr vocht samen met de Boodschapper van Allah, hem vertelde dat hij tegen de Boodschapper van Allah zei: "Stel dat ik iemand van de ongelovigen ontmoet en we vechten, en hij mijn hand met zijn zwaard raakt en eraf snijdt en dan toevlucht zoekt in een boom en zegt: 'Ik heb me overgegeven aan Allah (d.w.z. ik ben een moslim),' zou ik hem dan, O Boodschapper van Allah, kunnen doden nadat hij dat heeft gezegd?" De Boodschapper van Allah zei: "Je zou hem niet moeten doden." Al-Miqdad zei: "O Boodschapper van Allah! Maar hij heeft een van mijn twee handen afgesneden, en toen heeft hij die woorden uitgesproken?" De Boodschapper van Allah antwoordde: "Je zou hem niet moeten doden, want als je hem doodt, zou hij in jouw positie zijn waarin je je bevond voordat je hem doodde, en jij zou in zijn positie zijn waarin hij zich bevond voordat hij die woorden uitsprak."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 355:
Overgeleverd door Anas:
De Boodschapper van Allah zei op de dag van Badr: "Wie zal gaan kijken wat er met Abu Jahl is gebeurd?" Ibn Mas'ud ging en zag hem getroffen door de twee zonen van 'Afra en was op het punt van de dood. Ibn Mas'ud zei: "Ben jij Abu Jahl?" Abu Jahl antwoordde: "Kan er een man superieur zijn aan degene die jullie hebben gedood (of zoals Sulaiman zei, of zijn eigen volk hem heeft gedood)?" Abu Jahl voegde toe: "Ik zou liever door iemand anders dan een simpele boer gedood zijn."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 356:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
'Umar zei: "Toen de Profeet stierf, zei ik tegen Abu Bakr: 'Laten we naar onze *Ansari*-broeders gaan.' We ontmoetten twee vrome mannen van hen, die hadden gevochten in de slag bij Badr." Toen ik dit aan Urwa bin Az -Zubair vertelde, zei hij: "Die twee vrome mannen waren 'Uwaim bin Sa'ida en Manbin Adi."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 357:
Overgeleverd door Qais:
De *Badr*-strijders kregen vijf duizend (*Dirham*) per jaar. 'Umar zei: "Ik zal ze zeker meer geven dan wat ik aan anderen zal geven."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 358:
Overgeleverd door Jubair bin Mut'im:
Ik hoorde de Profeet Surat-at-Tur reciteren in de Maghrib-gebed, en dat was op een tijdstip dat geloof voor het eerst geplant werd in mijn hart. De Profeet, terwijl hij sprak over de oorloggevangenen van Badr, zei: "Als Al-Mutim bin Adi nog in leven was en zou pleiten voor deze smerige mensen, dan zou ik hen zeker vergeven om zijnentwil." Overgeleverd door Said bin Al-Musaiyab: Toen de eerste burgerlijke strijd (in de Islam) plaatsvond als gevolg van de moord op 'Uthman, bleef er niet één van de strijders van Badr in leven. Toen de tweede burgerlijke strijd, namelijk de slag bij Al-Harra, plaatsvond, bleef er niet één van de metgezellen van het Verdrag van Hudaibiya in leven. Toen vond de derde burgerlijke strijd plaats en die stierf niet uit totdat hij alle kracht van het volk had uitgeput.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 359:
Overgeleverd door Yunus bin Yazid:
Ik hoorde Az-Zuhri zeggen: "Ik hoorde 'Urwa bin Az-Zubair, Said bin Al-Musaiyab, 'Alqama bin Waqqas en 'Ubaidullah bin 'Abdullah, elk een deel van de vertelling betreffende 'Aisha, de vrouw van de Profeet, vertellen. 'Aisha zei: Toen ik en Um Mistah terugkeerden, struikelde Um Mistah over het einde van haar gewaad, en zei daarop: 'Moge Mistah vernietigd worden.' Ik zei: 'Je hebt iets slechts gezegd, je vervloekt een man die deelnam aan de slag bij Badr!'" Az-Zuhri vertelde toen de vertelling van de Leugen (die tegen 'Aisha verzonnen werd).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 360:
Overgeleverd door Ibn Shihab:
Dit waren de veldslagen van Allah's Boodschapper (die hij vocht), en terwijl hij (de slag bij Badr) noemde, zei hij: "Terwijl de lichamen van de afgodenaanbidders in de put werden gegooid, zei Allah’s Boodschapper (tot hen): 'Hebben jullie gevonden wat jullie Heer jullie beloofde waarheid?' 'Abdullah zei: "Sommigen van de metgezellen van de Profeet zeiden: 'O Allah’s Boodschapper! Je spreekt tegen dode mensen.' Allah’s Boodschapper antwoordde: 'Jullie horen niet wat ik zeg, beter dan zij.' Het totale aantal moslimstrijders uit de Quraish die in de slag bij Badr vochten en hun deel van de buit kregen, was 81 mannen." Az-Zubair zei: "Toen hun aandelen werden verdeeld, was hun aantal 101 mannen."
Maar Allah weet het beter.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 361:
Overgeleverd door Az-Zubair:
Op de dag van Badr ontvingen (Quraishi) Emigranten 100 aandelen van de oorlogsbuit.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 362:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Bani An-Nadir en Bani Quraiza vochten (tegen de Profeet, hun vredesverdrag schendend), dus verborg de Profeet Bani An-Nadir en stond Bani Quraiza toe om op hun plaatsen (in Medina) te blijven, zonder iets van hen te nemen totdat ze opnieuw tegen de Profeet vochten. Hij doodde toen hun mannen en verdeelde hun vrouwen, kinderen en bezittingen onder de moslims, maar sommigen van hen kwamen naar de Profeet en hij verleende hen veiligheid, en ze bekeerden zich tot de Islam. Hij verborg alle joden uit Medina. Zij waren de joden van Bani Qainuqa', de stam van 'Abdullah bin Salam en de joden van Bani Haritha en alle andere joden van Medina.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 363:
Overgeleverd door Said bin Jubair:
Ik vertelde Ibn 'Abbas Surat -Hashr. Hij zei: "Noem het Surat-an-Nadir."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 364:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Sommige mensen wijdde een deel van de dadelpalmen aan de Profeet als geschenk totdat hij Banu Quraiza en Bani An-Nadir veroverde, waarna hij hun dadelpalmen teruggaf.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 365:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Allah’s Boodschapper liet de dadelpalmen van Bani Al-Nadir branden en kappen op een plaats genaamd Al-Buwaira. Allah onthulde toen: Wat jullie (o gelovigen dan ook) omhakken van de palmbomen, of daarvan laten staan op hun wortels, was door de toestemming van Allah omdat Hij de verdorvenen mocht vernederen." (59.5)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 366:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De Profeet liet de dadelpalmen van Bani An-Nadir branden. Hassan bin Thabit sprak de volgende poëtische verzen over dit gebeurtenis:-- "De verschrikkelijke verbranding van Al-Buwaira Is onverschillig ontvangen Door de edelen van Bani Luai (De meesters en edelen van Quraish)." Abu Sufyan bin Al-Harith (d.w.z. de neef van de Profeet die nog steeds een ongelovige was toen) antwoordde Hassan, met poëtische verzen:-- "Moge Allah die verbranding zegenen En alle delen ervan (d.w.z. Medina's) Op brandende vuur zetten. Jullie zullen zien wie er van ver verwijderd is (d.w.z. Al -Buwaira) En welke van onze landen door het zal worden beschadigd (d.w.z. de verbranding van Al-Buwaira)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 367:
Overgeleverd door Malik bin Aus Al-Hadathan an-Nasri:
Dat 'Umar bin Al-Khattab hem ooit riep en hij op dat moment bij hem zat, zijn poortwachter, Yarfa kwam en zei: "Zal u 'Uthman, 'Abdur-Rahman bin Auf, AzZubair en Sad (bin Abi Waqqas) binnenlaten, die wachten op uw toestemming?" 'Umar zei: "Ja, laat ze binnenkomen." Na een tijdje kwam Yarfa opnieuw en zei: "Zal u 'Ali en 'Abbas binnenlaten, die uw toestemming vragen?" 'Umar zei: "Ja." Toen de twee binnenkwamen, zei 'Abbas: "O, leider van de gelovigen! Oordeelt tussen mij en deze (d.w.z. 'Ali)." Beiden hadden een geschil over de eigendom van Bani An-Nadir, die Allah aan Zijn Boodschapper had gegeven als *Fai* (d.w.z. buit verkregen zonder gevecht). 'Ali en 'Abbas begonnen elkaar te verwijten. De (aanwezige) mensen (d.w.z. 'Uthman en zijn metgezellen) zeiden: "O, leider van de gelovigen! Geef uw oordeel in hun zaak en verlicht beiden van elkaar." 'Umar zei: "Wacht alstublieft, bij Allah, bij Wiens Toestemming zowel de hemel als de aarde standvastig blijven! Weten jullie dat de Boodschapper van Allah zei: 'Wij (Profeten) erven onze bezittingen niet, en wat we achterlaten, wordt besteed aan *Ibadah*,' en hij zei dat over zichzelf?" (De anderen) zeiden: "Hij zei dat inderdaad." 'Umar keerde zich toen tot 'Ali en 'Abbas en zei: "Ik smeek jullie beiden, bij Allah! Weten jullie dat de Boodschapper van Allah dit zei?" Zij antwoordden bevestigend. Hij zei: "Nu spreek ik jullie aan over deze zaak. Allah, de Verhevene, schonk Zijn Boodschapper iets van deze *Fai* (d.w.z. buit gewonnen zonder gevecht) dat Hij aan niemand anders gaf. Allah zei:-- "En wat Allah aan Zijn Boodschapper gaf ("Fai" - Buit) van hen--Voorwaar, waarvoor u geen expeditie hebt ondernomen met cavalerie of kameel."
Maar Allah geeft macht aan Zijn apostelen over wie Hij wil, en Allah is in staat alles te doen." (59.6) Zo werd deze eigendom vooral aan de Boodschapper van Allah geschonken. Maar bij Allah, de Profeet nam het niet allemaal alleen voor zichzelf, noch ontzegde hij het u, maar hij gaf het aan u allen en verdeelde het onder u totdat er slechts dit van overbleef. En uit dit gaf de Boodschapper van Allah de jaarlijkse onderhoudskosten voor zijn familie, en wat er overbleef, gaf hij uit waar van Allah's eigendom wordt uitgegeven (d.w.z. in de liefdadigheid), de Boodschapper van Allah bleef zo handelen gedurende al zijn leven, Toen stierf hij, en Abu Bakr zei: 'Ik ben de opvolger van de Boodschapper van Allah.' Hij (d.w.z. Abu Bakr) nam de leiding over deze eigendom en beschikte erover op dezelfde manier als de Boodschapper van Allah dat deed, en u allen (op dat moment) wisten er allemaal van." Toen keerde 'Umar zich tot 'Ali en 'Abbas en zei: "Jullie beiden herinneren zich dat Abu Bakr het op de manier beschikte zoals jullie het hebben beschreven, en Allah weet dat hij in die zaak oprecht, vroom, rechtgeleid en de volger van het juiste was. Toen deed Allah Abu Bakr sterven, en ik zei: 'Ik ben de opvolger van de Boodschapper van Allah en Abu Bakr.' Ik behield deze eigendom in mijn bezit voor de eerste twee jaar van mijn heerschappij (d.w.z. kalifaat, en ik beschikte erover op dezelfde manier als de Boodschapper van Allah en Abu Bakr dat deden; en Allah weet dat ik oprecht, vroom, rechtgeleid en de volger van het juiste ben geweest (in deze zaak). Later kwamen jullie beiden (d.w.z. 'Ali en Abbas) naar mij toe, en jullie beide hadden dezelfde claim, O 'Abbas! Jij kwam ook naar mij toe. Dus ik vertelde jullie beiden dat de Boodschapper van Allah zei: 'Onze eigendom is niet erfelijk, maar wat we achterlaten, moet als liefdadigheid worden gegeven.' Toen ik dacht dat ik deze eigendom beter aan jullie beiden kon overdragen, op de voorwaarde dat jullie voor Allah zweren dat jullie het op dezelfde manier zouden beschikken als de Boodschapper van Allah en Abu Bakr dat deden, en zoals ik dat heb gedaan sinds het begin van mijn kalifaat, of anders niet tegen mij zouden spreken (over het). Dus jullie beiden zeiden tegen mij: 'Geef het ons op deze voorwaarde.' En op deze voorwaarde gaf ik het jullie. Willen jullie nu een ander oordeel dan dat (oordeel) geven? Bij Allah, met Wie toestemming zowel de hemel als de aarde standvastig blijven, zal ik nooit een ander oordeel geven dan dat (oordeel) totdat de Laatste Uur is gevestigd. Maar als jullie er niet in slaagt het (d.w.z. die eigendom) te beheren, dan geef het dan terug aan mij, en ik zal het voor jullie beheren." De sub-verteller zei: "Ik vertelde 'Urwa bin Az-Zubair deze hadith en hij zei: 'Malik bin Aus heeft de waarheid gesproken.' Ik hoorde 'Aisha, de vrouw van de Profeet zeggen: 'De vrouwen van de Profeet stuurden 'Uthman naar Abu Bakr, waarbij ze hun 1/8 van de Fai eisten, die Allah aan zijn Boodschapper had geschonken. Maar ik verzet me daartegen en zei tegen hen: Zullen jullie niet vrezen voor Allah? Weten jullie niet dat de Profeet zei: Onze eigendom is niet erfelijk, maar wat we achterlaten, moet als liefdadigheid worden gegeven? De Profeet noemde dat met betrekking tot zichzelf. Hij voegde toe: 'De familie van Mohammed kan hun onderhoud uit deze eigendom nemen.' Dus de vrouwen van de Profeet stopten met het eisen ervan toen ik hen daarover vertelde.' Deze eigendom (van Sadaqa) was in de handen van Ali, die het onthield van 'Abbas en hem overweldigde.
Toen kwam het in de handen van Hasan bin 'Ali, toen in de handen van Husain bin 'Ali, en toen in de handen van Ali bin Husain en Hasan bin Hasan, en elk van de laatsten gebruikte het om beurten, toen kwam het in de handen van Zaid bin Hasan, en het was werkelijk de Sadaqa van de Boodschapper van Allah.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 368:
Overgeleverd door 'Aisha:
Fatima en Al'Abbas kwamen naar Abu Bakr, en claimden hun erfgenaam te zijn van het land van de Profeet, Fadak, en zijn aandeel uit Khaibar. Abu Bakr zei: "Ik hoorde de Profeet zeggen: 'Onze bezittingen zijn niet erfelijk, en wat we achterlaten is voor zakaat. Maar de familie van Mohammed kan hun onderhoud uit deze bezittingen halen.' Bij Allah, ik zou graag goed doen aan de verwanten van de Boodschapper van Allah, meer dan aan mijn eigen verwanten."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 369:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
De Boodschapper van Allah zei: "Wie is bereid om Ka'b bin Al-Ashraf te doden, die Allah en Zijn Boodschapper heeft gekwetst?" Toen stond Mohammed bin Maslama op en zei: "O Boodschapper van Allah! Zou u willen dat ik hem dood?" De Profeet zei: "Ja." Mohammed bin Maslama zei: "Laat me dan toestaan om iets vals te zeggen (d.w.z. Kab te misleiden)." De Profeet zei: "Je mag het zeggen." Toen ging Mohammed bin Maslama naar Kab en zei: "Die man (d.w.z. Mohammed) eist Sadaqa (d.w.z. zakaat) van ons, en hij heeft ons lastiggevallen, en ik ben gekomen om iets van u te lenen." Daarop zei Kab: "Bij Allah, je zult je van hem afmoeien!" Mohammed bin Maslama zei: "Nu we hem hebben gevolgd, willen we hem niet verlaten totdat we zien hoe zijn einde zal zijn. Nu willen we dat u ons een of twee kameelvrachten voedsel leent." (Er is een verschil tussen de overleveraars over een of twee kameelvrachten.) Kab zei: "Ja (ik zal je lenen), maar je moet iets aan mij onderhouden." Mohammed bin Maslama en zijn metgezel zeiden: "Wat wilt u?" Kab antwoordde: "Houd uw vrouwen aan mij onder." Ze zeiden: "Hoe kunnen we onze vrouwen aan u onderhouden en u bent de knapste van de Arabieren?" Kab zei: "Houd dan uw zonen aan mij onder." Ze zeiden: "Hoe kunnen we onze zonen aan u onderhouden? Later zouden ze misbruikt worden door de opmerkingen van het volk dat zo-en-zo onderhouden is voor een kameelvracht voedsel. Dat zou ons grote schande veroorzaken, maar we zullen onze armen aan u onderhouden." Mohammed bin Maslama en zijn metgezel beloofden Kab dat Mohammed naar hem terug zou keren. Hij kwam 's nachts bij Kab, samen met Kabs pleegbroer, Abu Na'ila. Kab nodigde hen uit om naar zijn fort te komen, en toen ging hij naar beneden naar hen toe. Zijn vrouw vroeg hem: "Waar gaat u op dit tijdstip heen?" Kab antwoordde: "Slechts Mohammed bin Maslama en mijn (pleeg)broer Abu Na'ila zijn gekomen." Zijn vrouw zei: "Ik hoor een stem alsof bloed van hem druppelt." Kab zei: "Het zijn niet anders dan mijn broer Mohammed bin Maslama en mijn pleegbroer Abu Naila. Een genereuze man moet een oproep 's nachts beantwoorden, zelfs als hij wordt uitgenodigd om te worden gedood." Mohammed bin Maslama ging met twee mannen. (Sommige overleveraars noemen de mannen als 'Abu bin Jabr. Al Harith bin Aus en Abbad bin Bishr). Dus Mohammed bin Maslama ging samen met twee mannen naar binnen, en zei tegen hen: "Wanneer Ka'b komt, zal ik zijn haar aanraken en ruiken, en wanneer je ziet dat ik zijn hoofd heb te pakken, strip hem. Ik laat je zijn hoofd ruiken." Ka'b bin Al-Ashraf kwam naar hen toe, gehuld in zijn kleren, en verspreidde parfum. Mohammed bin Maslama zei: "Ik heb nog nooit een betere geur geroken dan deze." Kab antwoordde: "Ik heb de beste Arabische vrouwen die weten hoe ze hoogwaardige parfum gebruiken." Mohammed bin Maslama vroeg Ka'b: "Zou u me toestaan uw hoofd te ruiken?" Kab zei: "Ja." Mohammed rook eraan en liet ook zijn metgezellen eraan ruiken. Toen vroeg hij Kab opnieuw: "Zou u me (laten ruiken)?" Kab zei: "Ja." Toen Mohammed hem stevig te pakken had, zei hij (tegen zijn metgezellen): "Val hem aan!" Dus ze doodden hem en gingen naar de Profeet en informeerden hem. (Abu Rafi) werd na Ka'b bin Al-Ashraf gedood."
"Ik heb de beste 'Arabische vrouwen die weten hoe ze hoogwaardige parfum gebruiken." Mohammed bin Maslama vroeg Ka'b: "Zou u me toestaan uw hoofd te ruiken?" Kab zei: "Ja." Mohammed rook eraan en liet ook zijn metgezellen eraan ruiken. Toen vroeg hij Kab opnieuw: "Zou u me (laten ruiken)?" Kab zei: "Ja." Toen Mohammed hem stevig te pakken had, zei hij (tegen zijn metgezellen): "Val hem aan!" Dus ze doodden hem en gingen naar de Profeet en informeerden hem. (Abu Rafi) was gedood na Ka'b bin Al-Ashraf."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 370:
Overgeleverd door Al-Bara bin Azib:
De Boodschapper van Allah stuurde een groep personen naar Abu Rafi. Abdullah bin Atik ging 's nachts zijn huis binnen, terwijl hij sliep, en doodde hem.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 371:
Overgeleverd door Al-Bara bin Azib:
De Boodschapper van Allah stuurde enkele mannen van de Ansar om ((Abu Rafi, de Jood) te doden, en benoemde 'Abdullah bin Atik als hun leider. Abu Rafi deed de Boodschapper van Allah kwaad en hiel zijn vijanden tegen hem. Hij woonde in zijn kasteel in het land van Hidjaz. Toen die mannen (het kasteel) naderden nadat de zon was ondergegaan en de mensen hun vee naar huis hadden gebracht. Abdullah (bin Atik) zei tegen zijn metgezellen: "Neem plaats. Ik ga en zal proberen de poortwachter te misleiden, zodat ik (het kasteel) binnen kan gaan." Dus 'Abdullah ging naar het kasteel en toen hij de poort naderde, bedekte hij zich met zijn kleding, alsof hij zijn behoefte moest doen. De mensen waren naar binnen gegaan, en de poortwachter (beschouwde 'Abdullah als een van de bedienden van het kasteel) zei tegen hem: "O dienaar van Allah! Ga binnen als je wilt, want ik wil de poort sluiten." 'Abdullah voegde eraan toe: "Dus ging ik (het kasteel) binnen en verstopte me. Toen de mensen naar binnen waren, sloot de poortwachter de poort en hing de sleutels aan een vastzittende houten pen. Ik stond op en nam de sleutels en opende de poort. Sommige mensen bleven laat in de nacht bij Abu Rafi voor een gezellig nachtelijk gesprek in een kamer van hem. Toen zijn nachtelijke entertainment-metgezellen vertrokken waren, beklom ik hem, en telkens als ik een deur opende, sloot ik hem van binnen. Ik zei tegen mezelf: 'Als deze mensen mijn aanwezigheid ontdekken, zullen ze me niet kunnen vangen totdat ik hem heb gedood.' Dus bereikte ik hem en vond hem slapen in een donker huis te midden van zijn familie, ik kon zijn locatie in het huis niet herkennen. Dus riep ik: 'O Abu Rafi!' Abu Rafi zei: 'Wie is het?' Ik ging naar de bron van het geluid en sloeg hem met het zwaard, en vanwege mijn verwarring kon ik hem niet doden. Hij schreeuwde luid, en ik kwam uit het huis en wachtte even en ging toen weer naar hem toe en zei: 'Wat is dit geluid, O Abu Rafi?' Hij zei: 'Vervloekt zij de moeder van je! Een man in mijn huis heeft me met een zwaard geslagen!' Ik sloeg hem opnieuw zwaar, maar ik doodde hem niet. Toen duwde ik de punt van het zwaard in zijn buik (en drukte het erdoorheen) totdat het zijn rug raakte, en ik realiseerde me dat ik hem had gedood. Toen opende ik de deuren één voor één totdat ik de trap bereikte, en denkend dat ik de begane grond had bereikt, stapte ik naar buiten en viel en brak mijn been op een maanverlichte nacht. Ik bond mijn been met een turban en ging verder totdat ik bij de poort zat en zei: 'Ik zal vanavond niet naar buiten gaan totdat ik weet dat ik hem heb gedood.' Dus, toen (vroeg in de ochtend) de haan kraaide, stond de aankondiger van het casualty op de muur en zei: 'Ik kondig de dood aan van Abu Rafi, de handelaar van Hidjaz.' Toen ging ik naar mijn metgezellen en zei: 'Laten we onszelf redden, want Allah heeft Abu Rafi gedood,' Dus ging ik (samen met mijn metgezellen) naar de Profeet en beschreef hem de hele geschiedenis. Hij zei: 'Strek je (gebroken) been uit.' Ik strekte het uit en hij wreef het en het werd goed, alsof ik nooit een kwaal had gehad."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 372:
Overgeleverd door Al-Bara:
De Boodschapper van Allah stuurde 'Abdullah bin 'Atik en 'Abdullah bin 'Utba met een groep mannen om Abu Rafi (te doden). Ze gingen verder tot ze de buurt van zijn kasteel naderden, waarop 'Abdullah bin 'Atik tegen hen zei: "Wacht (hier), en in de tussentijd zal ik gaan kijken." 'Abdullah zei later: "Ik heb een truc uitgehaald om de kasteel binnen te komen. Toevallig verloren ze een ezel en kwamen ze een brandende fakkel meenemen om te zoeken. Ik was bang dat ze me zouden herkennen, dus bedekte ik mijn hoofd en benen en deed alsof ik mijn behoefte deed. De poortwachter riep: 'Wie naar binnen wil, moet komen voordat ik de poort sluit.' Dus ging ik naar binnen en verstopte me in een stal van een ezel, dicht bij de poort van het kasteel. Ze namen hun avondeten met Abu Rafi en hadden een gesprek tot laat in de nacht. Toen keerden ze terug naar hun huizen. Toen de stemmen verdwenen en ik geen beweging meer opmerkte, kwam ik naar buiten. Ik had gezien waar de poortwachter de sleutel van het kasteel in een gat in de muur had bewaard. Ik nam hem en opende de poort van het kasteel, en zei tegen mezelf: 'Als deze mensen me zouden opmerken, zal ik gemakkelijk kunnen vluchten.' Toen vergrendelde ik alle deuren van hun huizen van buitenaf terwijl ze er binnen waren, en beklom ik een trap naar Abu Rafi. Ik zag het huis in complete duisternis, met het licht uit, en ik wist niet waar de man was.
Dus riep ik: 'O Abu Rafi!' Hij antwoordde: 'Wie is daar?' Ik ging naar de stem toe en sloeg hem. Hij riep luid, maar mijn slag was tevergeefs.
Toen kwam ik naar hem toe, alsof ik hem wilde helpen, en zei met een andere toon van mijn stem: "Wat is er met je aan de hand, O Abu Rafi?" Hij zei: 'Ben je niet verbaasd? Wee uw moeder! Een man is hier gekomen en heeft me met een zwaard geslagen!' Dus richtte ik me opnieuw op hem en sloeg hem, maar de slag bleek opnieuw tevergeefs, en toen riep Abu Rafi luid en werd zijn vrouw wakker. Ik kwam opnieuw en veranderde mijn stem alsof ik een helper was, en vond Abu Rafi recht op zijn rug liggen, dus stootte ik het zwaard in zijn buik en boog het erover tot ik het geluid van een gebroken bot hoorde. Toen kwam ik naar buiten, vol verbazing, en ging naar de trap om af te dalen, maar ik viel ervan af en ontwrichtte mijn been. Ik verbond het en ging mank naar mijn metgezellen toe. Ik zei (tegen hen): 'Ga en vertel de Boodschapper van Allah dit goede nieuws, maar ik zal (hier) niet vertrekken tot ik het nieuws van zijn (i.e. Abu Rafi's) dood hoor.' Toen de dageraad aanbrak, kwam een aankondiger van de dood over de muur en kondigde aan: 'Ik breng u het nieuws van Abu Rafi's dood.' Ik stond op en ging verder zonder pijn te voelen, tot ik mijn metgezellen inhaalde voordat ze de Profeet bereikten, aan wie ik het goede nieuws overbracht."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 373:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Op de dag van Uhud zei de Profeet: "Dit is Djibriel (Gabriël) die het hoofd van zijn paard vasthoudt en uitgerust is met oorlogsmateriaal."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 374:
Overgeleverd door Uqba bin Amir:
De Boodschapper van Allah verrichtte de begrafenisgebeden voor de martelaren van Uhud acht jaar na (hun dood), als een afscheid van de levenden en de doden, en beklom toen de kansel en zei: "Ik ben uw voorganger voor u, en ik ben een getuige op u, en uw beloofde ontmoetingsplaats zult Al-Haud (d.w.z. de Tank) zijn (op de Dag der Opstanding), en ik kijk er nu vanuit mijn plaats naar. Ik ben niet bang dat u anderen naast Allah zult aanbidden, maar ik ben bang dat het aardse leven u zal verleiden en u ertoe zal aanzetten om met elkaar te concurreren om het." Dat was de laatste blik die ik op de Boodschapper van Allah wierp.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 375:
Overgeleverd door Al-Bara:
We faced the pagans op die dag (van de slag bij Uhud) en de Profeet plaatste een groep boogschutters (op een speciale plaats) en benoemde 'Abdullah (bin Jubair) tot hun commandant en zei: "Verlaat deze plaats niet; en als jullie ons de vijand overwinnen zien, verlaat deze plaats dan niet, en als jullie ons zien overwonnen worden, help ons dan niet." Dus toen we de vijand tegemoet gingen, vluchtten ze weg totdat ik hun vrouwen naar de berg zag rennen, hun rokken optillen van hun benen, hun beenbandjes onthullend. De moslims begonnen te zeggen: "De buit, de buit!" 'Abdullah bin Jubair zei: "De Profeet had een sterke belofte van mij gekregen om deze plaats niet te verlaten." Maar zijn metgezellen weigerden (om te blijven). Dus toen ze weigerden (om te blijven), verwarde (Allah) hen zodat ze niet konden weten waar ze heen moesten, en ze leden zeventig slachtoffers. Abu Sufyan beklom een hoge plaats en zei: "Is Mohammed aanwezig onder het volk?" De Profeet zei: "Antwoord hem niet." Abu Sufyan zei: "Is de zoon van Abu Quhafa aanwezig onder het volk?" De Profeet zei: "Antwoord hem niet." Abd Sufyan zei: "Is de zoon van Al-Khattab onder het volk?" Hij voegde toen toe: "Al deze mensen zijn gedood, want als ze nog in leven waren, zouden ze geantwoord hebben." Daarop kon 'Umar niet nalaten te zeggen: "Jij liegt, O vijand van Allah! Allah heeft wat je ongelukkig zal maken, behouden." Abu Safyan zei: "Superieur mag Hubal zijn!" Daarop zei de Profeet (tot zijn metgezellen): "Antwoord hem." Ze vroegen: "Wat mogen we zeggen?" Hij zei: "Zeg: Allah is Verheven en Majestieuzer!" Abu Sufyan zei: "Wij hebben (het afgodsbeeld) Al-'Uzza, terwijl jullie geen 'Uzza hebben!" De Profeet zei (tot zijn metgezellen): "Antwoord hem." Ze zeiden: "Wat mogen we zeggen?" De Profeet zei: "Zeg: Allah is onze Helper en jullie hebben geen helper." Abu Sufyan zei: "(Deze) dag compenseert ons verlies bij Badr en (in) de strijd (is) de overwinning altijd onbeslist en om de beurt gedeeld door de strijdende partijen. Jullie zullen enkele van jullie dode mannen verminkt zien, maar noch heb ik deze actie aangezet, noch ben ik er verdrietig over." Overgeleverd door Jabir:
Sommige mensen namen wijn in de ochtend van de dag van Uhud en werden vervolgens gedood als martelaren.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 376:
Overgeleverd door Sad bin Ibrahim:
Een maaltijd werd gebracht naar 'Abdur-Rahman bin 'Auf terwijl hij vastte. Hij zei: "Musab bin 'Umar is vermoord en hij was beter dan ik, maar hij werd gehuld in een Burda (d.w.z. een laken) zodat, als zijn hoofd bedekt was, zijn voeten naakt werden, en als zijn voeten bedekt waren, zijn hoofd naakt werd." 'Abdur-Rahman voegde toe: "Hamza is vermoord en hij was beter dan 1. Toen werd wereldse rijkdom aan ons geschonken en kregen we daarvan te veel. We zijn bang dat de beloning van onze daden ons in dit leven is gegeven." 'Abdur-Rahman begon toen zo te huilen dat hij het eten liet liggen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 377:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Op de dag van de slag bij Uhud kwam een man naar de Profeet en zei: "Kunt u mij vertellen waar ik zal zijn als ik vermoord word?" De Profeet antwoordde: "In Paradijs." De man gooide enkele dadels die hij in zijn hand droeg weg, en vocht tot hij vermoord werd.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 378:
Overgeleverd door Khabbab bin Al-Art:
We migreerden in het gezelschap van de Boodschapper van Allah, zoekend naar Allah's Welbehagen. Zo werd onze beloning zeker met Allah. Sommigen van ons zijn dood zonder iets van hun beloningen (hier) te genieten, en een van hen was Mus'ab bin 'Umar die op de dag van de slag bij Uhud vermoord werd en niets achterliet behalve een Namira (d.w.z. een laken waarin hij gehuld was). Als we zijn hoofd ermee bedekten, werden zijn voeten naakt, en als we zijn voeten ermee bedekten, werd zijn hoofd naakt. Dus zei de Profeet tot ons: "Bedek zijn hoofd ermee en leg wat Idhkhir (d.w.z. een soort gras) over zijn voeten of gooi Idhkhir over zijn voeten." Maar sommigen van ons hebben de vruchten van hun arbeid rijp zien worden, en ze verzamelen ze.
Overgeleverd door Anas: Zijn oom (Anas bin An-Nadr) was afwezig bij de slag bij Badr en hij zei: "Ik was afwezig bij de eerste slag van de Profeet (d.w.z. de slag bij Badr), en als Allah mij de kans zou geven om deel te nemen aan (een slag) met de Profeet, dan zal Allah zien hoe sterk ik zal vechten." Dus hij ontmoette de dag van de slag bij Uhud. De moslims vluchtten en hij zei: "O Allah! Ik beroep mij op U om mij te vergeven voor wat deze mensen (d.w.z. de moslims) hebben gedaan, en ik ben vrij van wat de afgodenaren hebben gedaan." Toen ging hij vooruit met zijn zwaard en ontmoette Sad bin Mu'adh (vluchtend), en vroeg hem: "Waar gaat u heen, O Sad? Ik ruik een geur van Paradijs voor Uhud." Toen ging hij verder en werd hij vermoord. Niemand was in staat hem te herkennen totdat zijn zus hem herkende aan een mol op zijn lichaam of aan de uiteinden van zijn vingers. Hij had meer dan 80 wonden veroorzaakt door steken, slaan of schieten met pijlen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 379:
Overgeleverd door Zaid bin Thabit:
Toen wij de Heilige Koran opschreven, miste ik één van de verzen van Soerat-al-Ahzab die ik gewend was om de Boodschapper van Allah te horen reciteren. Toen zochten wij ernaar en vonden het bij Khuzaima bin Thabit Al-Ansari. Het vers was:-- 'Onder de gelovigen zijn mannen die getrouw zijn aan hun verbond met Allah, Sommigen van hen hebben hun verplichtingen aan Allah vervuld (d.w.z. ze zijn gedood in de zaak van Allah), En sommigen van hen wachten nog (op hun beurt)' (33.23) Dus schreven wij dit op zijn plaats in de Koran.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 380:
Overgeleverd door Zaid bin Thabit:
Toen de Profeet vertrok voor (de slag bij) Uhud, keerden sommigen van hen die met hem waren meegegaan terug. De metgezellen van de Profeet waren verdeeld in twee groepen. De ene groep zei: "Wij zullen met hen vechten (d.w.z. de vijand)," en de andere groep zei: "Wij zullen niet met hen vechten." Toen kwam de Diviene Openbaring:Wat scheelt jullie dat jullie over de hypocrieten in twee partijen verdeeld zijn? Allah heeft hen teruggeworpen vanwege wat zij verdiend hebben. Willen jullie degene leiden die Allah heeft doen dwalen? En hij die Allah doet dwalen, daar kunnen jullie nooit een weg voor vinden.' (4.88) Daarop zei de Profeet: "Dat is Taiba (d.w.z. de stad Medina) die iemand vrijmaakt van zijn zonden, zoals het vuur de onzuiverheden van zilver verdrijft."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 381:
Overgeleverd door Jabir:
Dit vers: "Toen twee van uw groepen bijna besloten om af te wijken..." werd in onze situatie geopenbaard, d.w.z. Bani Salama en Bani Haritha en ik zou dat niet graag hebben gehad als het niet was geopenbaard, want Allah zei:-- Maar Allah was hun beschermer.....(3.122)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 382:
Overgeleverd door Jabir:
"Allah's Boodschapper zei tegen mij: 'Ben je getrouwd, O Jabir?'" Ik antwoordde: "Ja." Hij vroeg: "Een maagd of een getrouwde vrouw?" Ik antwoordde: "Geen maagd, maar een getrouwde vrouw." Hij zei: "Waarom heb je niet een jonge vrouw getrouwd die met je zou knuffelen?" Ik antwoordde: "O Allah's Boodschapper! Mijn vader werd vermoord op de dag van Uhud en liet negen (wees) dochters achter die mijn negen zusters zijn; dus ik wilde geen andere jonge vrouw van hun leeftijd, maar (ik zocht) een (oudere) vrouw die hun haar zou kammen en voor hen zou zorgen." De Profeet zei: "Je hebt het juiste gedaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 383:
Overgeleverd door Jabir bin Abdullah:
Dat zijn vader was gesneuveld op de dag van de slag bij Uhud en dat hij een schuld had nagelaten en zes (wees) dochters had achtergelaten. Jabir voegde toe: "Toen de tijd van het plukken van de daden kwam, ging ik naar de Boodschapper van Allah en zei: "U weet dat mijn vader was gesneuveld op de dag van Uhud, en hij had een zware schuld, en ik zou willen dat de schuldeisers u zouden zien." De Profeet zei: "Ga en stapel elk soort daden apart." Dat deed ik en riep hem (d.w.z. de Profeet) erbij. Toen de schuldeisers hem zagen, begonnen ze hun schulden van mij te eisen op een hardhandige manier (zoals ze dat nog nooit eerder hadden gedaan). Toen hij hun houding zag, ging hij drie keer rond de grootste stapel daden, en ging toen daar zitten en zei: 'O Jabir), roep je metgezellen (d.w.z. de schuldeisers).' Toen bleef hij meten (en geven) aan de schuldeisers (hun verschuldigde bedrag) totdat Allah alle schulden van mijn vader betaalde. Ik zou tevreden zijn geweest om niets van die daden voor mijn zusters te behouden nadat Allah de schulden van mijn vader had betaald. Maar Allah heeft alle stapels (daden) gered, zodat toen ik naar de stapel keek waar de Profeet had gezeten, het leek alsof er geen enkele dadel van was meegenomen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 384:
Overgeleverd door Sad bin Abi Waqqas:
Ik zag de Boodschapper van Allah op de dag van de slag bij Uhud vergezeld van twee mannen die voor hem vochten. Ze waren gekleed in wit en vochten zo dapper mogelijk. Ik had hen nog nooit eerder gezien, noch later.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 385:
Overgeleverd door Sad bin Abi Waqqas:
De Profeet haalde een boog (pijlen) voor mij uit op de dag van Uhud en zei: "Werp (pijlen); moge mijn vader en moeder voor u worden opgeofferd."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 386:
Overgeleverd door Sad:
De Boodschapper van Allah noemde zowel zijn vader als zijn moeder voor mij op de dag van de slag bij Uhud.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 387:
Overgeleverd door Ibn Al Musaiyab:
Sad bin Abi Waqqas zei: "De Profeet noemde zowel zijn vader als zijn moeder voor mij op de dag van de slag bij Uhud." Hij bedoelde toen de Profeet (tot Sad) zei terwijl de laatste vocht: "Moge mijn vader en moeder voor u worden opgeofferd!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 388:
Overgeleverd door 'Ali: Ik heb de Profeet nooit horen beide zijn vader en moeder noemen voor iemand anders dan Sad.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 389:
Overgeleverd door 'Ali: Ik heb de Profeet nooit zijn vader en moeder noemen voor iemand anders dan Sad bin Malik. Ik hoorde hem zeggen op de dag van Uhud: "O Sad, werp (pijlen)! Moge mijn vader en moeder voor u worden opgeofferd!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 390:
Overgeleverd door de vader van Mu'tamir:
'Uthman zei dat op de dag van de slag bij Uhud niemand bij de Profeet bleef behalve Talha en Sad.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 391:
Overgeleverd door As-Saib bin Yazid:
Ik ben in het gezelschap geweest van 'AbdurRahman bin 'Auf, Talha bin 'Ubaidullah, Al-Miqdad en Sad, en ik hoorde geen van hen iets van de Profeet vertellen, behalve het feit dat ik hoorde hoe Talha vertelde over de dag van Uhud (slag).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 392:
Overgeleverd door Qais:
Ik zag Talha's verlamde hand waarmee hij de Profeet had beschermd op de dag van Uhud.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 393:
Overgeleverd door Anas:
Toen het de dag van Uhud was, verlieten de mensen de Profeet terwijl Abu Talha voor de Profeet stond en hem afdekte met zijn leren schild. Abu Talha was een bekwame boogschutter die gewelddadig schoot. Hij brak twee of drie boogstokken op die dag. Als een man met een volle pijlenkoker langs liep, zei de Profeet (tot hem): "Stort (verspreid) de inhoud ervan voor Abu Talha." De Profeet keerde zijn hoofd om naar de vijand te kijken, waarop Abu Talha zei: "Moge mijn vader en moeder voor u worden opgeofferd! Keer uw hoofd niet om, want dan zou een pijl van de vijand u kunnen raken. (Moge) mijn nek (worden getroffen) in plaats van uw nek." Ik zag 'Aisha, de dochter van Abu Bakr, en Um Sulaim hun jurken oprollen zodat ik hun enkelbandjes zag terwijl ze waterzakken op hun rug droegen en ze leegmaakten in de monden van de (gewonde) mensen. Ze keerden terug om ze opnieuw te vullen en maakten ze opnieuw leeg in de monden van de (gewonde) mensen. Het zwaard viel twee of drie keer van Abu Talha's hand (op die dag).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 394:
Overgeleverd door 'Aisha:
Toen het de dag van Uhud was, werden de afgodenveraanbidders verslagen. Toen riep Satan, Allah's Vervloeking zij op hem, luid: "O aanbidders van Allah, pas op voor wat er achter is!" Waarop de voorste linies van de (moslim) troepen hun rug keerden en vochten met de achterste linies. Hudhaifa keek om zich heen en toen hij zijn vader Al-Yaman zag, riep hij: "O aanbidders van Allah, mijn vader, mijn vader!" Maar bij Allah, ze stopten niet totdat ze hem doodden. Hudhaifa zei: "Moge Allah u vergeven." (De sub-verteller, 'Urwa, zei: "Bij Allah, Hudhaifa bleef Allah’s Vergeving vragen voor de moordenaars van zijn vader totdat hij overging naar Allah (d.w.z. stierf).")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 395:
Overgeleverd door 'Uthman bin Mauhab:
Een man kwam om de hadj te verrichten naar (Allah’s) Huis. Toen hij een aantal mensen zittend zag, vroeg hij: "Wie zijn deze zittende mensen?" Iemand zei: "Het zijn de mensen van Quraish." Hij zei: "Wie is de oude man?" Ze zeiden: "Ibn 'Umar." Hij ging naar hem toe en zei: "Ik wil iets van je vragen; zul je het me vertellen? Ik vraag het je met de respect verschuldigd aan de heiligheid van dit (Heilige) Huis, weet je dat 'Uthman bin 'Affan vluchtte op de dag van Uhud?" Ibn 'Umar zei: "Ja." Hij zei: "Weet je dat hij (d.w.z. 'Uthman) afwezig was bij de slag van Badr en er niet aan deelnam?" Ibn 'Umar zei: "Ja." Hij zei: "Weet je dat hij niet aanwezig was bij de Ridwan Eed (d.w.z. de Eed van trouw te Hudaibiya) en deze niet meemaakte?" Ibn 'Umar antwoordde: "Ja." Toen zei hij: "Allahu- Akbar!" Ibn 'Umar zei: "Kom mee; ik zal je informeren en uitleggen wat je hebt gevraagd. Wat de vlucht (van 'Uthman) op de dag van Uhud betreft, ik getuig dat Allah hem vergeving schonk. Wat zijn afwezigheid van de slag van Badr betreft, hij was getrouwd met de dochter van Allah’s Boodschapper en zij was ziek, dus de Profeet zei tegen hem: 'Je zult een beloning krijgen zoals een man die aan de slag van Badr heeft deelgenomen, en je zult ook dezelfde deel van de buit krijgen.' Wat zijn afwezigheid van de Ridwan Eed betreft, als er iemand was die meer gerespecteerd werd door de inwoners van Mekka dan 'Uthman bin 'Affan, dan zou de Profeet zeker die man in plaats van 'Uthman hebben gestuurd. Dus stuurde de Profeet hem (d.w.z. 'Uthman) naar Mekka en de Ridwan Eed vond plaats nadat 'Uthman naar Mekka was gegaan. De Profeet streek zijn rechterhand op en zei: 'Dit is de hand van 'Uthman,' en klapte die over zijn andere hand en zei: "Dit is voor 'Uthman.'" Ibn 'Umar zei toen (tegen de man): "Ga nu, nadat je deze informatie hebt gekregen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 396:
Overgeleverd door Al-Bara' bin 'Azib:
De Profeet benoemde Abdullah bin Jubair als commandant van de cavalerieboogschutters op de dag van de slag van Uhud. Toen keerden ze verslagen terug, en dat is wat wordt bedoeld met Allah’s Uitspraak:-- "En de Boodschapper (Mohammed) was in jullie rug, die jullie aanriep." (3.153)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 397:
Overgeleverd door de vader van Salim:
Dat hij hoorde dat Allah’s Boodschapper, toen hij zijn hoofd ophefde van het buigen van de eerste Rak'a van het ochtendgebed, zei: "O Allah! Vervloek zo-en-zo en zo-en-zo" nadat hij had gezegd: "Allah hoort hem die zijn lof uitspreekt. Onze Heer, alle lof is voor U!" Toen werd aan hem geopenbaard:-- "Niet voor jou (O Mohammed! )......(tot het einde van Vers) zij zijn inderdaad overtreders." (3.128) Salim bin 'Abdullah zei: "Allah’s Boodschapper gebruikte het kwaad tegen Safwan bin Umaiya, Suhail bin 'Amr en Al-Harith bin Hisham. Dus werd het Vers geopenbaard:-- "Niet voor jou (O Mohammed!)......(tot het einde van Vers) Want zij zijn inderdaad overtreders." (3.128)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 398:
Overgeleverd door Tha'laba bin Abi Malik:
'Umar bin Al-Khattab verdeelde wollen kleding onder sommige vrouwen van Medina, en er bleef een mooie wollen kledingstuk over. Sommigen van degenen die bij hem zaten, zeiden: "O chef van de gelovigen! Geef het aan de dochter van de Boodschapper van Allah die bij u is," en daarmee bedoelden ze Um Kulthum, de dochter van 'Ali. Umar zei: "Um Salit heeft meer recht dan zij." Um Saht was onder de Ansari vrouwen die de eed van trouw hadden gezworen aan de Boodschapper van Allah. 'Umar voegde toe: "Zij (d.w.z. Um Salit) droeg de gevulde waterskins voor ons tijdens de slag bij Uhud."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 399:
Overgeleverd door Jafar bin 'Amr bin Umaiya:
Ik ging op pad met 'Ubaidullah bin 'Adi Al-Khaiyar. Toen we Hims (d.w.z. een stad in Syrië) bereikten, zei 'Ubaidullah bin 'Adi (tegen mij): "Wil je Wahshi zien, zodat we hem kunnen vragen naar de dood van Hamza?" Ik antwoordde: "Ja." Wahshi woonde in Hims.
We vroegen naar hem en iemand zei tegen ons: "Hij is in de schaduw van zijn paleis, alsof hij een volle waterskin is." Dus gingen we naar hem toe, en toen we een klein stukje van hem verwijderd waren, groetten we hem en hij groette ons in ruil. 'Ubaidullah droeg zijn turban en Wahshi kon niets zien behalve zijn ogen en voeten. 'Ubaidullah zei: "O Wahshi! Ken je mij?" Wahshi keek hem aan en zei toen: "Nee, bij Allah! Maar ik weet dat 'Adi bin Al-Khiyar een vrouw genaamd Um Qital, de dochter van Abu Al-Is, trouwde, en zij baarde een kind voor hem in Mekka, en ik zocht een zogevind voor dat kind. (Eenmaal) droeg ik dat kind samen met zijn moeder en gaf hem toen aan haar, en je voeten lijken op de voeten van dat kind." Toen 'Ubaidullah zijn gezicht onthulde en zei (tegen Wahshi): "Zal je ons (het verhaal van) de dood van Hamza vertellen?" Wahshi antwoordde: "Ja, Hamza doodde Tuaima bin 'Adi bin Al -Khaiyar bij Badr (strijd), dus mijn meester, Jubair bin Mut'im zei tegen mij: 'Als je Hamza doodt als wraak voor mijn oom, dan word je vrij.' Toen het volk vertrok (voor de slag bij Uhud) in het jaar van 'Ainain ..'Ainain is een berg nabij de berg Uhud, en tussen die berg en Uhud is een vallei.. Ik ging met het volk voor de slag mee. Toen het leger zich opstelde voor de strijd, kwam Siba' naar voren en zei: 'Is er een (gelovige) die mijn uitdaging voor een duel wil accepteren?' Hamza bin 'Abdul Muttalib kwam naar voren en zei: 'O Siba'. O Ibn Um Anmar, jij die andere vrouwen besnijdt! Daag je Allah en Zijn Boodschapper uit?' Toen viel Hamza aan en doodde hem, waardoor hij niet meer bestond zoals de voorbije dag. Ik verstopte me onder een rots, en toen hij (d.w.z. Hamza) naderbij kwam, gooide ik mijn speer naar hem, stootte hem in zijn navel, zodat hij door zijn bil kwam, waardoor hij stierf. Toen al het volk terugkeerde naar Mekka, keerde ik ook met hen terug. Ik bleef in (Mekka) tot de Islam zich daarin verspreidde (d.w.z. Mekka). Toen vertrok ik naar Taif, en toen de mensen van Taif hun boodschappers naar de Boodschapper van Allah stuurden, werd mij verteld dat de Profeet de boodschappers niet schaadde; dus ging ik ook met hen mee tot ik de Boodschapper van Allah bereikte. Toen hij mij zag, zei hij: 'Ben jij Wahshi?' Ik zei: 'Ja.' Hij zei: 'Ben jij degene die Hamza heeft gedood?' Ik antwoordde: 'Wat er gebeurd is, is wat je over hem gehoord hebt.' Hij zei: 'Kun je je gezicht van mij afwenden?' Dus ging ik weg toen de Boodschapper van Allah stierf, en Musailamah Al-Kadhdhab verscheen (die behaalde om een profeet te zijn). Ik zei: 'Ik zal naar Musailamah gaan, zodat ik hem kan doden en boete kan doen voor het doden van Hamza.' Dus ging ik met het volk mee (om Musailamah en zijn volgelingen te bevechten) en toen vonden er beroemde gebeurtenissen plaats betreffende die strijd. Plotseling zag ik een man (d.w.z. Musailamah) staan nabij een opening in een muur. Hij leek op een askleurige kameel en zijn haar was rommelig. Dus gooide ik mijn speer naar hem, stootte hem in zijn borst tussen zijn borsten, tot hij door zijn schouders heen kwam, en toen viel een Ansari man hem aan en sloeg hem met een zwaard op zijn hoofd. 'Abdullah bin 'Umar zei: 'Een slavin op het dak van een huis zei: Wee! De leider van de gelovigen (d.w.z. Musailamah) is gedood door een zwarte slaaf.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 400:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah (wijzend naar zijn gebroken hoektand) zei: "De Woede van Allah is hevig geworden over de mensen die Zijn Profeet hebben geschaad."
De Woede van Allah is hevig geworden over de man die door de Boodschapper van Allah in Allah's Naam wordt gedood."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 401:
Overgeleverd door Ibn 'Abbas, de Woede van Allah werd hevig over hem die de Profeet in Allah's Naam had gedood. De Woede van Allah werd hevig over de mensen die het gezicht van de Profeet van Allah lieten bloeden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 402:
Overgeleverd door Abu Hazim:
Dat hij hoorde dat Sahl bin Sad werd gevraagd over de wonden van de Boodschapper van Allah, zeggende: "Bij Allah, ik weet wie de wonden van de Boodschapper van Allah waste en wie water (voor het wassen) schonk, en waarmee hij werd behandeld." Sahl voegde toe: "Fatima, de dochter van de Boodschapper van Allah waste de wonden, en 'Ali bin Abi Talib schonk water van een schild. Toen Fatima zag dat het water de bloeding verergerde, nam ze een stuk van een mat, verbrandde het en stopte de as in de wond zodat het bloed stolsde (en de bloeding stopte). Zijn hoektand brak die dag, en zijn gezicht was gewond, en zijn helm was gebroken op zijn hoofd."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 403:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Woede van Allah wordt hevig op een persoon die door een profeet wordt gedood, en de Woede van Allah werd hevig op hem die ervoor zorgde dat het gezicht van de Boodschapper van Allah bloedde.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 404:
Overgeleverd door 'Aisha:
Betreffende de Heilige Vers: Degenen die de oproep van Allah en de boodschapper beantwoorden, nadat zij gewond zijn geraakt; voor degenen die goede daden verrichten en Allah vrezen is een grote beloning."(3.172)" Ze zei tegen 'Urwa: "O mijn neef! Jouw vader, Az-Zubair en Abu Bakr behoorden tot hen (d.w.z. degenen die reageerden op de oproep van Allah en de Boodschapper op de dag (van de slag bij Uhud). Toen de Boodschapper van Allah leed wat hij leed op de dag van Uhud en de afgodenaanbidders vertrokken, was de Profeet bang dat ze zouden terugkeren. Dus zei hij: 'Wie zal hun (d.w.z. de afgodenaanbidders) spoor volgen?' Hij selecteerde toen zeventig mannen uit hen (voor dit doel)." (De sub-verteller voegde toe: "Abu Bakr en Az-Zubair behoorden tot hen.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 405:
Overgeleverd door Qatada:
Wij weten van geen stam onder de 'Arabische stammen die meer martelaren verloor dan Al-Ansar, en zij zullen superioriteit hebben op de Dag der Opstanding. Anas bin Malik vertelde ons dat zeventig van de Ansar op de dag van Uhud, zeventig op de dag (van de slag bij) Bir Ma'una, en zeventig op de dag van Al-Yamama werden vermoord. Anas voegde toe: "De slag bij Bir Ma'una vond plaats tijdens de levensduur van de Boodschapper van Allah en de slag bij Al-Yamama tijdens het kalifaat van Abu Bakr, en het was de dag waarop Musailamah Al -Kadhdhab werd gedood."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 406:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah: de Boodschapper van Allah wikkelde twee martelaren van Uhud in één laken en zei toen: "Wie van hen kende de Koran beter?" Toen een van de twee werd aangewezen, plaatste hij hem eerst in de graf. Toen zei hij: "Ik zal een getuige voor hen zijn op de Dag der Opstanding." Hij beval hen te begraven met hun bloed (op hun lichamen). Er werd geen lijkdienst gehouden voor hen, noch werden ze gewassen.
Jabir voegde toe: "Toen mijn vader werd vermoord, begon ik te huilen en zijn gezicht te onthullen. De metgezellen van de Profeet hielden me tegen, maar de Profeet hield me niet tegen. Toen zei de Profeet: '(O Jabir.) huil niet over hem, want de engelen bedekten hem met hun vleugels totdat zijn lichaam werd weggevoerd (voor begrafenis)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 407:
Overgeleverd door Abu Musa:
De Profeet zei: "Ik zag in een droom dat ik een zwaard bewoog en het lemmet brak, en dat symboliseerde de slachtoffers die de gelovigen op de dag van Uhud leden. Toen bewoog ik het opnieuw, en het werd perfect zoals het was geweest, en dat symboliseerde de Verovering (van Mekka) die Allah ons hielp te bereiken, en de vereniging van alle gelovigen. Ik (zag ook) koeien in de droom, en wat Allah doet is altijd gunstig. Die koeien leken de getrouwe gelovigen (die waren vermoord) op de dag van Uhud te symboliseren."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 408:
Overgeleverd door Khabbab:
We migreerden met de Profeet voor de zaak van Allah, zodat onze beloning verschuldigd werd aan Allah. Sommigen van ons zijn overleden (d.w.z. gestorven) zonder iets van hun beloning te genieten, en een van hen was Mus'ab bin 'Umar, die werd gedood (d.w.z. als martelaar) op de dag van Uhud. Hij liet niets achter behalve een laken van gestreepte wollen stof. Als we zijn hoofd ermee bedekten, waren zijn voeten naakt, en als we zijn voeten ermee bedekten, was zijn hoofd naakt. De Profeet zei tegen ons: "Bedek zijn hoofd ermee en leg Idhkhir (d.w.z. een soort gras) over zijn voeten," of zei: "Leg wat Idhkhir over zijn voeten." Maar sommigen van ons hebben hun vruchten rijp zien worden, en ze verzamelen ze.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 409:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet zei: "Dit is een berg die ons liefheeft en geliefd is door ons."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 410:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Toen de berg Uhud voor de Boodschapper van Allah verscheen, zei hij: "Dit IS een berg die ons liefheeft en geliefd is door ons. O, Allah! Abraham maakte Mekka tot een heiligdom, en ik heb Medina (d.w.z. het gebied tussen zijn twee bergen) ook tot een heiligdom gemaakt."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 411:
Overgeleverd door Uqba:
Op een dag ging de Profeet uit en verrichtte de (begrafenis) gebeden voor de mensen (d.w.z. martelaren) van Uhud, zoals hij een begrafenis gebed verrichtte voor elke overledene, en (na terugkomst) beklom hij de kansel en zei: "Ik ben uw voorganger voor u, en ik ben een getuige over u, en ik kijk nu naar mijn Tank, en mij zijn de sleutels van de schatten van de wereld (of de sleutels van de wereld) gegeven. Bij Allah, ik ben niet bang dat u na mij anderen dan Allah zult aanbidden, maar ik ben bang dat u met elkaar zult strijden om (de genoegens van) deze wereld."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 412:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Profeet stuurde een Sariya van spionnen en benoemde 'Asim bin Thabit, de grootvader van 'Asim bin 'Umar bin Al-Khattab, als hun leider.
Dus gingen ze op weg, en toen ze (een plaats) tussen 'Usfan en Mekka bereikten, werden ze genoemd aan een van de takkenstammen van Bani Hudhail genaamd Lihyan. Dus volgden ongeveer honderd boogschutters hun sporen totdat (d.w.z. de boogschutters) naar een reisstation kwamen waar (d.w.z. 'Asim en zijn metgezellen) hadden gecampeerd en stenen van dadelpruimen vonden die ze als reisvoedsel vanuit Medina hadden meegenomen.
De boogschutters zeiden: "Dit zijn de dadelpruimen van Medina," en volgden hun sporen totdat ze hen overnamen. Toen 'Asim en zijn metgezellen niet verder konden gaan, klommen ze een hoge plaats op, en hun achtervolgers omsingelden hen en zeiden: "Jullie hebben een verbond en een belofte dat als jullie naar ons afdalen, ze niemand van jullie zullen doden." 'Asim zei: "Wat mij betreft, ik zal nooit afdalen op de veiligheid van een ongelovige. O Allah! Informeer Uw Profeet over ons." Dus vochten ze met hen totdat ze 'Asim samen met zeven van zijn metgezellen met pijlen doodden, en er bleven Khubaib, Zaid en een andere man over aan wie ze een belofte en een verbond gaven. Toen de ongelovigen hen het verbond en de belofte gaven, daalden ze af. Toen ze hen gevangen namen, openden ze de snaren van hun boogbogen en bonden hen eraan vast. De derde man die bij hen was, zei: "Dit is de eerste schending van het verbond," en weigerde om met hen mee te gaan. Ze sleepten hem en probeerden hem mee te laten gaan, maar hij weigerde, en ze doodden hem. Toen gingen ze verder met Khubaib en Zaid totdat ze hen in Mekka verkochten. De zonen van Al-Harith bin 'Amr bin Naufal kochten Khubaib. Khubaib was degene die Al - Harith bin 'Amr op de dag van Badr had gedood. Khubaib bleef een tijdje bij hen als gevangene totdat ze unaniem besloten hem te doden. (Op dat moment) leende Khubaib een scheermes van een van de dochters van Al-Harith om zijn schaamhaar te scheren. Ze gaf het hem. Ze zei later: "Ik was afwezig van een klein baby'tje van mij, dat naar Khubaib toe bewoog, en toen het hem bereikte, legde het op zijn dij."
Toen ik het zag, raakte ik zo bang dat Khubaib mijn ongerustheid opmerkte terwijl hij de scheermes in zijn hand hield. Hij zei: "Ben je bang dat ik je zal doden? Zo Allah wil, zal ik dat nooit doen," " Later zei ze: "Ik heb nooit een gevangene beter dan Khubaib gezien. Ik zag hem eens een tros druiven eten, hoewel er op dat moment geen vruchten beschikbaar waren in Mekka, en hij was in ijzeren kettingen geslagen, en het was in feite niets anders dan voedsel dat hem door Allah was geschonken." Dus ze namen hem uit het Heiligdom (van Mekka) om hem te doden. Hij zei: "Laat me een gebed van twee rak'at verrichten." Toen ging hij naar hen toe en zei: "Als ik niet bang was dat je zou denken dat ik bang was voor de dood, zou ik langer hebben gebeden." Zo was Khubaib de eerste die de traditie stichtte van het bidden van twee rakats voordat hij werd geëxecuteerd. Toen zei hij: "O Allah! Tel ze één voor één," en voegde toe: 'Wanneer ik als een moslim stierf, maakt het me niet uit op welke manier ik mijn dood ontvang voor Allah's Wil, omdat deze dood in Allah's Oorzaak is. Als Hij wil, zal Hij de afgesneden ledematen zegenen." Toen stond 'Uqba bin Al-Harith op en martelde hem. De overleveraar voegde toe: De Quraish (ongelovigen) stuurden enkele mensen naar 'Asim om een deel van zijn lichaam te halen, zodat zijn dood zeker zou worden geweten, want 'Asim had een van hun chiefs gedood op de dag van Badr. Maar Allah stuurde een wolk van wespen die zijn lichaam beschermde tegen hun boodschappers, die zijn lichaam dienovereenkomstig niet konden schaden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 413:
Overgeleverd door Jabir:
De persoon die Khubaib doodde was Abu Sarua (d.w.z. 'Uqba bin Al-Harith).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 414:
Overgeleverd door 'Abdul Aziz:
Anas zei: "De Profeet stuurde zeventig mannen, genaamd Al-Qurra 'voor een bepaald doel. De twee groepen van Bani Sulaim genaamd Ri'l en Dhakwan, verschenen voor hen bij een put genaamd Bir Ma'una. De mensen (d.w.z. Al-Qurra) zeiden: 'Bij Allah, we zijn niet gekomen om jullie te schaden, maar we passeren jullie op weg om iets voor de Profeet te doen.' Maar (de ongelovigen) doodden hen. De Profeet riep daarom een maand lang tijdens het ochtendgebed de vloek uit over hen. Dat was het begin van Al Qunut en we spraken niet eerder Qunut." Een man vroeg Anas over Al-Qunut: "Wordt het gezegd na het Buigen (in het gebed) of na het voltooien van de Recitatie (d.w.z. voor het Buigen)?" Anas antwoordde: "Nee, maar (het wordt gezegd) na het voltooien van de Recitatie."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 415:
Overgeleverd door Anas:
Allah’s Boodschapper zei Al-Qunut voor een maand na de houding van Buigen, de vloek uitroepend over enkele Arabische stammen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 416:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
(De stammen van) Ril, Dhakwan, 'Usaiya en Bani Lihyan vroegen Allah’s Boodschapper om hen enkele mannen te voorzien om hen te steunen tegen hun vijand. Hij bood hen daarom zeventig mannen van de Ansar die we in hun leven Al-Qurra’ noemden. Ze verzamelden hout overdag en bidden ’s nachts. Toen werden ze bij de put van Ma’una door de ongelovigen verraden en gedood.
Toen dit nieuws de Profeet bereikte, zei hij Al-Qunut voor een maand in het ochtendgebed, de vloek uitroepend over enkele van de Arabische stammen, namelijk Ril, Dhakwan, 'Usaiya en Bani Libyan. We reciteerden een vers van de Koran dat in verband met hen was geopenbaard, maar later werd het vers afgeschaft. Het was: "verspreid onder ons volk de informatie dat we onze Heer hebben ontmoet, en Hij is tevreden met ons, en heeft ons tevreden gesteld." (Anas bin Malik voegde toe:) Allah’s Profeet zei Qunut voor een maand in het ochtendgebed, de vloek uitroepend over enkele van de Arabische stammen (namelijk), Ril, Dhakwan, Usaiya en Bani Libyan. (Anas voegde toe:) Die zeventig Ansari mannen werden gedood bij de put van Mauna.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 417:
Overgeleverd door Anas:
Dat de Profeet zijn oom, de broer van Um Sulaim, aan het hoofd van zeventig ruiters stuurde. De leider van de afgodenveraanbidders, 'Amir bin At-Tufail, stelde (aan de Profeet) drie suggesties voor, zeggende: "(1) dat de bedoeïenen onder mijn bevel zullen staan en de stadsbewoners onder uw bevel; (2) of dat ik uw opvolger zal zijn; (3) of andersaan zal ik u aanvallen met tweeduizend van Bani Ghatafan." Maar 'Amir werd ziek met de pest in het huis van zo-en-zo. Hij zei: "Zal ik blijven in het huis van een dame uit de familie van zo-en-zo nadat ik een (gezwollen) bult heb zoals die teek? Haal me mijn paard." Dus hij stierf op de rug van zijn paard. Toen ging Haram, de broer van Um Sulaim en een man met een handicap samen met een andere man uit zo-en-zo (stam) naar de afgodenveraanbidders (d.w.z. de stam van 'Amir). Haram zei (tegen zijn metgezellen): "Blijf dicht bij mij, want ik zal naar hen toe gaan. Als zij (d.w.z.
de ongelovigen) mij bescherming geven, zullen jullie dicht bij mij zijn, en als zij mij doden, dan moeten jullie terugkeren naar jullie metgezellen."
Toen ging Haram naar hen toe en zei: "Willen jullie mij bescherming geven zodat ik de boodschap van Allah’s Boodschapper kan overbrengen?" Toen begon hij met hen te spreken, maar zij signaleerden aan een man (om hem te doden) en die ging achter hem staan en stak hem (met een speer). Hij (d.w.z. Haram) zei: "Allahu Akbar! Ik heb succes, bij de Heer van de Ka'bah!" De metgezel van Haram werd achtervolgd door de ongelovigen, en toen werden zij (d.w.z.
Haram’s metgezellen) allen gedood, behalve de man met een handicap die op de top van een berg stond. Toen heeft Allah ons een vers geopenbaard dat later op werd ingetrokken. Het was: 'Wij zijn teruggekeerd naar onze Heer en Hij is tevreden met ons en heeft ons tevreden gesteld.' (Na dit gebeuren) vroeg de Profeet elke ochtend 30 dagen de vloek over de ongelovigen in. Hij vroeg de vloek over de (stammen) van Ril, Dhakwan, Bani Lihyan en Usaiya die Allah en Zijn Boodschapper ongehoorzaamden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 418:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Dat toen Haram bin Milhan, zijn oom, op de dag van Bir Ma'una werd doorboord, zijn bloed over zijn gezicht en zijn hoofd verspreidde op deze manier en toen zei: "Ik heb succes, bij de Heer van de Ka'bah."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 419:
Overgeleverd door 'Aisha:
Abu Bakr vroeg de Boodschapper van Allah om hem te laten gaan (uit Mekka) toen hij erg geïrriteerd was (door de ongelovigen). Maar de Profeet zei tegen hem: "Wacht." Abu Bakr zei: "O Boodschapper van Allah! Hoop je dat je (mag emigreren)?" De Boodschapper van Allah antwoordde: "Ik hoop het." Dus wachtte Abu Bakr op hem tot de dag dat de Boodschapper van Allah 's middags tot hem sprak en zei: "Laat wie er bij je is, nu vertrekken." Abu Bakr zei: "Er is niemand aanwezig behalve mijn twee dochters." De Profeet zei: "Heb je gemerkt dat ik toestemming heb gekregen om te vertrekken (om te emigreren)?" Abu Bakr zei: "O Boodschapper van Allah, ik zou graag bij u willen zijn." De Profeet zei: "Je zult mij vergezellen." Abu Bakr zei: "O Boodschapper van Allah! Ik heb twee teekamers (she-camels) die ik had klaargemaakt en gereed had voor (onze) vertrek." Dus gaf hij één van de twee (teekamers) aan de Profeet en het was Al-Jad'a. Ze beiden beklommen de kamelen en gingen verder tot ze de Grot op de berg Thaur bereikten waar ze zich verschansten. Amir bin Fuhaira was de slaaf van 'Abdullah bin Al -Tufail bin Sakhbara, de broer van Aisha van moederszijde. Abu Bakr had een melkzeug (milch she-camel). Amir ging ermee (i.e. de melkzeug) in de namiddag en kwam terug voordat het middag was door 's vroegs te vertrekken toen het nog donker was en zou haar dan naar de weide brengen zodat geen van de herders van zijn werk op de hoogte zou zijn. Toen de Profeet (en Abu Bakr) vertrokken (uit de Grot), ging hij (i.e. 'Amir) ook mee en ze lieten hem om de beurt achterop hun kamelen rijden tot ze Medina bereikten. 'Amir bin Fuhaira werd op de dag van Bir Ma'una vermoord.
Overgeleverd door 'Urwa: Toen die (moslims) bij Bir Ma'una werden vermoord en 'Amr bin Umaiya Ad-Damri gevangen werd genomen, wees 'Amir bin At-Tufail, wijzend naar een gedode persoon, naar Amr en vroeg: "Wie is dit?" 'Amr bin Umaiya zei tegen hem: "Hij is 'Amir bin Fuhaira." 'Amir bin At-Tufail zei: "Ik zag hem naar de hemel worden geheven nadat hij was vermoord, tot ik de hemel tussen hem en de aarde zag, en toen werd hij teruggebracht op de aarde." Toen bereikte het nieuws van de gedode moslims de Profeet en kondigde hij het nieuws van hun dood aan, zeggende: "Uw metgezellen (van Bir Ma'una) zijn gedood, en ze hebben hun Heer om informatie gevraagd, zeggende: 'O onze Heer! Informeer onze broeders over ons, want wij zijn tevreden met U en U bent tevreden met ons.'" Dus informeerde Allah hen (i.e. de Profeet en zijn metgezellen) over hen (i.e. de martelaren van Bir Mauna).
Op die dag werd 'Urwa bin Asma bin As-Salt, die tot hen behoorde, gedood, en Urwa (bin Az-Zubair) werd genoemd naar 'Urwa bin Asma en Mundhir (bin AzZubair) werd genoemd naar Mundhir bin 'Amr (die ook op die dag was vermoord).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 420:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet reciteerde Al-Qunut na het buigen (i.e. Ar-Ruku') gedurende een maand, en sprak een vloek uit over (de stammen van) Ril en Dhakwan. Hij zei: "Usaiya ongehoorzaamde Allah en Zijn Boodschapper."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 421:
Overgeleverd door Anas bin Malik :
De Profeet sprak een vloek uit over die (mensen) die zijn metgezellen bij Bir Mauna hadden gedood gedurende 30 dagen (in het ochtendgebed). Hij sprak een vloek uit over (de stammen van) Ril, Lihyan en Usaiya die Allah en Zijn Boodschapper ongehoorzaamden. Allah onthulde een Koranische vers aan Zijn Profeet betreffende hen die waren gedood, d.w.z. de moslims die bij Bir Ma'una waren gedood, en wij reciteerden de vers totdat het later werd opgeheven.
(De vers was:) 'Informeer uw volk dat wij onze Heer hebben ontmoet, en Hij is tevreden met ons, en wij zijn tevreden met Hem.'Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 422:
Overgeleverd door Asim Al-Ahwal:
Ik vroeg Anas bin Malik over Al-Qunut tijdens het gebed. Anas antwoordde: "Ja (Al-Qunut werd gezegd door de Boodschapper van Allah in het gebed)." Ik zei: "Is het voor het Buigen of na het Buigen?" Anas antwoordde: "(Het werd gezegd) voor (het Buigen)." Ik zei: "Zo-en-zo vertelde me dat u hem vertelde dat het na het Buigen werd gezegd." Anas antwoordde: "Hij had zich vergist, want de Boodschapper van Allah zei Al-Qunut na het Buigen gedurende een maand. De Profeet had enkele mensen genaamd Al-Qurra gestuurd, die zeventig in aantal waren, naar enkele afgodenveraanbaders die een vredesverdrag met de Boodschapper van Allah hadden gesloten. Maar degenen die een verdrag met de Boodschapper van Allah hadden gesloten, schenden het verdrag (en martelden alle zeventig mannen). Dus zei de Boodschapper van Allah Al-Qunut na het Buigen (in het gebed) gedurende een maand, en riep het kwaad over hen uit.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 423:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Dat de Profeet hem inspecteerde op de dag van Uhud toen hij veertien jaar oud was, en de Profeet hem niet toestaat om deel te nemen aan de strijd. Hij werd opnieuw geïnspecteerd door de Profeet op de dag van Al-Khandaq (d.w.z. de Slag bij de Gracht) toen hij vijftien jaar oud was, en de Profeet stond hem toe om deel te nemen aan de strijd.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 424:
Overgeleverd door Sahl bin Sad:
Wij waren met de Boodschapper van Allah in de Gracht, en sommigen groeven de gracht terwijl wij de aarde op onze schouders droegen.
De Boodschapper van Allah zei: "O Allah! Er is geen leven behalve het leven van het Hiernamaals, dus wees de Emigranten en de Ansar vergiffenis schenkend."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 425:
Overgeleverd door Anas:
De Boodschapper van Allah ging naar de Khandaq (d.w.z. de Gracht) en zag de Emigranten en de Ansar de gracht graven in de koude ochtend. Ze hadden geen slaven om dat (werk) voor hen te doen. Toen de Profeet hun tegenspoed en honger zag, zei hij: "O Allah! Het echte leven is het leven van het Hiernamaals, dus wees de Ansar en de Emigranten vergiffenis schenkend." Ze antwoordden hem: "Wij zijn degenen die de Eed van allegiantie hebben gezworen aan Mohammed om djihad te voeren zolang wij leven."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 426:
Overgeleverd door Anas:
De Al-Muhajirun (d.w.z. de Emigranten) en de Ansar groeven de gracht rond Medina en droegen de aarde op hun ruggen terwijl ze zeiden: "Wij zijn degenen die de Eed van allegiantie hebben gezworen aan Mohammed voor de Islam zolang wij leven." De Profeet antwoordde op hun zeggen: "O Allah! Er is geen goedheid behalve de goedheid van het Hiernamaals; wees de Ansar en de Emigranten Uw Zegen schenkend." De mensen brachten een handvol gerst, en er werd een maaltijd bereid daarvan door het te koken met een kookmateriaal (d.w.z. olie, vet en boter met een verandering in kleur en geur) en het werd gepresenteerd aan de mensen (d.w.z. de arbeiders) die honger hadden, en het bleef in hun keel steken en had een vieze geur.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 427:
Overgeleverd door Jabir:
We waren een gracht aan het graven op de dag van (Al-Khandaq (d.w.z. de Gracht)) en we kwamen een grote, massieve rots tegen. We gingen naar de Boodschapper van Allah en zeiden: "Hier is een rots die over de gracht heen komt." Hij zei: "Ik kom eraan." Toen stond hij op, en er werd een steen aan zijn buik vastgebonden, want we hadden al drie dagen niets gegeten. Dus de Profeet nam de spade en sloeg op de grote, massieve rots en die werd als zand. Ik zei: "O Boodschapper van Allah! Mag ik naar huis gaan?" (Toen de Boodschapper van Allah me toestond) zei ik tegen mijn vrouw: "Ik heb de Profeet in een staat gezien waarin ik hem niet lichtvaardig kan behandelen. Heb je iets (om hem te laten eten)?" Ze antwoordde: "Ik heb gerst en een she-geit." Dus slachtte ik de she-geit en zij maalden de gerst; toen zetten we het vlees in de aardewerk pan. Toen kwam ik naar de Profeet toen de deeg zacht en gefermenteerd was en (het vlees in) de pan bijna goed gaar was over de stenen trivet, en zei: "Ik heb wat eten bereid, sta op, o Boodschapper van Allah, jij en één of twee mannen met je (voor het eten)." De Profeet vroeg: "Hoeveel eten is dat?" Ik vertelde hem erover. Hij zei: "Het is overvloedig en goed. Zeg je vrouw dat ze de aardewerk pan niet van het vuur moet halen en geen brood uit de oven moet halen totdat ik er ben." Toen zei hij (tegen al zijn metgezellen): "Sta op." Dus stonden de Muhajirn (d.w.z.
Emigranten) en de Ansar op. Toen ik naar mijn vrouw kwam, zei ik: "Allah's Barmhartigheid zij met u! De Profeet kwam met de Muhajirin en de Ansar en degenen die met hen waren." Ze zei: "Heeft de Profeet je gevraagd (hoeveel eten je had)?" Ik antwoordde: "Ja." Toen zei de Profeet: "Ga binnen en dring niet." De Profeet begon het brood in stukken te snijden en legde het gekookte vlees erop. Hij dekte de aardewerk pan en de oven telkens wanneer hij iets eruit haalde. Hij gaf het eten aan zijn metgezellen en haalde het vlees uit de pan. Hij ging door met het snijden van het brood en het scheppen van het vlees (voor zijn metgezellen) totdat ze allemaal genoeg hadden gegeten, en zelfs toen bleef er nog eten over. Toen zei de Profeet (tegen mijn vrouw): "Eet en geef aan anderen, want de mensen worden getroffen door honger."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 428:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Toen de gracht was gegraven, zag ik de Profeet in een staat van ernstige honger. Dus keerde ik terug naar mijn vrouw en zei: "Heb je iets (om te eten), want ik heb Allah's Boodschapper in een staat van ernstige honger gezien." Ze haalde een zak met één Sa gerst tevoorschijn, en we hadden een huisdier she-geit (d.w.z. een kid) die ik toen slachtte, en mijn vrouw maalden de gerst en zij was klaar toen ik mijn werk had gedaan (d.w.z. het slachten van de kid). Toen sneed ik het vlees in stukken en zette het in een aardewerk (kook)pot, en keerde terug naar Allah's Boodschapper. Mijn vrouw zei: "Schandel mij niet voor Allah's Boodschapper en degenen die bij hem zijn." Dus ging ik naar hem toe en zei hem in het geheim: "O Boodschapper van Allah! Ik heb een she-dier (d.w.z. kid) van ons geslacht en we hebben een Sa gerst gemalen die we bij ons hadden.
Dus kom alsjeblieft, jij en nog een persoon met je." De Profeet verhoogde zijn stem en zei: "O mensen van de Gracht! Jabir heeft een maaltijd bereid, laten we gaan." Allah's Boodschapper zei tegen mij: "Laat je aardewerk vleespannen (van het vuur) niet omlaag en bak je deeg niet totdat ik kom." Dus kwam ik (naar mijn huis) en Allah's Boodschapper ook, kwam vooruitgaand op de mensen. Toen ik bij mijn vrouw kwam, zei ze: "Moge Allah zo en zo doen met je." Ik zei: "Ik heb de Profeet van wat je hebt gezegd verteld." Toen haalde ze hem (d.w.z.
De Profeet kneedde het deeg, en spuugde erin en vroeg om de zegeningen van Allah in het deeg. Toen ging hij naar onze aardewerken stoofpot en spuugde erin en vroeg om de zegeningen van Allah in de stoofpot. Toen zei hij (tot mijn vrouw): "Roep een bakster om met je mee te bakken en blijf scheppen uit je aardewerken stoofpot, en zet hem niet van het vuur af." Er waren duizend (die hun maaltijd aten), en bij Allah, ze aten allemaal, en toen ze het eten achterlieten en weggingen, stond onze aardewerken pot nog te borrelen (vol vlees) alsof hij niet was afgenomen, en ons deeg werd nog steeds gebakken alsof er niets van was afgenomen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 429:
Overgeleverd door 'Aisha:
Met betrekking tot de volgende Koranische vers:En toen zij tot jullie kwamen van boven en van beneden en toen de ogen wild (uit angst) werden en de harten in hun kelen klopten, en toen jullie valse vermoedens kregen over Allah." (33.10) Dat gebeurde op de dag van Al-Khandaq (d.w.z. de gracht).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 430:
Overgeleverd door Al-Bara:
De Profeet droeg aarde op de dag van Al-Khandaq, totdat zijn buik volledig bedekt was met stof, en hij zei: "Bij Allah, zonder Allah zouden we niet geleid zijn, noch zouden we aalmoezen geven, noch zouden we bidden. O Allah, stuur dan Sakina (d.w.z. kalmte) over ons, en maak onze voeten stevig als we de vijand ontmoeten, terwijl de vijand zich tegen ons heeft verzet, en als ze een tegenslag beogen (d.w.z. ons willen afschrikken en tegen ons vechten, dan zouden we niet vluchten, maar standhouden)." De Profeet verhoogde zijn stem en zei: "Abaina! Abaina! (d.w.z. zouden niet, we zouden niet)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 431:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Profeet zei: "Ik ben verslagen door As-Saba (d.w.z. een oosterlijke wind) en de Ad natie werd vernietigd door Ad-Dabur (d.w.z.
een westelijke wind)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 432:
Overgeleverd door Al-Bara:
Toen het de dag van Al-Ahzab (d.w.z. de clans) was en de Boodschapper van Allah de gracht groef, zag ik hem aarde uit de gracht halen totdat stof het vel van zijn buik uit het zicht bracht en hij een harige man was. Ik hoorde hem de poëtische verzen reciteren die door Ibn Rawaha waren samengesteld, terwijl hij de aarde droeg: "O Allah! Zonder U zouden we niet geleid zijn, noch zouden we aalmoezen geven, noch zouden we bidden. O Allah, stuur dan Sakina (d.w.z. kalmte) over ons en maak onze voeten stevig als we de vijand ontmoeten, terwijl ze zich tegen ons hebben verzet. En als ze een tegenslag beogen (d.w.z. ons willen afschrikken en tegen ons vechten) dan zouden we niet (vluchten, maar standhouden)." De Profeet verlengde toen zijn stem bij de laatste woorden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 433:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De eerste dag (d.w.z. Ghazwa) waarin ik deelnam, was de dag van Al-Khandaq (d.w.z. de gracht).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 434:
Overgeleverd door Ikrima bin Khalid:
Ibn 'Umar zei: "Ik ging naar Hafsa terwijl water uit haar gevlochten vlechten druppelde. Ik zei: 'De toestand van de mensen is zoals je ziet, en er is geen autoriteit aan mij gegeven.' Hafsa zei (tot mij): 'Ga naar hen toe, en aangezien (d.w.z. de mensen) op jou wachten, en ik ben bang dat je afwezigheid van hen verdeeldheid onder hen zal veroorzaken.' " Dus Hafsa liet Ibn 'Umar niet gaan totdat we naar hen gingen. Toen de mensen verdeeld raakten, sprak Muawiya tot de mensen: "'Als iemand iets in deze zaak van het Kalifaat wil zeggen, dan moet hij zich laten zien en zich niet verbergen, want wij zijn meer gerechtigd om een Kalief te zijn dan hij en zijn vader.'" Daarop zei Habib bin Masalama tegen Ibn 'Umar: "Waarom reageer je niet op hem (d.w.z. Muawiya)?" 'Abdullah bin 'Umar zei: "Ik maakte mijn kleding los die om mijn rug en benen zat terwijl ik zat en was op het punt te zeggen: 'Wie tegen jou en tegen je vader heeft gevochten in de naam van de Islam, is meer gerechtigd om een Kalief te zijn,' maar ik was bang dat mijn verklaring verdeeldheid onder de mensen zou veroorzaken en bloedvergieten, en dat mijn verklaring niet zou worden geïnterpreteerd zoals ik bedoelde. (Dus bleef ik stil), herinnerend aan wat Allah in de Tuinen van Paradijs heeft voorbereid (voor degenen die geduldig zijn en het Hiernamaals verkiezen boven dit wereldse leven)." Habib zei: "Je deed wat je veilig en zeker hield (d.w.z. je was wijs in het doen ervan)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 435:
Overgeleverd door Sulaiman bin Surd:
Op de dag van Al-Ahzab (d.w.z. clans) zei de Profeet, "(Na deze strijd) zullen we hen (d.w.z. de ongelovigen) aanvallen en zij zullen ons niet aanvallen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 436:
Overgeleverd door Sulaiman bin Surd:
Toen de clans verdreven waren, hoorde ik de Profeet zeggen: "Vanaf nu zullen we hen (d.w.z. de ongelovigen) aanvallen en zij zullen ons niet aanvallen, maar wij zullen naar hen toe gaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 437:
Overgeleverd door 'Ali:
Op de dag van Al-Khandaq (d.w.z. Gracht) zei de Profeet: "(Laat) Allah hun huizen en graven vullen met vuur, net zoals zij ons hebben verhinderd de middag (i.e. 'Asr) gebed te verrichten totdat de zon was ondergegaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 438:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Umar bin Al-Khattab kwam op de dag van Al-Khandaq nadat de zon was ondergegaan en hij beledigde de ongelovigen van Quraish, zeggende: "O Boodschapper van Allah! Ik was niet in staat het ('Asr) gebed te verrichten totdat de zon bijna was ondergegaan." De Profeet zei: "Bij Allah, ik heb dit (i.e. 'Asr') gebed niet verricht." Toen daalden wij samen met de Profeet af naar Buthan, waar hij zich voor het gebed waste en daarna waste wij ons ook. Toen verrichtte hij het 'Asr gebed nadat de zon was ondergegaan, en daarna verrichtte hij het Maghrib gebed.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 439:
Overgeleverd door Jabir:
Op de dag van Al-Ahzab (d.w.z. clans) zei de Boodschapper van Allah: "Wie zal ons het nieuws brengen van de mensen (d.w.z. de clans van Quraish ongelovigen)?" Az-Zubair zei: "Ik." De Profeet zei opnieuw: "Wie zal ons het nieuws brengen van de mensen?" Az-Zubair zei: "Ik." De Profeet zei opnieuw: "Wie zal ons het nieuws brengen van de mensen?" Az-Zubair zei: "Ik." Toen zei de Profeet: "Elke profeet heeft zijn Hawari (i.e. discipel-speciale helper); mijn discipel is Az-Zubair."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 440:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah gebruikte om te zeggen: "Niemand heeft het recht om aanbeden te worden behalve Allah Alleen (Die) Zijn strijders eerde en Zijn slaaf zegevierde, en Hij (Alleen) de (ongelovige) clans versloeg; dus er is niets meer na Hem."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 441:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Abi 'Aufa:
De Boodschapper van Allah riep een vloek uit over de clans, zeggende: "Allah, de Openbaarder van het Heilige Boek (i.e. de Koran), de Snelle Rekenaar van de rekeningen! Versla de clans. O Allah! Versla hen en schud hen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 442:
Overgeleverd door 'Abdullah:
Telkens wanneer de Boodschapper van Allah terugkeerde van een Ghazwa, hadj of 'Umra, begon hij (met zeggen): "Allahu-Akbar," driemaal en toen zou hij zeggen: "Niemand heeft het recht om aanbeden te worden behalve Allah alleen, Die geen partners heeft. Hem behoort het Koninkrijk toe, alle lof is voor Hem, en Hij is in staat om alle dingen te doen (i.e. Almachtig). Wij keren terug met berouw (tot Allah), aanbiddende, buigend en prijzende onze Heer. Allah heeft Zijn belofte vervuld, Zijn slaaf zegevierde en Hij (Alleen) de clans (van ongelovigen) versloeg."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 443:
Overgeleverd door 'Aisha:
Toen de Profeet terugkeerde van Al-Khandaq (i.e. Gracht) en zijn wapens neerlegde en een bad nam, kwam Djibriel (Gabriël) en zei (tot de Profeet): "Heb je je wapens neergelegd?" Bij Allah, wij engelen hebben ze nog niet neergelegd. Ga erheen." De Profeet zei: "Waarheen?" Djibriel zei: "Naar deze kant," wijzend naar Banu Quraiza. Toen ging de Profeet naar hen toe.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 444:
Overgeleverd door Anas:
Het lijkt alsof ik nu net naar het stof kijk dat oprijst in de straat van Banu Ghanm (in Medina) vanwege het marcheren van Djibriels (Gabriëls) regiment toen de Boodschapper van Allah vertrok naar Banu Quraiza (om hen aan te vallen).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 445:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Op de dag van Al-Ahzab (i.e. Clans) zei de Profeet: "Niemand (van u moslims) mag het 'Asr gebed verrichten behalve bij de plaats van Banu Quraiza." Het 'Asr gebed werd voor sommigen van hen op weg verschuldigd. Sommigen van hen zeiden: "Wij zullen het niet verrichten totdat wij er zijn, de plaats van Banu Quraiza," terwijl anderen zeiden: "Nee, wij zullen er bidden, want de Profeet bedoelde dat niet voor ons." Later werd het de Profeet verteld en hij beriep geen van de twee groepen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 446:
Overgeleverd door Anas:
Sommigen (van de Ansar) presenteerden dadelpalmen aan de Profeet totdat Banu Quraiza en Banu An-Nadir waren verslagen (toen gaf hij de dadelpalmen terug aan de mensen). Mijn volk beval me om de Profeet te vragen om enkele of alle dadelpalmen die ze hem hadden gegeven terug te geven, maar de Profeet had die bomen aan Um Aiman gegeven. Toen kwam Um Aiman en deed de kleding om mijn nek en zei: "Nee, bij Hem, behalve Wie geen recht heeft om aanbeden te worden, zal hij die bomen niet teruggeven aan jou, want hij (d.w.z. de Profeet) heeft ze aan mij gegeven." De Profeet zei (tegen haar): "Geef die bomen terug en ik zal je zoveel (daarom) geven." Maar ze bleef weigeren, en zei: "Bij Allah," totdat hij haar tien keer het aantal haar dadelpalmen gaf.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 447:
Overgeleverd door Abu Said Al-Khudri:
De mensen van (Banu) Quraiza spraken af om de uitspraak van Sad bin Mu'adh te accepteren. Dus de Profeet stuurde voor Sad, en deze kwam (te paard) en toen hij de Moskee naderde, zei de Profeet tegen de Ansar: "Sta op voor jullie leider of voor de beste onder jullie." Toen zei de Profeet (tegen Sad): "Deze (d.w.z. Banu Quraiza) hebben afgesproken jouw uitspraak te accepteren." Sad zei: "Dood hun krijgers en neem hun nakomelingen gevangen, "Waarop de Profeet zei: "Je hebt volgens van Allah's oordeel geoordeeld," of zei: "volgens het oordeel van de Koning."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 448:
Overgeleverd door 'Aisha:
Sad raakte gewond op de dag van Khandaq (d.w.z. de Gracht) toen een man van Quraish, genaamd Hibban bin Al-'Araqa, hem (met een pijl) raakte. De man was Hibban bin Qais van (de stam van) Bani Mais bin 'Amir bin Lu'ai die een pijl afschoot op Sad's mediale armader (of hoofdslagader van de arm). De Profeet plaatste een tent (voor Sad) in de Moskee zodat hij dicht bij de Profeet kon zijn om hem te bezoeken. Toen de Profeet terugkeerde van de (slag) van Al-Khandaq (d.w.z. de Gracht) en zijn wapens neerlegde en een bad nam, kwam Djibriel (Gabriël) bij hem terwijl hij de stof van zijn hoofd schudde, en zei: "Heb je de wapens neergelegd?" Bij Allah, ik heb ze niet neergelegd. Ga naar hen (om hen aan te vallen). De Profeet zei: "Waar?" Djibriel wees naar Bani Quraiza. Dus Allah's Boodschapper ging naar hen (d.w.z. Bani Quraiza) (d.w.z. belegerde hen). Toen gaven ze zich over aan de uitspraak van de Profeet, maar hij verwees hen naar Sad om zijn oordeel over hen te geven. Sad zei: "Ik geef mijn oordeel dat hun krijgers gedood moeten worden, hun vrouwen en kinderen gevangen genomen moeten worden en hun bezittingen verdeeld moeten worden." Overgeleverd door Hisham: Mijn vader informeerde me dat 'Aisha zei: "Sad zei: 'O Allah! U weet dat er niets voor mij geliefder is dan om in Uw Naam te vechten tegen hen die Uw Boodschapper niet geloofden en hem uit Mekka verdreven. O Allah! Ik denk dat U de strijd tussen ons en hen (d.w.z. Quraish ongelovigen) beëindigt heeft. En als er nog steeds een strijd met de Quraish (ongelovigen) blijft bestaan, dan houd me dan in leven totdat ik tegen hen vecht voor Uw Wil. Maar als U de oorlog ten einde heeft gebracht, dan laat deze wond barsten en veroorzaak mijn dood daardoor.' Toen kwam er bloed uit de wond. Er was een tent in de Moskee behorende tot Banu Ghifar die verrast waren door het bloed dat naar hen toe stroomde. Ze zeiden: 'O mensen van de tent! Wat is dit voor ding dat van jullie kant naar ons toe komt?' Zie! Er stroomde overvloedig bloed uit Sad's wond. Sad stierf toen als gevolg daarvan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 449:
Overgeleverd door Al-Bara:
De Profeet zei tegen Hassan: "Scheld hen (met je gedichten) en Djibriel is bij je (d.w.z. steunt je)." (Door een andere groep sub-overleverers) Al-Bara bin Azib zei: "Op de dag van Quraiza's (belegering) zei Allah’s Boodschapper tegen Hassan bin Thabit: 'Scheld hen (met je gedichten) en Djibriel is bij je (d.w.z. steunt je).' "Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 450:
Overgeleverd door Abu Burda:
Abu Musa zei: "We gingen uit in het gezelschap van de Profeet voor een Ghazwa en we waren zes personen die één kameel deelden, die we om de beurt reden. Zo werden onze voeten dun door het overmatig lopen, en mijn voeten werden dun en mijn nagel viel af, en we wikkelden onze voeten in met stukken doek, en om deze reden werd de Ghazwa Dhat-ur-Riqa genoemd, omdat we onze voeten met vodden inwikkelden." Toen Abu Musa deze hadith vertelde, voelde hij spijt en zei, alsof hij het betreurde om een goede daad van hemzelf te hebben onthuld.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 451:
Overgeleverd door Salih bin Khawwat:
Betreffende degenen die de Gebedsdienst van Angst zagen die werd uitgevoerd in de slag van Dhat-ur-Riqa' in het gezelschap van Allah's Boodschapper; één groep stond achter hem in de rij terwijl een andere groep (in de rij stond) tegen de vijand gericht. De Profeet leidde de groep die bij hem was in één Rak'a, en hij bleef in de staande houding terwijl die groep hun (twee Rakats) gebed zelf voltooide en wegging, in de rij tegen de vijand gericht, terwijl de andere groep kwam en hij (d.w.z. de Profeet) zijn overgebleven Rak'a met hen voltooide, en toen bleef hij zitten tot ze hun gebed zelf voltooiden, en hij voltooide toen zijn gebed met Taslim samen met hen.
Overgeleverd door Ibn Az-Zubair: Jabir zei: "We waren met de Profeet bij Nakhl," en hij noemde toen het Gebed van Angst.
Overgeleverd door Al-Qasim bin Muhammad: De Profeet voldeed het Gebed van Angst in de Ghazwa van Banu Anmar.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 452:
Overgeleverd door Sahl bin Abi Hathma:
(beschrijvend het Gebed van Angst): De imam staat op, gericht op de Qibla en één groep van hen (d.w.z. het leger) (uit de twee) bidt samen met hem en de andere groep kijkt naar de vijand. De imam voltrekt één Rak'a met de eerste groep, zij zelf staan op en verrichten één buiging en twee prostraties terwijl ze nog op hun plaats zijn, en gaan dan weg om de tweede groep te ontlasten, en de tweede groep komt (en neemt de plaats in van de eerste groep in het gebed achter de imam) en hij voltrekt de tweede Rak'a met hen. Dus hij voltooit zijn twee-Rak'ats en dan buigen en prostreren de tweede groep twee prostraties (d.w.z. voltooien ze hun tweede Rak'a en zo voltooien ze allemaal hun gebed).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 453:
Overgeleverd door Salih bin Hathma:
De Profeet zei zoals hierboven (hadith 452).
Deel 5, Boek 59, Nummer 454:
Overgeleverd door Salih bin Khawwat:
Sahl zei zoals hierboven (hadith 452).
Deel 5, Boek 59, Nummer 455:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
Ik nam deel aan een Ghazwa naar Najd samen met Allah’s Boodschapper en we botsten met de vijand, en we stonden op voor hen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 456:
Overgeleverd door 'Abdullah bin 'Umar:
Allah’s Boodschapper leidde het Gebed van Angst met één van de twee groepen van het leger, terwijl de andere (groep) naar de vijand keek. Toen ging de eerste groep weg en namen de plaatsen in van hun metgezellen (d.w.z. de tweede groep) en de tweede groep kwam en hij leidde zijn tweede Rak'a met hen. Toen (d.w.z. de Profeet) voltooide hij zijn gebed met Taslim en toen stond elke van de twee groepen op en voltooide hun overgebleven één Rak'a.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 457:
Overgeleverd door Sinan en Abu Salama:
Jabir vertelde dat hij had deelgenomen aan een Ghazwa naar Najd in het gezelschap van Allah’s Boodschapper.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 458:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Dat hij vocht in een Ghazwa naar Najd samen met Allah’s Boodschapper en toen Allah’s Boodschapper terugkeerde, keerde hij ook samen met hem terug. De tijd van de middagdutje haalde hen in toen ze in een vallei vol stekelige bomen waren. Allah’s Boodschapper stapte af en de mensen verspreidden zich onder de stekelige bomen, op zoek naar de schaduw van de bomen. Allah’s Boodschapper zocht onderdak onder een Samura-boom en hing zijn zwaard eraan. We sliepen even toen Allah’s Boodschapper ons plotseling riep, en we gingen naar hem toe, om een bedoeïen te vinden die bij hem zat.
Allah’s Boodschapper zei: "Deze (bedoeïen) heeft mijn zwaard uit de schede gehaald terwijl ik sliep. Toen ik wakker werd, was het kale zwaard in zijn hand en hij zei tegen mij: 'Wie kan jou redden van mij?', ik antwoordde: 'Allah.' Nu is hij hier, zittend.' Allah’s Boodschapper straftte hem daar niet voor.
Door een andere groep overleverers, zei Jabir: "We waren in het gezelschap van de Profeet (tijdens de strijd van) Dhat-ur-Riqa', en we kwamen een schaduwrijke boom tegen en lieten deze voor de Profeet (om onder zijn schaduw te rusten). Een man van de afgodenaren kwam terwijl het zwaard van de Profeet aan de boom hing. Hij haalde het heimelijk uit de schede en zei (tegen de Profeet): 'Ben je bang voor mij?' De Profeet zei: 'Nee.' Hij zei: 'Wie kan jou redden van mij?' De Profeet zei: 'Allah.' De metgezellen van de Profeet bedreigden hem, toen werd de Iqama voor het gebed aangekondigd en de Profeet verrichtte een dua-gebed van twee Rak'a met één van de twee groepen, en die groep ging aan de kant en hij verrichtte twee Rak'a-t met de andere groep. Dus de Profeet verrichtte vier Rak'a, maar de mensen verrichtten slechts twee Rak'a. (De sub-overleveraar) Abu Bishr voegde toe: "De man was Ghaurath bin Al-Harith en de strijd werd gevoerd tegen Muharib Khasafa." Jabir voegde toe: "We waren met de Profeet bij Nakhl en hij verrichtte het dua-gebed." Abu Huraira zei: "Ik verrichtte het dua-gebed met de Profeet tijdens de Ghazwa (d.w.z. de strijd) van Najd." Abu Huraira kwam naar de Profeet tijdens de dag van Khaibar.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 459:
Overgeleverd door Ibn Muhairiz:
Ik betrad de Moskee en zag Abu Said Al-Khudri en ging naast hem zitten en vroeg hem over Al-Azl (d.w.z. coitus interruptus). Abu Said zei: "We gingen uit met Allah's Boodschapper voor de Ghazwa van Banu Al-Mustaliq en we ontvingen krijgsgevangenen onder de Arabische krijgsgevangenen en we begeerden vrouwen en onthouding werd moeilijk voor ons en we hielden van coitus interruptus. Dus toen we van plan waren om coitus interruptus te plegen, zeiden we: 'Hoe kunnen we coitus interruptus plegen voordat we Allah’s Boodschapper vragen, die aanwezig is onder ons?' We vroeg(en) hem erover en hij zei: 'Het is beter voor jullie om dit niet te doen, want als er een ziel (tot de Dag der Opstanding) bestemd is om te bestaan, zal die bestaan.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 460:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
We namen deel aan de Ghazwa van Najd samen met Allah’s Boodschapper en toen de tijd voor de middagpauze naderde terwijl hij in een vallei was met veel doornige bomen, stapte hij af onder een boom en rustte in zijn schaduw en hing zijn zwaard (eraan). De mensen verspreidden zich onder de bomen om schaduw te zoeken. Terwijl we in deze toestand waren, riep Allah’s Boodschapper ons en we kwamen en vonden een bedoeïen voor hem zitten. De Profeet zei: "Deze (Bedoeïen) kwam naar mij terwijl ik sliep, en hij nam mijn zwaard stiekem mee. Ik werd wakker terwijl hij er stond, bij mijn hoofd, mijn zwaard vasthield zonder schede. Hij zei: 'Wie zal jou redden van mij?' Ik antwoordde: 'Allah.' Toen schoof hij het (d.w.z. het zwaard) in de schede en ging zitten, en hier is hij." Maar Allah’s Boodschapper strafte hem niet.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 461:
Overgeleverd door Jabir bin Abdullah Al-Ansari:
Ik zag de Profeet zijn Nawafil gebed verrichten op zijn Mount gericht naar het Oosten tijdens de Ghazwa van Anmar.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 462:
Overgeleverd door 'Aisha:
Telkens wanneer Allah’s Boodschapper van plan was een reis te maken, trok hij loten onder zijn echtgenoten, en Allah’s Boodschapper nam degen die op het lot viel mee. Hij trok loten onder ons tijdens één van de Ghazwat die hij vocht. Het lot viel op mij en dus ging ik met Allah’s Boodschapper verder nadat Allah’s bevel tot sluieren (van de vrouwen) was geopenbaard. Ik werd gedragen (op de rug van een kameel) in mijn howdah en afgezet terwijl ik er nog in zat (wanneer we tot stilstand kwamen). Dus gingen we verder tot Allah’s Boodschapper had afgemaakt van die Ghazwa en terugkeerde.
Toen we de stad Medina naderden, kondigde hij 's nachts aan dat het tijd was om te vertrekken. Toen ze het nieuws van het vertrek aankondigden, stond ik op en ging weg van de legerkampen, en nadat ik mijn behoefte had gedaan, keerde ik terug naar mijn rijdier. Ik voelde aan mijn borst en ontdekte dat mijn ketting, die was gemaakt van Zifar kralen (d.w.z. Jemenitische kralen, deels zwart en deels wit), ontbrak. Dus ik keerde terug om naar mijn ketting te zoeken en mijn zoektocht naar die ketting hield me tegen. (Ondertussen) de mensen die me op mijn kameel droegen, namen mijn howdah en plaatsten die op de rug van mijn kameel, waarop ik reed, omdat ze dachten dat ik erin zat. In die dagen waren vrouwen licht van gewicht, want ze werden niet dik, en vlees bedekte hun lichamen niet in overvloed, aangezien ze slechts weinig voedsel aten. Deze mensen negeerden daarom het lichte gewicht van de howdah toen ze hem optilden en droegen; en op dat moment was ik nog een jong meisje. Ze maakten de kameel omhoog en allen vertrokken (samen met die kameel). Ik vond mijn ketting nadat het leger was vertrokken.
Toen kwam ik naar hun kampeerplaats en vond geen oproeper van hen, noch iemand die de oproep zou beantwoorden. Dus ik was van plan om naar de plaats te gaan waar ik gewoonlijk verbleef, in de gedachte dat ze me zouden missen en terug zouden komen naar me (in mijn zoektocht). Terwijl ik in mijn rustplaats zat, overweldigde de slaap me en ik sliep. Safwan bin Al-Muattal As-Sulami Adh-Dhakwani was achter het leger. Toen hij mijn plaats in de ochtend bereikte, zag hij de figuur van een slapende persoon en hij herkende me toen hij me zag, omdat hij me eerder had gezien vóór de orde van de verplichte sluier (was voorgeschreven). Dus ik werd wakker toen hij Istirja' (d.w.z. "Inna lillahi wa inna llaihi raji'un") reciteerde, zodra hij me herkende. Ik bedekte mijn gezicht met mijn hoofddoek en bij Allah, we spraken geen enkel woord, en ik hoorde hem geen woord zeggen behalve zijn Istirja'. Hij stapte af van zijn kameel en liet die knielen, waarbij hij zijn been op de voorpoten plaatste en toen stond ik op en reed erop. Toen zette hij zich in beweging, leidend de kameel die me droeg, totdat we het leger in de extreme hitte van het middaguur inhaalden, terwijl ze een rustpauze hielden (aan het nemen). (Vanwege het gebeurde) brachten sommige mensen de ondergang over zichzelf en degene die de Ifk (d.w.z. laster) het meest verspreidde, was 'Abdullah bin Ubai Ibn Salul." (Urwa zei: "De mensen verspreidden de laster en spraken erover in zijn (d.w.z. 'Abdullah's) aanwezigheid en hij bevestigde die en luisterde ernaar en vroeg ernaar om die te laten heersen." Urwa voegde ook toe: "Niemand werd genoemd als lid van de lasterlijke groep behalve ('Abdullah) behalve Hassan bin Thabit en Mistah bin Uthatha en Hamna bint Jahsh samen met anderen over wie ik geen kennis heb, maar ze waren een groep zoals Allah zei. Het wordt gezegd dat degene die het meeste van de laster droeg, 'Abdullah bin Ubai bin Salul was." Urwa voegde toe: "'Aisha wilde niet dat Hassan beledigd werd in haar aanwezigheid en ze gebruikte om te zeggen: 'Hij is degene die zei: Mijn vader en zijn (d.w.z. mijn vaders) vader en mijn eer zijn allemaal voor de bescherming van Mohammeds eer tegen jullie.'.").
Aisha voegde toe: "Na onze terugkeer naar Medina werd ik een maand lang ziek. De mensen verspreidden de vervalste verklaringen van de lasteraars terwijl ik niets van dat alles wist, maar ik voelde dat ik in mijn huidige kwaal niet dezelfde vriendelijkheid van de Boodschapper van Allah ontving als ik gewend was te ontvangen wanneer ik ziek werd. (Maar nu) de Boodschapper van Allah zou alleen komen, me begroeten en zeggen: 'Hoe gaat het (dame)?' en vertrekken. Dat wekte mijn twijfels, maar ik ontdekte het kwaad (d.w.z. de laster) pas toen ik na mijn herstel naar buiten ging. Ik ging naar buiten met Um Mistah naar Al-Manasi' waar we de natuurlijke behoeften vervulden en we niet naar buiten gingen (om de natuurlijke behoeften te vervullen) behalve 's nachts, en dat was voordat we toiletten in de buurt van onze huizen hadden. En deze gewoonte van ons betreffende het legen van de darmen, was vergelijkbaar met de gewoonten van de oude Arabieren die in de woestijnen leefden, want het zou lastig voor ons zijn om toiletten in de buurt van onze huizen te hebben. Dus ik en Um Mistah, die de dochter was van Abu Ruhm bin Al-Muttalib bin Abd Manaf, wiens moeder de dochter was van Sakhr bin 'Amir en de tante was van Abu Bakr As-Siddiq en wiens zoon Mistah bin Uthatha bin 'Abbas bin Al-Muttalib was, gingen naar buiten. Ik en Um Mistah keerden terug naar mijn huis nadat we klaar waren met het beantwoorden van de natuurlijke roep. Um Mistah struikelde doordat haar voet verstrikt raakte in haar bedekking en zei daarop: 'Moge Mistah verloren gaan!' Ik zei: 'Wat een hard woord heb je gezegd. Beledig je een man die deelnam aan de slag bij Badr?' Toen zei ze: 'O jij Hantah! Heb je niet gehoord wat hij (d.w.z. Mistah) zei?' Ik zei: 'Wat zei hij?' Toen vertelde ze me de laster van de mensen van Ifk. Mijn kwaal verergerde, en toen ik thuis kwam, kwam de Boodschapper van Allah naar me toe, en na me begroet te hebben, zei hij: 'Hoe gaat het (dame)?' Ik zei: 'Mag ik naar mijn ouders gaan?' omdat ik zeker wilde zijn van het nieuws via hen. De Boodschapper van Allah stond me toe (en ik ging naar mijn ouders) en vroeg mijn moeder: 'O moeder! Waar praten de mensen over?' Ze zei: 'O mijn dochter! Maak je geen zorgen, want er is nauwelijks een charmante vrouw die geliefd is door haar echtgenoot en wiens echtgenoot andere vrouwen naast haar heeft, dat ze (d.w.z. vrouwen) haar iets kwalijk zullen nemen.' Ik zei: 'Subhan-Allah! (Ik getuig van de uniciteit van Allah). Praten de mensen echt op deze manier?' Ik bleef die nacht huilen tot de dageraad, ik kon niet stoppen met huilen noch slapen, toen ik 's ochtends weer bleef huilen. Toen de Divine Inspiratie werd vertraagd."
De Boodschapper van Allah riep 'Ali bin Abi Talib en Usama bin Zaid aan om hen te vragen en te raadplegen over mijn scheiding. Usama bin Zaid zei wat hij wist van mijn onschuld, en de eerbied die hij voor mij koesterde. Usama zei: '(O Boodschapper van Allah!) Zij is uw vrouw en wij weten niets dan goeds over haar.' 'Ali bin Abi Talib zei: 'O Allah's Boodschapper! Allah brengt u niet in moeilijkheden en er zijn volop vrouwen anders dan zij, maar vraag de dienstmeid die u de waarheid zal vertellen.' Waarop de Boodschapper van Allah Barira (d.w.z. de dienstmeid) aanriep en zei: 'O Barira! Heeft u ooit iets gezien dat uw argwaan wekte?' Barira zei tegen hem: 'Bij Hem Die u met de Waarheid heeft gezonden. Ik heb niets in haar (i.e. Aisha) gezien waar ik iets zou verbergen, behalve dat ze een jong meisje is dat slaapt en het deeg van haar familie blootlaat, zodat de huisgeiten het opeten.' Dus, op die dag stond de Boodschapper van Allah op de kansel en klaagde over 'Abdullah bin Ubai (bin Salul) bij zijn metgezellen, en zei: 'O jullie moslims! Wie zal mij verlossen van die man die mij gekwetst heeft met zijn kwaadaardige uitspraak over mijn familie? Bij Allah, ik weet niets dan goeds over mijn familie en zij hebben een man ervan beschuldigd waarover ik niets dan goeds weet en hij betrad nooit mijn huis behalve met mij.' Sad bin Mu'adh, de broer van Banu 'Abd Al-Ashhal, stond op en zei: 'O Allah's Boodschapper! Ik zal u verlossen van hem; als hij van de stam van Al -Aus is, dan zal ik zijn hoofd afhakken, en als hij van onze broeders is, d.w.z. Al -Khazraj, dan geef ons de opdracht en wij zullen uw opdracht vervullen.' Waarop een man uit Al-Khazraj opstond. Um Hassan, zijn nicht, was van zijn vertakkingsstam, en hij was Sad bin Ubada, hoofd van Al-Khazraj. Voor dit incident was hij een vrome man, maar zijn liefde voor zijn stam joeg hem ertoe om tegen Sad (bin Mu'adh) te zeggen: 'Bij Allah, u hebt gelogen; u zult hem niet en kunt hem niet doden. Als hij tot uw volk behoorde, zou u niet willen dat hij gedood zou worden.' Waarop Usaid bin Hudair, die de neef van Sad (bin Mu'adh) was, opstond en tegen Sad bin 'Ubada zei: 'Bij Allah! U bent een leugenaar! Wij zullen hem zeker doden, en u bent een huichelaar die zich uitspreekt voor huichelaars.' Hierop raakten de twee stammen van Al-Aus en Al Khazraj zo opgewonden dat ze op het punt stonden te vechten terwijl de Boodschapper van Allah op de kansel stond. De Boodschapper van Allah bleef hen tot bedaren brengen totdat ze stil werden en hij ook. De hele dag huilde ik met mijn tranen die nooit ophielden, en ik kon niet slapen.
’s Ochtends waren mijn ouders bij mij en ik huilde twee nachten en een dag, waarbij mijn tranen nooit ophielden en ik niet kon slapen totdat ik dacht dat mijn lever zou barsten van het huilen. Dus, terwijl mijn ouders bij me zaten en ik huilde, vroeg een *Ansari* vrouw mij om haar toegang te verlenen. Ik liet haar binnen, en toen ze binnenkwam, ging ze zitten en begon met mij te huilen. Terwijl we in deze toestand waren, kwam de Boodschapper van Allah, groette ons en ging zitten. Hij was mij nooit meer nabij geweest sinds die dag van de laster. Een maand was verstreken en er was geen Divene Inspiratie tot hem gekomen over mijn zaak. De Boodschapper van Allah reciteerde toen de *Tashah-hud* en zei toen: ‘Amma Badu, O ‘Aisha! Ik ben op de hoogte gesteld van zo en zo over jou; als je onschuldig bent, dan zal Allah spoedig je onschuld openbaren, en als je een zonde hebt begaan, dan berouw je tot Allah en vraag Hem om vergeving, want wanneer een slaaf zijn zonden bekent en Allah om vergeving vraagt, accepteert Allah zijn berouw.’ Toen de Boodschapper van Allah zijn toespraak beëindigde, stopten mijn tranen volledig met stromen, zodat ik niet langer een enkele druppel voelde stromen. Ik zei tegen mijn vader: ‘Antwoord de Boodschapper van Allah namens mij over wat hij heeft gezegd.’ Mijn vader zei: ‘Bij Allah, ik weet niet wat ik tegen de Boodschapper van Allah moet zeggen.’ Toen zei ik tegen mijn moeder: ‘Antwoord de Boodschapper van Allah namens mij over wat hij heeft gezegd.’ Zij zei: ‘Bij Allah, ik weet niet wat ik tegen de Boodschapper van Allah moet zeggen.’ Ondanks het feit dat ik een jong meisje was en weinig kennis van de Koran had, zei ik: ‘Bij Allah, ongetwijfeld weet ik dat jullie deze (lasterlijke) toespraak hebben gehoord zodat deze in jullie harten (d.w.z. geesten) is geplant en jullie het als een waarheid hebben aangenomen. Nu, als ik je zou vertellen dat ik onschuldig ben, zouden jullie mij niet geloven, en als ik zou bekennen over het, en Allah weet dat ik onschuldig ben, zouden jullie mij zeker geloven. Bij Allah, ik vind geen gelijkenis voor mij en jullie behalve die van Jozefs vader toen hij zei: ‘(Voor mij) geduld is het meest passende tegenover wat jullie beweren; het is Allah (Alleen) Wie Hulp kan zoeken.’ Toen draaide ik me om en ging op mijn bed liggen; en Allah wist toen dat ik onschuldig was en hoopte dat Allah mijn onschuld zou openbaren. Maar, bij Allah, ik dacht nooit dat Allah over mijn zaak een Divene Inspiratie zou openbaren, die (eeuwig) zou worden voorgelezen, omdat ik mezelf te onwaardig achtte om door Allah te worden besproken over iets dat mij betreft, maar ik hoopte dat de Boodschapper van Allah een droom zou hebben waarin Allah mijn onschuld zou bewijzen. Maar, bij Allah, voordat de Boodschapper van Allah zijn zitplaats verliet en voordat een van de huishoudens vertrok, kwam de Divene Inspiratie tot de Boodschapper van Allah.
So there overtook him the same hard condition which used to overtake him, (when he used to be inspired Divinely). De zweetdruppels vielen van zijn lichaam als parels, hoewel het een winterse dag was, en dat was vanwege de zware verklaring die aan hem werd geopenbaard. Toen die staat van de Boodschapper van Allah voorbij was, stond hij op, glimlachend, en het eerste woord dat hij zei was: 'O 'Aisha! Allah heeft jouw onschuld verklaard!' Toen zei mijn moeder tegen mij: 'Sta op en ga naar hem (i.e. de Boodschapper van Allah).' Ik antwoordde: 'Bij Allah, ik zal niet naar hem gaan, en ik prijs niemand dan Allah. Toen heeft Allah de tien verzen geopenbaard:-- "Voorwaar, zij die de laster verspreiden, zijn een bende onder jullie............." (24.11-20) Allah heeft die Quranische verzen geopenbaard om mijn onschuld te verklaren. Abu Bakr As-Siddiq, die geld uitdeelde aan Mistah bin Uthatha vanwege zijn relatie met hem en zijn armoede, zei: 'Bij Allah, ik zal nooit meer aan Mistah bin Uthatha iets geven nadat hij iets over Aisha heeft gezegd.' Toen heeft Allah de volgende verzen geopenbaard:En laat niet degenen onder jullie die gezegend zijn met gunsten en welvaart zweren het niet weg te geven aan de verwanten, de armen die bedelen en degenen die in hun huizen voor de Zaak van Allah zijn achtergelaten. Laat hen vergeven en het goed maken, Houden jullie er niet van als Allah jullie zou vergeven? En Allah is meest Vergevend, meest Genadevol."(24.22) Abu Bakr As-Siddiq zei: 'Ja, bij Allah, ik zou willen dat Allah mij vergeeft.' en ging door met het geven van geld aan Mistah, zoals hij hem voorheen gaf. Hij voegde eraan toe: 'Bij Allah, ik zal hem daar nooit van afhouden.' Aisha zei verder: "De Boodschapper van Allah vroeg ook aan Zainab bint Jahsh (i.e. zijn vrouw) over mijn zaak. Hij zei tegen Zainab: 'Wat weet jij en wat heb je gezien?' Ze antwoordde: "O Boodschapper van Allah! Ik onthoud me van het vals beschuldigen dat ik iets heb gehoord of gezien. Bij Allah, ik weet niets anders dan goed (over 'Aisha).' Van onder de vrouwen van de Profeet was Zainab mijn gelijke (in schoonheid en in de liefde die ze van de Profeet ontving), maar Allah behoedde haar van dat kwaad vanwege haar vroomheid. Haar zus Hamna, begon op haar beurt te strijden en zij werd vernietigd samen met hen die vernietigd werden. De man die beschuldigd werd, zei: 'Subhan-Allah! Bij Hem in Wiens Hand mijn ziel is, heb ik nooit het sluier (i.e. sluier) van een vrouw opgetrokken.' Later op de man werd een martelaar in Allah's Oorlog."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 463:
Overgeleverd door Az-Zuhri:
Al-Walid bin 'Abdul Malik zei tegen mij: "Heb je gehoord dat 'Ali een van hen was die Aisha lasterden?" Ik antwoordde: "Nee, maar twee mannen van uw volk (genaamd) Abu Salama bin 'Abdur -Rahman en Abu Bakr bin Abdur-Rahman bin Al-Harith hebben mij verteld dat Aisha hen vertelde dat 'Ali stil bleef over haar zaak."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 464:
Overgeleverd door Masruq bin Al-Aida:
Um Ruman, de moeder van 'Aisha, zei dat terwijl 'Aisha en zij zaten, een Ansari vrouw kwam en zei: "Moge Allah een dergelijke persoon schaden!" Um Ruman zei tegen haar: "Wat is er aan de hand?" Ze antwoordde: "Mijn zoon was onder hen die over het verhaal (van de Lastering) spraken." Um Ruman zei: "Wat is dat?" Ze antwoordde: "Zo-en-zo...." en vertelde het hele verhaal. Toen zei 'Aisha: "Heeft de Boodschapper van Allah gehoord van dat?" Ze antwoordde: "Ja." 'Aisha zei verder: "En Abu Bakr ook?" Ze antwoordde: "Ja." Toen viel 'Aisha flauw, en toen ze bij haar bewustzijn kwam, had ze koorts met rillingen. Ik legde haar kleding over haar en bedekte haar. De Profeet kwam en vroeg: "Wat is er mis met deze (dame)?" Um Ruman antwoordde: "O Boodschapper van Allah! Ze (i.e. 'Aisha) heeft koorts met rillingen." Hij zei: "Is dat misschien vanwege het verhaal dat erover gesproken is?" Ze antwoordde: "Ja." 'Aisha stond op en zei: "Bij Allah, als ik een eed zou hebben gezworen (dat ik onschuldig ben), zouden jullie mij niet geloven, en als ik zou zeggen (dat ik niet onschuldig ben), zouden jullie mij niet vrijspreken. Mijn en jullie voorbeeld is als dat van Jacob en zijn zonen (zoals Jacob zei): 'Het is Allah (Alleen) Wie Hulp kan verlenen tegen wat jullie beweren.' Um Ruman zei: "De Profeet ging toen weg zonder iets te zeggen. Toen verklaarde Allah haar onschuldig. Toen zei 'Aisha (tot de Profeet): "Ik dank Allah alleen; dank noch iemand anders noch u."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 465:
Overgeleverd door Ibn Abi Malaika:
Aisha reciteerde deze vers:-- 'Ida taliqunahu bi-alsinatikum' (24.15) "(Als jullie liegen met jullie tongen)." en zei: "Al - Walaq" betekent "liegen." Ze kende dit vers beter dan wie ook, omdat het over haar werd geopenbaard.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 466:
Overgeleverd door de vader van Hisham:
Ik begon Hassan voor de voeten van Aisha uit te schelden. Ze zei: "Scheld hem niet uit, want hij verdedigde de Boodschapper van Allah (tegen de ongelovigen)."
Aisha voegde toe: "Hassan vroeg eens toestemming aan de Profeet om poëtische verzen te zeggen tegen de ongelovigen. Toen zei de Profeet: 'Hoe zul je mijn voorouders (daaruit uitsluiten)?' Hassan antwoordde: 'Ik zal je eruit halen zoals men een haar uit het deeg haalt.' De vader van Hisham voegde toe: "Ik scheldde Hassan uit omdat hij een van hen was die tegen Aisha sprak."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 467:
Overgeleverd door Masruq:
We gingen naar Aisha terwijl Hassan bin Thabit bij haar was en haar poëzie reciterende uit enkele van zijn poëtische verzen, zeggende: "Een kuis, wijze dame over wie niemand argwaan kan hebben. Ze staat op met een lege maag omdat ze nooit het vlees van indiscreet (dames) eet." Aisha zei tegen hem: "Maar jij bent niet zo." Ik zei tegen haar: "Waarom laat je hem toe, terwijl Allah zei:-- "En wat betreft hem onder hen, die daar de grootste deel had, zijn bestraffing zal hevig zijn." (24.11) Toen zei Aisha: "En welke straf is er zwaarder dan blindheid?" Ze voegde toe: "Hassan gebruikte om te verdedigen of poëzie te zeggen namens de Boodschapper van Allah (tegen de ongelovigen)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 468:
Overgeleverd door Zaid bin Khalid:
We gingen met de Boodschapper van Allah in het jaar van Al -Hudaibiya. Een nacht regende het en de Boodschapper van Allah leidde ons in de Fajr gebed en (na het voltooien ervan), draaide zich tot ons en zei: "Weten jullie wat jullie Heer heeft gezegd?" We antwoordden: "Allah en Zijn Boodschapper weten het beter." Hij zei: "Allah zei:-- "(Sommigen van) Mijn slaven stonden op, gelovig in Mij, en (sommigen van hen) ongelovig in Mij. Die zei: Wij zijn regen gekregen door de barmhartigheid van Allah, de zegen van Allah en de overvloed van Allah, dan is hij een gelovige in Mij, en een ongelovige in de ster. En wie zei: Wij zijn regen gekregen vanwege zo'n en zo’n ster, dan is hij een gelovige in de ster, en een ongelovige in Mij."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 469:
Overgeleverd door Anas:
De Boodschapper van Allah verrichtte vier 'Umras, allemaal in de maand Dhul-Qa'da, behalve de 'Umra die hij verrichtte met zijn hadj (d.w.z. in Dhul- Hijja). Hij verrichtte een 'Umra van Al-Hudaibiya in Dhul-Qa'da, een andere 'Umra het volgende jaar in Dhul Qa'da, een derde van Al-Jirana waar hij de oorlogsbuit van Hunain verdeelde, in Dhul Qa'da, en de vierde 'Umra die hij verrichtte was met zijn hadj.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 470:
Overgeleverd door Abu Qatada:
We vertrokken met de Profeet in het jaar van Al-Hudaibiya, en al zijn metgezellen namen de staat van Ihram aan, behalve ik.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 471:
Overgeleverd door Al-Bara:
Beschouwen jullie de verovering van Mekka, de Overwinning (verwijzing naar de Koran 48:1)? Was de verovering van Mekka een overwinning? Wij beschouwen dat de werkelijke Overwinning de Ar-Ridwan Eed van trouw was die we op de dag van Al-Hudaibiya (aan de Profeet) gaven. Op de dag van Al-Hudaibiya waren we veertienhonderd mannen, samen met de Profeet. Al -Hudaibiya was een put, waarvan we het water opdroogden, zonder een enkele druppel water achter te laten. Toen de Boodschapper van Allah daarvan op de hoogte werd gesteld, kwam hij en ging op de rand zitten. Toen vroeg hij om een gereedschap met water, verrichtte er een wassing mee, spoelde (zijn mond), riep (Allah) aan en schonk het resterende water in de put. We bleven daar een tijdje en toen bracht de put het water voort dat we nodig hadden voor onszelf en onze rij dieren.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 472:
Overgeleverd door Al-Bara bin Azib:
Dat ze zich in het gezelschap van de Boodschapper van Allah bevonden op de dag van Al-Hudaibiya en hun aantal 1400 of meer was. Ze sloegen kamp bij een put en haalden er water op tot het opdroogde. Toen ze de Boodschapper van Allah daarover informeerden, kwam hij en ging op de rand zitten en zei: "Breng me een emmer van dat water." Toen het werd gebracht, spuugde hij en riep (Allah) aan en zei: "Laat het even staan." Toen laaiden ze hun dorst en waterden hun beridingen (van die put) tot ze vertrokken.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 473:
Overgeleverd door Salim:
Jabir zei: "Op de dag van Al-Hudaibiya voelde de mensen zich dorstig en de Boodschapper van Allah had een gereedschap met water. Hij verrichtte er de *wudu* (aflatwas) van en daarna kwamen de mensen naar hem toe. De Boodschapper van Allah zei: 'Wat is er aan de hand?' De mensen zeiden: 'O Boodschapper van Allah! Wij hebben geen water om *wudu* te verrichten of te drinken, behalve wat u in uw gereedschap heeft.' Toen stak de Profeet zijn hand in het gereedschap en het water begon te spuiten tussen zijn vingers als bronnen. Dus dronken wij en verrichtten de *wudu*." Ik zei tegen Jabir: "Wat was uw aantal op die dag?" Hij antwoordde: "Zelfs al waren we een honderdduizend, dat water zou voldoende voor ons zijn geweest. Hoe dan ook, we waren 1500."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 474:
Overgeleverd door Qatada:
Ik zei tegen Sa'id bin Al-Musaiyab: "Ik ben geïnformeerd dat Jabir bin 'Abdullah zei dat het aantal (van de Al-Hudaibiya moslim krijgers) 1400 was." Sa'id zei tegen mij: "Jabir vertelde mij dat ze 1500 waren die de Eed van trouw aan de Profeet aflegden op de dag van Al-Hudaibiya."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 475:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Op de dag van Al-Hudaibiya zei de Boodschapper van Allah tegen ons: "Jullie zijn de beste mensen op aarde!" We waren toen 1400. Als ik nu kon zien, zou ik jullie de plaats van de Boom laten zien (onder welke de Eed van trouw aan ons werd afgelegd)," zei Salim. "Ons aantal was 1400." 'Abdullah bin Abi Aufa zei: "De mensen (die de Eed van trouw aflegden) onder de Boom waren 1300 en het aantal van Bani Aslam was 1/8 van de Emigranten."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 476:
Overgeleverd door Mirdas Al-Aslami:
Die behoorde tot hen (die de Eed van trouw hadden afgelegd) onder de Boom: "Vrome mensen zullen in successie sterven, en er zullen resten van de samenleving overblijven die als de nutteloze resten van dadels en gerst zullen zijn, en Allah zal geen aandacht aan hen besteden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 477:
Overgeleverd door Marwan en Al-Miswar bin Makhrama:
De Profeet ging uit in het gezelschap van 1300 tot 1500 van zijn metgezellen in het jaar van Al-Hudaibiya, en toen ze Dhul-Hulaifa bereikten, versierde en markeerde hij zijn *Hadi* en nam de staat van *Ihram* aan.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 478:
Overgeleverd door Kab bin Ujra:
Dat de Boodschapper van Allah hem zag met luizen die van zijn hoofd vielen op zijn gezicht. De Boodschapper van Allah zei: "Zorgen uw luizen u?" Ka'b zei: "Ja." De Boodschapper van Allah beval hem toen om zijn hoofd te scheren terwijl hij in Al-Hudaibiya was. Tot dan was er geen indicatie dat ze allemaal hun staat van *Ihram* zouden beëindigen en hoopten ze dat ze Mekka zouden binnengaan. Toen werd de order van de *Fidya* geopenbaard, dus beval de Boodschapper van Allah Kab om zes arme personen te voeden met een *Faraq* voedsel of een schaap te slachten of drie dagen te vasten.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 479:
Overgeleverd door Aslam:
Once ging ik met 'Umar bin Al-Khattab naar de markt. Een jonge vrouw volgde 'Umar en zei: "O, leider van de gelovigen! Mijn echtgenoot is overleden en heeft kleine kinderen achtergelaten. Bij Allah, ze hebben niet eens een schaamtje van een schaap om te koken; ze hebben geen boerderijen of dieren. Ik ben bang dat ze zullen sterven van honger, en ik ben de dochter van Khufaf bin Ima Al-Ghafari, en mijn vader was getuige van de Eed van Al-Hudaibiya met de Profeet.” 'Umar stopte en ging niet verder en zei: "Ik verwelkom een verwant." Toen ging hij naar een sterke kameel die in het huis was vastgebonden, beklom deze, twee zakken met voedselkorrels die hij had geladen en legde er geld en kleding tussen, gaf haar het touw om vast te houden en zei: "Leid hem, en deze voorziening zal niet opraken totdat Allah je een goede voorziening geeft.” Een man zei: "O, leider van de gelovigen! Je hebt haar te veel gegeven.” 'Umar zei misnoegen: "Moge je moeder je verwezen van je! Bij Allah, ik heb haar vader en broer gezien die een fort belegerden voor een lange tijd en het veroverden, en toen bespraken we wat hun aandeel zou zijn van die oorlogsbuit.”Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 480:
Overgeleverd door Said bin Al-Musaiyab:
Dat zijn vader zei: "Ik zag de Boom (van de Ar-Ridwan Eed) en toen ik er later terugkeerde, was ik niet in staat om hem te herkennen. (De sub-verteller Mahmid zei, Al -Musaiyab zei, 'Toen vergat hij (i.e., de Boom).')"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 481:
Overgeleverd door Tariq bin 'Abdur-Rahman:
Toen ik op weg ging naar de hadj, kwam ik langs mensen die een gebed aanboden. Ik vroeg: "Wat is dit voor moskee?" Ze zeiden: "Dit is de Boom waar de Profeet de Ar-Ridwan Eed aflegde.” Toen ging ik naar Sa'id bin Musaiyab en vertelde hem erover. Sa'id zei: "Mijn vader zei dat hij onder degenen was die de Eed hadden afgelegd aan de Profeet onder de Boom. Hij (i.e. mijn vader) zei: "Toen we het volgende jaar vertrokken, vergaten we de Boom en waren we niet in staat om hem te herkennen.” Toen zei Sa'id (misschien ironisch) "De metgezellen van de Profeet herkenden hem niet; niettemin herken jij hem; dus heb je een betere kennis.”Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 482:
Overgeleverd door Said bin Al-Musaiyab:
Dat zijn vader onder degenen was die de Eed hadden afgelegd (aan de Profeet) onder de Boom, en het volgende jaar toen ze naar de Boom gingen, waren ze niet in staat om hem te herkennen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 483:
Overgeleverd door Tariq:
(De boom waar de Ridwan Eed werd afgelegd door de Profeet) werd genoemd voor Said bin Al-Musaiyab. Daarop glimlachte hij en zei: "Mijn vader vertelde me erover en hij had er getuige van geweest (i.e. de Eed)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 484:
Overgeleverd door Abdullah bin Abi Aufa:
(Wie een van degenen was die de Eed had afgelegd aan de Profeet onder de Boom) Toen de mensen Sadaqa (i.e.
Rakat) naar de Profeet brachten, zei hij: "O Allah! Zegen hen met uw Barmhartigheid.” Eenmaal kwam mijn vader met zijn Sadaqa naar hem, waarop hij (i.e. de Profeet) zei: "O Allah! Zegen de familie van Abu Aufa.”Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 485:
Overgeleverd door 'Abbas bin Tamim:
Toen het de dag (van de strijd) van Al-Harra was, gaven de mensen een Eed aan Abdullah bin Hanzala. Ibn Zaid zei: "Waarom geven de mensen een Eed aan Abdullah bin Hanzala?" Het werd hem verteld: "Voor de dood (in de zaak van de Islam).” Ibn Zaid zei: "Ik zal nooit een Eed afleggen voor dat doel aan iemand anders na de Profeet.” Ibn Zaid was een van degenen die de dag van Al-Hudaibiya met de Profeet hadden meegemaakt.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 486:
Overgeleverd door Iyas bin Salama bin Al -Akwa:
Mijn vader, die onder degenen was die de Eed hadden afgelegd aan de Profeet onder de Boom, zei tegen mij: "We gebruikten om de Jumua-gebed te verrichten met de Profeet en toen te vertrekken op een tijdstip waarop de muren geen schaduw hadden om ons te laten schuilen.”Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 487:
Overgeleverd door Yazid bin Abi Ubaid:
Ik zei tegen Salama bin Al-Akwa: "Waarom heb je een Eed afgelegd aan de Profeet op de dag van Al-Hudaibiya?" Hij antwoordde: "Voor de dood (in de zaak van de Islam)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 488:
Overgeleverd door Al-Musaiyab:
Ik ontmoette Al-Bara bin 'Azib en zei (tegen hem): "Moge u voorspoedig leven! U genoot het gezelschap van de Profeet en gaf hem de Eed van *Al-Hudaibiya* (onder de Boom)." Toen zei Al-Bara': "O mijn neef! U weet niet wat we na hem (d.w.z. na zijn dood) hebben gedaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 489:
Overgeleverd door Abu Qilaba:
Dat Thabit bin Ad-Dahhak hem had verteld dat hij een van hen was die de Eed van *Al-Hudaibiya* onder de Boom had afgelegd.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 490:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Betreffende Allah's Uitspraak: Waarlijk, Wij hebben jou (o Mohammed) een duidelijke overwinning geschonken (de gebeurtenis van Hoedaybiah)." (48.1) Het verwijst naar de Eed van *Al-Hudaibiya*. En de metgezellen van de Profeet zeiden (tot de Profeet): "Gefeliciteerd en geluk voor u; maar welke beloning zullen wij krijgen?" Toen werd aan hen geopenbaard:-- "Opdat Hij de gelovige mannen en vrouwen toelaat tot tuinen, waaronder rivieren stromen." (48.5)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 491:
Overgeleverd door Zahir Al-Aslami:
(die een van hen was die (de Eed van trouw onder) de Boom had gezien) Terwijl ik vuur maakte onder de kookpotten met ezelsvlees, kondigde de aankondiger van Allah’s Boodschapper aan: "Allah’s Boodschapper verbiedt u om ezelsvlees te eten." Dezelfde overlevering werd verteld door Majzaa van een man genaamd Uhban bin Aus, die een van hen was die (de Eed van trouw onder) de Boom had gezien, en die last had van zijn knie, zodat hij tijdens het prostreren een kussen onder zijn knie legde.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 492:
Overgeleverd door Suwaid bin an-Numan:
die een van hen was die (de Eed van trouw onder) de Boom had gezien: Allah’s Boodschapper en zijn metgezellen kregen *Sawiq* en kauwden erop.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 493:
Overgeleverd door Abu Jamra:
Ik vroeg Aidh bin Amr, die een van de metgezellen van de Profeet was, een van hen (die de Eed aan de Profeet onder de Boom heeft afgelegd):
"Kan de *Witr* gebed herhaald worden (in één nacht)?" Hij zei: "Als u het in het eerste deel van de nacht hebt gebeden, moet u het niet herhalen in het laatste deel 'van de nacht." (Zie Fateh-al-Bari pagina 458 Vol 8de).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 494:
Overgeleverd door Zaid bin Aslam:
Mijn vader zei: "Allah’s Boodschapper was 's nachts op reis op een van zijn reizen en 'Umar bin Al-Khattab ging met hem mee.
'Umar bin Al-Khattab vroeg hem (om iets), maar Allah’s Boodschapper antwoordde hem niet. 'Umar vroeg hem opnieuw, maar hij antwoordde hem niet. Hij vroeg hem opnieuw (voor de derde keer), maar hij antwoordde hem niet. Toen sprak 'Umar bin Al-Khattab zichzelf aan, zegende hij: "Moge uw moeder u verwezen van u, O 'Umar, want u heeft Allah’s Boodschapper driemaal gevraagd, maar hij heeft u niet beantwoord." 'Umar zei: "Toen liet ik mijn kameel rennen en plaatste hem voor de andere moslims, en ik was bang dat er iets over mij zou worden geopenbaard. Ik had nauwelijks een moment gewacht toen ik iemand hoorde roepen. Ik zei: 'Ik was bang dat er iets over mij zou worden geopenbaard.' Toen kwam ik naar Allah’s Boodschapper en groette hem. Hij (d.w.z. de Profeet) zei: 'Vanavond is er een Soera aan mij geopenbaard, die dierbaarder is voor mij dan (de hele wereld), waarop de zon opkomt,' en toen reciteerde hij: Waarlijk, Wij hebben jou (o Mohammed) een duidelijke overwinning geschonken (de gebeurtenis van Hoedaybiah)." (48.1)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 495:
Overgeleverd door Al-Miswar bin Makhrama en Marwan bin Al-Hakam:
(een van hen zei meer dan zijn vriend): De Profeet vertrok met een gezelschap van meer dan duizend van zijn metgezellen in het jaar van Al-Hudaibiya, en toen hij Dhul-Hulaifa bereikte, versierde hij zijn Hadi (d.w.z. offerdier), trad hij daar in 'Umra in de staat van Ihram en stuurde een spion van zijn uit Khuzi'a (stam). De Profeet ging verder tot hij (een dorp genaamd) Ghadir-al- Ashtat bereikte. Daar kwam zijn spion en zei: "De Quraish (ongelovigen) hebben een groot aantal mensen tegen je verzameld, en ze hebben de Ethiopiërs tegen je verzameld, en ze zullen met je vechten en je ervan weerhouden de Ka'bah binnen te gaan en je ervan te weerhouden." De Profeet zei: "O mensen! Geef me jullie mening. Beveel ik dat ik de families en nakomelingen vernietig van degenen die ons ervan weerhouden de Ka'bah binnen te gaan? Als ze naar ons toe komen (voor vrede) dan zal Allah een spion van de afgodenveraanbidders vernietigen, of anders zullen we hen in een ellendige staat achterlaten." Daarop zei Abu Bakr: "O Allah Apostle! Je bent gekomen met de intentie om dit Huis (d.w.z. Ka'bah) te bezoeken en je wilt niemand doden of bevechten. Ga dus verder naar het Huis, en wie ons ervan weerhoudt, zullen we met hem vechten." Daarop zei de Profeet: "Ga verder, in de Naam van Allah!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 496:
Overgeleverd door Urwa bin Az-Zubair:
Dat hij Marwan bin Al-Hakam en Al-Miswar bin Makhrama hoorde vertellen over een van de gebeurtenissen die de Boodschapper van Allah overkwamen tijdens de 'Umra van Al-Hudaibiya. Ze zeiden: "Toen de Boodschapper van Allah een wapenstilstand sloot met Suhail bin 'Amr op de dag van Al-Hudaibiya, was een van de voorwaarden die Suhail bin 'Amr stelde, zijn zeggen (tot de Profeet): 'Als iemand van ons (d.w.z. ongelovigen) ooit naar je komt, ook al heeft hij jullie religie aangenomen, dan moet je hem aan ons teruggeven en niet tussen ons en hem ingrijpen.' Suhail weigerde de wapenstilstand met de Boodschapper van Allah te sluiten, behalve op deze voorwaarde. De gelovigen verafschuwden deze voorwaarde en waren er misselijk van en discussieerden erover. Maar toen Suhail weigerde de wapenstilstand met de Boodschapper van Allah te sluiten, behalve op die voorwaarde, sloot de Boodschapper van Allah deze wel. Dienovereenkomstig gaf de Boodschapper van Allah toen Abu Jandal bin Suhail aan zijn vader, Suhail bin 'Amr, terug en gaf hij elke man die naar hem kwam tijdens die periode terug, zelfs als hij een moslim was. De gelovige vrouwen Emigranten kwamen (naar Medina) en Um Kulthum, de dochter van 'Uqba bin Abi Mu'ait, was een van hen die naar de Boodschapper van Allah kwam en ze was op dat moment volwassen. Haar verwanten kwamen en vroegen de Boodschapper van Allah om haar aan hen terug te geven, en in verband daarmee onthulden Allah de verzen die betrekking hebben op de gelovige (vrouwen). Aisha zei: "De Boodschapper van Allah gebruikte om alle gelovige vrouwen die naar hem emigreerden, te testen met de volgende vers:- - "O Profeet! Wanneer de gelovige vrouwen naar je komen, om de belofte van trouw aan jou te doen." (60.12) 'Urwa's oom zei: "We werden geïnformeerd toen Allah Zijn Boodschapper beval om te retourneren aan de afgodenveraanbidders wat ze aan hun vrouwen hadden gegeven die onlangs (naar Medina) waren gemigreerd en we werden geïnformeerd dat Abu Basir..." vertellend de hele overlevering.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 497:
Overgeleverd door Nafi:
Abdullah bin Umar vertrok voor Umra tijdens de periode van beproevingen, en hij zei: "Als ik wordt tegengehouden om de Ka'bah te bezoeken, dan zal ik doen wat we deden toen we bij de Boodschapper van Allah waren." Hij trad in Ihram voor 'Umra in het jaar van Al-Hudaibiya.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 498:
Overgeleverd door Nafi:
Ibn 'Umar trad in Ihram en zei: "Als er iets tussen mij en de Ka'bah zou komen, dan zal ik doen wat de Profeet deed toen de Quraish infidels tussen hem en (de Ka'bah) kwamen. Toen reciteerde Ibn 'Umar: "Jullie hebben inderdaad in Allah's Boodschapper een goed voorbeeld om te volgen." (33.21)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 499:
Overgeleverd door Nafi:
Een van de zonen van 'Abdullah zei tegen 'Abdullah (bin Umar): "Ik wens dat je dit jaar zou blijven (en niet de hadj zou verrichten) omdat ik vrees dat je de Ka'bah niet zult kunnen bereiken." Daarop zei hij (d.w.z. 'Abdullah bin Umar): "We gingen uit met de Profeet (voor de 'Umra), en toen de Quraish ongelovigen tussen ons en de Ka'bah ingrepen, slachtte de Profeet zijn Hadi en scheerde (zijn hoofd), en zijn metgezellen knipten hun haar kort." Toen zei 'Abdullah bin Umar: "Ik getuig dat ik de intentie heb om de 'Umra te verrichten en als ik toestemming krijg om de Ka'bah te bereiken, zal ik de Tawaf verrichten, en als er iets (d.w.z. obstakels) tussen mij en de Ka'bah komt, dan zal ik doen wat de Boodschapper van Allah deed." Toen hij na een tijdje ging, zei hij: "Ik beschouw de ceremonies (van zowel de 'Umra als de hadj als één en hetzelfde, dus ik wil dat je getuige bent dat ik de intentie heb om de hadj samen met mijn 'Umra te verrichten." Dus verrichtte hij slechts één Tawaf en één Sai (tussen Safa en Marwa) en voltooide de Ihram van zowel de Umra als de hadj).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 500:
Overgeleverd door Nafi:
De mensen zeiden dat Ibn 'Umar zich voor 'Umar had bekeerd tot de Islam. Dit is niet waar. Wat er gebeurde is dat 'Umar 'Abdullah stuurde om zijn paard te halen bij een Ansari man, zodat hij daarop zou kunnen vechten. Op dat moment gaven de mensen de Eed van trouw aan de Boodschapper van Allah nabij de Boom, en 'Umar was daar niet van op de hoogte. Dus gaf Abdullah (bin Umar) de Eed van trouw (aan de Profeet) en ging hij om het paard te halen en bracht het naar 'Umar. Terwijl 'Umar de harnas aantrok om zich voor te bereiden op de strijd, informeerde 'Abdullah hem dat de mensen de Eed van trouw aan de Boodschapper van Allah gaven onder de Boom. Dus zette 'Umar zich in beweging en 'Abdullah vergezelde hem totdat hij de Eed van trouw aan de Boodschapper van Allah gaf, en dit was het evenement dat mensen deed zeggen dat Ibn 'Umar zich voor 'Umar had bekeerd tot de Islam. 'Abdullah bin 'Umar voegde toe: "De mensen waren samen met de Profeet op de dag van Al-Hudaibiya, verspreid in de schaduw van de bomen. Plotseling omringden de mensen de Profeet en begonnen naar hem te kijken." 'Umar zei: "O 'Abdullah! Ga kijken waarom de mensen de Boodschapper van Allah omringen en naar hem kijken." 'Abdullah bin Umar zag toen de mensen de Eed van trouw aan de Profeet gaven. Dus gaf hij ook de Eed van trouw en keerde hij terug naar 'Umar, die op zijn beurt vertrok en de Eed van trouw aan de Profeet gaf.'Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 501:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Abi Aufa:
We waren in gezelschap van de Profeet toen hij de 'Umra verrichtte. Hij verrichtte de Tawaf en wij deden hetzelfde; hij verrichtte het gebed en wij presteerden ook het gebed met hem. Toen verrichtte hij de Sai tussen Safa en Marwa en wij bewaakten hem tegen de mensen van Mekka, zodat niemand hem zou schaden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 502:
Overgeleverd door Abu Wail:
Toen Sahl bin Hunaif terugkeerde van (de slag bij) Siffin, gingen we hem vragen (waarom hij was teruggekomen). Hij antwoordde: "(Jullie zouden mij geen lafaard moeten noemen) maar beschuldigt jullie eigen meningen. Ik zag mezelf op de dag van Abu Jandal (geneigd om te vechten), en als ik de macht had om het bevel van de Boodschapper van Allah toen te weigeren, dan zou ik het hebben geweigerd (en met de ongelovigen gevochten). Allah en Zijn Boodschapper weten (wat het beste is). Wanneer we onze zwaarden op onze schouders leggen voor een kwestie die ons angst aanjaagt, leiden onze zwaarden ons naar een gemakkelijke, acceptabele oplossing voordat de huidige situatie (van meningsverschil en geschil tussen de moslims) zich voordoet. Wanneer we de breuk aan de ene kant dichten, opent deze aan de andere kant, en we weten niet wat we moeten doen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 503:
Overgeleverd door Kab bin Ujra:
De Profeet kwam naar mij op het moment van de Al -Hudaibiya Pledge terwijl luizen op mijn gezicht vielen. Hij zei: "Zijn de luizen in je hoofd een probleem voor je?" Ik zei: "Ja." Hij zei: "Scheer je hoofd en vast voor drie dagen, of geef zes arme personen eten, of slacht een schaap als offer." (De sub-verteller, Aiyub zei: "Ik weet niet met welke van deze drie opties hij begon.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 504:
Overgeleverd door Ka'b bin Ujra:
We waren in het gezelschap van de Boodschapper van Allah bij Al-Hudaibiya in de staat van Ihram en de afgodenaars lieten ons niet verder gaan (naar de Ka'bah). Ik had dik haar en er begonnen luizen op mijn gezicht te vallen. De Profeet passeerde langs me en zei: "Zijn de luizen in je hoofd een probleem voor je?" Ik antwoordde: "Ja." (De sub-verteller voegde toe: "Toen werd het volgende Divine Vers geopenbaard:-- "En als iemand van jullie ziek is of een kwaal in zijn hoofdhuid heeft (die het scheren vereist), moet een losgeld (Fida) betalen, ofwel door te vasten of door de armen te voeden, of door een offerdier te brengen." (2.196)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 505:
Overgeleverd door Anas:
Sommige mensen van de stam van 'Ukl en 'Uraina kwamen naar Medina om de Profeet te ontmoeten en bekeerden zich tot de Islam en zeiden: "O Boodschapper van Allah! Wij zijn de bezitters van melkgeiten (d.w.z. bedoeïenen) en geen boeren (d.w.z. landlieden)." Ze vonden het klimaat van Medina ongeschikt voor hen. Dus de Boodschapper van Allah beval dat ze voorzien moesten worden van melkgeiten en een herder en beval hen om Medina te verlaten en de melk en urine van de geiten te drinken (als medicijn). Dus vertrokken ze en toen ze Al-Harra bereikten, keerden ze terug naar het heidentuim na zich tot de Islam te hebben bekeerd, en doodden de herder van de Profeet en dreven de geiten weg. Toen dit nieuws de Profeet bereikte, stuurde hij sommigen achter hen aan. (Dus werden ze gevangen genomen en teruggebracht naar de Profeet). De Profeet gaf zijn orders in hun zaak. Dus werden hun ogen gemerkt met stukken ijzer en hun handen en benen werden afgesneden en werden ze achtergelaten in Harra totdat ze in die staat stierven. (Zie hadith 234 Vol 1)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 506:
Overgeleverd door Abu Raja:
De bevrijde slaaf van Abu Qilaba, die met Abu Qilaba in Sham was: 'Umar bin 'Abdul 'Aziz raadpleegde de mensen, zeggende: "Wat denken jullie van Qasama." Ze zeiden: "'Het is een recht (oordeel) waarop Allah's Boodschapper en de kaliefen voor u hebben gehandeld." Abu Qilaba stond achter 'Umar's bed. 'Anbasa bin Said zei: "Maar wat te denken van de overlevering betreffende de mensen van Uraina?" Abu Qilaba zei: "Anas bin Malik heeft het mij verteld," en vertelde toen het hele verhaal.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 507:
Overgeleverd door Salama bin Al-Akwa:
Eenmaal ging ik (van Medina) richting (Al-Ghaba) voor de eerste Adhan van de Fajr gebed. De zeekamelen van Allah's Boodschapper graasden op een plaats genaamd Dhi-Qarad. Een slaaf van 'Abdur-Rahman bin 'Auf ontmoette mij (onderweg) en zei: "De zeekamelen van Allah's Boodschapper zijn door geweld meegenomen." Ik vroeg: "Wie heeft ze meegenomen?" Hij antwoordde: "(De mensen van) Ghatafan." Ik gaf drie luide kreten (aan de mensen van Medina), zeggende: "O Sabahah!" Ik liet de mensen tussen de twee bergen van Medina mij horen. Toen haastte ik me verder en haalde de rovers in terwijl ze de kamelen water gaven. Ik begon pijlen op hen te gooien, want ik was een goede boogschutter en ik zei: "Ik ben de zoon van Al-Akwa', en vandaag zullen de boze mensen ten onder gaan." Ik bleef dat zeggen totdat ik de zeekamelen (van de Profeet) terugbracht. Ik ontvreemde ook dertig Burda (d.w.z. gewaden) van hen. Toen kwam de Profeet en de andere mensen daar, en ik zei: "O Allah's Boodschapper! Ik heb de mensen (van Ghatafan) ervan weerhouden water te nemen en ze zijn nu dorstig. Dus stuur (sommige mensen) achter hen aan nu." Waarop de Profeet zei: "O zoon van Al-Akwa'! Je hebt ze overweldigd, dus vergeef hen." Toen keerden we allemaal terug en de Boodschapper van Allah plaatste mij achter hem op zijn zeekamel totdat we Medina binnenkwamen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 508:
Overgeleverd door Suwaid bin an-Numan:
Ik ging uit in het gezelschap van de Profeet in het jaar van Khaibar, en toen we As Sahba' bereikten, wat het onderste deel van Khaibar is, bood de Profeet het Asr gebed aan en vroeg toen de mensen om het reisvoer te verzamelen. Er werd niets gebracht dan Sawiq, waar de Profeet beval te worden bevochtigd met water, en toen at hij het en wij ook. Toen stond hij op om het Maghrib gebed aan te bieden. Hij spoelde zijn mond uit, en wij spoelden ook onze monden uit, en toen bood hij het gebed aan zonder zijn ablutie te herhalen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 509:
Overgeleverd door Salama bin Al-Akwa:
We gingen naar Khaibar in het gezelschap van de Boodschapper van Allah. Terwijl we 's nachts op weg waren, zei een man uit de groep tegen 'Amir: "O 'Amir! Zou je ons niet je poëzie willen laten horen?" 'Amir was een dichter, dus hij daalde af en begon voor het publiek poëzie te reciteren die tempo hield met de passen van de kameelen, zeggende:-- "O Allah! Zonder U zouden we niet geleid zijn Op het juiste pad Noch zouden we hebben gegeven In aalmoezen, noch zouden we hebben gebeden. Dus wees ons alsjeblieft vergiffenis, voor wat we hebben begaan (d.w.z. onze gebreken); laat ons allen Voor Uw Oorzaak worden opgeofferd En zend Sakina (d.w.z. kalmte) naar ons toe om onze voeten stevig te maken Wanneer we onze vijand ontmoeten, en Als ze ons zullen roepen naar Een onrechtvaardige zaak, zullen we weigeren. De ongelovigen hebben een opschudding gecreëerd om anderen om hulp te vragen Tegen ons." De Profeet, op dat moment, vroeg: "Wie is dat (kameel) bestuurder (die poëzie reciteert)?" De mensen zeiden: "Hij is 'Amir bin Al-Akwa'." Toen zei de Profeet: "Moge Allah Zijn Barmhartigheid over hem storten." Een man onder de mensen zei: "O Boodschapper van Allah! Is (het martelaarschap) hem geschonken. Zou je ons niet langer zijn gezelschap willen laten genieten?" Toen bereikten we en belegerden Khaibar totdat we te maken kregen met ernstige honger. Toen hielp Allah de moslims om het te veroveren (d.w.z. Khaibar). In de avond van de dag van de verovering van de stad maakten de moslims enorme vuren. De Boodschapper van Allah zei: "Wat zijn deze vuren? Voor het koken van wat, maken jullie het vuur?" De mensen antwoordden: "(Voor het koken) van vlees." Hij vroeg: "Welk soort vlees?" Zij (d.w.z. mensen) zeiden: "Het vlees van ezels." De Profeet zei: "Gooi het vlees weg en breek de potten!" Een zekere man zei: "O Boodschapper van Allah! Zullen we het vlees weggooien en de potten wassen?" Hij zei: "(Ja, je kunt) dat ook doen." Toen de legerformaties in rijen werden gerangschikt (voor de clash), was 'Amirs zwaard kort en hij richtte zich op het been van een jood om het te raken, maar de scherpe kling van het zwaard keerde terug naar hem toe en verwondde zijn eigen knie, en dat veroorzaakte zijn dood. Toen ze terugkeerden van de strijd, zag de Boodschapper van Allah me (in een trieste stemming). Hij pakte mijn hand en zei: "Waarom ben je verdrietig?" Ik antwoordde: "Moge de vader en moeder van u worden opgeofferd! De mensen zeggen dat de daden van 'Amir verloren zijn." De Profeet zei: "Wie dat zegt, is verkeerd, want 'Amir heeft een dubbele beloning. De Profeet hief twee vingers op en voegde toe: "Hij (d.w.z. Amir) was een volhardende strijder in de Oorzaak van Allah en er zijn weinig Arabieren die het gelijk hebben van (goede daden) 'Amir heeft gedaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 510:
Overgeleverd door Anas:
De Boodschapper van Allah bereikte Khaibar 's nachts en het was zijn gewoonte dat, wanneer hij de vijand 's nachts bereikte, hij hen niet aanviel totdat het ochtend was. Toen het ochtend was, kwamen de joden naar buiten met hun schoppen en manden, en toen ze hem (d.w.z. de Profeet) zagen, zeiden ze: "Mohammed! Bij Allah! Mohammed en zijn leger!" De Profeet zei: "Khaibar is vernietigd, want wanneer wij een (vijandige) natie naderen (om te vechten), dan zal het kwaad de ochtend zijn voor hen die gewaarschuwd zijn." Overgeleverd door Anas bin Malik: Wij bereikten Khaibar vroeg in de ochtend en de inwoners van Khaibar kwamen naar buiten met hun schoppen, en toen ze de Profeet zagen, zeiden ze: "Mohammed! Bij Allah! Mohammed en zijn leger!" De Profeet zei: "Allahu-Akbar! Khaibar is vernietigd, want wanneer wij een (vijandige) natie naderen (om te vechten) dan zal het kwaad de ochtend zijn voor hen die gewaarschuwd zijn." We kregen toen het vlees van ezels (en hadden de bedoeling het te eten), maar er werd een aankondiging gedaan door de aankondiger van de Profeet: "Allah en Zijn Boodschapper verbieden u om het vlees van ezels te eten, omdat het een onreine zaak is."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 511:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Iemand kwam naar de Boodschapper van Allah en zei: "De ezels zijn opgegeten (door de moslims)." De Profeet bleef stil. Toen kwam de man opnieuw en zei: "De ezels zijn opgegeten." De Profeet bleef stil. De man kwam hem de derde keer en zei: "De ezels zijn verorberd." Toen beval de Profeet een aankondiger om aan te kondigen aan de mensen: "Allah en Zijn Boodschapper verbieden jullie om het vlees van ezels te eten." Toen werden de kookpotten omvergegooid terwijl het vlees er nog in aan de kook was.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 512:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet verrichtte het Fajr gebed nabij Khaibar toen het nog donker was en zei toen: "Allahu-Akbar! Khaibar is vernietigd, want wanneer wij een (vijandige) natie naderen (om te vechten), dan zal het een kwade ochtend zijn voor hen die gewaarschuwd zijn." Toen kwamen de inwoners van Khaibar op de wegen tevoorschijn rennen. De Profeet liet hun krijgers doden, hun nakomelingen en vrouwen gevangen nemen. Safiya behoorde tot de gevangenen. Zij kwam eerst in het deel van Dahya Alkali, maar behoorde later aan de Profeet. De Profeet maakte haar bevrijding als haar 'Mahr'.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 513:
Overgeleverd door 'Abdul 'Aziz bin Suhaib:
Anas bin Malik zei: "De Profeet nam Safiya als gevangene. Hij bevrijdde haar en trouwde met haar." Thabit vroeg Anas: "Wat gaf hij haar als Mahr (d.w.z. bruidsschat)?" Anas antwoordde: "Haar Mahr was zijzelf, want hij bevrijdde haar."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 514:
Overgeleverd door Sahl bin Sad As Saidi:
De Boodschapper van Allah (en zijn leger) ontmoette de afgodenaanbidders en de twee legers vochten, en toen keerde de Boodschapper van Allah terug naar zijn legerkampen en de anderen (d.w.z. de vijand) keerden terug naar hun legerkampen. Onder de metgezellen van de Profeet was een man die zich niet kon beheersen om niet elke geïsoleerde afgodenaanbidders na te jagen om hem met zijn zwaard te slaan. Iemand zei: "Niemand heeft de moslims vandaag meer ten goede gedaan dan zo-en-zo." Toen zei de Boodschapper van Allah: "Hij behoort zeker tot de mensen van de Hel-Vuur." Een man onder de mensen (d.w.z. moslims) zei: "Ik zal hem vergezellen (om de waarheid te weten)." Dus ging hij met hem mee, en telkens als hij stopte, stopte hij met hem, en telkens als hij haastte, haastte hij zich met hem. De (dappere) man raakte toen zwaar gewond, en zocht om snel te sterven, plantte hij zijn zwaard in de grond en plaatste de punt tegen zijn borst, tussen zijn borsten, en wierp toen zichzelf erop en pleegde zelfmoord. Toen kwam de persoon (die de overledene de hele tijd had vergezeld) naar de Boodschapper van Allah en zei: "Ik getuig dat u de Boodschapper van Allah bent." De Profeet zei: "Waarom is dat (wat u doet zeggen)?" Hij zei: "Het betreft de man die u al als een van de bewoners van de Hel-Vuur heeft genoemd. De mensen waren verbaasd over uw verklaring, en ik zei tegen hen: "Ik zal proberen de waarheid over hem voor u te achterhalen." Dus ging ik achter hem aan en hij werd toen met een ernstige wond getroffen en vanwege dat hij haast maakte om de dood op zichzelf te brengen door het handvat van zijn zwaard in de grond te planten en de punt naar zijn borst tussen zijn borsten te richten, en toen wierp hij zich erover en pleegde zelfmoord." Toen zei de Boodschapper van Allah: "Een man kan doen wat de mensen lijken als de daden van de bewoners van het Paradijs, maar hij is van de bewoners van de Hel-Vuur, en een andere kan doen wat de mensen lijken als de daden van de bewoners van de Hel-Vuur, maar hij is van de bewoners van het Paradijs."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 515:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Wij waren getuige (van de strijd) van Khaibar. De Boodschapper van Allah zei over een van hen die bij hem waren en beweerde moslim te zijn.
"Dit (is) van de bewoners van de Helvuur." Toen de strijd begon, vocht die man zo gewelddadig en dapper dat hij heel wat wonden opliep. Sommige van de mensen begonnen te twijfelen (aan de verklaring van de Profeet), maar de man, voelend de pijn van zijn wonden, stak zijn hand in zijn pijlenkoker en haalde er pijlen uit waarmee hij zichzelf doodde (d.w.z. zelfmoord pleegde). Toen kwamen er enkele mannen onder de moslims haastig en zeiden: "O Boodschapper van Allah! Allah heeft uw verklaring waar gemaakt, zo-en-zo heeft zelfmoord gepleegd." De Profeet zei: "O zo-en-zo! Sta op en kondig af dat alleen een gelovige het Paradijs zal binnengaan en dat Allah de religie kan steunen met een onkuise (boze) kwade man."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 516:
Overgeleverd door Abu Musa Al-Ashari:
Toen de Boodschapper van Allah de slag van Khaibar vocht, of toen de Boodschapper van Allah daartoe ging, (elke keer dat) de mensen, (over een hoge plaats met uitzicht op een vallei kwamen, verhoogden ze hun stemmen en zeiden: "Allahu-Akbar! Allahu-Akbar! Niemand heeft het recht om aanbeden te worden, behalve Allah." Toen zei de Boodschapper van Allah (tot hen): "Verlaag jullie stemmen, want jullie roepen niet een doof of afwezige aan, maar jullie roepen een Hoorder aan Die nabij is en bij jullie is." Ik was achter het rijdier van de Boodschapper van Allah en hij hoorde me zeggen: "Er is noch macht, noch kracht, behalve bij Allah." Toen zei hij tegen mij: "O Abdullah bin Qais!" Ik zei: "Labbaik. O Boodschapper van Allah!" Hij zei: "Zal ik je een zin vertellen die een van de schatten van het Paradijs is?" Ik zei: "Ja, O Boodschapper van Allah! Moge mijn vader en moeder voor u worden opgeofferd." Hij zei: "Het is: Er is noch macht, noch kracht, behalve bij Allah."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 517:
Overgeleverd door Yazid bin Abi Ubaid:
Ik zag een litteken van een wond op Salama's been. Ik zei tegen hem: "O Abu Muslim! Wat is dit voor wond?" Hij zei: "Dit werd mij toegebracht op de dag van Khaibar en de mensen zeiden: 'Salama is gewond.' Toen ging ik naar de Profeet en hij blies driemaal zijn speeksel erin (d.w.z. de wond), en sindsdien heb ik geen pijn meer gehad in die wond tot dit uur."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 518:
Overgeleverd door Sahl:
Tijdens een van zijn Ghazawat stuitte de Profeet op de afgodenaanbidders, en de twee legers vochten, en toen keerde elk van hen terug naar hun legerkampen. Onder de (leger van de) moslims was een man die elke afgodenaanbidders die van het leger was gescheiden volgde en hem met zijn zwaard sloeg. Het werd gezegd: "O Boodschapper van Allah! Niemand heeft zo bevredigend gevochten als zo-en-zo (namelijk, die dappere moslim)." De Profeet zei: "Hij is van de bewoners van de Helvuur." De mensen zeiden: "Wie onder ons zal van de bewoners van het Paradijs zijn als deze (man) van de bewoners van de Helvuur is?" Toen zei een man onder de mensen: "Ik zal hem volgen en hem vergezellen in zijn vasten en langzame bewegingen." De (dappere) man raakte gewond, en in de wens om onmiddellijk te sterven, plaatste hij het handvat van zijn zwaard op de grond en de punt ertussen zijn borsten, en toen wierp hij zich erover, en pleegde zelfmoord. Toen keerde de man (die de overledene had gadegeslagen) terug naar de Profeet en zei: "Ik getuig dat u Boodschapper van Allah bent." De Profeet zei: "Wat is dit?" De man vertelde hem de hele geschiedenis. De Profeet zei: "Een man kan doen wat de mensen lijken te beschouwen als de daden van de bewoners van het Paradijs, maar hij is van de bewoners van de Helvuur en een man kan doen wat de mensen lijken te beschouwen als de daden van de bewoners van de Helvuur, maar hij is van de bewoners van het Paradijs."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 519:
Overgeleverd door Abu Imran:
Anas keek naar de mensen die Tailsans droegen (d.w.z. een speciale soort hoofdbedekking die door joden in oude dagen werd gedragen). Toen zei Anas: "Op dit moment lijken ze (d.w.z. die mensen) op de joden van Khaibar."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 520:
Overgeleverd door Salama:
Ali bleef achter bij de Profeet tijdens de Ghazwa van Khaibar omdat hij last had van oogklachten. Hij zei toen: "(Hoe) kan ik achter de Profeet blijven?", en volgde hem. Toen hij op de nacht van de verovering van Khaibar sliep, zei de Profeet: "Ik zal morgen de vlag geven, of morgen zal de vlag worden overgenomen door een man die geliefd is door Allah en Zijn Boodschapper, en (Khaibar) zal door hem worden veroverd (met Allah's hulp)." Terwijl iedereen van ons hoopte de vlag te krijgen, werd er gezegd: "Hier is 'Ali" en de Profeet gaf hem de vlag en Khaibar werd door hem veroverd (met Allah's Hulp).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 521:
Overgeleverd door Sahl bin Sad:
Op de dag van Khaibar zei Allah's Boodschapper: "Morgen zal Ik deze vlag aan een man geven, door wiens handen Allah ons overwinning zal geven."
Hij houdt van Allah en Zijn Boodschapper, en hij wordt geliefd door Allah en Zijn Boodschapper." De mensen bleven die nacht, zich afvragend wie het zou ontvangen. 's Ochtends gingen de mensen naar Allah's Boodschapper en iedereen hoopte het (i.e. de vlag) te ontvangen.
De Profeet zei: "Waar is Ali bin Abi Talib?" Het werd gezegd: "Hij heeft last van oogklachten, O Allah's Boodschapper." Hij zei: "Haal hem erbij." 'Ali werd gebracht en Allah's Boodschapper spuugde in zijn oog en sprak een zegen uit over hem. Zo werd 'Ali genezen, alsof hij nooit problemen had gehad. Toen gaf de Profeet hem de vlag. 'Ali zei: "O Allah's Boodschapper! Ik zal met hen vechten totdat ze op ons lijken." Allah's Boodschapper zei: "Ga door en haast je niet. Wanneer je hun territorium binnengaat, roep hen toe om de Islam te omarmen en informeer hen over Allah's rechten die ze moeten observeren, want bij Allah, zelfs als één enkele man door jou op het juiste pad (van de Islam) wordt geleid, dan is dat beter voor jou dan de mooie rode kamelen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 522:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
We kwamen aan in Khaibar, en toen Allah Zijn Boodschapper hielp om de vesting te openen, werd de schoonheid van Safiya bint Huyai bin Akhtaq, wiens echtgenoot was gedood terwijl ze een bruid was, genoemd aan Allah's Boodschapper. De Profeet koos haar voor zichzelf uit en vertrok met haar, en toen we een plaats bereikten die Sidd-as-Sahba heet, werd Safiya rein van haar menstruatie, toen trouwde Allah's Boodschapper haar.
Hais (i.e. een 'Arabisch gerecht) werd bereid op een kleine leren mat. Toen zei de Profeet tegen mij: "Ik nodig de mensen rondom je uit." Dat was het huwelijksbanket van de Profeet en Safiya. Toen gingen we op weg naar Medina, en ik zag de Profeet een soort kussen voor haar maken met zijn mantel achter hem (op zijn kameel). Hij ging toen naast zijn kameel zitten en plaatste zijn knie zodat Safiya haar voet kon plaatsen (op de kameel).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 523:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
De Profeet verbleef drie dagen met Safiya bint Huyai op de weg van Khaibar, waar hij zijn huwelijk met haar consummeerde. Safiya behoorde tot degenen die een sluier moesten dragen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 524:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet verbleef drie nachten tussen Khaibar en Medina en was getrouwd met Safiya. Ik nodigde de moslims uit naar zijn huwelijksbanket en er was noch vlees noch brood in dat banket, maar de Profeet beval Bilal de leren matten uit te spreiden, waarop dadels, gedroogde yoghurt en boter werden geplaatst. De moslims zeiden onderling: "Zal ze (i.e. Safiya) een van de moeders van de gelovigen zijn (i.e. een van de vrouwen van de Profeet), of slechts (een dame-gevangene) van wat zijn rechterhand bezit?" Sommigen zeiden: "Als de Profeet haar de sluier laat dragen, dan zal ze een van de moeders van de gelovigen zijn (i.e. een van de vrouwen van de Profeet), en als hij haar niet de sluier laat dragen, dan zal ze zijn dame-slaaf zijn." Toen hij vertrok, maakte hij een plaats voor haar achter hem (op zijn kameel) en liet haar de sluier dragen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 525:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Mughaffal:
Terwijl we Khaibar belegerden, gooide een persoon een leren container met wat vet erin en ik rende om het te pakken. Plotseling keek ik achterom en zie! De Profeet was daar. Dus voelde ik me verlegen (om het dan te pakken).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 526:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Op de dag van Khaibar verbood de Boodschapper van Allah het eten van knoflook en het vlees van ezels.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 527:
Overgeleverd door 'Ali bin Abi Talib:
Op de dag van Khaibar verbood de Boodschapper van Allah de Mut'a (d.w.z. tijdelijke huwelijken) en het eten van ezelsvlees.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 528:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Op de dag van Khaibar verbood de Boodschapper van Allah het eten van ezelsvlees.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 529:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De Boodschapper van Allah verbood het eten van ezelsvlees.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 530:
Overgeleverd door Jabir bin Abdullah:
Op de dag van Khaibar verbood de Boodschapper van Allah het eten van ezelsvlees en stond het eten van paardenvlees toe.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 531:
Overgeleverd door Ibn Abi Aufa:
Wij leden op de dag van Khaibar ernstige honger. Terwijl de kookpotten aan het koken waren en een deel van het voedsel goed gaar was, kwam de aankondiger van de Profeet zeggen: "Eet niets, het ezelsvlees en gooi de kookpotten om." Toen dachten we dat de Profeet dit voedsel had verboden omdat de *Khumus* er niet uit was gehaald. Sommigen zeiden: "Hij verbood het vlees van ezels uit principe, omdat ezels vuile dingen aten."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 532:
Overgeleverd door Al-Bara en 'Abdullah bin Abl Aufa:
Dat toen ze in het gezelschap van de Profeet waren, ze enkele ezels kregen die ze (slachtten en) bereidden. Toen zei de aankondiger van de Profeet: "Keer de kookpotten om (d.w.z. gooi het vlees eruit)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 533:
Overgeleverd door Al-Bara' en Ibn Abi Aufa:
Op de dag van Khaibar toen de kookpotten op het vuur werden gezet, zei de Profeet: "Keer de kookpotten om."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 534:
Overgeleverd door Al-Bara:
Wij namen deel aan een *Ghazwa* met de Profeet (hetzelfde als hadith nr. 533).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 535:
Overgeleverd door Al-Bara Bin Azib:
Tijdens de *Ghazwa* van Khaibar beval de Profeet ons om het vlees van de ezels weg te gooien, of het nu nog rauw of gekookt was. Hij stond ons niet toe het later te eten.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 536:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Ik weet niet of de Profeet het eten van ezelsvlees (tijdelijk) verbood omdat ze de lastdieren van de mensen waren, en hij het niet prettig vond dat hun vervoermiddel verloren zou gaan, of dat hij het op de dag van Khaibar permanent verbood.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 537:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
Op de dag van Khaibar verdeelde de Boodschapper van Allah (de oorlogsbuit van Khaibar) met een verhouding van twee delen voor het paard en één deel voor de voetganger. (De sub-verteller, Nafi' legde dit uit, en zei: "Als een man een paard had, kreeg hij drie delen en als hij geen paard had, dan kreeg hij één deel.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 538:
Overgeleverd door Jubair bin Mutim:
Uthman bin 'Affan en ik gingen naar de Profeet en zeiden: "U had Banu Al-Muttalib gegeven van de *Khumus* van de oorlogsbuit van Khaibar en liet ons achter, terwijl wij en Banu Al-Muttalib op dezelfde manier aan u verwant zijn." De Profeet zei: "Banu Hashim en Banu Al-Muttalib zijn slechts één en hetzelfde." Dus de Profeet gaf niets aan Banu Abd Shams en Banu Nawfal.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 539:
Overgeleverd door Abu Musa:
Het nieuws over de migratie van de Profeet (van Mekka naar Medina) bereikte ons terwijl we in Jemen waren. Dus vertrokken we als emigranten naar hem. We waren (drie) ik en mijn twee broers. Ik was de jongste van hen, en een van de twee was Abu Burda, en de andere, Abu Ruhm, en ons totale aantal was ofwel 53 of 52 mannen van mijn volk. We gingen aan boord van een boot en onze boot bracht ons naar Negus in Ethiopië. Daar ontmoetten we Ja'far bin Abi Talib en bleven bij hem. Toen kwamen we allemaal (naar Medina) en ontmoetten de Profeet ten tijde van de verovering van Khaibar. Sommige mensen zeiden ons, namelijk de mensen van de schip, "Wij zijn vóór u gemigreerd." Asma' bint 'Umais die een van hen was die met ons was gekomen, kwam als bezoeker bij Hafsa, de vrouw van de Profeet. Ze was gemigreerd samen met die andere moslims die naar Negus migreerden. 'Umar kwam bij Hafsa terwijl Asma' bint 'Umais bij haar was. 'Umar, Asma' ziend, zei: "Wie is dit?" Ze zei: "Asma' bint 'Umais." 'Umar zei: "Is zij de Ethiopische? Is zij de zeefarijn?" Asma' antwoordde: "Ja." 'Umar zei: "Wij zijn vóór u gemigreerd (mensen van de boot), dus hebben wij meer recht op de Boodschapper van Allah dan u." Daarop werd Asma' boos en zei: "Nee, bij Allah, terwijl jullie bij de Boodschapper van Allah waren, die de hongerigen onder jullie voedde en de onwetenden onder jullie adviseerde, waren wij in het verre, gehate land Ethiopië, en al dat was voor de Boodschapper van Allah. Bij Allah, ik zal noch voedsel eten, noch iets drinken totdat ik de Boodschapper van Allah van alles wat jullie hebben gezegd informeer. Daar werden wij benadeeld en bevreesd. Ik zal dit aan de Profeet vertellen en geen leugen vertellen, noch jullie zeggen inkorten of iets aan het toevoegen. Dus toen de Profeet kwam, zei ze: "O Boodschapper van Allah, 'Umar heeft zo-en-zo gezegd." Hij zei (tot Asma'): "Wat zei je tegen hem?" Asma' zei: "Ik vertelde hem zo-en-zo." De Profeet zei: "Hij (d.w.z. 'Umar) heeft niet meer recht dan jullie mensen op mij, aangezien hij en zijn metgezellen (de beloning van) slechts één migratie hebben, en jullie, de mensen van de boot, (de beloning van) twee migraties hebben." Asma' zei later: "Ik zag Abu Musa en de andere mensen van de boot in opeenvolgende groepen naar mij komen, mij vragen om deze overlevering te herhalen, en er was in de wereld niets voor hen vrolijker en groter dan wat de Profeet over hen had gezegd." Overgeleverd door Abu Burda: Asma' zei: "Ik zag Abu Musa mij smeken om deze overlevering steeds weer te herhalen." Overgeleverd door Abu Burda: Abu Musa zei: "De Profeet zei: 'Ik herken de stem van de groep van Al -Ashariyun, wanneer ze de Koran reciteren, wanneer ze hun huizen 's nachts binnenkomen, en ik herken hun huizen door (te luisteren) naar hun stemmen wanneer ze 's nachts de Koran reciteren, hoewel ik hun huizen niet had gezien toen ze overdag naar hen kwamen.' Onder hen is Hakim die, wanneer hij de cavalerie of de vijand ontmoet, tegen hen zei (d.w.z. de vijand): 'Mijn metgezellen bevelen jullie te wachten op hen.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 540:
Overgeleverd door Abu Musa:
We kwamen bij de Profeet nadat hij Khaibar had veroverd. Toen gaf hij ons een deel (van de buit), maar behalve ons gaf hij aan niemand anders die niet aan de Verovering had deelgenomen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 541:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Toen wij Khaibar veroverden, verkregen we noch goud noch zilver als buit, maar we verkregen koeien, kamelen, goederen en tuinen. Toen vertrokken we met de Boodschapper van Allah naar de vallei van Al-Qira, en op dat moment had de Boodschapper van Allah een slaaf genaamd Mid'am die hem was gepresenteerd door iemand van Banu Ad-Dibbab. Terwijl de slaaf het zadel van de Boodschapper van Allah afstapte, kwam er een pijl, wier werper onbekend was, en raakte hem. De mensen zeiden: "Gefeliciteerd met het martelaarschap." De Boodschapper van Allah zei: "Nee, bij Hem in Wiens Hand mijn ziel is, de (doek) die hij illegaal had meegenomen op de dag van Khaibar van de buit voordat de buit werd verdeeld, is een vlam van vuur die hem verbrandt." Toen een man één of twee leren riemen van schoenen naar de Profeet bracht en zei: "Dit zijn dingen die ik (illegaal) heb genomen." Waarop de Boodschapper van Allah zei: "Dit is een riem, of dit zijn twee riemen van vuur."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 542:
Overgeleverd door 'Umar bin Al-Khattab:
Bij Hem in Wiens Hand mijn ziel is, als ik niet bevreesd zou zijn dat de andere moslims in armoede zouden worden achtergelaten, zou ik (de land van) elke nederzetting die de strijders veroveren, verdelen, zoals de Profeet het land van Khaibar verdeelde. Maar ik geef er de voorkeur om het als een (bron van) een gemeenschappelijke schatkist voor hen te laten, zodat ze de inkomsten ervan onderling kunnen verdelen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 543:
Overgeleverd door 'Umar:
Maar voor de andere moslims (d.w.z. komende generaties) zou ik (de land van) elke nederzetting die de moslims veroveren, verdelen (onder de strijders), zoals de Profeet (de land van) Khaibar verdeelde.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 544:
Overgeleverd door 'Anbasa bin Said:
Abu Huraira kwam naar de Profeet en vroeg hem (om een aandeel van de Khaibar buit). Toen zei een van de zonen van Said bin Al-'As tegen hem: "O Boodschapper van Allah! Geef hem geen (aandeel)." Toen zei Abu Huraira (tot de Profeet): "Dit is de moordenaar van Ibn Qauqal." Sa'ids zoon zei: "Hoe vreemd! Een cavia komend van Qadum Ad-Dan!" Overgeleverd door Abu Huraira: De Boodschapper van Allah stuurde Aban van Medina naar Najd als commandant van een Sariya. Aban en zijn metgezellen kwamen naar de Profeet in Khaibar nadat de Profeet het had veroverd, en de teugels van hun paarden waren gemaakt van het vuur van dadelpalmen. Ik zei: "O Boodschapper van Allah! Geef hen geen aandeel van de buit." Waarop Aban (tegen mij) zei: "Vreemd! Stel je zoiets voor, terwijl je bent wat je bent, O cavia die afdaalt van de top van Ad-Dal (een lotusboom)!" Waarop de Profeet zei: "O Aban, ga zitten!" en gaf hen geen aandeel.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 545:
Overgeleverd door Said:
Aban bin Said kwam naar de Profeet en groette hem. Abu Huraira zei: "O Boodschapper van Allah! Deze (Aban) is de moordenaar van Ibn Qauqal." (Na het horen daarvan) zei Aban tegen Abu Huraira: "Hoe vreemd is uw uitspraak! Jij, een cavia, dalend af van Qadum Dan, beschuldigt mij van (het doden) van een persoon die Allah (met mijn hand) met het martelaarschap heeft begunstigd, en die Hem verboden heeft om mij met zijn hand te vernederen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 546:
Overgeleverd door 'Aisha:
Fatima, de dochter van de Profeet, stuurde iemand naar Abu Bakr (toen hij kalief was), en vroeg om haar erfdeel van wat de Boodschapper van Allah had achtergelaten van de eigendom die Allah hem had geschonken uit de Fai (d.w.z. buit verkregen zonder te vechten) in Medina, en Fadak, en wat overbleef van de Khumus van de Khaibar buit. Daarop zei Abu Bakr: "De Boodschapper van Allah zei: 'Ons eigendom is niet erfelijk.'"
Wat we achterlaten, is *Sadaqa*, maar de familie van (de Profeet) Mohammed kan van deze eigendom eten.' Bij Allah, ik zal geen enkele verandering aanbrengen in de staat van de *Sadaqa* van de Boodschapper van Allah en zal het laten zoals het was tijdens de levensduur van de Boodschapper van Allah, en zal het afhandelen zoals de Boodschapper van Allah deed." Dus Abu Bakr weigerde iets van dat aan Fatima te geven. Dus zij werd boos op Abu Bakr en hield zich van hem af, en stuurde hem geen boodschappen tot ze stierf. Ze bleef zes maanden lang in leven na de dood van de Profeet. Toen ze stierf, begroef haar echtgenoot 'Ali haar 's nachts zonder Abu Bakr te informeren en hij verrichtte de lijkdienst zelf. Toen Fatima nog in leven was, respecteerden de mensen 'Ali erg, maar na haar dood merkte 'Ali een verandering in de houding van de mensen tegenover hem op. Dus Ali zocht verzoening met Abu Bakr en gaf hem een eed van trouw. 'Ali had die maanden geen eed van trouw gezworen (d.w.z. de periode tussen de dood van de Profeet en de dood van Fatima). 'Ali stuurde iemand naar Abu Bakr met de woorden: "Kom naar ons, maar laat niemand met je meekomen," omdat hij niet wilde dat 'Umar zou komen. 'Umar zei (tegen Abu Bakr): "Nee, bij Allah, je zult hen niet alleen opzoeken." Abu Bakr zei: "Wat denk je dat ze met me zullen doen? Bij Allah, ik zal naar hen toe gaan." Dus Abu Bakr ging naar hen toe, en toen 'Ali de *Tashah-hud* uitsprak en zei (tot Abu Bakr): "Wij weten heel goed uw superioriteit en wat Allah u heeft gegeven, en wij zijn niet jaloers op het goede wat Allah u heeft geschonken, maar u hebt ons niet over de kwestie van de heerschappij geraadpleegd en wij dachten dat wij er recht op hadden vanwege onze nauwe verwantschap met de Boodschapper van Allah." Toen begonnen de ogen van Abu Bakr te huilen. En toen Abu Bakr sprak, zei hij: "Bij Hem in Wiens Hand mijn ziel is, het onderhouden van goede relaties met de verwanten van de Boodschapper van Allah mij dierbaarder is dan het onderhouden van goede relaties met mijn eigen verwanten. Maar wat de problemen betreft die tussen mij en u zijn ontstaan over zijn eigendom, zal ik mijn best doen om het volgens wat goed is uit te geven, en zal geen regel of voorschrift laten dat ik de Boodschapper van Allah volgen bij het afhandelen ervan, maar ik zal volgen." Toen zei 'Ali tegen Abu Bakr: "Ik beloof u in de middag de eed van trouw te geven." Dus toen Abu Bakr de *Zuhr* gebed had verricht, beklom hij de kansel en sprak de *Tashah-hud* uit en vertelde toen het verhaal van 'Ali en zijn falen om de eed van trouw te geven, en verontschuldigde hem, waarbij hij de excuses accepteerde die hij had aangeboden; Toen 'Ali (opstond) en (tot Allah) smeekte om vergeving, sprak hij de *Tashah-hud* uit, prees het recht van Abu Bakr en zei dat hij niet had gedaan wat hij had gedaan vanwege jaloezie op Abu Bakr of als protest tegen het feit dat Allah hem met gunst had bevoordeeld. 'Ali voegde eraan toe: "Maar wij dachten dat wij ook een recht hadden in deze zaak (van heerschappij) en dat hij (d.w.z. Abu Bakr) ons in deze zaak niet had geraadpleegd, en daardoor veroorzaakte dat wij ons verdrietig voelden." Toen werden alle moslims blij en zeiden: "Je hebt het juiste gedaan." De moslims werden toen vriendelijk met 'Ali, omdat hij terugkeerde naar wat de mensen hadden gedaan (d.w.z. de eed van trouw aan Abu Bakr geven).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 547:
Overgeleverd door 'Aisha:
Toen Khaibar veroverd werd, zeiden we: "Nu zullen we ons vol eten van dadels!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 548:
Overgeleverd door Ibn Umar:
We aten niet ons vol tot nadat we Khaibar hadden veroverd.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 549:
Overgeleverd door Abu Said Al-Khudri en Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah benoemde een man als leider van Khaibar, die later enkele Janib (d.w.z. daten van goede kwaliteit) naar de Profeet bracht. Toen zei de Boodschapper van Allah (tot hem): "Zijn al de daten van Khaibar zo?" Hij zei: "Nee, bij Allah, O Boodschapper van Allah! Maar wij nemen één Sa van deze (daten van goede kwaliteit) voor twee of drie Sa's van andere daten (van mindere kwaliteit)." Toen zei de Boodschapper van Allah: "Doe dat niet, maar verkoop eerst de daten van mindere kwaliteit voor geld en koop dan met dat geld Janib." Abu Said en Abu Huraira zeiden: "De Profeet benoemde de broer van Bani Adi van de Ansar als leider van Khaibar."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 550:
Overgeleverd door 'Abdullah:
De Profeet gaf (het land van) Khaibar aan de joden (van Khaibar) onder de voorwaarde dat zij er op zouden werken en het zouden bewerken en dat zij de helft van de oogst zouden hebben.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 551:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Toen Khaibar veroverd werd, werd een (gekookt) schaap met gif als geschenk aan de Boodschapper van Allah gebracht.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 552:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De Profeet benoemde Usama bin Zaid als commandant van enkele mensen. Die mensen bekritiseerden zijn leiderschap. De Profeet zei: "Als jullie slecht spreken over zijn leiderschap, dan hebben jullie al slecht gesproken over het leiderschap van zijn vader. Bij Allah, hij verdiende het om een Commandant te zijn, en hij was een van de meest geliefde personen voor mij, en nu is deze (i.e. Usama) een van de meest geliefde personen voor mij, na hem."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 553:
Overgeleverd door Al-Bara:
Toen de Profeet vertrok voor de 'Umra in de maand Dhal-Qa'da, stonden de mensen van Mekka hem niet toe om Mekka binnen te gaan totdat hij ermee instemde een vredesverdrag met hen te sluiten, waarbij hij slechts drie dagen (in het volgende jaar) in Mekka zou verblijven.
Toen het vredesverdrag werd opgesteld, schreven de moslims: "Dit is het vredesverdrag, dat Mohammed, Boodschapper van Allah, heeft gesloten." De ongelovigen zeiden (tot de Profeet): "Daarmee zijn wij het niet eens, want als wij wisten dat u Boodschapper van Allah bent, dan zouden wij u voor niets hebben tegengehouden (i.e. om Mekka binnen te gaan, enz.), maar u bent Mohammed, zoon van 'Abdullah." Toen zei hij tegen 'Ali: "Wis (de naam van) Boodschapper van Allah." 'Ali zei: "Bij Allah, ik zal u (i.e. uw naam) nooit wissen." Toen nam de Boodschapper van Allah het schrijfblad...en hij kende geen betere schrijfwijze...en hij schreef of liet het volgende schrijven: "Dit is het vredesverdrag dat Mohammed, zoon van 'Abdullah, heeft gesloten: Mohammed mag geen wapens in Mekka brengen behalve gevechtszwaarden, en mag geen persoon van de mensen van Mekka meenemen, zelfs al zou zo'n persoon hem willen volgen, en als een van zijn metgezellen in Mekka wil blijven, mag hij hem dat niet verbieden." (In het volgende jaar) toen de Profeet Mekka binnenkwam en de toegestane verblijfsperiode was verstreken, kwamen de ongelovigen naar Ali en zeiden: "Vertel uw metgezel (Mohammed) om te vertrekken, want de toegestane verblijfsperiode van hem is voorbij." Dus vertrok de Profeet (uit Mekka) en de dochter van Hamza volgde hem, schreeuwend: "O Oom, O Oom!" Ali nam haar bij de hand en zei tegen Fatima: "Neem de dochter van uw oom." Dus liet ze haar (op haar paard) rijden. (Toen ze Medina bereikten) ruzieden 'Ali, Zaid en Ja'far over haar. 'Ali zei: "Ik nam haar mee, want zij is de dochter van mijn oom." Ja'far zei: "Zij is de dochter van mijn oom en haar tante is mijn vrouw." Zaid zei: "Zij is de dochter van mijn broer." Toen gaf de Profeet haar aan haar tante en zei: "De tante is van dezelfde status als de moeder." Hij zei toen tegen 'Ali: "Jij bent van mij, en ik ben van jou," en zei tegen Ja'far: "Jij lijkt op mij in voorkomen en karakter," en zei tegen Zaid: "Jij bent onze broer en onze bevrijde slaaf." 'Ali zei tegen de Profeet: "Zult u de dochter van Hamza trouwen?" De Profeet zei: "Zij is de dochter van mijn pleegbroer."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 554:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
De Boodschapper van Allah vertrok met de intentie om de 'Umra te verrichten, maar de ongelovigen van Quraish plaatsten zich tussen hem en de Ka'bah, zodat de Profeet zijn Hadi (d.w.z. het offeren van dieren en het scheren van zijn hoofd) in Al-Hudaibiya slachtte en een vredesverdrag met hen (d.w.z. de ongelovigen) sloot, onder de voorwaarde dat hij het volgende jaar de 'Umra zou verrichten en dat hij niet met wapens tegen hen zou vechten, behalve met zwaarden, en niet langer zou blijven (in Mekka) dan wat zij hem toestonden. Dus verrichtte de Profeet het volgende jaar de 'Umra en volgens het vredesverdrag trad hij Mekka binnen, en toen hij daar drie dagen had verbleven, bevalen de ongelovigen hem te vertrekken, en hij vertrok.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 555:
Overgeleverd door Mujahid:
'Urwa en ik traden de Moskee binnen en vonden 'Abdullah bin 'Umar zittend naast de woning van 'Aisha. 'Urwa vroeg (Ibn 'Umar), "Hoeveel 'Umra's heeft de Profeet verricht?" Ibn 'Umar antwoordde: "Vier, waarvan er één in Rajab was." Toen hoorden we 'Aisha haar tanden poetsen, waarop 'Urwa zei: "O moeder van de gelovigen! Hoor je niet wat Abu 'Abdur-Rahman zegt? Hij zegt dat de Profeet vier 'Umra's heeft verricht, waarvan er één in Rajab was." 'Aisha zei: "De Profeet heeft geen 'Umra verricht, behalve dat hij (d.w.z. Ibn 'Umar) die heeft gezien. En hij (de Profeet) heeft nooit een 'Umra in (de maand) Rajab gedaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 556:
Overgeleverd door Ibn Abi Aufa:
Toen de Boodschapper van Allah de 'Umra verrichtte (die hij verrichtte in het jaar na het vredesverdrag van Al-Hudaibiya), schermden wij de Boodschapper van Allah en zijn metgezellen af van de ongelovigen en hun jongens, zodat zij hem geen kwaad zouden doen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 557:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Toen de Boodschapper van Allah en zijn metgezellen (in Mekka) aankwamen, zeiden de afgodenaanbidders: "Er is een groep mensen bij u gekomen die verzwakt zijn door de koorts van Yathrib (d.w.z. Medina)." Dus beval de Profeet zijn metgezellen om Ramal (d.w.z. snel lopen) te doen in de eerste drie rondes van Tawaf rond de Ka'bah en om in tussen de twee hoeken (d.w.z. de zwarte steen en de Jemenitische hoek) te lopen.
De enige reden die de Profeet ervan weerhield om hen te bevelen om Ramal in alle rondes van Tawaf te doen, was dat hij hen bejammerde.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 558:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Profeet haastte zich bij het rondgaan rond de Ka'bah en tussen Safa en Marwa om de afgodenaanbidders zijn kracht te tonen. Ibn 'Abbas voegde toe: "Toen de Profeet (in Mekka) aankwam in het jaar van vrede (na dat van het vredesverdrag van Al-Hudaibiya met de afgodenaanbidders van Mekka), beval hij zijn metgezellen om Ramal te doen om hun kracht aan de afgodenaanbidders te tonen en de afgodenaanbidders keken (naar de moslims) vanaf (de heuvel van) Quaiqan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 559:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Profeet huwde Maimuna terwijl hij in de staat van lhram verkeerde, maar hij voltooide dat huwelijk nadat hij die staat had beëindigd.
Maimuna stierf in Saraf (d.w.z. een plaats nabij Mekka). Ibn 'Abbas voegde toe: De Profeet huwde Maimuna tijdens de 'Umrat-al-Qada' (d.w.z. de 'Umra die werd verricht in plaats van de 'Umra die de Profeet niet kon verrichten omdat de afgodenaanbidders hem verhielden die 'Umra te verrichten).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 560:
Overgeleverd door Nafi:
Ibn 'Umar informeerde mij dat op de dag (van Mu'tah) hij naast Ja'far stond, die dood was (d.w.z. gedood in de strijd), en hij vijftig wonden in zijn lichaam telde, veroorzaakt door steken of slagen, en geen van die wonden bevond zich in zijn rug.
'Abdullah bin 'Umar zei: "De Boodschapper van Allah benoemde Zaid bin Haritha als de commandant van het leger tijdens de Ghazwa van Mu'tah en zei: 'Als Zaid wordt vermoord, moet Ja'far zijn positie overnemen, en als Ja'far wordt vermoord, moet 'Abdullah bin Rawaha zijn positie overnemen.'" 'Abdullah bin 'Umar voegde verder toe: "Ik was aanwezig onder hen in die strijd en we zochten naar Ja'far bin Abi Talib en vonden zijn lichaam onder de lichamen van de gesneuvelden, en vonden meer dan negentig wonden over zijn lichaam, veroorzaakt door steken of schoten (van pijlen)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 561:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet had het volk op de hoogte gebracht van het martelaarschap van Zaid, Ja'far en Ibn Rawaha voordat het nieuws van hun dood hen bereikte. De Profeet zei: "Zaid nam de vlag (als commandant van het leger) en werd een martelaar, toen nam Ja'far hem en werd een martelaar, en toen nam Ibn Rawaha hem en werd een martelaar." Op dat moment traanden de ogen van de Profeet. Hij voegde toe: "Toen werd de vlag opgenomen door een Zwaard onder de Zwaarden van Allah (d.w.z. Khalid) en Allah maakte hen (d.w.z. de moslims) tot overwinnaars."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 562:
Overgeleverd door 'Amra:
Ik hoorde 'Aisha zeggen: "Toen het nieuws van het martelaarschap van Ibn Haritha, Ja'far bin Abi Talib en 'Abdullah bin Rawaka hen bereikte, zat Allah's Boodschapper met duidelijke droefheid op zijn gezicht." 'Aisha voegde toe: "Ik keek toen door een kier in de deur. Een man kwam naar hem toe en zei: 'O Allah's Boodschapper! De vrouwen van Ja'far huilen.' Waarop de Profeet hem opdroeg om dit te verbieden. Dus de man ging weg en kwam terug en zei: 'Bij Allah, ze luisterden niet naar me.' De Profeet beval hem opnieuw om te gaan (en hen te verbieden). Hij ging opnieuw en kwam terug en zei: 'Bij Allah, ze overweldigden me (d.w.z. luisterden niet naar me).' 'Aisha zei dat Allah's Boodschapper (tot hem) zei: 'Ga en gooi stof in hun mond.' Aisha voegde toe: 'Moge Allah je neus in het stof stoppen! Bij Allah, noch heb je gedaan wat je bevolen was, noch heb je Allah's Boodschapper van problemen verlost.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 563:
Overgeleverd door 'Amir:
Wanneer Ibn 'Umar de zoon van Ja'far groette, zei hij (tot hem): "Assalam 'Alaika (d.w.z. vrede zij met u) O de zoon van een tweevleugelige persoon."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 564:
Overgeleverd door Khalid bin Al-Walid:
Op de dag (van de slag) van Mu'tah, werden er negen zwaarden in mijn hand gebroken, en er bleef niets in mijn hand over dan een Jemenitisch zwaard van mij.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 565:
Overgeleverd door Khalid bin Al-Walid:
Op de dag van Mu'tah, werden er negen zwaarden in mijn hand gebroken en bleef er slechts een Jemenitisch zwaard van mij in mijn hand.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 566:
Overgeleverd door an-Nu'man bin Bashir:
Abdullah bin Rawaha raakte bewusteloos en zijn zus 'Amra begon te huilen en zei luid: "O Jabala! Oh zo-en-zo! Oh zo-en-zo! en ging door met hem te noemen door zijn (goede) kwaliteiten één voor één). Toen hij bij zinnen kwam, zei hij (tot zijn zus): "Elke keer dat je iets zei, werd ik gevraagd: 'Ben je echt zo (d.w.z. zoals zij zegt)?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 567:
Overgeleverd door Ash Shabi:
An Nu'man bin Bashir zei: "Abdullah bin Rawaha raakte bewusteloos.." (en vermeldde de bovenstaande hadith, waarbij hij toevoegde: "Toen hij stierf, weende zij (d.w.z. zijn zus) niet over hem.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 568:
Overgeleverd door Usama bin Zaid:
Allah's Boodschapper stuurde ons naar Al-Huruqa, en in de ochtend vielen we hen aan en versloegen hen. Ik en een Ansari man volgden een man van onder hen en toen we hem overnamen, zei hij: "La ilaha illal-Lah." Toen de Ansari man dat hoorde, stopte hij, maar ik doodde hem door hem met mijn speer te steken. Toen we terugkeerden, kwam de Profeet erachter en zei: "O Usama! Heb je hem gedood nadat hij "La ilaha ilal-Lah" had gezegd?" Ik zei: "Maar hij zei dat alleen om zichzelf te redden." De Profeet herhaalde dat zo vaak dat ik wenste dat ik die dag niet de Islam had aangenomen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 569:
Overgeleverd door Salama bin Al-Akwa:
Ik vocht in zeven Ghazwat (d.w.z. veldslagen) samen met de Profeet en vocht in negen veldslagen, gevochten door legers die door de Profeet waren uitgezonden.
Eenmaal was Abu Bakr onze commandant en een andere keer was Usama onze commandant.
Overgeleverd door Salama in een andere overlevering: Ik vocht in zeven Ghazwat (d.w.z. veldslagen) samen met de Profeet en vocht ook in negen veldslagen, gevochten door legers die door de Profeet waren uitgezonden. Eenmaal was Abu Bakr onze commandant en een andere keer was Usama (onze commandant).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 570:
Overgeleverd door Salama bin Al-Akwa:
Ik vocht in negen Ghazwa-t samen met de Profeet, ik vocht ook samen met Ibn Haritha toen de Profeet hem onze commandant maakte.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 571:
Overgeleverd door Yazid bin Abi Ubaid:
Salama bin Al-Akwa' zei: "Ik vocht in zeven Ghazwat samen met de Profeet." Hij noemde toen Khaibar, Al -Hudaibiya, de dag (d.w.z. de slag) van Hunain en de dag van Al-Qurad. Ik vergat de namen van de andere Ghazwat.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 572:
Overgeleverd door 'Ali:
De Boodschapper van Allah stuurde mij, Az-Zubair en Al-Miqdad, met de woorden: "Ga verder tot je Rawdat Khakh bereikt, waar een vrouw is met een brief, en neem die (brief) van haar." Dus we gingen te paard op weg tot we Rawda bereikten, en daar vonden we de vrouw en zeiden tegen haar: "Haal de brief tevoorschijn." Ze zei: "Ik heb geen brief." We zeiden: "Haal de brief tevoorschijn, anders trekken we je kleren uit." Toen haalde ze hem uit haar vlecht, en we brachten de brief naar de Boodschapper van Allah. De brief was gericht aan Hatib, bin Abi Balta'a, aan enkele afgodenveraanbidders van Mekka, waarin stond wat de Boodschapper van Allah van plan was te doen. De Boodschapper van Allah zei: "O Hatib! Wat is dit?" Hatib antwoordde: "O Boodschapper van Allah! Haast je niet met een oordeel over mij. Ik was een persoon die niet tot de Quraish behoorde, maar een bondgenoot van hen was van buitenaf en had geen bloedband met hen, en alle Emigranten die bij u waren, hebben hun verwanten (in Mekka) die hun families en bezittingen kunnen beschermen. Ik wilde hen een plezier doen, zodat zij mijn verwanten zouden beschermen, aangezien ik geen bloedband met hen heb. Ik heb dit niet gedaan om mijn religie (i.e. Islam) te verloochenen, noch om het afgodenverering na de Islam te kiezen." De Boodschapper zei tegen zijn metgezellen: "Wat betreft hem, hij (i.e. Hatib) heeft de waarheid gesproken." 'Umar zei: "O Boodschapper van Allah! Laat me de kop van deze huichelaar afhakken!" De Profeet zei: "Hij (i.e. Hatib) heeft de Slag bij Badr (i.e. daarin gevochten) meegemaakt, en wat kan je vertellen, misschien keek Allah naar degenen die Badr hebben meegemaakt en zei: "O mensen van Badr (i.e. Badr-moslimstrijders), doe wat je wilt, want Ik heb jullie vergeven." Toen werd Soera [60:1] geopenbaard:-- "O jullie die geloven! Neem niet mijn vijanden en jullie vijanden als vrienden, en bied hen (uw) liefde aan, ook al hebben ze ongeloofd in de Waarheid (i.e. Allah, de Profeet Mohammed en deze Koran) die tot jullie is gekomen ....(tot het einde van vers)....(En wie van jullie (moslims) dat doet, is inderdaad van het rechte Pad afgedwaald)." (60.1Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 573:
Overgeleverd door Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utba:
Ibn Abbas zei: De Boodschapper van Allah vocht de Ghazwa (i.e. de veldslagen van Al-Fath) tijdens Ramadan." Overgeleverd door Az-Zuhri: Ibn Al-Musaiyab zei ook hetzelfde. Ibn Abbas voegde toe: "De Profeet vastte en toen hij Al -Kadid bereikte, een plaats waar water is tussen Kudaid en 'Usfan, brak hij zijn vasten en vastte daarna niet meer totdat de hele maand was verstreken."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 574:
Overgeleverd door Ibn Abbas :
De Profeet verliet Medina (voor Mekka) in het gezelschap van tienduizend (moslimstrijders) in (de maand) Ramadan, en dat was acht en een half jaar na zijn migratie naar Medina. Hij en de moslims die bij hem waren, gingen op weg naar Mekka. Hij vastte en zij vastten, maar toen ze een plaats bereikten die Al-Kadid heette, een plaats met water tussen 'Usfan en Kudaid, brak hij zijn vasten en zij ook. (Az -Zuhri zei: "Men moet de laatste handeling van de Boodschapper van Allah volgen en zijn vroege handeling laten rusten (bij het nemen van een oordeel.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 575:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Profeet zette zich op weg naar Hunain in de maand Ramadan en sommigen van de mensen vastten terwijl anderen niet vastten, en toen de Profeet op zijn merrie stapte, vroeg hij om een beker melk of water en plaatste die op de palm van zijn hand of op zijn merrie, en toen keken de mensen naar hem; en degenen die niet vastten, zeiden tegen degenen die vastten om hun vasten te breken (i.e.
zoals de Profeet had gedaan). Ibn Abbas voegde toe: "De Profeet ging (naar Hunain) in het jaar van de Verovering (van Mekka)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 576:
Overgeleverd door Tawus:
Ibn Abbas zei: "De Boodschapper van Allah reisde in de maand Ramadan en hij vasthield tot hij (een plaats genaamd) 'Usfan bereikte, toen vroeg hij om een beker water en dronk ervan overdag, zodat de mensen hem dat zouden zien. Hij brak zijn vasten tot hij Mekka bereikte." Ibn Abbas gebruikte om te zeggen: "De Boodschapper van Allah vasthield en soms niet terwijl hij reisde, dus men kan vasten of niet (op reizen)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 577:
Overgeleverd door de vader van Hisham:
Toen de Boodschapper van Allah vertrok (op weg naar Mekka) tijdens het jaar van de Verovering (van Mekka) en dit nieuws de (ongelovigen van de Quraish) bereikte, kwamen Abu Sufyan, Hakim bin Hizam en Budail bin Warqa naar buiten om informatie te verzamelen over de Boodschapper van Allah. Ze gingen op weg tot ze een plaats bereikten genaamd Marr-az-Zahran (die nabij Mekka ligt). Zie! Daar zagen ze vele vuren, als of ze de vuren van Arafat waren. Abu Sufyan zei: "Wat is dit? Het leek op de vuren van Arafat." Budail bin Warqa' zei: "De Banu 'Amr zijn minder in aantal dan dat." Sommige van de bewakers van de Boodschapper van Allah zagen hen en namen hen over, pakten hen en brachten hen naar de Boodschapper van Allah. Abu Sufyan bekeerde zich tot de Islam.
Toen de Profeet vertrok, zei hij tegen Al-Abbas: "Houd Abu Sufyan staand op de top van de berg, zodat hij naar de moslims kan kijken." Dus Al-'Abbas hield hem staand (op die plaats) en de stammen met de Profeet begonnen in militaire batches voor Abu Sufyan te passeren. Een batch passeerde en Abu Sufyan zei: "Wie zijn dit?" 'Abbas zei: "Ze zijn (Banu) Ghifar." Abu Sufyan zei: "Ik heb er niets mee te maken, Ghifar." Toen passeerde (een batch van de stam van) Juhaina en hij zei op dezelfde manier als hierboven.
Toen (een batch van de stam van) Sad bin Huzaim passeerde en hij zei op dezelfde manier als hierboven. Toen passeerde (Banu) Sulaim en hij zei op dezelfde manier als hierboven. Toen kwam een batch, waarvan Abu Sufyan nog nooit zoiets had gezien. Hij zei: "Wie zijn dit?" Abbas zei: "Ze zijn de Ansar onder leiding van Sad bin Ubada, de man die de vlag vasthoudt." Sad bin Ubada zei: "O Abu Sufyan! Vandaag is de dag van een grote strijd en vandaag zal (wat verboden is in) de Ka'bah toegestaan worden." Abu Sufyan zei: "O 'Abbas! Hoe uitstekend is de dag van vernietiging!" Toen kwam nog een batch (van krijgers) die de kleinste van alle batches was, en daarin bevonden zich de Boodschapper van Allah en zijn metgezellen en de vlag van de Profeet werd gedragen door Az-Zubair bin Al Awwam. Toen de Boodschapper van Allah voorbij Abu Sufyan ging, zei deze laatste (tot de Profeet): "Weet u wat Sad bin 'Ubada zei?" De Profeet zei: "Wat zei hij?" Abu Sufyan zei: "Hij zei zo-en-zo." De Profeet zei: "Sad loog, maar vandaag zal Allah de Ka'bah superioriteit geven en vandaag zal de Ka'bah bedekt worden met (een) kleed." De Boodschapper van Allah beval dat zijn vlag op Al-Hajun zou worden vastgezet.
Overgeleverd door 'Urwa: Nafi bin Jubair bin Mut'im zei: "Ik hoorde Al-Abbas zeggen tegen Az-Zubair bin Al-'Awwam: 'O Abu 'Abdullah! Heeft de Boodschapper van Allah u bevolen om de vlag hier te plaatsen?'" De Boodschapper van Allah beval Khalid bin Al-Walid om Mekka binnen te gaan vanuit het bovenste deel van Ka'da, terwijl de Profeet zelf vanuit Kuda binnenkwam. Twee mannen uit de cavalerie van Khalid bin Al-Wahd genaamd Hubaish bin Al-Ash'ar en Kurz bin Jabir Al-Fihri werden op die dag als martelaren gerekend.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 578:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Mughaffal:
Ik zag de Boodschapper van Allah op de dag van de Verovering van Mekka op zijn teek, Surat-al-Fath reciterend in een levendige, trillende toon. (De sub-verteller, Mu'awiya voegde toe: "Als ik niet bang was dat de mensen zich rondom mij zouden verzamelen, zou ik in een levendige, trillende toon reciteren zoals hij (d.w.z. 'Abdullah bin Mughaffal) deed, hem nadoemd, de Boodschapper van Allah.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 579:
Overgeleverd door 'Amr bin 'Uthman:
Usama bin Zaid zei tijdens de Verovering (van Mekka): "O Boodschapper van Allah! Waar zullen we morgen kamperen?" De Profeet zei: "Maar heeft 'Aqil voor ons een huis achtergelaten om in te logeren?" Hij voegde toen: "Geen gelovige zal het eigendom van een ongelovige erven, en geen ongelovige zal het eigendom van een gelovige erven." Az-Zuhri werd gevraagd: "Wie erfde Abu Talib?" Az-Zuhri antwoordde: "Ail en Talib erfden hem."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 580:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah zei: "Als Allah ons laat zegevieren, dan zal onze kamp plaats Al-Khaif zijn, de plaats waar de ongelovigen een eed aflegden om loyaal te zijn aan het afgodenverering (door Banu Hashim, de volk van de Profeet, te boycotten)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 581:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Toen de Boodschapper van Allah de Ghazwa van Hunain wilde beginnen, zei hij: "Morgen, indien Allah het wil, zal onze kamp plaats Khaif Bani Kinana zijn waar (de ongelovigen) een eed aflegden om loyaal te zijn aan het afgodenverering."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 582:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Op de dag van de Verovering trad de Profeet Mekka binnen, met een helm op zijn hoofd. Toen hij hem afzette, kwam een man en zei: "Ibn Khatal klimt op de gordijnen van de Ka'bah." De Profeet zei: "Dood hem." (Malik, een sub-verteller, zei: "Op die dag was de Profeet niet in staat van *Ihram*, zoals het ons leek, en Allah weet het beter.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 583:
Overgeleverd door Abdullah:
Toen de Profeet Mekka binnen trad op de dag van de Verovering, stonden er 360 afgoden rond de Ka'bah. De Profeet begon ze te slaan met een stok die hij in zijn hand had en zei: "De waarheid is gekomen en de valsheid zal noch beginnen, noch herrijzen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 584:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Toen de Boodschapper van Allah in Mekka aankwam, weigerde hij de Ka'bah binnen te gaan zolang er afgoden in stonden. Hij beval daarom dat ze verwijderd werden.
De beelden van (de Profeten) Abraham en Ismaël, die pijlen van voorspelling in hun handen hielden, werden weggevoerd. De Profeet zei: "Moge Allah hen (d.w.z. de ongelovigen) vernietigen, want zij wisten heel goed dat zij (d.w.z. Abraham en Ismaël) nooit door deze (voorspellende pijlen) loten wierpen." Toen trad de Profeet de Ka'bah binnen en zei "Allahu Akbar" in alle richtingen en kwam toen naar buiten en verrichtte daar geen gebed.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 585:
Overgeleverd door 'Aisha:
Tijdens het jaar van de Verovering (van Mekka) trad de Profeet Mekka binnen door Kada, dat zich in het bovenste deel van Mekka bevond.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 586:
Overgeleverd door de vader van Hisham:
Tijdens het jaar van de Verovering (van Mekka) trad de Profeet Mekka binnen door het bovenste deel, door Kada.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 587:
Overgeleverd door Ibn Laila:
Niemand heeft ons geïnformeerd dat hij de Profeet de Duha (d.w.z. de ochtend) gebed heeft zien verrichten, behalve Um Ham, die vertelde dat de Profeet in haar huis bad op de dag van de Verovering (van Mekka) en toen een acht Rakat gebed verrichtte. Zij voegde toe: "Ik heb de Profeet nooit een lichter gebed zien verrichten dan dat gebed, maar hij maakte perfecte buigingen en prostraties."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 588:
Overgeleverd door Ibn Abbas :
'Umar liet me (in zijn huis) toe, samen met de oude mannen die in de Badr slag hadden gevochten. Sommigen van hen zeiden (tegen 'Umar): "Waarom laat je deze jonge man toe om met ons binnen te komen, terwijl jullie wel zonen van zijn leeftijd hebben?" 'Umar zei: "Jullie weten wel welke persoon hij is." Op een dag riep 'Umar hen en riep me ook mee, en ik dacht dat hij me op die dag riep om hen iets over mij te laten zien (d.w.z. mijn kennis). 'Umar vroeg hen: "Wat zeggen jullie over (de Soera): "Wanneer komt de hulp van Allah en de Verovering (van Mekka) en zie je mensenmassa's de Religie van Allah (d.w.z. de Islam) in groten getale binnengaan? Zo prijs dan de Lof van uw Heer en vraag om Zijn vergeving, Voorwaar, Hij is Degene Die de boete aanvaardt en vergeeft." (110.1-3) Sommigen van hen antwoordden: "Wij zijn bevolen om Allah te prijzen en om Hem om vergeving te vragen als wij hulp en overwinning ontvangen." Sommigen zeiden: "Wij weten het niet." Anderen bleven stil. 'Umar zei toen tegen mij: "Wat zeg jij daarover?" Ik zei: "Nee." 'Umar zei: "Wat zeg je dan?" Ik zei: "Deze Vers geeft de naderende dood van de Boodschapper van Allah aan, waarover Allah hem informeerde. Wanneer komt de hulp van Allah en de Verovering, d.w.z. de Verovering van Mekka, dat zal het teken zijn van de naderende dood van uw Profeet. Getuig dan over de uniciteit van uw Heer (d.w.z. Allah) en prijs Hem en vraag Hem om vergeving, omdat Hij bereid is om te vergeven." Daarop zei 'Umar: "Ik weet er niets over anders dan wat jij weet."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 589:
Overgeleverd door Abu Shuraih:
Al-Adawi dat hij zei tegen 'Amr bin Said terwijl deze troepen in batches naar Mekka stuurde: "O chef! Mag ik u een uitspraak vertellen die de Boodschapper van Allah zei op de tweede dag van de Verovering van Mekka. Mijn twee oren hoorden het, mijn hart herinnerde het en mijn twee ogen zagen hem toen hij het zei. Hij (d.w.z. de Profeet) prees Allah en zei toen: 'Mekka is een heiligdom gemaakt door Allah en niet door de mensen, dus het is niet toegestaan voor een persoon die in Allah en de Laatste Dag gelooft om bloed te vergieten in het, of om zijn bomen te kappen en als iemand toestemming vraagt om te vechten in Mekka omdat de Boodschapper van Allah daarin mocht vechten, zeg tegen hem: Allah stond Zijn Boodschapper toe en stond u niet toe, en zelfs hij (d.w.z. de Boodschapper) werd slechts voor een korte periode van de dag toegestaan, en vandaag is de (heiligheid van) Mekka hetzelfde als het was (vanouds), dus wie aanwezig is, moet de afwezigen informeren (deze hadith)." Toen werd Abu Shuraih gevraagd: "Wat zei 'Amr u?" Abu Shuraih zei: "Hij zei: 'Ik weet dat beter dan jij, O Abu Shuraih! De *Haram* (d.w.z. Mekka) biedt geen toevlucht aan een zondaar of een vluchtende moordenaar of een persoon die vlucht nadat hij vernieling heeft aangericht.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 590:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
Dat hij hoorde de Boodschapper van Allah zeggen in het jaar van de Verovering (van Mekka) terwijl hij in Mekka was, "Allah en Zijn Boodschapper hebben de verkoop van wijn (d.w.z. alcoholische dranken) verboden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 591:
Overgeleverd door Anas:
We bleven (in Mekka) tien dagen lang met de Profeet en gebruikten om verkorte gebeden (d.w.z. reisgebeden) te verrichten.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 592:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Profeet bleef 19 dagen in Mekka, gedurende welke hij 2 Rakats in elk gebed presteerde.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 593:
Overgeleverd door 'Ikrima:
Ibn 'Abbas zei: "We bleven 19 dagen met de Profeet op een reis gedurende welke we verkorte gebeden gebruikten te verrichten." Ibn 'Abbas voegde toe: "We verrichten de Qasr gebed (d.w.z. verkorte gebed) als we tot 19 dagen blijven als reizigers, maar als we langer blijven, verrichten we complete gebeden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 594:
Overgeleverd door Az-Zuhri:
Terwijl we in het gezelschap waren van de Ibn Al-Musaiyab, informeerde Sunain Abi Jamila ons (een hadith), Abu Jamila zei dat hij leefde tijdens de tijd van de Profeet en dat hij hem (naar Mekka) had vergezeld tijdens het jaar van de Verovering (van Mekka).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 595:
Overgeleverd door 'Amr bin Salama:
We waren op een plaats die een doorgang was voor de mensen, en de karavanen passeerden ons en we vroegen hen: "Wat is er mis met de mensen? Wat is er mis met de mensen? Wie is die man?". Ze zeiden: "Die man beweert dat Allah hem (als een Boodschapper) heeft gezonden, dat hij goddelijke inspiratie heeft ontvangen, dat Allah hem zoiets en zoiets heeft geopenbaard." Ik gebruikte dat (Goddelijke) Gesprek om te memoriseren, en voelde me alsof het in mijn borst (d.w.z. geest) werd ingeprent. En de Arabieren (anders dan Quraish) stelden hun bekering tot de Islam uit tot de Verovering (van Mekka). Ze zeiden: "Laat hem (d.w.z. Mohammed) en zijn volk Quraish met rust: als hij hen overweldigt, dan is hij een ware Profeet." Dus toen Mekka werd veroverd, haastte elke stam zich om de Islam te omarmen, en mijn vader haastte zich om de Islam te omarmen vóór (de andere leden van) mijn stam. Toen mijn vader (van de Profeet) naar zijn stam terugkeerde, zei hij: "Bij Allah, ik ben bij jullie gekomen van de Profeet, zeker!" De Profeet zei daarna tegen hen: 'Verricht zo'n en zo'n gebed op zo'n en zo'n tijd, en wanneer de tijd voor het gebed aanbreekt, moet er een van jullie de Adhan (voor het gebed) uitspreken, en laat degen die het meest van de Koran kent, het gebed leiden." Dus zochten ze naar zo'n persoon en vonden er geen die meer Koran kende dan ik, vanwege het Koranmateriaal dat ik van de karavanen leerde. Daarom maakten ze me hun Imam ((om het gebed te leiden) en op dat moment was ik een jongen van zes of zeven jaar, die een Burda (d.w.z. een zwarte vierkante kledingstuk) droeg, die te kort voor me bleek te zijn (en mijn lichaam deels ontbloot werd). Een vrouw uit de stam zei: "Zullen jullie de anus van jullie recitant voor ons bedekken?" Dus kochten ze (een stukje stof) en maakten een shirt voor me. Ik was nog nooit zo blij met iets geweest als met dat shirt.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 596:
Overgeleverd door 'Aisha:
Utba bin Abi Waqqas autoriseerde zijn broer Sad om de zoon van de slafmeisje van Zam'a in zijn bewaring te nemen. 'Utba zei (tegen hem): "Hij is mijn zoon." Toen de Boodschapper van Allah arriveerde in Mekka tijdens de Verovering (van Mekka), nam Sad bin Abi Waqqas de zoon van de slafmeisje van Zam'a en nam hem mee naar de Profeet. 'Abd bin Zam'a ging ook mee met hem. Sad zei: "Dit is de zoon van mijn broer en de laatste heeft me geïnformeerd dat hij zijn zoon is." 'Abd bin Zam'a zei: "O Boodschapper van Allah! Dit is mijn broer die de zoon is van het slafmeisje van Zam'a en geboren is op zijn (d.w.z. Zam'as) bed." Allah's Boodschapper keek naar de zoon van het slafmeisje van Zam'a en merkte dat hij, van alle mensen, het grootste gelijkenis had met 'Utba bin Abi Waqqas. Allah’s Boodschapper zei toen (tegen 'Abd): "Hij is van jou; hij is je broer, O 'Abd bin Zam'a, hij is geboren op het bed (van je vader)." (Tegelijkertijd) Allah’s Boodschapper zei (tegen zijn vrouw Sauda): "Bedek jezelf voor hem (d.w.z. de zoon van het slafmeisje) O Sauda," vanwege de gelijkenis die hij opmerkte tussen hem en Utba bin Abi Waqqas.
Allah’s Boodschapper voegde toe: "De jongen is voor het bed (d.w.z. voor de eigenaar van het bed waar hij is geboren), en steen is voor de overspelige." (Ibn Shihab zei: "Abu Huraira gebruikte om te zeggen dat (d.w.z. de laatste verklaring van de Profeet in de bovenstaande hadith 596, publiekelijk).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 597:
Overgeleverd door 'Urwa bin Az-Zubair:
Een vrouw pleegde diefstal tijdens de Ghazwa van Al-Fath (d.w.z. de Verovering van Mekka) in de tijd van de Boodschapper van Allah. Haar volk ging naar Usama bin Zaid om voor haar te pleiten (bij de Profeet). Toen Usama voor haar pleitte bij de Boodschapper van Allah, veranderde de kleur van het gezicht van de Boodschapper van Allah en zei hij: "Pleiten jullie bij mij in een zaak die een van de wettelijke straffen betreft die door Allah zijn voorgeschreven?" Usama zei: "O Boodschapper van Allah! Vraag Allah's Vergeving voor mij." Dus in de middag stond de Boodschapper van Allah op en sprak tot het volk. Hij loofde Allah zoals Hij verdiende en zei toen: "Amma ba'du! De naties vóór jullie werden vernietigd omdat als een edele onder hen stal, ze hem vrijspraken, en als een arme onder hen stal, dan pasten ze (Allah's) Wettelijke Straf toe. Bij Degene in Wiens Hand de ziel van Mohammed is, als Fatima, de dochter van Mohammed, zou stelen, dan zou ik haar hand afsnijden." Toen gaf de Boodschapper van Allah zijn bevel in de zaak van die vrouw en haar hand werd afgesneden. Daarna bleek haar berouw oprecht en trouwde ze. 'Aisha zei: "Die vrouw kwam me bezoeken en ik bracht haar verzoeken naar de Boodschapper van Allah."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 598:
Overgeleverd door Majashi:
Ik bracht mijn broer naar de Profeet na de Verovering (van Mekka) en zei: "O Boodschapper van Allah! Ik ben gekomen om mijn broer naar u te brengen zodat u een pledge of allegiance van hem kunt nemen voor migratie." De Profeet zei: "De mensen van migratie (d.w.z. degenen die naar Medina migreerden vóór de Verovering) genoten van de privileges van migratie (d.w.z. er is geen behoefte meer aan migratie)." Ik zei tegen de Profeet: "Waarvoor zult u zijn pledge of allegiance nemen?" De Profeet zei: "Ik zal zijn pledge of allegiance nemen voor Islam, Geloof en voor djihad (d.w.z. vechten in Allah's Oorzaak)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 599:
Overgeleverd door Mujashi bin Masud:
Ik bracht Abu Mabad naar de Profeet om hem de pledge of allegiance voor migratie te laten geven. De Profeet zei: "Migratie is naar haar mensen gegaan, maar ik neem de pledge van hem (d.w.z. Abu Mabad) voor Islam en djihad."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 600:
Overgeleverd door Mujahid:
Ik zei tegen Ibn 'Umar: "Ik wil naar Sham migreren." Hij zei: "Er is geen migratie, maar djihad (voor Allah's Oorzaak). Ga en bied jezelf aan voor djihad, en als je een kans vindt voor djihad (blijf daar), anders, keer dan terug." (In een andere overlevering) Ibn 'Umar zei: "Er is geen migratie vandaag of na de Boodschapper van Allah." (en voltooide zijn uitspraak zoals hierboven.)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 601:
Overgeleverd door Mujahid bin Jabr:
'Abdullah bin 'Umar gebruikte om te zeggen: "Er is geen migratie na de Verovering (van Mekka)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 602:
Overgeleverd door 'Ata' bin Abi Rabah:
Ubaid bin 'Umar en ik bezochten 'Aisha, en hij vroeg haar over de migratie. Ze zei: "Er is geen migratie vandaag. Een gelovige vluchtte met zijn religie naar Allah en Zijn Profeet uit angst dat hij op de proef zou worden gesteld met betrekking tot zijn religie. Vandaag heeft Allah de Islam gezegevierd; daarom kan een gelovige waar hij ook wil naar zijn Heer aanbidden. Maar er is djihad (voor Allah's Oorzaak) en intenties." (Zie Hadith 42, in het 4e Vol. voor zijn Uitleg)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 603:
Overgeleverd door Mujahid:
De Boodschapper van Allah stond op de dag van de Verovering van Mekka op en zei: "Allah heeft Mekka een toevluchtsoord gemaakt sinds de dag dat Hij de Hemelen en de Aarde schiep, en het zal een toevluchtsoord blijven vanwege de heiligheid die Allah het heeft geschonken tot de Dag der Opstanding. (Het) was (d.w.z. vechten erin) niet toegestaan voor iemand vóór mij!, noch zal het toegestaan zijn voor iemand na mij, en het was niet toegestaan voor mij behalve voor een korte periode van tijd. Het spel mag er niet worden achtervolgd, noch mogen de bomen ervan worden gekapt, noch de vegetatie of het gras ervan worden uitgeroeid, noch mag (het) Luqata (d.w.z. de meeste dingen) worden opgepakt behalve door iemand die er een publieke aankondiging over doet." Al-Abbas bin 'Abdul Muttalib zei: "Behalve de Idhkhir, O Boodschapper van Allah, want die is onmisbaar voor smeden en huizen." Daarop bleef de Profeet stil en zei toen: "Behalve de Idhkhir, want het is halal om te kappen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 604:
Overgeleverd door Ismail:
Ik zag (een genezen litteken van) een slag op de hand van Ibn Abi Aufa die zei: "Ik ontving die slag in de strijd van Hunain in het gezelschap van de Profeet." Ik zei: "Heb je deelgenomen aan de strijd van Hunain?" Hij antwoordde: "Ja (en in andere veldslagen) ervoor."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 605:
Overgeleverd door Abu Ishaq:
Ik hoorde Al-Bara' vertellen toen een man naar hem toe kwam en zei: "O Abu 'Umara! Ben je gevlucht op de dag (van de strijd) van Hunain?" Al-Bara' antwoordde: "Ik getuig dat de Profeet niet vluchtte, maar de haastigen haastten zich weg en de mensen van Hawazin schoten pijlen naar hen. Op dat moment hield Abu Sufyan bin Al-Harith de witte muilezel van de Profeet aan het hoofd vast, en de Profeet zei: "Ik ben de Profeet, ongetwijfeld: Ik ben de zoon van 'Abdul-Muttalib."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 606:
Overgeleverd door Abu Ishaq:
Al-Bara' werd de vraag gesteld terwijl ik luisterde: "Ben je gevlucht (voor de vijand) samen met de Profeet op de dag van (de strijd) van Hunain?" Hij antwoordde: "Wat de Profeet betreft, hij vluchtte niet. De vijand was goede boogschutters en de Profeet zei: "Ik ben de Profeet, ongetwijfeld; Ik ben de zoon van 'Abdul Muttalib."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 607:
Overgeleverd door Abu Ishaq:
Dat hij hoorde Al-Bara vertellen toen een man van Qais (stam) hem vroeg: "Ben je gevlucht, Allah's Apostel achterlatend op de dag (van de strijd) van Hunain?" Al-Bara' antwoordde: "Maar Allah's Apostel vluchtte niet. De mensen van Hawazin waren goede boogschutters, en toen we hen aanvielen, vluchtten zij. Maar toen we ons haastten naar de buit, werden we geconfronteerd met de pijlen (van de vijand). Ik zag de Profeet op zijn witte muilezel rijden terwijl Abu Sufyan de teugels vasthield, en de Profeet zei: "Ik ben de Profeet, ongetwijfeld." (Israil en Zuhair zeiden: "De Profeet stapte af van zijn muilezel.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 608:
Overgeleverd door Marwan en Al-Miswar bin Makhrama:
Toen de delegatie van Hawazin naar Allah's Apostel kwam en hun bekering tot de Islam verklaarde en hem vroeg hun eigendommen en gevangenen terug te geven, stond Allah's Apostel op en zei tegen hen: "Hierbij zijn betrokken de mensen die u bij mij ziet, en het meest geliefde gesprek voor mij is de waarheid. Kies dus een van twee alternatieven: of de gevangenen of de eigendommen. Ik heb gewacht op u (d.w.z. heb de buit niet verdeeld)." Allah's Apostel had de verdeling van hun buit over tien nachten uitgesteld na zijn terugkeer van Ta'if. Toen ze wisten dat Allah's Apostel niet terug zou keren om hen iets te geven, maar slechts een van de twee, zeiden ze: "Wij geven de voorkeur aan onze gevangenen." Toen stond Allah's Apostel op tussen de moslims, Allah prijzend zoals Hij het verdiende, en zei: "Laten we verder gaan! Uw broeders zijn tot u gekomen met berouw en ik vind het logisch om hun gevangenen terug te geven. Dus wie van u dit graag als een gunst wil doen, kan dat doen. En wie van u graag aan zijn deel wil vasthouden totdat we hem van de allereerste buit geven die Allah ons zal geven, kan dat doen." De mensen zeiden: "We doen dat (d.w.z. we geven de gevangenen vrij) graag als een gunst, 'O Allah's Apostel!" Allah's Apostel zei: "We weten niet wie van u het ermee eens is en wie niet; ga terug en laat uw chiefs ons uw beslissing meedelen." Ze gingen terug en hun chiefs spraken met hen, en zij (d.w.z. de chiefs) keerden terug naar Allah's Apostel en informeerden hem dat ze allemaal het ermee eens waren (om hun gevangenen vrij te geven) met plezier, en hun toestemming hadden gegeven (d.w.z. dat de gevangenen aan hun volk zouden worden teruggegeven).
(De sub-verteller zei: "Dat is wat mij over de gevangenen van de stam Hawazin is bereikt.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 609:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
Toen we terugkeerden van (de strijd van) Hunain, vroeg 'Umar de Profeet over een gelofte die hij had afgelegd tijdens de pre-Islamitische periode van Ongeloof dat hij het Itikaf zou volbrengen. De Profeet beval hem zijn gelofte na te komen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 610:
Overgeleverd door Abu Qatada:
We zetten uit met de Profeet tijdens het jaar van (de slag van) Hunain, en toen we het vijandige gezicht zagen, trokken de moslims (met uitzondering van de Profeet en enkele van zijn metgezellen) zich terug (voor de vijand). Ik zag een van de afgodenaren een van de moslims overweldigen, dus sloeg ik de afgodenaar van achteren in zijn nek, waardoor zijn harnas werd doorgesneden. De afgodenaar keerde zich naar me toe en drukte me zo krachtig dat ik voelde alsof ik stierf. Toen overweldigde de dood hem en hij liet me los. Daarna volgde ik 'Umar en zei tegen hem: "Wat is er mis met de mensen?" Hij zei: "Het is de Orde van Allah." Toen keerden de moslims (na de vlucht) terug (naar de strijd en na het overwinnen van de vijand) en zei de Profeet: "Wie een bewijs heeft dat hij een ongelovige heeft gedood, zal de Salb (d.w.z. de bezittingen van de overledene, bijv. kleding, wapens, paard, enz.) hebben." Ik (stond op) en zei: "Wie zal mijn getuige zijn?" en ging toen zitten. Toen herhaalde de Profeet zijn vraag. Toen zei de Profeet hetzelfde (voor de derde keer). Ik stond op en zei: "Wie zal mijn getuige zijn?" en ging toen zitten. De Profeet vroeg zijn vroegere vraag opnieuw. Dus stond ik op. De Profeet zei: "Wat is er aan de hand, O Abu Qatada?" Toen vertelde ik het hele verhaal; een man zei: "Abu Qatada spreekt de waarheid, en de Salb van de overledene is bij mij, dus wees alstublieft Abu Qatada op mijn kosten tegemoet." Abu Bakr zei: "Nee! Bij Allah, het zal nooit gebeuren dat de Profeet een Leeuw van Allah die vecht voor het Sake van Allah en Zijn Boodschapper achterlaat en zijn buit aan jou geeft." De Profeet zei: "Abu Bakr spreekt de waarheid. Geef het (de buit) terug aan hem (o man)!" Dus gaf hij het aan mij en ik kocht met het (de buit) een tuin in (het land van) Banu Salama, en dat was de eerste eigendom die ik kreeg nadat ik de Islam had aangenomen.
(the spoils) en dat was de eerste eigendom die ik kreeg nadat ik de Islam had aangenomen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 611:
Overgeleverd door Abu Qatada:
Toen het de dag was van (de slag bij) Hunain, zag ik een moslim vechten met een van de afgodenveraanbidders en een andere afgodenveraanbider verborg zich achter de moslim om hem te doden. Dus haastte ik me naar de afgodenveraanbider die achter de moslim verborg, om hem te doden, en hij heftte zijn hand om me te slaan, maar ik sloeg zijn hand en sneed hem af. Die man greep me bij me en drukte me zo hard dat ik vreesde (dat ik zou sterven), toen knielde hij neer en zijn greep werd los en ik duwde hem en doodde hem. De moslims (behalve de Profeet en enkele van zijn metgezellen) begonnen te vluchten en ik vluchtte ook met hen. Plotseling ontmoette ik 'Umar bin Al-Khattab onder het volk en vroeg hem: "Wat is er aan de hand met het volk?" Hij zei: "Het is de orde van Allah." Toen keerde het volk terug naar de Boodschapper van Allah (nadat ze de vijand hadden verslagen). De Boodschapper van Allah zei: "Wie een bewijs levert dat hij een ongelovige heeft gedood, zal de buit van de gedode man hebben." Dus stond ik op om te zoeken naar een bewijs om te bewijzen dat ik een ongelovige had gedood, maar ik kon niemand vinden die voor mij getuige wilde zijn, dus ging ik zitten. Toen kwam het in mijn gedachten (dat ik erover zou moeten spreken) en ik vertelde de Boodschapper van Allah het geval. Een man van degenen die bij hem zaten (d.w.z. de Profeet), zei: "De armen van de overledene die hij (d.w.z. Abu Qatada) heeft genoemd, zijn bij mij, dus geef hem alstublieft een compensatie (d.w.z. de buit)," Abu Bakr zei: "Nee, de Boodschapper van Allah zal het (d.w.z. de buit) niet geven aan een zwakke, nederige persoon uit Quraish en een van Allah's Leeuwen die vecht namens Allah en Zijn Boodschapper achterlaten." De Boodschapper van Allah stond toen op en gaf dat (buit) aan mij, en ik kocht ermee een tuin, die de eerste eigendom was die ik kreeg nadat ik de Islam had aangenomen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 612:
Overgeleverd door Abu Musa:
Toen de Profeet klaar was met de slag bij Hunain, stuurde hij Abu Amir aan het hoofd van een leger naar Autas. Hij (i.e. Abu Amir) ontmoette Duraid bin As Summa en Duraid werd gedood en Allah versloeg zijn metgezellen. De Profeet stuurde mij met Abu 'Amir. Abu Amir werd geschoten in zijn knie met een pijl die een man uit Jushm had geschoten en in zijn knie had vastgezet. Ik ging naar hem toe en zei: "O Oom! Wie heeft je geschoten?" Hij wees me (zijn killer) aan, zeggende: "Dat is mijn killer die me (met een pijl) heeft geschoten." Dus ik ging naar hem toe en haalde hem in, en toen hij me zag, vluchtte hij, en ik volgde hem en begon tegen hem te zeggen: "Zal je niet schamen? Zal je niet stoppen?" Die persoon stopte, en we wisselden twee slagen met de zwaarden uit en ik doodde hem. Toen zei ik tegen Abu 'Amir: "Allah heeft je killer gedood." Hij zei: "Haal deze pijl eruit." Dus ik verwijderde hem, en water sijpelde uit de wond. Toen zei hij: "O zoon van mijn broer! Breng mijn groeten over aan de Profeet en vraag hem om Allah's Vergeving voor mij te vragen." Abu Amir maakte mij zijn opvolger in het bevelen van de mensen (i.e. troepen). Hij overleefde slechts een korte tijd en stierf toen. (Later) keerde ik terug en ging naar de Profeet in zijn huis, en ik vond hem liggen op een bed gemaakt van takken van dadelpalmen, geknoopt met touwen, en erop lag beddengoed. De touwen van het bed hadden hun sporen op zijn rug en zijkanten. Toen vertelde ik de Profeet over ons en Abu Amir's nieuws en hoe hij had gezegd: "Vertel hem om Allah's Vergeving voor mij te vragen." De Profeet vroeg om water, verrichtte de wassing en hief toen zijn handen, zeggende: "O Allah, vergeef 'Ubaid, Abu Amir." Op dat moment zag ik de witheid van de oksels van de Profeet. De Profeet zei toen: "O Allah, maak hem (i.e. Abu Amir) op de Dag der Opstanding, superieur aan vele van Uw menselijke schepselen." Ik zei: "Zal je Allah's Vergeving voor mij vragen?" (Op dat) zei de Profeet: "O Allah, vergeef de zonden van 'Abdullah bin Qais en laat hem op de Dag der Opstanding een mooie ingang (i.e. het paradijs) binnenkomen." Abu Burda zei: "Het ene gebed was voor Abu 'Amir en het andere was voor Abu Musa (i.e. 'Abdullah bin Qais)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 613:
Overgeleverd door Um Salama:
De Profeet kwam bij mij terwijl er een effeminaat bij me zat, en ik hoorde hem (i.e. de effeminaat) tegen 'Abdullah bin Abi Umaiya zeggen: "O 'Abdullah! Mocht Allah je morgen Ta'if laten veroveren, dan neem dan de dochter van Ghailan (in huwelijk) want zij is zo mooi en dik dat) ze vier plooien van vlees laat zien wanneer ze naar je toe staat, en acht wanneer ze zich omdraait." De Profeet zei toen: "Deze (effeminaat) zouden nooit bij jullie (O vrouwen!) binnen mogen komen!" Ibn Juraij zei: "Die effeminaat heette Hit."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 614:
Overgeleverd door Hisham:
De bovenstaande overlevering en toegevoegd extra, dat de Profeet op dat moment Taif belegerde.
Deel 5, Boek 59, Nummer 615:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Amr:
Toen de Boodschapper van Allah Taif belegerde en de mensen daar niet kon veroveren, zei hij: "We zullen terugkeren (naar Medina) als Allah dat wil." Dat maakte de metgezellen (van de Profeet) ongerust en ze zeiden: "Zullen we weggaan zonder het (i.e. het Fort van Taif) te veroveren?" Toen de Profeet eenmaal zei: "Laten we terugkeren." Toen zei de Profeet (tot hen): "Vecht morgen." Ze vochten en (veel van hen) raakten gewond, waarop de Profeet zei: "We zullen morgen terugkeren (naar Medina) als Allah dat wil." Dat verheugde hen, waarop de Profeet glimlachte. De sub-overleveraar, Sufyan zei eens: "(De Profeet) glimlachte."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 616:
Overgeleverd door Abu Uthman:
Ik hoorde van Sad, de eerste man die een pijl heeft geschoten in de zaak van Allah, en van Abu Bakra die over de muur van de vesting van Ta'if sprong samen met een paar personen en naar de Profeet kwam. Zij zeiden beiden: "We hoorden de Profeet zeggen: 'Als iemand beweert de zoon van iemand anders te zijn, wetende dat dit niet zo is, dan zal hij het Paradijs worden ontzegd (d.w.z. hij zal het Paradijs niet binnengaan).' " Overgeleverd door Ma'mar van 'Asim van Abu Al'Aliya of Abu Uthman An-Nahdi die zei: "Ik hoorde Sad en Abu Bakra vertellen vanuit de Profeet." 'Asim zei: "Ik zei (tegen hem), 'Zeer betrouwbare personen hebben aan u verteld.' Hij zei: 'Ja, een van hen was de eerste die een pijl heeft geschoten in de zaak van Allah en de ander kwam naar de Profeet in een groep van drieënendertig personen van Ta'if.'Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 617:
Overgeleverd door Abu Burda:
Abu Musa zei: "Ik was bij de Profeet toen hij kampteerde bij Al-Jarana (een plaats) tussen Mekka en Medina en Bilal was bij hem. Een bedoeïen kwam naar de Profeet en zei: "Zult u niet nakomen wat u mij hebt beloofd?" De Profeet zei: 'Verheug je (op wat ik voor je zal doen).' De bedoeïen zei: "(U heeft tegen mij gezegd) verheug je te vaak." Toen keerde de Profeet zich tot mij (d.w.z. Abu Musa) en Bilal in een boze stemming en zei: 'De bedoeïen heeft de goede tijdingen afgewezen, dus jullie beiden accepteer ze.' Bilal en ik zeiden: 'We accepteren ze.' Toen vroeg de Profeet een drinkbeker met water en waste zijn handen en gezicht ermee, en nam toen een slok water en gooide het erin, zeggende (tot ons): "Drink (van) het en giet (er) over je gezichten en borsten en wees blij met de goede tijdingen." Dus namen ze beiden de drinkbeker en deden zoals opgedragen. Um Salama riep vanuit een scherm: "Bewaar iets (van het water) voor je moeder." Dus lieten ze er wat van voor haar.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 618:
Overgeleverd door Safwan bin Ya'la bin Umaiya:
Ya'la gebruikte om te zeggen: "Ik wou dat ik Allah's Apostel kon zien op het moment dat hij goddelijke inspiratie ontvangt." Ya'la voegde toe: "Terwijl de Profeet was bij Al-Ja'rana, beschaduwd door een doek (in de vorm van een tent) en daar verbleven met hem, enkele van zijn metgezellen eronder, kwam plotseling naar hem een bedoeïen gekleed in een mantel en overgoten met extravagante parfum. Hij zei: "O Allah’s Apostel! Wat is uw mening over een man die de staat van Ihram voor 'Umra aangaat terwijl hij een mantel draagt nadat hij zijn lichaam heeft geparfumeerd?" 'Umar signaleerde met zijn hand naar Ya'la om (dichterbij) te komen. Ya'la kwam en plaatste zijn hoofd (onder dat doek) en zag de Profeet rood aangelicht en toen die staat (van de Profeet) voorbij was, zei hij: "Waar is hij die al naar mij gevraagd heeft over de 'Umra?" De man werd gezocht en naar de Profeet gebracht. De Profeet zei (tot hem): "Wat betreft de parfum die je op je lichaam hebt aangebracht, was het er driemaal af en trek je mantel uit en doe dan in je 'Umra de rituelen die je doet in je hadj."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 619:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Zaid bin Asim: Toen Allah Zijn Apostel de oorlogsbuit gaf op de dag van Hunain, verdeelde hij die buit onder degenen wiens harten (onlangs) verzoend zijn (met de Islam), maar gaf niets aan de Ansar. Dus werden ze
Deel 5, Boek 59, Nummer 620:
Overgeleverd door Anas Bin Malik:
boos." Anas voegde toe: "Maar ze bleven niet geduldig."
Deel 5, Boek 59, Nummer 621:
Overgeleverd door Anas:
Toen het de dag was van de Verovering (van Mekka) verdeelde Allah’s Apostel de oorlogsbuit onder de mensen van Quraish, wat de Ansar boos maakte. Dus zei de Profeet: "Zullen jullie niet blij zijn dat de mensen de wereldse dingen nemen en jullie Allah’s Apostel met jullie meenemen?" Ze zeiden: "Ja." De Profeet zei: "Als de mensen een vallei of een bergpas zouden nemen, dan zou ik mijn weg nemen door de vallei of bergpas van de Ansar."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 622:
Overgeleverd door Anas:
Toen het de dag was van (de slag bij) *Hunain*, stond de Profeet tegenover de stam van *Hawazin*, terwijl er tien-duizend (mannen) plus de *Tulaqa'* (d.w.z. degenen die de Islam hadden aangenomen op de dag van de Verovering van Mekka) bij de Profeet waren. Toen (i.e. ...
De Profeet verzamelde enkele mensen van de Ansar en zei: "De mensen van Quraish zijn nog steeds dicht bij hun voor-islamitische periode van onwetendheid en hebben veel geleden, en ik wil hen helpen en hun harten winnen (door hen de oorlogsbuit te geven). Zullen jullie niet blij zijn dat de mensen de wereldse zaken nemen en jullie de Boodschapper van Allah met jullie naar jullie huizen meenemen?" Ze zeiden: "Ja, (d.w.z. we zijn blij met deze verdeling)." De Profeet zei: "'Als de mensen een vallei zouden nemen en de Ansar een bergpas zouden nemen, dan zou ik de vallei van de Ansar of de bergpas van de Ansar nemen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 623:
Overgeleverd door Anas:
Toen de Profeet de oorlogsbuit van Hunain verdeelde, zei een man van de Ansar: "Hij (d.w.z. de Profeet) had niet de bedoeling om Allah te behagen in deze verdeling." Dus kwam ik naar de Profeet en informeerde hem over die (uitspraak), waarop zijn gezicht veranderde van kleur en hij zei: "Moge Allah Zijn Barmhartigheid over Mozes storten, want hij werd met meer dan dit getroubleerd, maar hij bleef geduldig."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 624:
Overgeleverd door 'Abdullah:
Toen het de dag van Hunain was, gaf de Profeet de voorkeur aan sommige mensen boven andere (in de verdeling van de buit). Hij gaf Al-Aqra' honderd kamelen en gaf Uyaina hetzelfde, en gaf ook andere mensen (van Quraish). Een man zei: "De Welbehagen van Allah was niet het doel, in deze verdeling." Ik zei: "Ik zal de Profeet (over uw uitspraak) informeren." De Profeet zei: "Moge Allah Zijn Barmhartigheid over Mozes storten, want hij werd meer dan dit getroubleerd, maar hij bleef geduldig."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 625:
Overgeleverd door 'Abdullah:
Toen het de dag van Hunain was, gaf de Profeet de voorkeur aan sommige mensen boven andere (in de verdeling van de buit). Hij gaf Al-Aqra' honderd kamelen en gaf Uyaina hetzelfde, en ook andere mensen (van Quraish). Een man zei: "De Welbehagen van Allah was niet het doel, in deze verdeling." Ik zei: "Ik zal de Profeet (over uw uitspraak) informeren." De Profeet zei: "Moge Allah Zijn Barmhartigheid over Mozes storten, want hij werd meer dan dit getroubleerd, maar hij bleef geduldig."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 626:
Overgeleverd door Anas Bin Malik:
Toen het de dag (van de strijd) van Hunain was, kwamen de tributen van Hawazin en Ghatafan en anderen, samen met hun dieren en nageslacht (en vrouwen) om te vechten tegen de Profeet. De Profeet had met hem tien duizend mannen en enkele van de Tulaqa. De metgezellen vluchtten en lieten de Profeet alleen achter. De Profeet deed toen twee oproepen die duidelijk van elkaar te onderscheiden waren. Hij draaide zich naar rechts en zei: "O groep van Ansar!" Ze zeiden: "Labbaik, O Boodschapper van Allah! Verheug u, want wij zijn bij u!" Toen draaide hij zich naar links en zei: "O groep van Ansar!" Ze zeiden: "Labbaik! O Boodschapper van Allah! Verheug u, want wij zijn bij u!" De Profeet reed op dat moment op een witte mul; toen stapte hij af en zei: "Ik ben van Allah's Slave en Zijn Boodschapper." De ongelovigen werden toen verslagen, en op die dag verwierf de Profeet een grote hoeveelheid buit, die hij verdeelde onder de Muhajirin en de Tulaqa en niets aan de Ansar gaf. De Ansar zeiden: "Wanneer er een moeilijkheid is, worden we opgeroepen, maar de buit wordt aan anderen gegeven." Het nieuws bereikte de Profeet en hij verzamelde hen in een tent van leer en zei: "Wat is dit nieuws dat u mij bereikt, O groep van Ansar?" Ze zwegen. Hij voegde toe: "O groep van Ansar! Zullen jullie niet blij zijn dat de mensen de wereldse dingen nemen en jullie van Allah’s Boodschapper naar jullie huizen brengen, hem voor jullie behoudend?" Ze zeiden: "Ja." Toen zei de Profeet: "Als de mensen een vallei zouden nemen en de Ansar een bergpas zouden nemen, dan zou ik de bergpas van de Ansar nemen." Hisham zei: "O Abu Hamza (d.w.z.
Anas)! Heb je dat gezien?" Hij antwoordde: "En hoe kon ik afwezig zijn bij hem?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 627:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
De Profeet stuurde een *Sariya* naar Najd en ik was erbij, en ons aandeel van de buit bedroeg twaalf kamelen elk, en we kregen elk een extra kameel. Dus we keerden terug met dertien kamelen elk.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 628:
Overgeleverd door de vader van Salim:
De Profeet stuurde Khalid bin Al-Walid naar de stam van Jadhima en Khalid nodigde hen uit om de Islam te omarmen, maar ze konden zich niet uitdrukken door te zeggen: "Aslamna (d.w.z. we hebben de Islam aangenomen)," maar ze begonnen te zeggen "Saba'na! Saba'na (d.w.z. we zijn uitgekomen uit één religie naar een andere)." Khalid bleef (sommigen van) hen doden en (sommigen van) hen gevangen nemen en gaf elke man zijn Gevangene. Toen kwam de dag dat Khalid beval dat elke man (d.w.z. moslimsoldaat) zijn gevangene zou doden, zei ik: "Bij Allah, ik zal mijn gevangene niet doden, en geen van mijn metgezellen zal zijn gevangene doden." Toen we bij de Profeet kwamen, vertelden we hem het hele verhaal. Daarop hief de Profeet beide handen en zei tweemaal: "O Allah! Ik ben vrij van wat Khalid heeft gedaan."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 629:
Overgeleverd door 'Ali:
De Profeet stuurde een *Sariya* onder het bevel van een man uit de Ansar en gaf de soldaten de opdracht hem te gehoorzamen. Hij (d.w.z. de commandant) raakte boos en zei: "Heeft de Profeet u niet bevolen om hem te gehoorzamen!" Ze antwoordden: "Ja." Hij zei: "Verzamel vuurhout voor mij." Dus ze verzamelden het. Hij zei: "Maak een vuur." Toen ze het maakten, zei hij: "Ga erin (d.w.z. het vuur)." Dus ze hadden de intentie om dat te doen en begonnen elkaar vast te houden en zeiden: "We vluchten naar (d.w.z. zoeken toevlucht bij) de Profeet van het vuur." Ze bleven dat zeggen totdat het vuur doofde en de woede van de commandant bedaarde. Toen dat nieuws de Profeet bereikte, zei hij: "Als ze erin waren gegaan (d.w.z. het vuur), zouden ze er nooit meer uitgekomen zijn tot de Dag der Opstanding. Gehoorzaamheid (aan iemand) is vereist wanneer hij iets goeds beveelt."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 630:
Overgeleverd door Abu Burda:
De Boodschapper van Allah stuurde Abu Musa en Muadh bin Jabal naar Yemen. Hij stuurde elk van hen om een provincie te besturen, aangezien Yemen bestond uit twee provincies. De Profeet zei (tegen hen), "Vergemakkelijk de dingen voor de mensen en maak de dingen niet moeilijk voor hen (Wees vriendelijk en mild met de mensen, en wees niet hard voor hen) en breng de mensen goed nieuws en stoot hen niet af. Dus ging elk van hen zijn werk doen. Dus toen een van hen zijn provincie bezocht en in de buurt kwam (van de grens van de provincie van) zijn metgezel, bezocht hij hem en groette hem. Eenmaal bezocht Mu'adh dat deel van zijn staat dat dichtbij (de grens van de provincie van) zijn metgezel Abu Musa lag. Mu'adh kwam te paard op zijn mul en bereikte Abu Musa en zag hem zitten, en de mensen waren om hem heen verzameld. Zie! Daar zat een man gebonden met zijn handen achter zijn nek. Mu'adh zei tegen Abu Musa, "O 'Abdullah bin Qais! Wat is dit?" Abu Musa antwoordde: "Deze man is teruggekeerd naar het heidendom nadat hij de Islam had aangenomen." Mu'adh zei: "Ik zal niet afstappen totdat hij is gedood." Abu Musa antwoordde: "Hij is binnengebracht voor dit doel, dus kom af." Mu'adh zei: "Ik zal niet afstappen totdat hij is gedood." Dus Abu Musa beval dat hij werd gedood, en hij werd gedood. Toen stapte Mu'adh af en zei: "O Abdullah (bin Qais)! Hoe reciteer je de Koran?" Abu Musa zei: "Ik reciteer de Koran regelmatig en stuksgewijs." Hoe reciteer je dat, O Mu'adh?" Mu'adh zei: "Ik slaap in het eerste deel van de nacht en word dan wakker nadat ik heb geslapen voor de tijd die is besteed aan mijn slaap en reciteer dan zoveel als Allah voor mij heeft geschreven. Dus zoek ik van Allah's beloning zowel voor mijn slaap als voor mijn gebed (’s nachts)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 631:
Overgeleverd door Abi Burda:
Dat Abu Musa Al-Ash'ari zei dat de Profeet hem naar Yemen had gestuurd en hij de Profeet vroeg over bepaalde (alcoholische) dranken die daar werden bereid. De Profeet zei: "Wat zijn dat?" Abu Musa zei: "Al-Bit' en Al-Mizr?" Hij zei: "Al-Bit is een alcoholische drank gemaakt van honing; en Al-Mizr is een alcoholische drank gemaakt van gerst." De Profeet zei: "Alle verdovende middelen zijn verboden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 632:
Overgeleverd door Abu Burda:
Dat de Profeet zijn (d.w.z. Abu Burda's) grootvader, Abu Musa en Mu'adh naar Yemen stuurde en tegen hen beiden zei: "Vergemakkelijk de dingen voor de mensen (wees vriendelijk en mild) en maak de dingen niet moeilijk (voor mensen), en breng hen goed nieuws, en stoot hen niet af en jullie beiden moeten elkaar gehoorzamen." Abu Musa zei: "O Boodschapper van Allah! In ons land is er een alcoholische drank (bereid) van gerst genaamd Al-Mizr, en een andere (bereid) van honing, genaamd Al-Bit." De Profeet zei: "Alle verdovende middelen zijn verboden." Toen gingen ze beiden verder en vroeg Mu'adh Abu Musa: "Hoe reciteer je de Koran?" Abu Musa antwoordde: "Ik reciteer hem terwijl ik sta, zit of op mijn rijdieren, met tussenpozen en stuksgewijs." Muadh zei: "Maar ik slaap en word dan wakker. Ik slaap en hoop op van Allah's beloning voor mijn slaap, zoals ik Zijn beloning zoek voor mijn nachtgebed." Toen (i.e. Muadh) sloeg een tent op en begonnen ze elkaar te bezoeken. Eenmaal bezocht Muadh Abu Musa en zag een geketende man. Muadh vroeg: "Wat is dit?" Abu Musa zei: "(Hij was) een Jood die de Islam had aangenomen en nu is afgevallen." Mu'adh zei: "Ik zal onmiddellijk zijn nek afhakken!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 633:
Overgeleverd door Abu Musa Al-Ashari:
De Boodschapper van Allah stuurde mij (als gouverneur) naar het land van mijn volk, en ik kwam terwijl de Profeet kampte op een plaats genaamd Al-Abtah. De Profeet zei: "Heb je de intentie om de hadj te verrichten, O Abdullah bin Qais?" Ik antwoordde: "Ja, O Boodschapper van Allah!" Hij zei: "Wat zei je?" Ik antwoordde: "Ik zei 'Labbaik' en drukte dezelfde intentie uit als die van u." Hij zei: "Heb je de Hadi (offergedierte) bij je gevoerd?" Ik antwoordde: "Nee, ik heb de Hadi niet gevoerd." Hij zei: "Verricht dan de Tawaf van de Ka'bah en vervolgens de Sai, tussen Safa en Marwa en beëindig dan de staat van Ihram." Dus deed ik dat, en een van de vrouwen van (de stam van) Banu-Qais kamde mijn haar uit. We bleven die traditie volgen tot het kalifaat van Umar.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 634:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Boodschapper van Allah zei tegen Muadh bin Jabal toen hij hem naar Jemen stuurde: "Je zult naar de mensen van het Schrift komen, en wanneer je hen bereikt, nodig hen dan uit om te getuigen dat niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah en dat Mohammed Zijn Boodschapper is. En als ze je daarin gehoorzamen, zeg dan tegen hen dat Allah hen vijf gebeden heeft opgelegd die elke dag en nacht moeten worden verricht. En als ze je daarin gehoorzamen, zeg dan tegen hen dat Allah hen zakaat (i.e. Rakat) heeft opgelegd om te worden afgenomen van de rijken onder hen en te worden gegeven aan de armen onder hen. En als ze je daarin gehoorzamen, wees dan voorzichtig! Neem niet hun beste bezittingen (als zakaat) en vrees de vloek van een onderdrukte persoon, want er is geen scherm tussen zijn aanroeping en Allah."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 635:
Overgeleverd door Amr bin Maimuin:
Toen Mu'adh in Jemen aankwam, leidde hij hen (i.e. de mensen van Jemen) in het Fajr gebed, waarin hij reciteerde: 'Allah nam Abraham als een Khalil.' Een man onder de mensen zei: "(Hoe) blij is de moeder van Abraham!" (In een andere overlevering) 'Amr zei: "De Profeet stuurde Mu'adh naar Jemen en hij (leidde de mensen) in het Fajr gebed en reciteerde: 'Allah nam Abraham als een Khalil. Een man achter hem zei: "(Hoe) blij is de moeder van Abraham!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 636:
Overgeleverd door Al-Bara:
De Boodschapper van Allah stuurde ons naar Jemen samen met Khalid bin Al-Walid. Later stuurde hij Ali bin Abi Talib in zijn plaats. De Profeet zei tegen 'Ali: "Geef Khalid's metgezellen de keuze om bij je te blijven (in Jemen) of terug te keren naar Medina." Ik was een van hen die bij hem (i.e. Ali) bleef en ontving verschillende Awaq (van goud uit de oorlogsbuit).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 637:
Overgeleverd door Buraida:
De Profeet stuurde 'Ali naar Khalid om de Khumus (van de oorlogsbuit) te brengen en ik haatte Ali, en 'Ali had een bad genomen (na een seksuele daad met een slavin uit de Khumus). Ik zei tegen Khalid: "Zie je dit (i.e. Ali)?" Toen we bij de Profeet aankwamen, noemde ik het hem.
Hij zei: "O Buraida! Haat je Ali?" Ik zei: "Ja." Hij zei: "Haat je hem, terwijl hij meer dan dit verdient van de Khumlus."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 638:
Overgeleverd door Abu Said Al-Khudri:
'Ali bin Abi Talib stuurde een stuk goud, nog niet uit de erts gehaald, in een leercontainer dat was gelooid, naar de Boodschapper van Allah. De Boodschapper van Allah verdeelde dat onder vier personen: 'Uyaina bin Badr, Aqra bin Habis, Zaid Al-Khail en de vierde was ofwel Alqama of Amir bin At Tufail. Waarop een van zijn metgezellen zei: "Wij zijn meer waardig voor dit (goud) dan deze (personen)." Toen dit nieuws de Profeet bereikte, zei hij: "Vertrouwen jullie mij niet, terwijl Ik de waarheidsgetrouwe man ben van Degene in de Hemel, en Ik ontvang nieuws uit de Hemel (d.w.z. Divine Inspiratie) zowel 's ochtends als 's avonds?" Er stond toen een man op met ingevallen ogen, verhoogde wangbeenderen, een verhoogde voorhoofd, een dikke baard, een kaalgeschoren hoofd en een middeldoek dat was opgetrokken en zei: "O Boodschapper van Allah! Wees voorzichtig met Allah." De Profeet zei: "Weemoed! Ben Ik niet van alle mensen op aarde het meest gerechtigd om Allah te vrezen?" Toen ging die man weg. Khalid bin Al-Wahd zei: "O Boodschapper van Allah! Zal Ik zijn nek afhakken?" De Profeet zei: "Nee, want hij kan gebeden verrichten." Khalid zei: "Velen verrichten gebeden en zeggen met hun tongen (d.w.z. monden) wat niet in hun harten is." De Boodschapper van Allah zei: "Ik ben niet bevolen (door Allah) om de harten van de mensen te doorzoeken of hun buiken open te snijden." Toen keek de Profeet naar hem (d.w.z. die man) terwijl de laatste wegging en zei: "Uit de nakomelijke van deze (man) zullen mensen voortkomen die de Koran voortdurend en elegant reciteren, maar het zal hun keel niet overschrijden. (Zij zullen het noch begrijpen, noch ernaar handelen). Zij zullen de religie (d.w.z. Islam) verlaten zoals een pijl door het lichaam van een dier gaat." Ik denk dat hij ook zei: "Als Ik aanwezig zou zijn tijdens hun tijd, zou Ik hen doden zoals de naties van Thamud werden gedood."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 639:
Overgeleverd door 'Ata:
Jabir zei: "De Profeet beval 'Ali om de staat van Ihram te bewaren." Jabir voegde toe: "Ali bin Abi Talib keerde terug (van Yemen) toen hij een gouverneur (van Yemen) was. De Profeet zei tegen hem: 'Met welke intentie heb je de staat van Ihram aangenomen?' 'Ali zei: "Ik heb de Ihram aangenomen met een intentie als die van de Profeet." Toen zei de Profeet (tegen hem): 'Offer een Hadi en behoud de staat van Ihram waarin je nu bent.' 'Ali slachtte een Hadi voor hem."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 640:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De Profeet nam de staat van Ihram aan voor Umra en hadj, en wij namen het ook aan voor hadj met hem. Toen we Mekka bereikten, zei de Profeet: "Wie geen Hadi bezit, laat hij zijn Ihram beschouwen als alleen voor Umra." De Profeet had een Hadi bij zich. 'Ali bin Abi Talib kwam bij ons uit Yemen met de intentie om hadj te verrichten. De Profeet zei (tegen hem): "Met welke intentie heb je de Ihram aangenomen, want je vrouw is bij ons?" 'Ali zei: "Ik heb de lhram aangenomen met dezelfde intentie als die van de Profeet." De Profeet zei: "Blijf in de staat van lhram, want wij hebben de Hadi."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 641:
Overgeleverd door Jarir:
In de Pre-Islamitische Periode van Ongeloof was er een huis genaamd Dhu-l-Khalasa of Al-Ka'ba Al-Yamaniya of Al-Ka'ba Ash-Shamiya.
De Profeet zei tegen mij: "Wil je mij verlossen van Dhu-l-Khalasa?" Dus ging ik op pad met honderd-en-vijftig ruiters, en wij hebben het ontmanteld en iedereen die daar aanwezig was gedood. Toen kwam ik naar de Profeet en informeerde hem, en hij sprak een zegen uit over ons en Al-Ahmas (stam).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 642:
Overgeleverd door Qais:
Jarir zei tegen mij: De Boodschapper van Allah zei tegen mij: "Wil je mij verlossen van Dhu-l-Khalasa?" En dat was een huis (in Yemem, behorend aan de stam) Khatham, genaamd Al-Kaba Al Yamaniya. Ik ging verder met honderd-en-vijftig cavalerie van Ahmas (stam) die paardrijders waren. Ik zat niet stevig op paarden, dus de Profeet sloeg mij over mijn borst, zodat ik de markering van zijn vingers op mijn borst zag, en toen zei hij: 'O Allah! Maak hem (i.e. Jarir) stevig en een gids voor anderen en geleid op het rechte pad.' Dus Jarir ging verder, sloopte het af en verbrandde het, en stuurde toen een boodschapper naar de Boodschapper van Allah. De boodschapper van Jarir zei (tegen de Profeet), "Bij Hem Die u met de Waarheid heeft gezonden, ik heb die plaats niet verlaten totdat het leek op een korstige kameel." De Profeet zegende de paarden van Ahmas en hun mannen vijf keer.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 643:
Overgeleverd door Qais:
Jarir zei: "De Boodschapper van Allah zei tegen mij: "Wil je mij verlossen van Dhul-Khalasa?" Ik antwoordde: "Ja, (ik zal u verlossen)." Dus ik ging verder met honderd-en-vijftig cavalerie van de Ahmas stam die vaardig waren in het rijden op paarden. Ik zat niet stevig op paarden, dus ik informeerde de Profeet daarover, en hij sloeg mijn borst met zijn hand, zodat ik de markeringen van zijn hand op mijn borst zag, en hij zei: O Allah! Maak hem stevig en een gids voor anderen en geleid (op het rechte pad).' Sindsdien ben ik nooit van een paard gevallen. Dhul-l--Khulasa was een huis in Jemen, behorend aan de stam van Khatham en Bajaila, en daarin stonden afgoden die werden aanbeden, en het heette Al-Ka'bah." Jarir ging daarheen, verbrandde het met vuur en sloopte het. Toen Jarir Jemen bereikte, was er een man die voorspelde en goede voortekens gaf door pijlen van divinatie te werpen. Iemand zei tegen hem: "De boodschapper van de Boodschapper van Allah is hier aanwezig en als hij je te pakken krijgt, zal hij je nek afhakken." Op een dag terwijl hij (i.e. pijlen van divinatie) gebruikte, stopte Jarir daar en zei tegen hem: "Breek ze (i.e. de pijlen) en getuig dat niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah, of anders hak ik je nek af." Dus de man brak die pijlen en getuigde dat niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah. Toen stuurde Jarir een man genaamd Abu Artata van de stam van Ahmas naar de Profeet om het goede nieuws (van het vernietigen van Dhu-l-Khalasa) over te brengen. Dus toen de boodschapper de Profeet bereikte, zei hij: "O Boodschapper van Allah! Bij Hem Die u met de Waarheid heeft gezonden, ik heb het niet verlaten totdat het leek op een korstige kameel." Toen zegende de Profeet de paarden van Ahmas en hun mannen vijf keer.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 644:
Overgeleverd door Abu Uthman:
De Boodschapper van Allah stuurde 'Amr bin Al As als de commandant van de troepen van Dhat-us-Salasil. 'Amr bin Al-'As zei: "(Bij mijn terugkeer) kwam ik naar de Profeet en zei: 'Welke mensen houd je het meest lief?' Hij antwoordde: 'Aisha.' Ik zei: 'Onder de mannen?' Hij antwoordde: 'Haar vader (Abu Bakr)'. Ik zei: 'Wie daarna?' Hij antwoordde: "Umar." Toen telde hij de namen van vele mannen, en ik werd stil uit angst dat hij mij als de laatste van hen zou beschouwen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 645:
Overgeleverd door Jarir:
Terwijl ik in Jemen was, ontmoette ik twee mannen uit Jemen genaamd Dhu Kala en Dhu Amr, en ik begon hen te vertellen over de Boodschapper van Allah.
Dhu Amr zei tegen mij: "Als wat je zegt over je vriend (d.w.z. de Profeet) waar is, dan is hij drie dagen geleden overleden." Toen vergezelden zij mij allebei naar Medina, en toen we een stukje op weg naar Medina hadden afgelegd, zagen we enkele ruiters die van Medina kwamen. Wij vroegen hen en zij zeiden: "De Boodschapper van Allah is overleden en Abu Bakr is als Calief benoemd en de mensen verkeren in een goede staat." Toen zeiden zij: "Vertel je vriend (Abu Bakr) dat wij gekomen zijn (om hem te bezoeken), en indien Allah het wil, zullen wij weer komen." Toen keerden zij beiden terug naar Yemen. Toen ik Abu Bakr hun verklaring vertelde, zei hij tegen mij: "Ik wou dat je hen (bij hem) had gebracht." Daarna ontmoette ik Dhu Amr, en hij zei tegen mij: "O Jarir! Jij hebt mij een gunst gedaan en ik ga je iets vertellen, namelijk jij, de natie van de 'Arabs, zullen bloeiend blijven zolang jullie een leider kiezen en aanstellen wanneer een voormalige leider overleden is. Maar als de macht met het zwaard wordt verkregen, dan zullen de heersers koningen worden die boos zullen worden, zoals koningen boos worden, en zullen zich verheugen zoals koningen zich verheugen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 646:
Overgeleverd door Wahab bin Kaisan:
Jabir bin Abdullah zei: "De Boodschapper van Allah stuurde troepen naar de kust en benoemde Abu 'Ubaida bin Al -Jarrah als hun commandant, en zij waren 300 (mannen). Wij vertrokken, en wij hadden een stukje op weg afgelegd, toen ons reisvoer schaars werd. Dus beval Abu 'Ubaida dat al het voedsel dat aanwezig was bij de troepen verzameld zou worden, en het werd verzameld. Ons reisvoer waren dadels, en Abu Ubaida gaf ons telkens onze dagelijkse rantsoen ervan beetje bij beetje (piecemeal) totdat het afnam tot zover dat wij slechts één dadel ontvingen." Ik vroeg (Jabir), "Hoe kon één dadel je ten goede komen?" Hij zei: "Wij kwamen erachter wat de waarde ervan was toen zelfs dat op was." Jabir voegde toe: "Toen bereikten wij de zee (kust) waar wij een vis vonden als een kleine berg. De mensen (d.w.z. troepen) aten ervan gedurende 18 nachten (d.w.z. dagen). Toen beval Abu 'Ubaida dat twee van zijn ribben op de grond werden bevestigd (in de vorm van een boog) en dat een teeknees kameel werd gereden en onder hen doorgevoerd. Dus het ging onder hen door zonder ze aan te raken."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 647:
Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:
De Boodschapper van Allah stuurde ons, die driehonderd ruiters waren, onder het bevel van Abu Ubaida bin Al-Jarrah om de karavaan van de Quraish pagans in de gaten te houden. Wij bleven aan de zeekust voor een halve maand en werden getroffen door een zo’n ernstige honger dat wij zelfs de Khabt aten (d.w.z. de bladeren van de Salam, een stekelige woestijnboom), en daardoor stond het leger bekend als Jaish-ul-Khabt. Toen wierp de zee een dier (d.w.z. een vis) genaamd Al-'Anbar naar buiten en wij aten ervan gedurende een halve maand, en wreven zijn vet op onze lichamen totdat onze lichamen terugkeerden naar hun oorspronkelijke staat (d.w.z. werden sterk en gezond). Abu Ubaida nam een van zijn ribben, bevestigde het op de grond; toen ging hij naar de langste man van zijn metgezellen (om hem eronder door te laten gaan). Toen zei Sufyan eens: "Hij nam een rib van zijn delen en bevestigde het, en toen nam hij een man en kameel en ze gingen eronderdoor (zonder het aan te raken)." Jabir voegde toe: Er was een man onder de mensen die drie kamelen slachtte en toen slachtte hij nog eens drie kamelen en toen slachtte hij weer drie kamelen, en toen verbood Abu 'Ubaida hem om dit te doen.
Overgeleverd door Abu Salih: Qais bin Sad zei tegen zijn vader. "Ik was aanwezig in het leger en de mensen werden getroffen door hevige honger." Hij zei: "Je had (kamelen) voor hen moeten slachten." Qais zei: "Ik slachtte kamelen, maar ze hadden weer honger. Hij zei: "Je had (kamelen) opnieuw moeten slachten." Qais zei: "Ik slachtte (ka mels) opnieuw, maar de mensen voelden weer honger. Hij zei: "Je had (kamelen) opnieuw moeten slachten." Qais zei: "Maar ik werd (deze keer) verboden (door Abu 'Ubaida)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 648:
Overgeleverd door Jabir:
We trokken weg in het leger van Al-Khabt en Abu Ubaida was de commandant van de troepen. We werden getroffen door hevige honger en de zee wierp een dode vis aan, zoals we nog nooit iets gezien hadden, en het heette Al -'Anbar. We aten ervan gedurende een halve maand. Abu Ubaida nam (en bevestigde) een van de botten ervan en een ruiter passeerde eronder (zonder het aan te raken). (Jabir voegde toe:) Abu 'Ubaida zei (tegen ons): "Eet (van die vis)." Toen we in Medina aankwamen, informeerden we de Profeet erover, en hij zei: "Eet, want het is voedsel dat Allah voor u heeft voortgebracht, en voed ons als u er nog wat heeft." Dus sommigen gaven hem (van die vis) en hij at het.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 649:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Dat tijdens de hadj waarbij de Profeet Abu Bakr As Siddiq had aangesteld als hoofd van de hadj voordat de hadj-ul-Wida plaatsvond, op de dag van Nahr, Abu Bakr hem samen met een groep personen stuurde om aan de mensen aan te kondigen: "Geen pagenaar mag na dit jaar de hadj verrichten, en niemand mag de Tawaf van de Ka'bah naakt verrichten."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 650:
Overgeleverd door Al-Bara:
De laatste Soera die volledig werd geopenbaard was Baraa (d.w.z. Soera-at-Tauba), en de laatste Soera (d.w.z. deel van een Soera) die werd geopenbaard waren de laatste verzen van Soera-an-Nisa':-- "Ze vragen u om een wettelijke beslissing. Zeg: Allah leidt (zo) aan wie geen nakomelingen of voorouders heeft als erfgenamen." (4.177)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 651:
Overgeleverd door 'Imran bin Hussein:
Een delegatie van Banu Tamim kwam naar de Profeet . De Profeet zei: "Accepteer het goede nieuws, O Banu Tamim!" Ze zeiden: "O Boodschapper van Allah! U heeft ons goed nieuws gegeven, geef ons dan (iets)." Tekenen van ongenoegen verschenen op zijn gezicht. Toen kwam een andere delegatie uit Yemen en hij zei (tegen hen): "Accepteer het goede nieuws, want Banu Tamim weigert het te accepteren." Ze antwoordden: "Wij hebben het geaccepteerd, O Boodschapper van Allah!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 652:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Ik heb niet opgehouden Banu Tamim te waarderen sinds ik drie kwaliteiten hoorde die Allah's Profeet aan hen toeschreef (Hij zei): Zij, van al mijn volgelingen, zullen de sterkste tegenstander van Ad-Dajjal zijn; 'Aisha had een slavin van hen, en de Profeet beval haar om haar vrij te laten, aangezien ze afstamde van (de Profeet) Ismaël; en, toen hun zakaat werd gebracht, zei de Profeet: "Dit is de zakaat van mijn volk."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 653:
Overgeleverd door Ibn Abi Mulaika:
'Abdullah bin Az-Zubair zei dat een groep ruiters van Banu Tamim naar de Profeet kwam, Abu Bakr zei (tegen de Profeet): "Wijs Al-Qa'qa bin Mabad bin Zurara aan als (hun) heerser." 'Umar zei (tegen de Profeet): "Nee! Maar wijs Al -Aqra bin Habis aan." Daarop zei Abu Bakr (tegen 'Umar): "Je wilde me gewoon tegenwerken." 'Umar antwoordde: "Ik wilde je niet tegenwerken." Dus beiden redeneerden zo veel dat hun stemmen luider werden, en toen werden de volgende goddelijke verzen in die context geopenbaard:-- "O jullie die geloven! Wees niet overhaast in de aanwezigheid van Allah en Zijn Boodschapper..." (tot het einde van Vers)...(49.1)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 654:
Overgeleverd door Abu Jamra:
Ik zei tegen Ibn 'Abbas: "Ik heb een aardewerken pot met *Nabidh* (d.w.z. water en dadels of druiven) voor mij, en ik drink ervan terwijl het zoet is. Als ik er veel van drink en lang bij de mensen blijf, ben ik bang dat ze het zullen ontdekken (want ik zal eruitzien alsof ik dronken ben). Ibn 'Abbas zei: "Een delegatie van Abdul Qais kwam naar de Boodschapper van Allah en hij zei: "Welkom, O mensen! Jullie zullen geen schande ervaren en jullie zullen geen spijt hebben." Ze zeiden: "O Boodschapper van Allah! Er zijn de heidense Mudar tussen u en ons, dus we kunnen u niet bezoeken behalve in de heilige maanden. Dus leer ons alstublieft enkele bevelen waarop we kunnen handelen, zodat we Paradijs kunnen binnenkomen. Bovendien zullen we dat prediken aan onze mensen die achter ons zijn." De Profeet zei: "Ik beveel jullie om vier dingen te doen en verbied jullie vier dingen (Ik beveel jullie): Om in Allah te geloven... Weten jullie wat het is om in Allah te geloven? Dat is om te getuigen dat niemand anders aanbeden mag worden dan Allah: (Ik beveel jullie ook om perfect te bidden, om zakaat te betalen; en om de Ramadan te vasten en om de Khumus (d.w.z.
een vijfde van de buit) (voor Allah's Sake) te geven). Ik verbied jullie vier andere dingen (d.w.z. de wijn die in) Ad-Dubba, An-Naquir, Az-Hantam en Al-Muzaffat (bereid wordt). (Zie hadith nr. 50, Vol. 1)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 655:
Overgeleverd door Ibn 'Abbas:
De delegatie van 'Abdul Qais kwam naar de Profeet en zei: "O Boodschapper van Allah! Wij behoren tot de stam van Rabia. De heidenen van de Mudar-stam hebben zich tussen ons en u geplaatst, zodat we u niet kunnen bezoeken behalve in de heilige maanden, dus beveel ons alstublieft enkele dingen waarop we kunnen handelen en nodig degenen die achterblijven uit om te handelen. De Profeet zei: "Ik beveel jullie om vier dingen te observeren en verbied jullie vier dingen: (Ik beveel jullie) om in Allah te geloven, d.w.z. om te getuigen dat niemand anders aanbeden mag worden dan Allah." De Profeet wees met een vinger, alsof hij één aangaf, en voegde toe: "Om perfect te bidden: om zakaat te geven, en om een vijfde van de buit die jullie winnen (voor Allah’s Sake) te geven. Ik verbied jullie om Ad-Dubba', An-Naquir, Al-Hantam en Al-Muzaffat te gebruiken (Gereedschappen die gebruikt worden voor het bereiden van alcoholische dranken en drankjes)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 656:
Overgeleverd door Bukair:
Dat Kuraib, de bevrijde slaaf van Ibn Abbas hem vertelde dat Ibn Abbas, 'Abdur-Rahman bin Azhar en Al-Miswar bin Makhrama hem naar 'Aisha stuurden, zeggende: "Breng haar onze groeten en vraag haar naar onze aanbieding van de twee-Rak'at na de 'Asr Gebed, en vertel haar dat we geïnformeerd zijn dat u deze twee Rakat aanbiedt terwijl we hebben gehoord dat de Profeet het aanbieden daarvan had verboden." Ibn 'Abbas zei: "Ik en 'Umar sloegen mensen voor hun aanbieden ervan." Kuraib voegde toe: "Ik trad binnen bij haar en bracht hun boodschap aan haar over. Ze zei: 'Vraag Um Salama.' Dus informeerde ik hen (van 'Aisha's antwoord) en zij stuurden mij naar Um Salama voor hetzelfde doel als dat zij mij naar 'Aisha stuurden. Um Salama antwoordde: 'Ik hoorde de Profeet verbieden de aanbieding van deze twee Rakat. Eenmaal de Profeet het 'Asr gebed aanbood, en toen kwam hij bij mij. En op dat moment waren er enkele Ansari vrouwen van de Stam van Banu Haram bij mij. Toen (de Profeet) bood hij die twee Rakat aan, en ik stuurde mijn (vrouwelijke) dienaar naar hem, zeggende: 'Sta naast hem en zeg (tegen hem): Um Salama zegt: 'O Boodschapper van Allah! Hoorde ik u niet verbieden de aanbieding van deze twee Rakat (na het Asr gebed) terwijl ik u zie ze aanbieden?' En als hij u met zijn hand roept, dan wacht dan achter.' Dus deed de vrouwelijke slaaf dat en de Profeet roepte haar met zijn hand, en ze bleef achter, en toen de Profeet zijn gebed had beëindigd, zei hij: 'O dochter van Abu Umaiya (d.w.z. Um Salama), je vroeg me over deze twee Rakat na het 'Asr gebed. In feite kwamen er mensen van de stam van 'Abdul Qais naar mij toe om zich te bekeren tot de Islam en hielden me zo bezig dat ik de twee Rakat niet kon aanbieden die na het verplichte Zuhr gebed werden aangeboden, en deze twee Rakat (die je hebt gezien dat ik aanbied) maken het goed voor die."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 657:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Het eerste vrijdag (i.e. Jumua) gebed dat werd aangeboden na het vrijdag gebed dat werd aangeboden in de Moskee van de Boodschapper van Allah was aangeboden in de moskee van Abdul Qais gelegen in Jawathi, dat is een dorp in Al Bahrain.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 658:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Profeet stuurde enkele cavalerie naar Najd en zij brachten een man van de stam van Banu Hanifa die Thumama bin Uthal heette. Zij bonden hem aan één van de pilaren van de Moskee. De Profeet ging naar hem toe en zei: "Wat heb je, O Thumama?" Hij antwoordde: "Ik heb een goede gedachte, O Mohammed! Als u mij zou doden, zou u een persoon doden die al iemand heeft gedood, en als u mij vrij zou laten, zou u een gunst doen aan iemand die dankbaar is, en als u eigendom wilt, dan vraag me wat voor rijkdom u wilt." Hij werd achtergelaten tot de volgende dag toen de Profeet tot hem zei: "Wat heb je, Thumama?" Hij zei: "Wat ik u vertelde, i.e. als u mij vrij zou laten, zou u een gunst doen aan iemand die dankbaar is." De Profeet liet hem tot de dag daarna zitten, toen hij zei: "Wat heb je, O Thumama?" Hij zei: "Ik heb wat ik u vertelde." Waarop de Profeet zei: "Laat Thumama vrij." Dus ging hij (i.e.
Thumama) naar een tuin met dadelpalmen nabij de Moskee, nam een bad en trad toen de Moskee binnen en zei: "Ik getuig dat er niemand is die aanbeden wordt behalve Allah, en ook getuig dat Mohammed Zijn Boodschapper is! Bij Allah, O Mohammed! Er was geen gezicht op het oppervlak van de aarde dat ik het meest verafschuwde dan het uwe, maar nu is uw gezicht het meest geliefde gezicht voor mij geworden.
Bij Allah, er was geen religie die ik zo minachtte als de uwe, maar nu is het de meest geliefde religie voor mij. Bij Allah, er was geen stad die ik zo minachtte als uw stad, maar nu is het de meest geliefde stad voor mij. Uw cavalerie arresteerde mij (toen) toen ik van plan was de 'Umra te verrichten. En wat denk je nu?" De Profeet gaf hem goede tijdingen (feliciteerde hem) en beval hem de 'Umra te verrichten. Toen hij naar Mekka kwam, zei iemand tegen hem: "Bent u een Sabiaan geworden?" Thumama antwoordde: "Nee! Bij Allah, ik heb de Islam aangenomen met Mohammed, Boodschapper van Allah. Nee, bij Allah! Niet een enkel graan tarwe zal naar u toe komen vanuit Jamaica, tenzij de Profeet zijn toestemming geeft."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 659:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Musailima Al-Kadhdhab kwam tijdens de levensduur van de Profeet en begon te zeggen: "Als Mohammed mij de heerschappij na hem geeft, zal ik hem volgen." En hij kwam naar Medina met een groot aantal van de mensen van zijn stam. De Boodschapper van Allah ging naar hem toe in het gezelschap van Thabit bin Qais bin Shammas, en op dat moment had de Boodschapper van Allah een stok van een dadelpalm in zijn hand. Toen hij (d.w.z. de Profeet) stopte nabij Musailima terwijl deze zich onder zijn metgezellen bevond, zei hij tegen hem: "Als je me dit stuk (van de stok) vraagt, zal ik het je niet geven, en van Allah's Oordeel kun je niet ontkomen (maar je zult vernietigd worden), en als je je afwendt van deze religie, dan zal Allah je vernietigen. En ik denk dat jij dezelfde persoon bent die aan mij in mijn droom werd getoond, en dit is Thabit bin Qais die je vragen zal beantwoorden namens mij." Toen vertrok de Profeet bij hem. Ik vroeg over de verklaring van de Boodschapper van Allah: "Je lijkt dezelfde persoon te zijn die aan mij in mijn droom werd getoond," en Abu Huraira informeerde mij dat de Boodschapper van Allah zei: "Toen ik sliep, zag ik (in een droom) twee gouden armbanden op mijn handen en dat maakte me bezorgd. En toen werd ik Divin geïnspireerd in de droom dat ik er op moest blazen, dus ik blies erop en beide armbanden verdwenen. En ik interpreteerde het als verwijzend naar twee leugenaars (die zouden beweren profeten te zijn) die na mij zouden verschijnen. Een van hen bleek Al Ansi te zijn en de andere, Musailima."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 660:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Boodschapper van Allah zei: "Terwijl ik sliep, werd mij de schat van de aarde gegeven en twee gouden armbanden werden in mijn handen gelegd, en ik vond dat niet prettig, maar ik ontving de inspiratie dat ik er op moest blazen, en dat deed ik, en beide verdwenen. Ik interpreteerde het als verwijzend naar de twee leugenaars tussen wie ik aanwezig ben; de heerser van Sana en de heerser van Yamaha."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 661:
Overgeleverd door Abu Raja Al-Utaridi:
Wij aanbaden stenen, en wanneer we een betere steen vonden dan de eerste, gooiden we de eerste weg en namen de laatste, maar als we geen steen konden vinden, verzamelden we wat aarde (d.w.z. grond) en brachten toen een schaap en melkten dat schaap over het (aarde) en verrichtten de Tawaf eromheen. Wanneer de maand Rajab kwam, stopten we met militaire acties, en noemden deze maand de ijzer verwijderaar, want we gebruikten om de ijzeren delen van elke speer en pijl in de maand Rajab te verwijderen en weg te gooien. Abu Raja voegde toe: Toen de Profeet met (Allah’s) Boodschap stuurde, was ik een jongen die werkte als herder van mijn familie kamelen. Toen we het nieuws hoorden over het verschijnen van de Profeet, renden we naar het vuur, d.w.z. naar Musailima al-Kadhdhab.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 662:
Overgeleverd door Ubaidullah bin Abdullah bin Utba:
We werden geïnformeerd dat Musailima Al-Kadhdhab was aangekomen in Medina en verbleef in het huis van de dochter van Al-Harith. De dochter van Al-Harith bin Kuraiz was zijn vrouw en zij was de moeder van 'Abdullah bin 'Amir. Er kwam bij hem de Boodschapper van Allah, vergezeld van Thabit bin Qais bin Shammas, die de oratoor van de Boodschapper van Allah genoemd werd. De Profeet had een stok in zijn hand toen. De Profeet stopte voor Musailima en sprak met hem. Musailima zei tegen hem: "Als je wilt, zouden we niet tussen jou en de heerschappij mengen, op voorwaarde dat de heerschappij na jou van ons zal zijn..." De Profeet zei: "Als je mij om deze stok vroeg, zou ik hem je niet geven. Ik denk dat je dezelfde persoon bent die mij in een droom is getoond. En dit is Thabit bin Al-Qais die namens mij op jou zal antwoorden." De Profeet ging toen weg. Ik vroeg Ibn Abbas over de droom die de Boodschapper van Allah had genoemd. Ibn Abbas zei: "Iemand vertelde mij dat de Profeet zei: 'Toen ik sliep, zag ik in een droom dat er twee gouden armbanden in mijn handen werden gelegd, en dat maakte me bang en deed me ze verachten. Toen werd ik toegestaan om er op te blazen, en toen ik er op blies, vlogen ze allebei weg. Toen interpreteerde ik ze als twee leugenaars die zouden verschijnen.' Een van hen was Al-'Ansi, die werd gedood door Fairuz in Yemen, en de andere was Musailima Al-Kadhdbab."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 663:
Overgeleverd door Hudhaifa:
Al-'Aqib en Saiyid, de heersers van Najran, kwamen naar de Boodschapper van Allah met de intentie om Lian te doen, waarbij de een tegen de ander zei: "Doe dit (Lian) niet, want bij Allah, als hij een Profeet is en wij dit Lian doen, zullen noch wij, noch onze nakomelingen na ons succesvol zijn." Toen zeiden beiden (tegen de Profeet): "Wij zullen geven wat je vraagt, maar je moet een betrouwbare man met ons sturen, en stuur geen persoon met ons, behalve een eerlijke." De Profeet zei: "Ik zal een eerlijke man sturen die echt betrouwbaar is." Toen wenste elke metgezel van de Boodschapper van Allah die te zijn. Toen zei de Profeet: "Sta op, O Abu 'Ubaida bin Al-Jarrah." Toen hij opstond, zei de Boodschapper van Allah: "Dit is de Betrouwbare man van deze (moslim) natie."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 664:
Overgeleverd door Hudhaifa:
De mensen van Najran kwamen naar de Profeet en zeiden: "Stuur een eerlijke man naar ons." De Profeet zei: "Ik zal een eerlijke man naar u sturen die echt betrouwbaar is." Iedereen van de (moslim) mensen hoopte die te zijn. De Profeet stuurde toen Abu Ubaida bin Al-Jarrah.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 665:
Overgeleverd door Anas:
De Profeet zei: "Elke natie heeft een *Amin* (d.w.z. de meest eerlijke man), en de *Amin* van deze natie is Abu 'Ubaida bin Al-Jarrah."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 666:
Overgeleverd door Jabir bin Abdullah:
De Boodschapper van Allah zei tegen mij: "Als de inkomsten van Al-Bahrain zouden komen, zal ik je zoveel en zoveel geven," herhalend "zoveel" driemaal. Maar de inkomsten van Al-Bahrain kwamen niet tot de dood van de Boodschapper van Allah. Toen de inkomsten kwamen tijdens de heerschappij van Abu Bakr.
Abu Bakr bevaligde een aankondiger om aan te kondigen: "Wie een schuld of een belofte aan de Profeet had, moet zich aan mij (i.e. Abu Bakr) presenteren." Ik kwam naar Abu Bakr en informeerde hem dat de Profeet (tot mij) had gezegd: "Als de inkomsten van Al-Bahrain binnenkomen, zal ik je zoveel en zoveel geven," waarbij hij "zoveel" driemaal herhaalde. Dus gaf Abu Bakr mij (in een andere overlevering zei Jaibir,). Ik ontmoette Abu Bakr daarna en vroeg hem (om te geven wat de Profeet had beloofd) maar hij gaf mij niet. Ik ging opnieuw naar hem, maar hij gaf mij niet. Ik ging opnieuw naar hem (voor de derde keer) maar hij gaf mij niet; Toen zei ik tegen hem: "Ik kwam naar je toe, maar je gaf mij niet, toen kwam ik naar je toe en je gaf mij niet, en toen kwam ik opnieuw naar je toe, maar je gaf mij niet; dus je moet mij ofwel geven, of je bent gierig tegenover mij," waarop Abu Bakr zei: "Zeg je 'Je bent gierig tegenover mij?' Er is geen erger ziekte dan gierigheid." Abu Bakr zei dit driemaal en voegde toe: "Telkens als ik weigerde je te geven, had ik de intentie om je te geven." (In een andere overlevering) Jabir bin 'Abdullah zei: "Ik ging naar Abu Bakr (en hij gaf mij een handvol geld) en zei tegen mij om het te tellen, ik telde en vond vijfhonderd, en toen zei Abu Bakr (tot mij): "Neem hetzelfde bedrag nog eens twee keer."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 667:
Overgeleverd door Abu Musa:
Mijn broer en ik kwamen uit Yemen (naar Medina) en bleven daar een tijdje, denkend dat Ibn Masud en zijn moeder behoorden tot de familie van de Profeet vanwege hun frequente binnenkomst (bij de Profeet) en hun hechting aan hem.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 668:
Overgeleverd door Zahdam:
Toen Abu Musa (als gouverneur) in Kufa arriveerde, eerde hij deze familie van Jarm (door hen een bezoek te brengen). Ik zat in de buurt van hem, en hij at kip als zijn lunch, en er zat een man tussen het volk. Abu Musa nodigde de man uit voor de lunch, maar de laatste zei: "Ik zag kippen (iets (vies) eten) dus ik beschouw ze als onrein." Abu Musa zei: "Kom op! Ik zag de Profeet het eten (i.e. kip)." De man zei: "Ik heb een eed gezworen dat ik geen (kip) zal eten." Abu Musa zei: "Kom op! Ik zal je vertellen over je eed. Wij, een groep van de Al-Ash'ariyin mensen gingen naar de Profeet en vroegen hem om ons iets te laten rijden, maar de Profeet weigerde. Toen vroegen we hem voor de tweede keer om ons iets te laten rijden, maar de Profeet zwoer dat hij ons niets te rijden zou geven. Na een tijdje werden er kamelen van buit (spoils) naar de Profeet gebracht en hij beval dat vijf kamelen aan ons zouden worden gegeven.
Toen we die kamelen namen, zeiden we: "We hebben de Profeet doen vergeten zijn eed, en we zullen niet succesvol zijn daarna." Dus ging ik naar de Profeet en zei: "O Allah's Boodschapper! Je hebt een eed afgelegd dat je ons niets te rijden zou geven, maar je hebt ons (er iets) gegeven." Hij zei: "Ja, want als ik een eed afleg en later een betere oplossing zie dan die, handel ik op de latere (en gaf de boete voor die eed)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 669:
Overgeleverd door Imran bin Husain:
De mensen van Banu Tamim kwamen naar Allah's Boodschapper, en hij zei: "Wees blij (i.e. heb goede tijdingen). O Banu Tamim!" Ze zeiden: "Als je ons goede tijdingen geeft, geef ons dan (iets materiaal)." Daarop veranderden de trekken van Allah's Boodschapper (i.e. hij werd er ziek van). Toen kwamen er enkele mensen uit Yemen, en de Profeet zei (tot hen) "Accepteer goede tijdingen zoals Banu Tamim ze niet hebben geaccepteerd." Ze zeiden: "We accepteren ze, O Allah's Boodschapper!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 670:
Overgeleverd door Abu Masud: De Profeet gebaarde met zijn hand naar Yemen en zei: "Geloof is daar." De hardheid en meedogenloosheid zijn de kwaliteiten van die boeren etc., die druk zijn met hun kamelen en geen aandacht besteden aan de *Ibadah (religie) (is naarArabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 671:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Profeet zei: "De mensen van Yemen zijn tot jullie gekomen en zij zijn zachter en milder van hart. Geloof is Yemeniet en Wijsheid is Yemeniet, terwijl trots en hoogmoed de kwaliteiten zijn van de eigenaren van kamelen (d.w.z. bedoeïenen). Kalmte en plechtigheid zijn de karakters van de eigenaren van schapen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 672:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Profeet zei: "Geloof is Yemeniet terwijl tegenspoed daar vandaan komt (het oosten) vanwaar de kant van de kop van Satan zal verschijnen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 673:
Overgeleverd door Abu Huraira:
De Profeet zei: "De mensen van Yemen zijn tot jullie gekomen, en zij zijn de mildste en zachtaardigste mensen. De capaciteit voor begrip van religie is Yemeniet en Wijsheid is Yemeniet."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 674:
Overgeleverd door Alqama:
We zaten met Ibn Masud toen Khabbab kwam en zei: "O Abu Abdur-Rahman! Reciteren deze jonge mannen de Koran zoals jij dat doet?" Ibn Mas'ud zei: "Als je wilt, kan ik één van hen bevelen om voor jou te reciteren (de Koran)." Khabbab antwoordde: "Ja." Ibn Mas'ud zei: "Reciteer, O 'Alqama!" Op dat moment zei Zaid bin Hudair, de broer van Ziyad bin Hudair, (tegen Ibn Mas'ud): "Waarom heb je 'Alqama bevolen te reciteren, terwijl hij niet beter reciteert dan wij?" Ibn Mas'ud zei: "Als je wilt, zal ik je vertellen wat de Profeet zei over jullie natie en zijn (d.w.z. 'Alqama's) natie." Dus ik reciteerde vijftig verzen uit Soera-Maryam. 'Abdullah (bin Mas'ud) zei tegen Khabbab: "Wat denk je (over 'Alqama's recitatie)?" Khabbab zei: "Hij heeft goed gereciteerd." 'Abdullah zei: "Wat ik reciteer, reciteert 'Alqama ook." Toen draaide 'Abdullah zich naar Khabbab en zag dat hij een gouden ring droeg, waarop hij zei: "Is de tijd voor het wegwerpen ervan nog niet gekomen?" Khabbab zei: "Je zult me niet meer met deze ring zien na vandaag," en hij gooide hem weg.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 675:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Tufail bin 'Amr kwam naar de Profeet en zei: "De Daus (natie) zijn omgekomen omdat ze ongehoorzaam waren en weigerden de Islam te accepteren. Dus roep Allah aan tegen hen." Maar de Profeet zei: "O Allah! Geef de Daus (stam) leiding en breng hen (tot de Islam)!"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 676:
Overgeleverd door Abu Huraira:
Toen ik op weg naar de Profeet kwam, zei hij: "O wat een lange, vermoeiende nacht; niettemin heeft deze mij gered van de plaats van Afvalgeloof." Een slaaf van mij vluchtte op de weg. Toen ik de Profeet bereikte, gaf ik hem de eed van trouw (voor de Islam), en terwijl ik bij hem zat, verscheen de slaaf plotseling. De Profeet zei tegen mij: "O Abu Huraira! Hier is je slaaf," Ik zei: "Hij (d.w.z. de slaaf) is (vrij) voor Allah's Sake," en bevrijdde hem.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 677:
Overgeleverd door 'Adi bin Hatim:
We kwamen naar 'Umar in een delegatie (tijdens zijn heerschappij). Hij begon de mannen één voor één te roepen, waarbij hij elk door zijn naam noemde. (Omdat hij mij niet vroeg riep) zei ik tegen hem: "Weet u mij niet, O opperbevelhebber van de gelovigen?" Hij zei: "Ja, u heeft de Islam aangenomen toen zij (d.w.z. uw mensen) ongelovig waren; u bent (tot de waarheid) gekomen toen zij vluchtten; u heeft uw beloften nagekomen toen zij de hunne braken; en u heeft het (d.w.z. de waarheid van de Islam) erkend toen zij het ontkenden." Toen zei 'Adi: "Daarom draag ik er niet om."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 678:
Overgeleverd door 'Aisha:
We gingen uit met de Boodschapper van Allah tijdens de Hajjat-ul-Wada' en we namen de Ihram aan voor 'Umra. Toen zei de Boodschapper van Allah tegen ons: "Wie een Hadi (offerdiert) heeft, moet de Ihram aan voor de hadj en 'Umra en mag zijn Ihram niet beëindigen totdat hij beide (de 'Umra en de hadj) heeft verricht." Ik kwam aan in Mekka samen met hem (d.w.z. de Profeet) terwijl ik mijn menstruatie had, dus ik verrichtte geen Tawaf rond de Ka'bah of tussen Safa en Marwa. Ik informeerde de Boodschapper van Allah daarover en hij zei: "Maak je vlechten los en kam je haar uit, en neem dan de lhram aan voor de hadj en laat de 'Umra achterwege." Dat deed ik, en toen we de hadj verrichtten en beëindigden, stuurde de Boodschapper van Allah mij naar At-Tanim samen met (mijn broer) 'Abdur-Rahman bin Abu Bakr As-Siddiq, om de 'Umra te verrichten. De Profeet zei: "Deze 'Umra is in plaats van je gemiste 'Umra." Degenen die de lhram hadden aangenomen voor 'Umra, verrichtten de Tawaf rond de Ka'bah en tussen Safa en Marwa, en beëindigden toen hun Ihram, en op hun terugkeer van Mina verrichtten ze een andere Tawaf (rond de Ka'bah en tussen Safa en Marwa), maar degenen die hun hadj en 'Umra combineerden, verrichtten slechts één Tawaf (tussen Safa en Marwa) (voor beide).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 679:
Overgeleverd door Ibn Juraij:
'Ata' zei: "Ibn 'Abbas zei: 'Als hij (d.w.z. degen die de 'Umra wil verrichten) de Tawaf rond de Ka'bah heeft verricht, wordt zijn Ihram als beëindigd beschouwd.' Ze zeiden: 'Welk bewijs heeft Ibn 'Abbas voor deze uitspraak?' 'Ata' zei: "(Het bewijs is te vinden) in de verklaring van Allah:-- "En daarna worden ze gebracht voor offerande tot het Oude Huis (Ka'bah te Mekka)" (22.33) en uit de opdracht van de Profeet aan zijn metgezellen om hun Ihram te beëindigen tijdens Hajjat-ul-Wada." Ik zei (tegen 'Ata'): "Dat (d.w.z. het beëindigen van de Ihram) was na het verlaten van 'Arafat." 'Ata' zei: "Ibn 'Abbas stond het toe voordat hij naar 'Arafat ging (na het voltooien van de 'Umra) en na het verlaten ervan (d.w.z. na het voltooien van de hadj)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 680:
Overgeleverd door Abu Musa Al-Ashari:
Ik kwam naar de Profeet op een plaats genaamd Al-Batha'. De Profeet zei: "Heb je de Ihram aangenomen voor de hadj?" Ik zei: "Ja," Hij zei: "Hoe heb je je intentie (voor het verrichten van de hadj) uitgedrukt?" Ik zei: "Labbaik (d.w.z. ik ben er klaar voor) om de Ihram aan te nemen met dezelfde intentie als die van de Boodschapper van Allah." De Profeet zei: "Verricht de Tawaf rond de Ka'bah en tussen Safa en Marwa, en beëindig dan je Ihram." Dus ik verrichtte de Tawaf rond de Ka'bah en tussen Safa en Marwa en toen kwam ik bij een vrouw uit de stam van Qais die de vlooien uit mijn hoofd verwijderde.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 681:
Overgeleverd door Hafsa:
(de vrouw van de Profeet) De Profeet beval al zijn vrouwen om hun Ihram te beëindigen tijdens het jaar van Hajjat-ul-Wada'. Op dat moment vroeg ik de Profeet: "Wat houdt je tegen om je lhram te beëindigen?" Hij zei: "Ik heb mijn haar in de war gemaakt en mijn Hadi versierd. Dus ik zal mijn Ihram niet beëindigen totdat ik mijn Hadi heb geslacht."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 682:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Een vrouw uit de stam van Khath'am vroeg om het oordeel van de Boodschapper van Allah (over iets) tijdens Hajjat-ul-Wada' terwijl Al-Fadl bin 'Abbas de metgezel-ruiter achter de Boodschapper van Allah was. Ze vroeg: "De door Allah vastgestelde verplichte plicht (d.w.z. de verplichte hadj) is toegevallen op mijn oude vader die niet stevig op een rijdier kan zitten. Is het voldoende als ik de hadj op zijn behalf verricht?" Hij zei: "Ja."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 683:
Overgeleverd door (Abdullah) bin 'Umar:
De Profeet kwam (naar Mekka) aan in het jaar van de Verovering (van Mekka) terwijl Usama hem achter hem op (zijn teek) reed. ‘Al-Qaswa.’ Bilal en ‘Uthman bin Talha vergezelden hem. Toen hij zijn teek liet knielen nabij de Ka’bah, zei hij tegen ‘Uthman: "Haal ons de sleutel (van de Ka’bah)." Hij bracht de sleutel naar hem toe en opende de poort (van de Ka’bah) voor hem. De Profeet, Usama, Bilal en ‘Uthman (bin Talha) betraden de Ka’bah en sloten toen de poort van binnenaf. De Profeet bleef daar een lange periode en kwam toen naar buiten. De mensen haastten zich om naar binnen te gaan, maar ik ging voor hen naar binnen en vond Bilal achter de poort staan, en ik zei tegen hem: "Waar heeft de Profeet gebeden?" Hij zei: "Hij heeft gebeden tussen die twee voorste pilaren." De Ka’bah was gebouwd op zes pilaren, gerangschikt in twee rijen, en hij heeft gebeden tussen de twee pilaren van de voorste rij, waarbij hij de poort van de Ka’bah aan zijn rug had en (in gebed) de muur tegemoet keek die men ziet wanneer men de Ka’bah binnenkomt. Tussen hem en die muur (was een afstand van ongeveer drie ellebogen). Maar ik vergat om Bilal te vragen over het aantal Rakats dat de Profeet had gebeden. Er lag een rood stuk marmer op de plaats waar hij (d.w.z. de Profeet) het gebed had verricht.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 684:
Overgeleverd door 'Aisha:
(De vrouw van de Profeet) Safiya bin Huyai, de vrouw van de Profeet, kreeg haar menstruatie tijdens Hajjat-ul-Wada’. De Profeet zei: "Gaat zij ons vasthouden?" Ik zei tegen hem: "Zij is al naar Mekka gekomen en heeft de Tawaf (ul -ifada) rond de Ka’bah verricht, O Boodschapper van Allah." De Profeet zei: "Laat haar dan verder reizen naar (Medina)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 685:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Wij waren aan het praten over Hajjat-ul-Wada, terwijl de Profeet onder ons was. Wij wisten niet wat Hajjat-ul-Wada’ betekende. De Profeet prees Allah en noemde toen Al-Masih Ad-Dajjal aan en beschreef hem uitvoerig, zeggende: "Allah heeft geen profeet gezonden, behalve dat die profeet zijn natie waarschuwde voor Al-Masih Ad-Dajjal. Noach en de profeten die hem volgden, waarschuwden (hun volk) voor hem. Hij zal verschijnen onder jullie (O volgelingen van Mohammed), en mocht het zo zijn dat sommige van zijn kenmerken verborgen blijven voor jullie, maar Allah’s Staat is duidelijk voor jullie en niet verborgen voor jullie. De Profeet zei het driemaal. Voorwaar, jullie Heer is niet blind in één oog, terwijl hij (d.w.z. Ad-Dajjal) blind is in het rechteroog, dat eruitziet als een druif die uit zijn tros bollt. Zeker! Allah heeft jullie bloed en jullie bezittingen heilig verklaard voor elkaar, zoals de heiligheid van deze dag van jullie, in deze stad van jullie, in deze maand van jullie.” De Profeet voegde toe: "Zeker! Heb Ik Allah’s Boodschap aan jullie overgebracht?" Ze antwoordden: "Ja." De Profeet zei driemaal: "O Allah! Wees getuige hiervan." De Profeet voegde toe: "Weet u wat! (of zei), "Moge Allah u sparen! Worden jullie niet ongelovigen na mij (d.w.z.
mijn dood) door elkaars keel te snijden?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 686:
Overgeleverd door Zaid bin Arqam:
De Profeet vocht negentien Ghazwas en verrichtte slechts één hadj nadat hij (naar Medina) emigreerde, en verrichtte geen andere hadj daarna, en dat was Hajj-ul-Wada’. Abu Ishaq zei: "Hij verrichtte toen hij in Mekka was.”Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 687:
Overgeleverd door Jarir:
De Profeet gaf mij de opdracht tijdens Hajjatul-Wada’. "Vraag de mensen om te luisteren." Toen zei hij: "Worden jullie niet ongelovigen na mij door elkaars keel te snijden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 688:
Overgeleverd door Abu Bakra:
De Profeet zei: "De tijd heeft haar oorspronkelijke vorm aangenomen, zoals ze was toen Allah de hemelen en de aarde schiep. Het jaar bestaat uit twaalf maanden, waarvan vier heilig zijn, en van deze (vier) zijn er drie achter elkaar: Dhul-Qa'da, Dhul-Hijja en Al-Muharram, en de vierde is Rajab, die is genoemd naar de stam Mudar, tussen (de maand van) Jumaida (ath-thania) en Sha'ban." Toen vroeg de Profeet: "Welke maand is dit?" Wij zeiden: "Allah en Zijn Boodschapper weten het beter." Toen bleef de Profeet zo lang stil dat wij dachten dat hij het misschien met een andere naam zou noemen. Toen zei de Profeet: "Is het niet de maand Dhul-Hijja?" Wij antwoordden: "Ja." Toen zei hij: "Welke stad is dit?" "Wij antwoordden: "Allah en Zijn Boodschapper weten het beter." Toen bleef hij zo lang stil dat wij dachten dat hij het misschien met een andere naam zou noemen. Toen zei hij: "Is het niet de stad Mekka?" Wij antwoordden: "Ja." Toen zei hij: "Welke dag is het vandaag?" Wij antwoordden: "Allah en Zijn Boodschapper weten het beter." Hij bleef zo lang stil dat wij dachten dat hij het misschien met een andere naam zou noemen. Toen zei hij: "Is het niet de dag van An-Nahr (d.w.z. offerfeest)?" Wij antwoordden: "Ja." Hij zei: "Dus jullie bloed, jullie bezittingen, (De sub-verteller Mohammed zei: 'Ik denk dat de Profeet ook zei: En jullie eer..') zijn heilig voor elkaar, zoals de heiligheid van deze dag van jullie, in deze stad van jullie, in deze maand van jullie; en waarlijk, jullie zullen jullie Heer ontmoeten, en Hij zal jullie rekenschap afleggen over jullie daden. Pas op! Word niet ongelovigen na mij, door elkaars keel te doorsnijden. Het is verplicht voor degenen die aanwezig zijn om deze boodschap (van mij) over te brengen aan degenen die afwezig zijn. Misschien is het zo dat sommigen van hen aan wie het wordt overgebracht het beter zullen begrijpen dan degenen die het daadwerkelijk hebben gehoord." (De sub-verteller, Mohammed, zei bij het herinneren van die overlevering: "Mohammed sprak de waarheid!") Hij (d.w.z. Profeet) voegde toen tweemaal toe: "Zeker! Heb ik (Allah's Boodschap) aan jullie overgebracht?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 689:
Overgeleverd door Tariq bin Shibab:
Sommige joden zeiden: "Als dit vers aan ons was geopenbaard, zouden we die dag als 'Id (feest) hebben beschouwd." 'Umar zei: "Welk vers?" Zij zeiden:-- "Vandaag heb Ik jullie religie voor jullie volmaakt, Mijn gunst op jullie voltooid en heb de Islam voor jullie gekozen als jullie religie" (5.3) 'Umar zei: "Ik weet waar dit vers is geopenbaard; het werd geopenbaard terwijl Allah's Boodschapper verbleef in 'Arafat."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 690:
Overgeleverd door 'Aisha:
Wij vertrokken met Allah’s Boodschapper, en sommigen van ons namen de lhram aan voor 'Umra, sommigen namen het aan voor de hadj, en sommigen namen het aan voor zowel de hadj als de 'Umra. Allah’s Boodschapper nam de Ihram aan voor de hadj. Dus degenen die de Ihram hadden aangenomen voor de hadj of voor zowel de hadj als de 'Umra, maakten hun Ihram niet af tot de dag van An-Nahr (d.w.z. het slachten van offers).Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 691:
Overgeleverd door Malik:
Hetzelfde als hierboven (Hadith 690), zeggende, "(Wij vertrokken) met Allah’s Boodschapper in Hajjat-ul-Wada'..."
Deel 5, Boek 59, Nummer 692:
Overgeleverd door Malik:
Hetzelfde als hierboven (Hadith 690).
Deel 5, Boek 59, Nummer 693:
Overgeleverd door Sad:
De Boodschapper van Allah bezocht mij tijdens de Hajjat ul-Wada' terwijl ik leed aan een ziekte die mij aan de rand van de dood bracht. Ik zei: "O Boodschapper van Allah! Mijn kwaal heeft zo'n (slechte) staat bereikt zoals u ziet, en ik heb veel rijkdom, maar ik heb niemand om van mij te erven behalve mijn enige dochter. Zal ik 2/3 van mijn eigendom als aalmoezen (in chariteit) geven?" De Profeet zei: "Nee." Ik zei: "Zal ik de helft van mijn eigendom als aalmoezen geven?" Hij zei: "Nee." Ik zei: "(Zal ik) 1/3 ervan geven?" Hij antwoordde: "1/3, en zelfs 1/3 is te veel. Het is beter voor u om uw erfgenamen rijk achter te laten dan om ze arm achter te laten, mensen die (om hun onderhoud) bedelen; en wat u ook voor van Allah's Sake uitgeeft, u zult er beloning voor krijgen, zelfs voor de hap voedsel die u in de mond van uw vrouwen plaatst." Ik zei: "O Boodschapper van Allah! Moet ik (in Mekka) achter mijn metgezellen blijven (die met u naar Medina gaan)?" De Profeet zei: "Als u blijft, elke goede daad die u voor van Allah's Sake zult doen, zal u opwaarderen en verheffen. Misschien leeft u langer zodat sommige mensen door u kunnen profiteren en sommige andere (d.w.z. ongelovigen) schade kunnen ondervinden." De Profeet voegde toen toe: "O Allah! Maak de Migratie van mijn metgezellen compleet en keer hen niet op hun hakken. Maar de arme Sad bin Khaula (niet de hierboven genoemde Sad) (stierf in Mekka)." De Boodschapper van Allah had medelijden met Sad omdat hij in Mekka stierf.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 694:
Overgeleverd door Ibn 'Umar:
De Profeet liet zijn hoofd scheren tijdens Hajjat-ul-Wada'.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 695:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Tijdens Hajjat-ul-Wada' lieten de Profeet en enkele van zijn metgezellen hun hoofd scheren, terwijl enkele van zijn metgezellen hun haren kort knipten.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 696:
Overgeleverd door 'Abdullah bin 'Abbas:
Dat hij kwam te paard toen de Boodschapper van Allah stond in Mina tijdens Hajjat-ul-Wada', de mensen leidend in het gebed. Het ezeltje passeerde voor een deel van de rij (van de mensen die het gebed verrichtten). Toen stapte hij ervan af en nam zijn positie in de rij met de mensen in.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 697:
Overgeleverd door de vader van Hisham:
In mijn aanwezigheid werd Usama gevraagd naar de snelheid van de Profeet tijdens zijn hadj. Hij antwoordde: "Het was Al-'Anaq (d.w.z. matige, gemakkelijke snelheid) en als hij een open ruimte tegenkwam, verhoogde hij zijn snelheid."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 698:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Yazid Al-Khatmi:
Dat Abu Aiyub hem informeerde dat hij de Maghrib en 'Isha' gebeden samen met de Profeet verrichtte tijdens Hajj at-ul-Wada.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 699:
Overgeleverd door Abu Musa:
Mijn metgezellen stuurden mij naar de Boodschapper van Allah om hem te vragen om dieren om op te rijden, omdat ze hem vergezelden in het leger van Al-Usra, en dat was de Ghazwa (Slag) van Tabuk. Ik zei: "O Boodschapper van Allah! Mijn metgezellen hebben mij naar u gestuurd om hen te voorzien van vervoermiddelen." Hij zei: "Bij Allah! Ik zal u niets laten rijden." Het gebeurde dat toen ik hem bereikte, hij in een boze stemming was, en ik merkte het niet. Dus keerde ik terug in een trieste stemming vanwege de afwijzing van de Profeet en de angst dat de Profeet 'boos op mij was geworden. Dus keerde ik terug naar mijn metgezellen en informeerde hen over wat de Profeet had gezegd. Er was slechts een korte tijd verstreken toen ik Bilal hoorde roepen: "O 'Abdullah bin Qais!" Ik antwoordde op zijn roep. Bilal zei: "Reageer op de Boodschapper van Allah die u roept." Toen ik naar hem (i.e. de Profeet) ging, zei hij: "Neem deze twee kamelen die aan elkaar zijn vastgebonden en ook deze twee kamelen die aan elkaar zijn vastgebonden,"' waarbij hij verwees naar zes kamelen die hij hen had meegenomen vanuit Sad op dat moment. De Profeet voegde toe: "Breng ze naar uw metgezellen en zeg: 'Allah (of de Boodschapper van Allah) staat u toe om op deze (kamelen) te rijden,' dus rijd er dan op." Dus nam ik die kamelen naar hen en zei: "De Profeet staat u toe om op deze (kamelen) te rijden, maar bij Allah, ik zal u niet verlaten tot sommigen van u verdergaan met mij naar iemand die de verklaring van de Boodschapper van Allah heeft gehoord. Denk niet dat ik u iets vertel dat de Boodschapper van Allah niet heeft gezegd." Ze zeiden tegen mij: "Wij beschouwen u als waarachtig, en wij zullen doen wat u prettig vindt." De sub-verteller voegde toe: Dus ging Abu Musa verder met sommigen van hen tot ze kwamen bij degenen die de verklaring van de Boodschapper van Allah hebben gehoord waarin hij hen (sommige dieren om op te rijden) weigerde en (zijn verklaring) waarmee hij hen hetzelfde gaf. Dus deze mensen vertelden hen dezelfde informatie als Abu Musa hen had verteld.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 700:
Overgeleverd door Sad:
De Boodschapper van Allah vertrok naar Tabuk, waarbij hij 'Ali aanstelde als zijn plaatsvervanger (in Medina). 'Ali zei: "Wil je mij achterlaten met de kinderen en vrouwen?" De Profeet zei: "Zou je niet blij zijn dat je voor mij zult zijn zoals Aaron voor Mozes? Maar er zal geen profeet na mij zijn."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 701:
Overgeleverd door Safwan bin Yala bin Umaiya:
dat zijn vader zei: "Ik nam deel aan Al-Usra (i.e. Tabuk) samen met de Profeet." Yala voegde toe: "(Mijn deelname aan) die Ghazwa was het beste van mijn daden voor mij." Ya'la zei: "Ik had een arbeider die ruzie maakte met iemand, en een van de twee beet de hand van de ander ('Ata', de sub-verteller, zei: "Safwan vertelde mij wie beet wie, maar ik ben het vergeten"), en de gebeten trok zijn hand uit de mond van de biter, zodat een voorstander van de biter brak. Dus kwamen we naar de Profeet en hij beschouwde de claim van de biter als ongeldig (i.e. de biter kreeg geen vergoeding voor zijn gebroken voorstander). De Profeet zei: "Zou hij zijn hand in je mond moeten laten, zodat je hem zou breken zoals hij in de mond van een mannelijke kameel zou breken?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 702:
Overgeleverd door Abdullah bin Kab bin Malik:
Wie van de zonen van Kab de gids van Kab was toen hij blind werd: Ik hoorde Kab bin Malik het verhaal van (de Ghazwa van) Tabuk vertellen waarin hij niet deelnam. Kab zei: "Ik ben niet achter de Boodschapper van Allah achtergebleven in enige Ghazwa die hij vocht, behalve de Ghazwa van Tabuk, en ik nam niet deel aan de Ghazwa van Badr, maar Allah bestrafte niemand die er niet aan had deelgenomen, want de Boodschapper van Allah was uitgegaan op zoek naar de karavaan van de Quraish totdat Allah (de moslims) en hun vijand zonder afspraak ontmoette. Ik was getuige van de nacht van Al-'Aqaba (gelofte) met de Boodschapper van Allah toen we de gelofte voor de Islam aflegden, en ik zou het niet willen ruilen voor de slag bij Badr, hoewel de slag bij Badr populairder is bij de mensen dan het (i.e. de Al-'Aqaba gelofte).
Wat betreft mijn nieuws (in deze slag bij Tabuk), ik was nooit sterker of rijker dan toen ik achter de Profeet bleef in die Ghazwa.
Bij Allah, ik had nooit twee teekens (vrouwelijke kameelen) gehad vóór, maar ik had ze toen op het moment van deze Ghazwa. Telkens wanneer de Boodschapper van Allah een Ghazwa wilde maken, verborg hij zijn intentie door ogenschijnlijk te verwijzen naar verschillende Ghazwa's, totdat het de tijd was van die Ghazwa (van Tabuk) die de Boodschapper van Allah vocht in intense hitte, met een lange reis, een woestijn en het grote aantal vijanden. Dus de Profeet kondigde de bestemming duidelijk aan aan de moslims, zodat ze zich konden voorbereiden op hun Ghazwa. Dus hij informeerde hen duidelijk over de bestemming waarheen hij zou gaan. De Boodschapper van Allah werd vergezeld door een groot aantal moslims dat niet in een boek kon worden opgesomd, namelijk, een register." Ka'b voegde toe: "Elke man die van plan was afwezig te zijn, zou denken dat de zaak verborgen zou blijven, tenzij Allah het openbaarde door Openbaring. Dus de Boodschapper van Allah vocht die Ghazwa op het moment dat de vruchten rijp waren en de schaduw aangenaam was."
De Boodschapper van Allah en zijn metgezellen bereidden zich voor op de slag en ik begon uit te gaan om mezelf klaar te maken samen met hen, maar ik keerde terug zonder iets te doen. Ik zou tegen mezelf zeggen: 'Ik kan dat doen.' Dus ik bleef het steeds maar weer uitstellen totdat de mensen zich klaar hadden gemaakt en de Boodschapper van Allah en de moslims met hem vertrokken, en ik had niets voor mijn vertrek voorbereid, en ik zei: 'Ik zal mezelf (voor vertrek) een of twee dagen na hem voorbereiden en me bij hen voegen.' In de ochtend na hun vertrek ging ik uit om mezelf klaar te maken maar keerde terug zonder iets te hebben gedaan. Toen opnieuw de volgende ochtend ging ik uit om me klaar te maken maar keerde terug zonder iets te hebben gedaan.
Zo was het met mij totdat ze haastig vertrokken en de slag (door mij) gemist werd. Zelfs toen was ik van plan te vertrekken om hen in te halen.
Ik wou dat ik dat gedaan had! Maar het was niet in mijn geluk. Dus, na de vertrek van de Boodschapper van Allah, telkens als ik eruit ging en tussen de mensen liep (d.w.z. de overgebleven personen), verdriet het me dat ik niemand om me heen zag, behalve iemand die van hypocrisie werd beschuldigd of een van de zwakke mannen die Allah had vergeven. De Boodschapper van Allah herinnerde zich me niet totdat hij Tabuk bereikte. Dus terwijl hij zat tussen de mensen in Tabuk, zei hij: 'Wat heeft Ka'b gedaan?' Een man van Banu Salama zei: 'O Boodschapper van Allah! Hij is tegengehouden door zijn twee *Burdas* (d.w.z. kledingstukken) en zijn kijken naar zijn eigen flanken met trots.' Toen zei Mu'adh bin Jabal: 'Wat heb je een slechte zaak gezegd! Bij Allah! O Boodschapper van Allah! We weten niets over hem behalve het goede.' De Boodschapper van Allah bleef stil. Ka'b bin Malik voegde toe: "Toen ik hoorde dat hij (d.w.z. de Profeet) op weg terug was naar Medina, doopte ik mezelf in mijn bezorgdheid en begon ik over valse smoezen na te denken, zeggend tegen mezelf: 'Hoe kan ik morgen zijn woede vermijden?' En ik liet me adviseren door een wijs lid van mijn familie in deze zaak. Toen werd gezegd dat de Boodschapper van Allah in de buurt was, verdwenen alle slechte valse smoezen uit mijn gedachten en wist ik heel goed dat ik dit probleem niet kon oplossen door een valse verklaring af te leggen. Toen besloot ik standvastig de waarheid te spreken. Dus de Boodschapper van Allah kwam 's ochtends aan, en telkens als hij terugkeerde van een reis, bezocht hij als eerste de Moskee en bood daar een gebed van twee *Rak'at* uit en zat toen voor de mensen. Dus toen hij dat allemaal had gedaan (deze keer), kwamen degenen die de slag bij (Tabuk) hadden gemist, en begonnen valse smoezen aan te dragen en eden af te leggen voor hem. Het waren iets meer dan tachtig mannen; de Boodschapper van Allah accepteerde de excuses die ze hadden geuit, nam hun geloften van trouw, vroeg van Allah's Vergeving voor hen en liet de geheimen van hun harten voor Allah om te oordelen. Toen kwam ik naar hem toe, en toen ik hem groette, glimlachte hij een glimlach van een boze persoon en zei toen: 'Kom op.' Dus ik kwam lopend totdat ik voor hem zat. Hij zei tegen me: 'Wat hield je tegen om ons te vergezellen? Heb je geen dier gekocht om je te dragen?' Ik antwoordde: 'Ja, O Boodschapper van Allah! Maar bij Allah, als ik voor iemand van onder de mensen van de wereld zou zitten, behalve jij, dan zou ik zijn woede hebben vermeden met een smoezen.'
Bij Allah, ik ben gezegend met de kracht om vloeiend en elegant te spreken, maar bij Allah, ik wist heel goed dat als ik je vandaag een leugen zou vertellen om je gunst te zoeken, Allah je zeker boos op me zou maken in de nabije toekomst, maar als ik je de waarheid vertel, ook al zullen jullie daarvan boos worden, hoop ik op Allah's Vergeving. Echt waar, bij Allah, was er geen excuus voor mij. Bij Allah, ik was nooit sterker of rijker dan toen ik achter jullie bleef. Toen zei de Boodschapper van Allah: 'Wat betreft deze man, hij heeft de waarheid gesproken. Sta op totdat Allah uw zaak beslist.' Ik stond op, en vele mannen van Banu Salama volgden mij en zeiden tegen mij: 'Bij Allah, we hebben je nog nooit iets verkeerds doen zien doen tot op dit moment. Zeker, je hebt geen excuus aangeboden aan de Boodschapper van Allah, zoals degenen die hem niet hebben vergezeld, dat hebben aangeboden. Het gebed van de Boodschapper van Allah tot Allah om je te vergeven zou voldoende voor je zijn.' Bij Allah, ze bleven me zo veel verwijten dat ik van plan was terug te keren (naar de Profeet) en mezelf ervan te beschuldigen dat ik een leugen had verteld, maar ik zei tegen hen: 'Is er nog iemand anders die dezelfde lot heeft getroffen als ik?' Ze antwoordden: 'Ja, er zijn twee mannen die hetzelfde hebben gezegd als jij, en aan beiden is hetzelfde bevel gegeven als aan jou.' Ik zei: 'Wie zijn ze?' Ze antwoordden: Murara bin Ar -Rabi Al-Amri en Hilal bin Umaiya Al-Waqifi.' Daarmee noemden ze me twee vrome mannen die de Ghazwa (Slag) van Badr hadden bijgewoond, en in wie er een voorbeeld voor mij was. Dus ik veranderde mijn mening niet toen ze ze aan mij noemden. De Boodschapper van Allah verbood alle moslims om met ons, de drie genoemde personen, te spreken, van allegenen die in die Ghazwa waren achtergebleven. Dus we hielden ons af van de mensen en ze veranderden hun houding ten opzichte van ons totdat zelfs het land (waar ik woonde) vreemd voor me werd, alsof ik het niet kende.
We bleven in die toestand voor vijftig nachten. Wat betreft mijn twee metgezellen, zij bleven in hun huizen en bleven huilen, maar ik was de jongste van hen en de standvastigste van hen, dus ik ging uit en zag de gebeden bij met de moslims en dwaalde rond in de markten, maar niemand sprak met me, en ik kwam naar de Boodschapper van Allah en groette hem terwijl hij zat in zijn vergadering na het gebed, en ik vroeg me af of de Profeet zijn lippen bewoog als antwoord op mijn groet of niet. Toen zou ik mijn gebed in de buurt van hem aanbieden en hem stiekem bekijken. Wanneer ik bezig was met mijn gebed, zou hij zijn gezicht naar me keren, maar wanneer ik mijn gezicht naar hem keerde, zou hij zijn gezicht afwenden van me. Toen deze harde houding van de mensen lang duurde, liep ik tot ik de muur van de tuin van Abu Qatada beklom, die mijn neef was en de dierbaarste persoon voor mij, en ik groette hem. Bij Allah, hij keerde mijn groet niet terug. Ik zei: 'O Abu Qatada! Ik smeek je bij Allah! Weten jullie dat ik Allah en Zijn Boodschapper liefheb?' Hij bleef stil. Ik vroeg hem opnieuw, smeek hem bij Allah, maar hij bleef zwijgen. Toen vroeg ik hem opnieuw in de Naam van Allah. Hij zei: "Allah en Zijn Boodschapper weten het beter." Toen begonnen mijn ogen met tranen te vloeien en ik keerde terug en sprong over de muur." Ka'b voegde toe: "Terwijl ik door de markt van Medina liep, zag ik plotseling een Nabati (d.w.z. een christelijke boer) van de Nabatis van Sham die kwam om zijn granen in Medina te verkopen, en zei: 'Wie zal me naar Kab bin Malik leiden?' De mensen begonnen me voor hem aan te wijzen totdat hij naar mij kwam en me een brief overhandigde van de koning van Ghassan, waarin het volgende stond:
"Om verder te gaan, ik ben erachter gekomen dat je vriend (d.w.z. de Profeet) je hard heeft behandeld. Hoe dan ook, Allah laat je niet leven op een plek waar je je minderwaardig voelt en je recht verloren gaat. Sluit je dus bij ons aan, en wij zullen je troosten." Toen ik het las, zei ik tegen mezelf: 'Dit is ook een soort test.' Toen nam ik de brief naar de oven en stak er een vuur in door hem te verbranden.
Toen veertig van de vijftig nachten waren verstreken, zie! Daar kwam de boodschapper van de Boodschapper van Allah en zei: 'De Boodschapper van Allah beveelt je om je van je vrouw af te houden.' Ik zei: 'Moet ik haar dan scheiden, of anders! wat moet ik doen?' Hij zei: 'Nee, houd je er gewoon van af en ga niet met haar samen.' De Profeet stuurde hetzelfde bericht naar mijn twee metgezellen. Toen zei ik tegen mijn vrouw: 'Ga naar je ouders en blijf bij hen tot Allah Zijn oordeel in deze zaak heeft gegeven.' Kab voegde toe: "De vrouw van Hilal bin Umaiya kwam naar de Boodschapper en zei: 'O Boodschapper van Allah! Hilal bin Umaiya is een hulpeloze oude man die geen bediende heeft om hem te bedienen. Vindt u het erg als ik hem zou dienen?' Hij zei: 'Nee (je kunt hem dienen) maar hij mag niet bij je in de buurt komen.' Ze zei: 'Bij Allah, hij heeft geen verlangen naar iets. Bij Allah, hij heeft nooit opgehouden met huilen tot zijn zaak begon tot heden.' Toen zeiden sommige van mijn familieleden tegen me: 'Zal je ook de Boodschapper van Allah vragen om je vrouw (te laten dienen) zoals hij de vrouw van Hilal bin Umaiya toestemming heeft gegeven om hem te dienen?' Ik zei: 'Bij Allah, ik zal de Boodschapper van Allah niet vragen over haar, want ik weet niet wat de Boodschapper van Allah zou zeggen als ik hem vroeg om haar (te laten dienen) terwijl ik een jonge man ben.' Toen bleef ik in die toestand nog tien nachten langer, nadat de periode van vijftig nachten was voltooid vanaf het moment dat de Boodschapper van Allah de mensen verbood om met ons te praten. Toen ik de Fajr-gebed had verricht op de 50e ochtend op het dak van een van onze huizen en terwijl ik zat in de toestand die Allah (in de Koran) beschrijft, d.w.z. mijn ziel leek me benauwd en zelfs de aarde leek me klein voor al haar ruimtelijkheid, daar hoorde ik de stem van iemand die de berg van Sala' was opgestegen en met zijn luidste stem riep: 'O Kab bin Malik! Wees blij (met het ontvangen van goed nieuws).' Ik viel in prostratie voor Allah, wetende dat verlichting was gekomen. De Boodschapper van Allah had de aanvaarding van onze berouw bij Allah aangekondigd toen hij het Fajr-gebed had verricht. De mensen gingen toen naar buiten om ons te feliciteren. Sommige boodschappers van goed nieuws gingen naar mijn twee metgezellen, en een ruiter kwam naar mij toe in haast, en een man van Banu Aslam kwam rennend en beklom de berg en zijn stem was sneller dan de paard. Toen de man wiens stem ik had gehoord, naar mij toe kwam met het goede nieuws, trok ik mijn kleding uit en kleedde hem daarmee; en bij Allah, ik bezat die dag geen andere kleding dan die. Toen leende ik twee kledingstukken en droeg ze en ging naar de Boodschapper van Allah.
De mensen begonnen me in groepen te ontvangen, waarbij ze me feliciteerden met de Acceptatie van mijn berouw door Allah, en zeiden: "Wij feliciteren u met de Acceptatie van uw berouw door Allah." Kab voegde verder toe: "Toen ik de Moskee binnenkwam, zag ik de Boodschapper van Allah zitten met de mensen om hem heen. Talha bin Ubaidullah kwam snel naar me toe, schudde mijn hand en feliciteerde me. Bij Allah, geen van de *Muhajirin* (d.w.z. Emigranten) stond voor me op, behalve hij (d.w.z. Talha), en ik zal dit nooit vergeten voor Talha." Kab voegde toe: "Toen ik de Boodschapper van Allah groette, zei hij, met een gezicht dat straalde van vreugde: "Wees blij met de beste dag die je ooit hebt gehad sinds je moeder je heeft bevallen." Kab voegde toe: "Ik zei tegen de Profeet: 'Is dit vergeving van u of van Allah?' Hij zei: 'Nee, het is van Allah.' Wanneer de Boodschapper van Allah blij was, straalde zijn gezicht alsof het een stuk maan was, en we kenden die eigenschap allemaal bij hem. Toen ik voor hem ging zitten, zei ik: 'O Boodschapper van Allah! Vanwege de acceptatie van mijn berouw zal ik al mijn rijkdom als aalmoezen geven voor de Sake van Allah en Zijn Boodschapper.' De Boodschapper van Allah zei: 'Bewaar een deel van je rijkdom, want dat is beter voor je.' Ik zei: 'Dan zal ik mijn deel van *Khaibar* bij me houden,' en voegde toe: 'O Boodschapper van Allah! Allah heeft me gered om de waarheid te spreken; het is dus een onderdeel van mijn berouw om niet de waarheid te spreken zolang ik leef. Bij Allah, ik ken niemand van de moslims die Allah meer heeft geholpen om de waarheid te spreken dan ik. Aangezien ik de waarheid aan de Boodschapper van Allah heb verteld tot op de dag van vandaag, heb ik nooit de intentie gehad om te liegen. Ik hoop dat Allah me ook (van liegen) de rest van mijn leven zal redden. Toen heeft Allah Zijn vers aan Zijn Boodschapper geopenbaard:-- "Voorwaar, Allah heeft de Profeet vergeven, de *Muhajirin* (d.w.z. Emigranten (tot Zijn Zeggen) En wees met degenen die de waarheid spreken (in woord en daad)." (9.117-119) Bij Allah, Allah heeft mij nooit een grotere zegen geschonken, behalve het leiden naar de *Ibadah* van de Islam, dan het feit dat ik geen leugen heb verteld aan de Boodschapper van Allah, wat me zou hebben laten tenietgaan zoals degenen die hebben gelogen, want Allah beschreef degenen die leugens vertelden met de slechtste beschrijving die Hij ooit aan iemand anders toeschreef. Allah zei:-- "Zij (d.w.z. de huichelaars) zullen zweren bij Allah wanneer u terugkeert naar hen (tot Zijn Zeggen) Voorwaar, Allah is niet tevreden met het volk dat rebellieert--" (9.95-96) Kab voegde toe: "Wij, de drie personen, verschilden helemaal van degenen wiens excuses de Boodschapper van Allah accepteerde toen ze bij hem zwoeren. Hij nam hun eed van trouw en vroeg Allah om hen te vergeven, maar de Boodschapper van Allah liet onze zaak in afwachting tot Allah Zijn Oordeel gaf over het daarvan. Voor wat betreft dat (Allah zei):-- En tot de drie (vergaf Hij ook)." (9.118) Wat Allah zei (in deze vers) duidt niet op onze mislukking om deel te nemen aan de *Ghazwa*, maar het verwijst naar het uitstellen van het nemen van een beslissing door de Profeet over onze zaak in contrast met het geval van degenen die een eed hadden afgelegd voor hem en hij hen excuseerde door hun excuses te accepteren.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 703:
Overgeleverd door Ibn Umar:
Toen de Profeet langs *Al-Hijr* kwam, zei hij: "Betreed de woningen van degenen die onrecht deden aan zichzelf niet, tenzij u binnengaat in een huilende staat, opdat dezelfde ramp als van hen u niet zou overkomen." Toen bedekte hij zijn hoofd en haastte zich tot hij de vallei had overgestoken.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 704:
Overgeleverd door Ibn Umar:
De Boodschapper van Allah zei tegen zijn metgezellen die zich bij *Al-Hijr* bevonden: "Betreed deze mensen die worden gestraft niet, behalve in een huilende staat, opdat dezelfde ramp als van hen u niet zou overkomen..."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 705:
Overgeleverd door Urwa bin Al-Mughira:
Al-Mughira bin Shu'ba zei: "De Profeet ging uit om aan de natuurlijke roep te voldoen en (toen hij klaar was) stond ik op om water voor hem te schenken." Ik denk dat het evenement plaatsvond tijdens de Ghazwa van Tabuk. Al -Mughira voegde toe: "De Profeet waste zijn gezicht, en toen hij zijn onderarmen wilde wassen, werden de mouwen van zijn mantel te strak, dus hij haalde ze eronderuit en toen waste hij ze (d.w.z. zijn onderarmen) en liet natte handen over zijn Khuffs glijden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 706:
Overgeleverd door Abu Humaid: We keerden terug in het gezelschap van de Profeet van de Ghazwa van Tabuk, en toen we Medina zagen, zei de Profeet: "Dit is Taba (d.w.z. Medina), en dit is Uhud, een berg die ons liefheeft en geliefd is door ons."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 707:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
De Boodschapper van Allah keerde terug van de Ghazwa van Tabuk, en toen hij Medina naderde, zei hij: "Er zijn mensen in Medina die de hele tijd bij u waren, u heeft geen deel van de reis afgelegd noch een vallei gekruist, maar zij waren bij u, zij (d.w.z.
de mensen) zeiden: "O Boodschapper van Allah! Zelfs nadat ze in Medina waren?" Hij zei: "Ja, omdat ze een legitieme reden hadden om te stoppen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 708:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
De Boodschapper van Allah stuurde een brief naar Khosrau met Abdullah bin Hudhafa As-Sahmi en instrueerde hem om deze aan de gouverneur van Al-Bahrain over te dragen. De gouverneur van Al-Bahrain gaf de brief aan Khosrau, en toen hij de brief las, scheurde hij hem in stukken. (De sub-verteller voegde toe: "Ik denk dat Ibn Al-Musaiyab zei: 'Allah 's Profeet riep (Allah) op om ze allemaal in stukken te scheuren, Khosrau en zijn metgezellen) in stukken.")Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 709:
Overgeleverd door Abu Bakra:
Tijdens de dagen (van de strijd) van Al-Jamal profiteerde Allah mij met een woord dat ik van de Boodschapper van Allah had gehoord nadat ik op het punt stond de metgezellen van Al-Jamal (d.w.z. de kameel) te vergezellen en mee te vechten. Toen de Boodschapper van Allah te horen kreeg dat de Perzen de dochter van Khosrau als hun heerser hadden gekroond, zei hij: "Mensen die worden geregeerd door een vrouw zullen nooit succesvol zijn."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 710:
Overgeleverd door As-Sa'ib bin Yazid:
Ik herinner me dat ik met de jongens naar (de plaats genaamd) Thaniyat-ul-Wada ging om de Boodschapper van Allah te begroeten.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 711:
Overgeleverd door As-Saib:
Ik herinner me dat ik met de jongens naar Thaniyat-ul-Wada ging om de Profeet te begroeten toen hij terugkeerde van de Ghazwa van Tabuk.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 712:
Overgeleverd door Um Al-Fadl bint Al-Harith:
Ik hoorde de Profeet Surat-al-Mursalat 'Urfan (77) reciteren in de Maghrib-gebed, en na dat gebed leidde hij ons niet meer in een gebed tot hij stierf.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 713:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
'Umar bin Al-Khattab liet Ibn Abbas naast hem zitten, zodat 'AbdurRahman bin 'Auf tegen 'Umar zei: "We hebben zonen die op hem lijken." 'Umar antwoordde: "(Ik respecteer hem) vanwege zijn status die jullie kennen." 'Umar vroeg toen Ibn 'Abbas naar de betekenis van dit Heilige Vers:(O Mohammed), als de hulp van Allah (in elke vijandelijk confrontatie) tot je komt en de herovering (van Mekka een beklonken zaak is)." (110.1) Ibn 'Abbas antwoordde: "Dat duidde op de dood van de Boodschapper van Allah, waarover Allah hem informeerde." 'Umar zei: "Ik begrijp er niets van behalve wat jullie begrijpen." Overgeleverd door 'Aisha: De Profeet in zijn ziekte waarin hij stierf, zei: "O 'Aisha! Ik voel nog steeds de pijn van het voedsel dat ik bij Khaibar heb gegeten, en op dit moment voel ik alsof mijn aorta wordt doorgesneden door dat gif."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 714:
Overgeleverd door 'Aisha:
Telkens wanneer de Boodschapper van Allah ziek was, reciteerde hij Al-Muawidhatan (d.w.z. de laatste twee Soera's van de Koran) en blies toen in zijn handen en streelde zichzelf ermee. Toen hij zijn fatale ziekte had, begon ik Al-Muawidhatan te reciteren en blies in mijn handen over hem zoals hij deed, en toen wreef ik de hand van de Profeet over zijn lichaam.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 715:
Overgeleverd door 'Aisha:
Ik hoorde de Profeet en luisterde naar hem voor zijn dood terwijl hij gesteund lag op zijn rug, en hij zei: "O Allah! Vergeef mij, en schenk mij Uw Barmhartigheid, en laat mij de (hoogste) metgezellen (van het Hiernamaals) ontmoeten." Zie de Koran (4.69) en Zie hadith Nr. 719.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 716:
Overgeleverd door Ibn Abbas:
Donderdag! En hoe groot die donderdag was! De ziekte van de Boodschapper van Allah werd (op donderdag) erger en hij zei: "Haal iets voor me, zodat ik iets voor jullie kan schrijven, nadat jullie nooit meer verdwaald zullen zijn." De aanwezigen verschilden hierover, en het was niet juist om te verschillen voor een profeet. Sommigen zeiden: "Wat is er mis met hem? (Denken jullie dat) hij verward is (ernstig ziek)? Vraag het hem (om zijn toestand te begrijpen)." Dus gingen ze naar de Profeet en vroegen hem opnieuw. De Profeet zei: "Laat me met rust, want mijn huidige toestand is beter dan waar jullie me voor oproepen." Toen beval hij hen drie dingen te doen. Hij zei: "Verjaag de afgodenaanbidders uit de Arabische Schiereiland; toon respect en geef geschenken aan de buitenlandse delegaties, zoals jullie mij hebben zien omgaan met hen." (Zaid bin Jubair, de sub-verteller, zei dat Ibn Abbas stil bleef over de beloning voor de derde opdracht, of hij zei: "Ik ben het vergeten.") (Zie Hadith Nr. 116 Vol. 1)Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 717:
Overgeleverd door Ubaidullah bin 'Abdullah:
Ibn Abbas zei: "Toen de Boodschapper van Allah op zijn sterfbed lag en er enkele mannen in het huis waren, zei hij: 'Kom dichterbij, ik zal voor jullie iets schrijven, nadat jullie nooit meer verdwaald zullen zijn.' Sommigen van hen (d.w.z. zijn metgezellen) zeiden: 'De Boodschapper van Allah is ernstig ziek en jullie hebben de (Heilige) Koran. Allah's Boek is voldoende voor ons.' Dus verschilden de mensen in het huis en begonnen te discussiëren. Sommigen zeiden: 'Geef hem schrijfmateriaal, zodat hij voor jullie iets kan schrijven, nadat jullie nooit meer verdwaald zullen zijn,' terwijl anderen het andersom zeiden. Toen hun gesprek en hun verschillen toenamen, zei de Boodschapper van Allah: 'Sta op.' Ibn Abbas gebruikte om te zeggen: "Zeker, het was erg ongelukkig (een grote ramp) dat de Boodschapper van Allah werd verhinderd om voor hen te schrijven, vanwege hun verschillen en lawaai."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 718:
Overgeleverd door 'Aisha:
De Profeet riep Fatima tijdens zijn fatale ziekte en vertelde haar iets in het geheim, en ze huilde. Toen riep hij haar opnieuw en vertelde haar iets in het geheim, en ze begon te lachen. Toen we haar daar naar vroeg, zei ze: "De Profeet vertelde haar eerst in het geheim dat hij in die ziekte zou overlijden waarin hij stierf, dus ik huilde; toen vertelde hij haar in het geheim dat zij de eerste van zijn familie zou zijn om hem te volgen, dus ik lachte (op dat moment)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 719:
Overgeleverd door 'Aisha:
Men hoorde (van de Profeet) dat geen Profeet sterft totdat hem de optie wordt geboden om te kiezen tussen het aardse leven of het leven van het Hiernamaals. Ik hoorde de Profeet in zijn fatale ziekte, met zijn stem hees, zeggen: "In de gezelschap van hen, op wie de genade van Allah is ..(tot het einde van het vers)." (4.69) Toen dacht ik dat de Profeet de optie was geboden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 720:
Overgeleverd door 'Aisha:
Toen de Profeet in zijn fatale ziekte ziek werd, begon hij te zeggen: "Met de hoogste metgezel."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 721:
Overgeleverd door Aisha:
Toen de Profeet gezond was, gebruikte hij om te zeggen: "Een profeet sterft nooit, totdat hem zijn plaats in het Paradijs wordt getoond (voor zijn dood), en dan wordt hij tot leven gewekt of een optie wordt gegeven." Toen de Profeet ziek werd en zijn laatste momenten naderden, terwijl zijn hoofd op mijn dij lag, raakte hij buiten bewustzijn, en toen hij bij zinnen kwam, keek hij naar het dak van het huis en zei toen: "O Allah! (Laat me alstublieft zijn) met de hoogste metgezel." Toen zei ik: "Betekent dit dat hij niet meer bij ons zal blijven?" Toen begreep ik dat zijn toestand de bevestiging was van de overlevering die hij ons gebruikte te noemen toen hij gezond was.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 722:
Overgeleverd door Aisha:
'Abdur-Rahman bin Abu Bakr kwam bij de Boodschapper van Allah terwijl ik de Boodschapper van Allah op mijn borst ondersteunde. 'AbdurRahman had toen een verse *Siwak* en hij was bezig met het reinigen van zijn tanden daarmee. De Boodschapper van Allah keek ernaar, dus nam ik de *Siwak*, sneed hem (kauwde hem met mijn tanden), schudde hem en maakte hem zacht (met water), en gaf hem toen aan de Boodschapper van Allah die zijn tanden reinigde daarmee. Ik heb de Boodschapper van Allah nooit beter zijn tanden reinigen zien doen. Nadat hij klaar was met het poetsen van zijn tanden, heftte hij zijn hand of zijn vinger op en zei driemaal: "O Allah! Laat mij zijn met de hoogste metgezellen," en toen stierf hij. 'Aisha gebruikte om te zeggen: "Hij stierf terwijl zijn hoofd rustte tussen mijn borst en kin."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 723:
Overgeleverd door Aisha:
Telkens wanneer de Boodschapper van Allah ziek werd, reciteerde hij de Muawidhatan en blies in zichzelf (na die recitatie) en wreef zijn handen over zijn lichaam. Dus toen hij werd getroffen door zijn fatale ziekte, begon ik de Muawidhatan te reciteren en blies in hem zoals hij blies en liet de hand van de Boodschapper van Allah over zijn lichaam gaan.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 724:
Overgeleverd door 'Aisha:
Ik hoorde de Profeet en luisterde naar hem vóór zijn dood terwijl hij zijn rug tegen me leunde en zei: "O Allah! Vergeef mij, en schenk mij Uw Barmhartigheid, en laat mij de metgezellen ontmoeten."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 725:
Overgeleverd door Urwa bin Az-Zubair:
'Aisha zei: "De Profeet zei tijdens zijn fatale ziekte: 'Allah vervloekte de joden, omdat zij de graven van hun profeten als plaatsen van aanbidding namen.' 'Aisha voegde toe: 'Als het niet was voor (die verklaring van de Profeet), zou zijn graf geopenbaard zijn. Maar hij was bang dat het als een plaats van aanbidding zou worden beschouwd.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 726:
Overgeleverd door 'Aisha:
De Profeet stierf terwijl hij tussen mijn borst en kin lag, dus ik verafschuw de doodsagonie niet voor iemand na de Profeet.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 727:
Overgeleverd door Aisha:
(de vrouw van de Profeet) "Toen de ziekte van de Boodschapper van Allah verergerde, vroeg hij zijn vrouwen om hem toestemming te geven om (verpleegd) in mijn huis te worden (verzorgd), en zij gaven hem toestemming. Hij kwam naar buiten (naar mijn huis), wandelend tussen twee mannen met zijn voeten die sleepten over de grond, tussen 'Abbas bin 'Abdul--Muttalib en een andere man." Ubaidullah zei: "Ik vertelde 'Abdullah wat 'Aisha had gezegd, 'Abdullah bin 'Abbas zei tegen mij: 'Weet jij wie de andere man is die 'Aisha niet noemde?' Ik zei: 'Nee.' Ibn 'Abbas zei: 'Het was 'Ali bin Abu Talib.' 'Aisha, de vrouw van de Profeet vertelde, zeggende: "Toen de Boodschapper van Allah mijn huis binnenkwam en zijn ziekte verergerde, zei hij: 'Giet er zeven waterzakken op, waarvan de openingen niet zijn losgemaakt, zodat ik het volk kan adviseren.' Dus we lieten hem zitten in een grote bakkuip behorende tot Hafsa, de vrouw van de Profeet en begonnen toen water over hem te gieten uit deze waterzakken totdat hij met zijn handen begon te wijzen om te zeggen: 'Jullie hebben hun werk gedaan.' 'Aisha voegde toe: 'Toen ging hij naar buiten naar het volk en leidde hen in het gebed en predikte tegen hen.' 'Aisha en 'Abdullah bin 'Abbas zeiden: "Toen de Boodschapper van Allah ernstig ziek werd, begon hij zijn gezicht te bedekken met zijn wollen laken, en toen hij kortademig werd, haalde hij het van zijn gezicht en zei: 'Dat is zo! Allah's (vervloeking zij op de joden en de christenen, omdat zij de graven van hun profeten als (plaatsen van aanbidding) namen,' met de bedoeling (de moslims) te waarschuwen over wat zij hadden gedaan." 'Aisha voegde toe: "Ik redeneerde herhaaldelijk met de Boodschapper van Allah over die zaak (d.w.z. zijn bevel dat Abu Bakr de mensen in zijn plaats zou leiden in het gebed wanneer hij ziek was), en wat me zo veel deed redeneren, was dat het mijn gedachten nooit is gekomen dat na de Profeet, de mensen ooit een man zouden liefhebben die zijn plaats had ingenomen, en ik voelde dat wie in zijn plaats stond, een slecht voorteken zou zijn voor de mensen, dus ik wilde dat de Boodschapper van Allah het idee zou opgeven om Abu Bakr (te kiezen om de mensen in het gebed te leiden)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 728:
Overgeleverd door 'Abdullah bin Abbas:
Ali bin Abu Talib kwam uit het huis van de Boodschapper van Allah tijdens zijn fatale ziekte. De mensen vroegen: "O Abu Hasan (d.w.z. Ali)! Hoe gaat het met de Boodschapper van Allah deze ochtend?" 'Ali antwoordde: "Hij is hersteld door de Genade van Allah." 'Abbas bin 'Abdul Muttalib hield hem bij de hand en zei tegen hem: "Over drie dagen, bij Allah, zul je (door iemand anders) geregeerd (worden), en bij Allah, ik voel dat de Boodschapper van Allah zal sterven aan deze ziekte van hem, want ik weet hoe de gezichten van de nakomelingen van 'Abdul Muttalib eruitzien op het moment van hun dood."
"Dus laten we naar de Boodschapper van Allah gaan en hem vragen wie de Califaat zal overnemen. Als het ons wordt gegeven, zullen we het weten, en als het aan iemand anders wordt gegeven, zullen we hem informeren, zodat hij de nieuwe heerser kan vragen om voor ons te zorgen." 'Ali zei: "Bij Allah, als we de Boodschapper van Allah erom zouden vragen (i.e. het Califaat) en hij het ons zou ontzeggen, zullen de mensen het ons daarna nooit meer geven. En bij Allah, ik zal de Boodschapper van Allah er niet om vragen."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 729:
Overgeleverd door Anas bin Malik:
Terwijl de moslims de Fajr gebed uitvoerden op maandag en Abu Bakr hen in het gebed leidde, tilde de Boodschapper van Allah plotseling het gordijn van 'Aisha's verblijf op en keek naar hen terwijl ze in de rijen van het gebed stonden en glimlachte. Abu Bakr trok zich terug om de rij te vervoegen, in de overtuiging dat de Boodschapper van Allah eruit wilde komen voor het gebed. De moslims stonden op het punt een beproeving te ondergaan in hun gebed (i.e. waren op het punt om te stoppen met bidden) vanwege hun blijdschap bij het zien van de Boodschapper van Allah. Maar de Boodschapper van Allah gebaarde hen met zijn hand om hun gebed te voltooien en vervolgens betrad hij het verblijf en liet het gordijn vallen.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 730:
Overgeleverd door Aisha:
Het was een van de gunsten van Allah jegens mij dat de Boodschapper van Allah overleed in mijn huis op de dag van mijn beurt, terwijl hij tegen mijn borst leunde en Allah mijn speeksel vermengde met zijn speeksel bij zijn dood. 'Abdur-Rahman kwam bij mij wi th een Siwak in zijn hand en ik ondersteunde (de rug van) de Boodschapper van Allah (tegen mijn borst). Ik zag de Profeet ernaar kijken (i.e. Siwak) en ik wist dat hij de Siwak waardeerde, dus zei ik (tot hem), "Zal ik hem deze nemen?" Hij knikte instemmend. Dus ik nam het en het was te stijf voor hem om te gebruiken, dus zei ik, "Zal ik het voor hem verzachten?" Hij knikte zijn goedkeuring. Dus ik verzachtte het en hij reinigde er zijn tanden mee. Voor hem stond een kan of een blikje (de sub-verteller, 'Umar is in twijfel over welke van de twee het juiste is) met water. Hij begon zijn hand in het water te dippen en zijn gezicht ermee te wrijven, hij zei: "Niemand heeft het recht om aanbeden te worden behalve Allah. De dood heeft zijn kwellingen." Toen hief hij zijn handen (naar de hemel) op en begon te zeggen: "Met de hoogste metgezel," tot hij overleed en zijn hand naar beneden viel.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 731:
Overgeleverd door Urwa:
'Aisha zei: "De Boodschapper van Allah in zijn fatale ziekte, vroeg: 'Waar zal ik morgen zijn? Waar zal ik morgen zijn?', zoekend naar 'Aisha's beurt. Zijn echtgenotes lieten hem overal verblijven waar hij wilde. Dus hij verbleef in 'Aisha's huis t ill hij overleed terwijl hij bij haar was." 'Aisha voegde toe: "De Profeet overleed op de dag van mijn beurt in mijn huis en hij werd opgenomen tot Allah terwijl zijn hoofd tegen mijn borst lag en zijn speeksel vermengde met mijn speeksel." 'Aisha voegde toe: "Abdur-Rahman bin Abu Bakr kwam binnen, met een Siwak in zijn hand, hij reinigde zijn tanden ermee. De Boodschapper van Allah keek ernaar en ik zei tegen hem: 'O 'AbdurRahman! Geef me deze Siwak.' Dus hij gaf het me en ik sneed het, kauwde (het einde) ervan en gaf het aan de Boodschapper van Allah die er zijn tanden mee reinigde terwijl hij tegen mijn borst leunde."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 732:
Overgeleverd door 'Aisha:
De Profeet overleed in mijn huis en op de dag van mijn beurt, leunend tegen mijn borst. Een van ons (d.w.z. de vrouwen van de Profeet) gebruikte om een gebed te reciteren waarin Allah werd gevraagd hem te beschermen tegen alle onheil wanneer hij ziek was. Dus begon ik Allah te vragen hem te beschermen tegen alle onheil (door een gebed te reciteren). Hij keek op naar de hemel en zei: "Met de hoogste metgezellen, met de hoogste metgezellen." Abdur-Rahman bin Abu Bakr kwam langs met een verse bladstengel van een dadelpalm en de Profeet keek ernaar en ik dacht dat de Profeet het nodig had (om zijn tanden mee te reinigen). Dus nam ik het (van Abdur Rahman) en kauwde op het uiteinde ervan, schudde het en gaf het aan de Profeet die er mee zijn tanden reinigde, op de best mogelijke manier zoals hij ooit zijn tanden had gereinigd, en toen gaf hij het aan mij, en plotseling viel zijn hand naar beneden of het viel van zijn hand (d.w.z. hij overleed). Dus maakte Allah mijn speeksel vermengd met zijn speeksel op zijn laatste dag op aarde en zijn eerste dag in het Hiernamaals.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 733:
Overgeleverd door 'Aisha:
Abu Bakr kwam aan van zijn huis in As-Sunh op een paard. Hij stapte af en betrad de Moskee, maar sprak niet met de mensen totdat hij bij 'Aisha was en rechtstreeks naar de Boodschapper van Allah ging, die bedekt was met Hibra-stof (d.w.z. een soort Jemenitische stof). Hij ontdekte toen het gezicht van de Profeet en boog over hem en kuste hem en weende, en zei: "Moge mijn vader en moeder voor u worden opgeofferd."
Bij Allah, Allah zal u nooit tweemaal laten sterven. Wat de dood betreft die voor u was geschreven, is over u gekomen." Overgeleverd door Ibn 'Abbas: Abu Bakr ging naar buiten terwijl Umar bin Al -Khattab met de mensen sprak. Abu Bakr zei: "Ga zitten, O 'Umar!" Maar 'Umar weigerde te zitten. Dus kwamen de mensen naar Abu Bakr en verlieten Umar. Abu Bakr zei: "Om verder te gaan, als iemand van jullie Mohammed aanbad, dan is Mohammed dood, maar als (iemand van) jullie Allah aanbidt, dan is Allah Levend en zal nooit sterven. Allah zei:--"Mohammed is niet meer dan een Boodschapper, en inderdaad (zijn) boodschappers zijn er vele vóór hem geweest..(tot het einde van het vers )......Allah zal belonen hen die dankbaar zijn." (3.144) Bij Allah, het was alsof de mensen niet wisten dat Allah deze vers had geopenbaard totdat Abu Bakr hem reciteerde en alle mensen het van hem ontvingen, en ik hoorde iedereen het (toen) reciteren.
Overgeleverd door Az-Zuhri: Said bin Al -Musaiyab vertelde me dat 'Umar zei: "Bij Allah, toen ik hoorde hoe Abu Bakr het reciteerde, konden mijn benen me niet langer steunen en viel ik op het moment dat ik hem hoorde reciteren, en verklaarde dat de Profeet was overleden."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 734:
Overgeleverd door Aisha en Ibn Abbas:
Abu Bakr kuste de Profeet nadat hij was overleden.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 735:
Overgeleverd door 'Aisha:
We goot geneesmiddel in één kant van de mond van de Profeet tijdens zijn ziekte en hij begon te wijzen, wat betekende dat hij niet wilde dat er geneesmiddel in zijn mond werd gegoten. We zeiden: "(Hij zegt zo) omdat een patiënt medicijnen niet prettig vindt." Toen hij beter werd en zich een beetje beter voelde, zei hij: "Heb ik jullie niet verboden geneesmiddel in mijn mond te gieten?" We zeiden: "(We dachten dat het was vanwege) de afkeer die patiënten voor medicijnen hebben." Hij zei: "Laat iedereen die in het huis aanwezig is, geneesmiddel worden toegediend door het in zijn mond te gieten terwijl ik naar hem kijk, behalve Abbas, omdat hij jullie niet heeft gezien (doen)."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 736:
Overgeleverd door Al-Aswad:
Er werd in de aanwezigheid van 'Aisha vermeld dat de Profeet 'Ali als opvolger had aangesteld bij testament. Daarop zei ze: "Wie heeft dat gezegd? Ik zag de Profeet, terwijl ik hem tegen mijn borst ondersteunde. Hij vroeg om een schaal, en toen viel hij op de o ne kant en overleed, en ik merkte het niet. Hoe (zeggen de mensen) dat hij 'Ali als zijn opvolger heeft aangesteld?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 737:
Overgeleverd door Talha:
Ik vroeg aan 'Abdullah bin Abu 'Aufa: "Heeft de Profeet een testament gemaakt?" Hij antwoordde: "Nee." Ik vroeg verder: "Hoe komt het dat het maken van een testament aan de mensen werd voorgeschreven of dat ze werden opgedragen om het te maken?" Hij zei: "De Profeet heeft een testament gemaakt betreffende Allah's Boek."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 738:
Overgeleverd door 'Amir bin Al-Harith:
Allah's Boodschapper liet geen Dinar of Dirham of een man- of vrouwsslaaf achter. Hij liet alleen zijn witte mul aan welke hij reed, en zijn wapens, en een stuk land achter dat hij als aalmoezaad gaf voor de behoeftige reizigers.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 739:
Overgeleverd door Anas:
Toen de ziekte van de Profeet verergerde, raakte hij buiten bewustzijn waarop Fatima zei: "O, hoe getraumatiseerd mijn vader is!" Hij zei: "Jullie vader zal na vandaag geen verdriet meer hebben." Toen hij overleed, zei ze: "O Vader! Wie heeft geantwoord op de roep van de Heer Die hem heeft uitgenodigd! O Vader, wiens verblijfplaats de Tuin van Paradijs (i.e. Al-Firdaus) is! O Vader! Wij brengen dit nieuws (van uw dood) over aan Djibriel (Gabriël)." Toen hij werd begraven, zei Fatima: "O Anas! Voel je je blij om aarde over Allah's Boodschapper te strooien?"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 740:
Overgeleverd door 'Aisha:
Toen de Profeet gezond was, gebruikte hij om te zeggen: "Geen ziel van een profeet wordt gevangen totdat hem zijn plaats in het Paradijs wordt getoond en dan krijgt hij de optie." Toen de dood hem naderde terwijl zijn hoofd op mijn dij lag, raakte hij buiten bewustzijn en herstelde toen zijn bewustzijn. Hij keek toen naar het plafond van het huis en zei: "O Allah! (met) de hoogste metgezellen." Ik zei (tegen mezelf): "Dus gaat hij niet voor ons kiezen." Toen realiseerde ik me dat wat hij zei de toepassing was van de overlevering die hij ons gebruikte om te noemen toen hij gezond was. Het laatste woord dat hij sprak was: "O Allah! (met) de hoogste metgezel."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 741:
Overgeleverd door Aisha en Ibn 'Abbas:
De Profeet verbleef tien jaar in Mekka met het Koran die tot hem werd geopenbaard en hij verbleef tien jaar in Medina.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 742:
Overgeleverd door 'Aisha:
Allah's Boodschapper stierf toen hij zesenvijftig jaar oud was.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 743:
Overgeleverd door 'Aisha:
De Profeet stierf terwijl zijn harnas onderpand stond bij een Jood voor dertig Sa's van gerst.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 744:
Overgeleverd door de vader van Salim:
De Profeet benoemde Usama als commandant van de troepen (die naar Syrië werden gestuurd). De moslims spraken ongunstig over Usama.
De Profeet zei: "Ik ben geïnformeerd dat jullie hebben gesproken over Usama. (Laat het bekend zijn dat) hij de meest geliefde van alle mensen voor mij is."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 745:
Overgeleverd door Abdullah bin 'Umar:
Allah's Boodschapper stuurde troepen en benoemde Usama bin Zaid als hun commandant. De mensen bekritiseerden zijn leiderschap. Allah's Boodschapper stond op en zei: "Als jullie (mensen) kritiek hebben op zijn (i.e. Usama's) leiderschap, dan bekritiseerden jullie vroeger ook het leiderschap van zijn vader. Bij Allah, hij (i.e. Zaid) verdiende het leiderschap inderdaad, en hij was een van de meest geliefde personen voor mij, en nu is deze (i.e. zijn zoon, Usama) een van de meest geliefde personen voor mij na hem."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 746:
Overgeleverd door Ibn Abu Habib:
Abu Al-Khair zei: "As-Sanabih, ik vroeg (hem), 'Wanneer emigreerde je?' Ik (i.e. Abu Al-Khair) zei: 'We vertrokken uit Jemen als emigranten en kwamen aan bij Al-Juhfa, en daar kwam een ruiter die ik vroeg naar het nieuws. De ruiter zei: We hebben de Profeet vijf dagen geleden begraven." Ik vroeg (As-Sanabihi), 'Heb je iets gehoord over de nacht van Qadr?' Hij antwoordde: 'Bilal, de Mu'adhdhin van de Profeet informeerde mij dat het op één van de zeven nachten van de laatste tien dagen (van Ramadan) is.'"Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 747:
Overgeleverd door Abu Ishaq:
Ik vroeg Zaid bin Al-Arqam: "Aan hoeveel Ghazawat heb je deelgenomen in het gezelschap van Allah's Boodschapper?" Hij antwoordde: "Zeventien." Ik vroeg verder: "Hoeveel Ghazawat vocht de Profeet?" Hij antwoordde: "Negentien."Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 748:
Overgeleverd door Al-Bara:
Ik vocht vijftien Ghazawat in het gezelschap van de Profeet.Arabische tekst (النص العربي)
Deel 5, Boek 59, Nummer 749:
Overgeleverd door Buraida:
Dat hij zestien Ghazawat vocht met Allah's Boodschapper.Arabische tekst (النص العربي)
Ga terug naar de Hoofdpagina
Sahih al-Boechari, Engelse vertaling door Dr. Muhammad Muhsin Khan. De Arabische tekst (editie ara-bukhari) en de standaard hadith nummering zijn ontleend aan de hadith-api by fawazahmed0 (public domain, Unlicense) en worden alleen weergegeven waar de Engelse hadith met zekerheid kon worden gematcht. De "Deel, Boek, Nummer" labels zijn de eigen nummering van deze site. Gebruik het link-icoon naast een hadith om een permanente link ernaar te kopiëren.