Sahih al-Boechari, Overdracht van een Schuld van de Een naar de Ander (Al-Hawaala)

✦

Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.

Overdracht van een Schuld van de Een naar de Ander (Al-Hawaala)

Deel 3, Boek 37, Nummer 486: Standaard nr. 2287

Overgeleverd door Abu Huraira:

De Profeet zei: "Uitstel van betaling van schulden door een welgestelde man is onrechtvaardigheid. Dus, als uw schuld wordt overgedragen van uw schuldenaar naar een welgestelde schuldenaar, dan dient u zich te akkoord te verklaren."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ، فَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيٍّ فَلْيَتْبَعْ ‏"‏‏.‏2287

Deel 3, Boek 37, Nummer 487: Standaard nr. 2288

Overgeleverd door Abu Huraira:

De Profeet zei: "Uitstel van betaling van schulden door een welgestelde persoon is onrechtvaardigheid. Dus, als uw schuld wordt overgedragen van uw schuldenaar naar een welgestelde schuldenaar, dan dient u zich te akkoord te verklaren."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ ذَكْوَانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ، وَمَنْ أُتْبِعَ عَلَى مَلِيٍّ فَلْيَتَّبِعْ ‏"‏‏.‏2288
Deel 3, Boek 37, Nummer 488r: Standaard nummer 2289

Overgeleverd door Salama bin Al-Akwa:

Toen, terwijl we zaten in het gezelschap van de Profeet, werd een overleden man gebracht. De Profeet werd verzocht de lijkdienst voor de overledene te leiden. Hij zei: "Is hij in schuld?" De mensen antwoordden ontkennend. Hij zei: "Heeft hij enig vermogen achtergelaten?" Ze zeiden: "Nee." Dus leidde hij zijn lijkdienst. Een andere overleden man werd gebracht en de mensen zeiden: "O Boodschapper van Allah! Leid zijn lijkdienst." De Profeet zei: "Is hij in schuld?" Ze zeiden: "Ja." Hij zei: "Heeft hij enig vermogen achtergelaten?" Ze zeiden: ''Drie Dinars." Dus leidde hij de gebedsdienst.

Toen werd een derde overleden man gebracht en de mensen zeiden (tot de Profeet): "Wees alstublieft genadevol en leid zijn lijkdienst." Hij zei: "Heeft hij enig vermogen achtergelaten?" Ze zeiden: "Nee." Hij vroeg: "Is hij in schuld?" Ze zeiden: ("Ja! Hij moet) drie Dinars betalen.', Hij (weigerde te bidden en) zei: "Dan bidt u voor uw (overleden) metgezel." Abu Qatada zei: "O Boodschapper van Allah! Leid zijn lijkdienst, en ik zal zijn schuld betalen." Dus leidde hij de gebedsdienst.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أُتِيَ بِجَنَازَةٍ، فَقَالُوا صَلِّ عَلَيْهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ عَلَيْهِ دَيْنٌ ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَهَلْ تَرَكَ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ‏.‏ فَصَلَّى عَلَيْهِ ثُمَّ أُتِيَ بِجَنَازَةٍ أُخْرَى، فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، صَلِّ عَلَيْهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عَلَيْهِ دَيْنٌ ‏"‏‏.‏ قِيلَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَهَلْ تَرَكَ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ قَالُوا ثَلاَثَةَ دَنَانِيرَ‏.‏ فَصَلَّى عَلَيْهَا، ثُمَّ أُتِيَ بِالثَّالِثَةِ، فَقَالُوا صَلِّ عَلَيْهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ تَرَكَ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَهَلْ عَلَيْهِ دَيْنٌ ‏"‏‏.‏ قَالُوا ثَلاَثَةُ دَنَانِيرَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ صَلِّ عَلَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَعَلَىَّ دَيْنُهُ‏.‏ فَصَلَّى عَلَيْهِ‏.‏2289

Deel 3, Boek 37, Nummer 488h: Standaard nummer 2291

Overgeleverd door Abu Huraira:

De Profeet zei: "Een Israëlische man vroeg een andere Israëlische man om hem duizend Dinars te lenen. De tweede man vroeg om getuigen. De eerste antwoordde: 'Allah is voldoende als een getuige.' De tweede zei: 'Ik wil een borgsteller.' De eerste antwoordde: 'Allah is voldoende als een borgsteller.' De tweede zei: 'Je hebt gelijk,' en leende hem het geld voor een bepaalde periode. De schuldenaar ging over de zee. Toen hij zijn werk had voltooid, zocht hij een vervoermiddel zodat hij op tijd kon terugkeren om de schuld af te betalen, maar hij kon geen vinden. Dus nam hij een stuk hout, boorde er een gat in, stopte er duizend Dinars en een brief aan de lener in en sloot (d.w.z. verzegelde) het gat stevig. Hij nam het stuk hout naar de zee en zei: 'O Allah! U weet heel goed dat ik een lening van duizend Dinars heb opgenomen van zo-en-zo. Hij vroeg om een borgsteller van mij, maar ik zei hem dat de garantie van Allah voldoende was en hij accepteerde Uw garantie. Toen vroeg hij om een getuige en ik zei hem dat Allah voldoende was als een Getuige, en Hij accepteerde U als een Getuige. Zeker, ik heb hard gewerkt om een vervoermiddel te vinden zodat ik zijn geld kon terugbetalen, maar ik kon geen vinden, dus ik geef dit geld aan U.' Zeggende dat, gooide hij het stuk hout in de zee totdat het ver weg in de zee verdween, en toen vertrok hij. Ondertussen zocht hij naar een vervoermiddel om naar het land van de schuldeiser te reizen.

Op een dag kwam de geldschieter zijn huis uit om te zien of een schip was aangekomen met zijn geld, en plotseling zag hij het stuk hout waarin zijn geld was gestort. Hij nam het mee naar huis om het voor het vuur te gebruiken. Toen hij erin zaagde, vond hij zijn geld en de brief erin. Kort daarna kwam de schuldenaar met duizend dinars naar hem toe en zei: 'Bij Allah, ik had me hard ingespannen om een boot te krijgen zodat ik je je geld kon brengen, maar het lukte me niet om er een te krijgen voordat de boot waarmee ik ben gekomen, beschikbaar was.' De geldschieter vroeg: 'Heb je iets naar mij toe gestuurd?' De schuldenaar antwoordde: 'Ik heb je verteld dat ik geen boot kon krijgen behalve de boot waarmee ik ben gekomen.' De geldschieter zei: 'Allah heeft namens jou het geld geleverd dat je in het stuk hout hebt gestuurd. Dus, je kunt je duizend dinars houden en vertrekken, geleid op het rechte pad.'

Arabische tekst (النص العربي)
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلاً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ سَأَلَ بَعْضَ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُسْلِفَهُ أَلْفَ دِينَارٍ، فَقَالَ ائْتِنِي بِالشُّهَدَاءِ أُشْهِدُهُمْ‏.‏ فَقَالَ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا‏.‏ قَالَ فَأْتِنِي بِالْكَفِيلِ‏.‏ قَالَ كَفَى بِاللَّهِ كَفِيلاً‏.‏ قَالَ صَدَقْتَ‏.‏ فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى، فَخَرَجَ فِي الْبَحْرِ، فَقَضَى حَاجَتَهُ، ثُمَّ الْتَمَسَ مَرْكَبًا يَرْكَبُهَا، يَقْدَمُ عَلَيْهِ لِلأَجَلِ الَّذِي أَجَّلَهُ، فَلَمْ يَجِدْ مَرْكَبًا، فَأَخَذَ خَشَبَةً، فَنَقَرَهَا فَأَدْخَلَ فِيهَا أَلْفَ دِينَارٍ، وَصَحِيفَةً مِنْهُ إِلَى صَاحِبِهِ، ثُمَّ زَجَّجَ مَوْضِعَهَا، ثُمَّ أَتَى بِهَا إِلَى الْبَحْرِ، فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنِّي كُنْتُ تَسَلَّفْتُ فُلاَنًا أَلْفَ دِينَارٍ، فَسَأَلَنِي كَفِيلاً، فَقُلْتُ كَفَى بِاللَّهِ كَفِيلاً، فَرَضِيَ بِكَ، وَسَأَلَنِي شَهِيدًا، فَقُلْتُ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا، فَرَضِيَ بِكَ، وَأَنِّي جَهَدْتُ أَنْ أَجِدَ مَرْكَبًا، أَبْعَثُ إِلَيْهِ الَّذِي لَهُ فَلَمْ أَقْدِرْ، وَإِنِّي أَسْتَوْدِعُكَهَا‏.‏ فَرَمَى بِهَا فِي الْبَحْرِ حَتَّى وَلَجَتْ فِيهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ، وَهْوَ فِي ذَلِكَ يَلْتَمِسُ مَرْكَبًا، يَخْرُجُ إِلَى بَلَدِهِ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ أَسْلَفَهُ، يَنْظُرُ لَعَلَّ مَرْكَبًا قَدْ جَاءَ بِمَالِهِ، فَإِذَا بِالْخَشَبَةِ الَّتِي فِيهَا الْمَالُ، فَأَخَذَهَا لأَهْلِهِ حَطَبًا، فَلَمَّا نَشَرَهَا وَجَدَ الْمَالَ وَالصَّحِيفَةَ، ثُمَّ قَدِمَ الَّذِي كَانَ أَسْلَفَهُ، فَأَتَى بِالأَلْفِ دِينَارٍ، فَقَالَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ جَاهِدًا فِي طَلَبِ مَرْكَبٍ لآتِيَكَ بِمَالِكَ، فَمَا وَجَدْتُ مَرْكَبًا قَبْلَ الَّذِي أَتَيْتُ فِيهِ‏.‏ قَالَ هَلْ كُنْتَ بَعَثْتَ إِلَىَّ بِشَىْءٍ قَالَ أُخْبِرُكَ أَنِّي لَمْ أَجِدْ مَرْكَبًا قَبْلَ الَّذِي جِئْتُ فِيهِ‏.‏ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَدَّى عَنْكَ الَّذِي بَعَثْتَ فِي الْخَشَبَةِ فَانْصَرِفْ بِالأَلْفِ الدِّينَارِ رَاشِدًا ‏"‏‏.‏2291

Deel 3, Boek 37, Nummer 489: Standaard nr. 2292

Overgeleverd door Said bin Jubair:

Ibn Abbas zei: "In de vers: 'Aan elke ziel hebben Wij 'erfgenamen' (Muwaliya Mawaliya betekent iemands) erfgenamen (4.33).' (En met betrekking tot de vers) 'En zij met wie uw rechterhand een gelofte heeft gedaan.' Ibn 'Abbas zei: 'Toen de emigranten naar de Profeet in Medina kwamen, erfde de emigrant de Ansari, terwijl de verwanten van de laatste hem niet erfden vanwege de broederschap die de Profeet tussen hen (d.w.z. de emigranten en de Ansar) had gesticht.' Toen de vers: 'Aan elke ziel hebben Wij erfgenamen' (4.33) werd geopenbaard, werd (de gelofte van broederschap met betrekking tot de erfenis) opgeheven.' Toen zei hij: 'De vers: 'Aan hen ook die uw rechterhand een gelofte heeft gedaan,' bleef geldig met betrekking tot samenwerking en wederzijds advies, terwijl de kwestie van de erfenis werd uitgesloten en het werd toegestaan om iets in zijn testament aan de persoon toe te wijzen die voorheen het recht had om te erven.'

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ إِدْرِيسَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما – ‏{‏وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ‏}‏ قَالَ وَرَثَةً ‏{‏وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ‏}‏ قَالَ كَانَ الْمُهَاجِرُونَ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَرِثُ الْمُهَاجِرُ الأَنْصَارِيَّ دُونَ ذَوِي رَحِمِهِ لِلأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمْ، فَلَمَّا نَزَلَتْ ‏{‏وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ‏}‏ نَسَخَتْ، ثُمَّ قَالَ ‏{‏وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ ‏}‏ إِلاَّ النَّصْرَ وَالرِّفَادَةَ وَالنَّصِيحَةَ، وَقَدْ ذَهَبَ الْمِيرَاثُ وَيُوصِي لَهُ‏.‏2292

Deel 3, Boek 37, Nummer 490: Standaard nr. 2293

Overgeleverd door Anas:

Abdur-Rahman bin 'Auf kwam naar ons toe en de Boodschapper van Allah stelde een broederschap vast tussen hem en Sad bin Rabi'a.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَآخَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ‏.‏2293

Deel 3, Boek 37, Nummer 491: Standaard nr. 2294

Overgeleverd door Asim:

Ik hoorde Anas bin Malik zeggen: "Heb je ooit gehoord dat de Profeet zei: 'Er is geen alliantie in de Islam?' " Hij antwoordde: "De Profeet maakte een alliantie tussen de Qoeraisj en de Ansar in mijn huis."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ رضى الله عنه أَبَلَغَكَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ حِلْفَ فِي الإِسْلاَمِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ قَدْ حَالَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارِ فِي دَارِي‏.‏2294

Deel 3, Boek 37, Nummer 492: Standaard nr. 2295

Overgeleverd door Salama bin Al-Akwa:

Een overledene werd naar de Profeet gebracht zodat hij de lijkdienst voor hem zou leiden. Hij vroeg: "Is hij in de schuld?" Toen de mensen in het negatieve antwoordden, leidde hij de lijkdienst. Een andere overledene werd gebracht en hij vroeg: "Is hij in de schuld?" Ze zeiden: "Ja." Hij (weigerde de gebedsdienst te leiden en) zei: "Leid de gebedsdienst van je vriend." Abu Qatada zei: "O Boodschapper van Allah! Ik garandeer de betaling van zijn schuld." De Boodschapper van Allah leidde toen zijn lijkdienst.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِجَنَازَةٍ، لِيُصَلِّيَ عَلَيْهَا، فَقَالَ ‏"‏ هَلْ عَلَيْهِ مِنْ دَيْنٍ ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ‏.‏ فَصَلَّى عَلَيْهِ، ثُمَّ أُتِيَ بِجَنَازَةٍ أُخْرَى، فَقَالَ ‏"‏ هَلْ عَلَيْهِ مَنْ دَيْنٍ ‏"‏‏.‏ قَالُوا نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ عَلَىَّ دَيْنُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَصَلَّى عَلَيْهِ‏.‏2295

Deel 3, Boek 37, Nummer 493: Standaard nr. 2296

Overgeleverd door Jabir bin 'Abdullah:

Eenmaal zei de Profeet (tegen mij): "Als het geld van Bahrein arriveert, zal ik je een bepaald bedrag daarvan geven." De Profeet was overleden voordat het geld van Bahrein arriveerde. Toen het geld van Bahrein arriveerde, kondigde Abu Bakr aan: "Wie door de Profeet was beloofd, moet naar ons komen." Ik ging naar Abu Bakr en zei: "De Profeet heeft mij zoveel en zoveel beloofd." Abu Bakr gaf me een handvol munten en toen ik ze telde, waren het er vijfhonderd. Abu Bakr zei toen: "Neem het dubbele van wat je hebt genomen (bovenop)."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَوْ قَدْ جَاءَ مَالُ الْبَحْرَيْنِ، قَدْ أَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ‏"‏‏.‏ فَلَمْ يَجِئْ مَالُ الْبَحْرَيْنِ حَتَّى قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا جَاءَ مَالُ الْبَحْرَيْنِ أَمَرَ أَبُو بَكْرٍ فَنَادَى مَنْ كَانَ لَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عِدَةٌ أَوْ دَيْنٌ فَلْيَأْتِنَا‏.‏ فَأَتَيْتُهُ، فَقُلْتُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِي كَذَا وَكَذَا، فَحَثَى لِي حَثْيَةً فَعَدَدْتُهَا فَإِذَا هِيَ خَمْسُمِائَةٍ، وَقَالَ خُذْ مِثْلَيْهَا‏.‏2296

Deel 3, Boek 37, Nummer 494: Standaard nr. 2297

Overgeleverd door Aisha:

(vrouw van de Profeet) Sinds ik de leeftijd bereikte waarop ik dingen kon herinneren, heb ik mijn ouders zien aanbidden volgens de juiste geloofsovertuiging van de Islam. Er ging geen enkele dag voorbij maar de Boodschapper van Allah bezocht ons beiden 's ochtends en 's avonds. Toen de moslims werden vervolgd, vertrok Abu Bakr naar Ethiopië als emigrant. Toen hij een plaats genaamd Bark-al-Ghimad bereikte, ontmoette hij Ibn Ad-Daghna, de hoofdman van de Qara stam, die Abu Bakr vroeg: "Waar ga je heen?" Abu Bakr zei: "Mijn volk heeft me uit het land verdreven en ik zou graag de wereld willen doorkruisen en mijn Heer aanbidden." Ibn Ad-Daghna zei: "Een man zoals jij zal niet vertrekken, noch zal hij worden verdreven, aangezien je de armen helpt om in hun levensonderhoud te voorzien, goede relaties onderhoudt met je verwanten, de gehandicapten (of de afhankelijken) helpt, gasten eten en onderdak biedt en mensen helpt tijdens hun tegenslagen. Ik ben jouw beschermheer. Ga dus terug en aanbid je Heer in je huis." Ibn Ad-Daghna ging met Abu Bakr mee en bracht hem naar de hoofden van de *Quraish* en zei tegen hen: "Een man zoals Abu Bakr zal niet vertrekken, noch zal hij worden verdreven. Verdragen jullie een man die de armen helpt om in hun levensonderhoud te voorzien, goede relaties onderhoudt met zijn verwanten, de gehandicapten helpt, gasten eten en onderdak biedt en mensen helpt tijdens hun tegenslagen?" Dus de *Quraish* accepteerden de garantie van bescherming van Ibn Ad-Daghna en vertelden Abu Bakr dat hij veilig was, en zeiden tegen Ibn Ad-Daghna: "Adviseer Abu Bakr om zijn Heer in zijn huis aan tebidden en te bidden en te lezen wat hij wilde en niet om ons te schaden en niet om deze dingen publiekelijk te doen, want we vrezen dat onze zonen en dochters hem zullen volgen." Ibn Ad-Daghna vertelde Abu Bakr al dat, dus Abu Bakr bleef zijn Heer aanbidden in zijn huis en bad of reciteerde niet de Koran hardop, behalve in zijn huis. Later kreeg Abu Bakr het idee om een moskee in de voortuin van zijn huis te bouwen. Hij realiseerde dat idee en begon daar publiekelijk te bidden en de Koran te reciteren. De vrouwen en de nakomelingen van de afgodenaanbidders begonnen zich rond hem te verzamelen en hem verbijsterd aan te kijken. Abu Bakr was een zachtaardig persoon en kon niet anders dan te huilen terwijl hij de Koran reciteerde. Dit schokte de afgodenaanbiddende hoofden van de *Quraish*. Ze zonden voor Ibn Ad-Daghna en toen hij kwam, zeiden ze: "We hebben Abu Bakr bescherming gegeven op de voorwaarde dat hij zijn Heer in zijn huis zal aanbidden, maar hij heeft die voorwaarde overtreden en heeft een moskee in de voortuin van zijn huis gebouwd en zijn gebed aangeboden en de Koran publiekelijk gereciteerd."

We zijn bevreesd dat hij onze vrouwen en nageslacht misleidt. Ga dus naar hem toe en zeg hem dat als hij dat wil, hij alleen in zijn huis zijn Heer kan aanbidden, en zo niet, dan zeg hem dat hij zijn beschermingsbelofte moet teruggeven, want wij willen je niet verraden door je belofte in te trekken, noch kunnen wij Abu Bakr's publieke verklaring van de Islam (zijn aanbidding) verdragen." 'Aisha voegde toe: Ibn Ad-Daghna kwam naar Abu Bakr en zei: "Je kent de voorwaarden waaronder ik je bescherming heb gegeven, dus je moet je aan die voorwaarden houden of mijn bescherming intrekken, want ik wil niet horen dat de Arabieren zeggen dat Ibn Ad-Daghna de belofte van bescherming heeft gegeven aan een persoon en zijn volk respecteerde het niet." Abu Bakr zei: "Ik trek mijn bescherming in en ben tevreden met van Allah's bescherming." Op dat moment was de Boodschapper van Allah nog steeds in Mekka en zei hij tegen zijn metgezellen: "Mijn plaats van emigratie is mij getoond. Ik heb zout land gezien, beplant met dadelpalmen en gelegen tussen twee bergen die de twee ,Harras zijn." Dus toen de Profeet het vertelde, emigreerden sommigen van de metgezellen naar Medina, en sommigen van hen die naar Ethiopië waren geëmigreerd, keerden terug naar Medina. Toen Abu Bakr zich voorbereidde om te emigreren, zei de Boodschapper van Allah tegen hem: "Wacht, want ik verwacht dat mij toestemming zal worden verleend om te emigreren." Abu Bakr vroeg: "Moge mijn vader voor jouw bestek worden geofferd, verwacht je dat echt?" De Boodschapper van Allah antwoordde bevestigend. Dus Abu Bakr stelde zijn vertrek uit om de Boodschapper van Allah te vergezellen en voedde twee kamelen die hij had, met de bladeren van Samor bomen gedurende vier maanden.

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ‏.‏ وَقَالَ أَبُو صَالِحٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ قَطُّ، إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ، وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلاَّ يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَفَىِ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً، فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا قِبَلَ الْحَبَشَةِ، حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ ـ وَهْوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ ـ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي فَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسِيحَ فِي الأَرْضِ فَأَعْبُدَ رَبِّي‏.‏ قَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ إِنَّ مِثْلَكَ لاَ يَخْرُجُ وَلاَ يُخْرَجُ، فَإِنَّكَ تَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ، وَأَنَا لَكَ جَارٌ فَارْجِعْ فَاعْبُدْ رَبَّكَ بِبِلاَدِكَ‏.‏ فَارْتَحَلَ ابْنُ الدَّغِنَةِ، فَرَجَعَ مَعَ أَبِي بَكْرٍ، فَطَافَ فِي أَشْرَافِ كُفَّارِ قُرَيْشٍ، فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لاَ يَخْرُجُ مِثْلُهُ، وَلاَ يُخْرَجُ، أَتُخْرِجُونَ رَجُلاً يُكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَيَصِلُ الرَّحِمَ، وَيَحْمِلُ الْكَلَّ، وَيَقْرِي الضَّيْفَ، وَيُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ‏.‏ فَأَنْفَذَتْ قُرَيْشٌ جِوَارَ ابْنِ الدَّغِنَةِ وَآمَنُوا أَبَا بَكْرٍ وَقَالُوا لاِبْنِ الدَّغِنَةِ مُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيَعْبُدْ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، فَلْيُصَلِّ وَلْيَقْرَأْ مَا شَاءَ، وَلاَ يُؤْذِينَا بِذَلِكَ، وَلاَ يَسْتَعْلِنْ بِهِ، فَإِنَّا قَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا‏.‏ قَالَ ذَلِكَ ابْنُ الدَّغِنَةِ لأَبِي بَكْرٍ، فَطَفِقَ أَبُو بَكْرٍ يَعْبُدُ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، وَلاَ يَسْتَعْلِنُ بِالصَّلاَةِ وَلاَ الْقِرَاءَةِ فِي غَيْرِ دَارِهِ، ثُمَّ بَدَا لأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، وَبَرَزَ فَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ، وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَيَتَقَصَّفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ وَأَبْنَاؤُهُمْ، يَعْجَبُونَ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً بَكَّاءً لاَ يَمْلِكُ دَمْعَهُ حِينَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَأَرْسَلُوا إِلَى ابْنِ الدَّغِنَةِ فَقَدِمَ عَلَيْهِمْ، فَقَالُوا لَهُ إِنَّا كُنَّا أَجَرْنَا أَبَا بَكْرٍ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، وَإِنَّهُ جَاوَزَ ذَلِكَ، فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، وَأَعْلَنَ الصَّلاَةَ وَالْقِرَاءَةَ، وَقَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا، فَأْتِهِ فَإِنْ أَحَبَّ أَنْ يَقْتَصِرَ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ فَعَلَ، وَإِنْ أَبَى إِلاَّ أَنْ يُعْلِنَ ذَلِكَ فَسَلْهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْكَ ذِمَّتَكَ، فَإِنَّا كَرِهْنَا أَنْ نُخْفِرَكَ، وَلَسْنَا مُقِرِّينَ لأَبِي بَكْرٍ الاِسْتِعْلاَنَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَتَى ابْنُ الدَّغِنَةِ أَبَا بَكْرٍ، فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ الَّذِي عَقَدْتُ لَكَ عَلَيْهِ، فَإِمَّا أَنْ تَقْتَصِرَ عَلَى ذَلِكَ وَإِمَّا أَنْ تَرُدَّ إِلَىَّ ذِمَّتِي، فَإِنِّي لاَ أُحِبُّ أَنْ تَسْمَعَ الْعَرَبُ أَنِّي أُخْفِرْتُ فِي رَجُلٍ عَقَدْتُ لَهُ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي أَرُدُّ إِلَيْكَ جِوَارَكَ، وَأَرْضَى بِجِوَارِ اللَّهِ‏.‏ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ، رَأَيْتُ سَبْخَةً ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لاَبَتَيْنِ ‏"‏‏.‏ وَهُمَا الْحَرَّتَانِ، فَهَاجَرَ مَنْ هَاجَرَ قِبَلَ الْمَدِينَةِ حِينَ ذَكَرَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْضُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ، وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عَلَى رِسْلِكَ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَصْحَبَهُ وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ وَرَقَ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ‏.‏2297

Deel 3, Boek 37, Nummer 495: Standaard nr. 2298

Overgeleverd door Abu Huraira:

Telkens wanneer een overleden man met een schuld werd gebracht bij de Boodschapper van Allah, vroeg hij: "Heeft hij iets achtergelaten om zijn schuld af te betalen?" Als hij op de hoogte werd gesteld dat hij iets had achtergelaten om zijn schulden af te betalen, zou hij zijn lijkdienst uitvoeren, anders zou hij de moslims vertellen om de lijkdienst van hun vriend uit te voeren. Toen Allah de Profeet rijk maakte door veroveringen, zei hij: "Ik ben rechtmatiger dan andere gelovigen om de voogd van de gelovigen te zijn, dus als een moslim sterft terwijl hij een schuld heeft, ben ik verantwoordelijk voor de terugbetaling van zijn schuld, en wie rijkdom achterlaat (na zijn dood), die behoort aan zijn erfgenamen."

Arabische tekst (النص العربي)
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ الْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ الدَّيْنُ فَيَسْأَلُ ‏"‏ هَلْ تَرَكَ لِدَيْنِهِ فَضْلاً ‏"‏‏.‏ فَإِنْ حُدِّثَ أَنَّهُ تَرَكَ لِدَيْنِهِ وَفَاءً صَلَّى، وَإِلاَّ قَالَ لِلْمُسْلِمِينَ ‏"‏ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ ‏"‏‏.‏ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْفُتُوحَ قَالَ ‏"‏ أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، فَمَنْ تُوُفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دَيْنًا فَعَلَىَّ قَضَاؤُهُ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ ‏"‏‏.‏2298

Ga terug naar de Hoofdpagina

Sahih al-Boechari, Engelse vertaling door Dr. Muhammad Muhsin Khan. De Arabische tekst (editie ara-bukhari) en de standaard hadith nummering zijn ontleend aan de hadith-api by fawazahmed0 (public domain, Unlicense) en worden alleen weergegeven waar de Engelse hadith met zekerheid kon worden gematcht. De "Deel, Boek, Nummer" labels zijn de eigen nummering van deze site. Gebruik het link-icoon naast een hadith om een permanente link ernaar te kopiëren.

← Terug naar de Hoofdpagina