Mannen die de Islam aangenomen hebben
Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.
- Abdul Aziz (voorheen Jermaine Boddy)
- Ali Mohammed Mori (Japan)
- Chadi
- Christopher Shelton
- Kolonel Donald S. Rockwell (V.S.)
Abdul Aziz (voorheen Jermaine Boddy) Overgenomen van Voice of Islam
Hij werd Jermaine Boddy genoemd en groeide op in Charleston, West Virginia, Verenigde Staten, als een Baptistisch Christen, net als zijn ouders en hun ouders en zo verder. Hij vertelt in de brief hieronder hoe hij zich tot de Islam bekeerde:
Als jongen bezocht ik regelmatig de kerk en zondagsschool tot mijn adolescentie, toen meisjes en rondhangen plotseling belangrijker voor me werden. Ik beschouwde mezelf als "zondig" wanneer ik op straat was, maar ik was altijd bewust van Allah, of, zoals ik toen zei, God, en vroeg af en toe om vergeving voor mijn zondige daden, tevergeefs, op de manier waarop ik was geleerd, "in de naam van Jezus", moge Allah mij vergeven. Ik bleef mijn zondige pad volgen ondanks een aantal gebeurtenissen in mijn leven die zeer levensbedreigend waren, zoals drugs, in mijn hoofd geschoten worden, het verlies van banen en het overlijden van familie en vrienden. Pas na mijn opsluiting begon ik toevlucht te zoeken bij Allah en werd ik "gered" terwijl ik gevangen zat in het county jail. Zelfs toen las ik nog steeds trouw mijn Bijbel en bad elke nacht voor ik naar bed ging, waren er nog steeds twijfels in mijn gedachten over het christelijk geloof. Ik probeerde mijn leven als Christen te leven toen ik naar de gevangenis kwam, maar ging uiteindelijk terug naar mijn oude gewoonten van mijn lagere zelf. Nogmaals, na jarenlang constant in en uit de problemen te zitten, me zorgen te maken over wereldse zaken en frustratie te ervaren, begon ik opnieuw naar de kerk te gaan, maar slechts halfhartig. Ik genoot echt van het zingen en ook van de welsprekende toespraak van de prediker Reverend Hightower, maar er waren altijd onbeantwoorde vragen die ik nog steeds niet begrijp. Hoe meer ik erover nadenk, hoe belachelijker het klinkt. "Jezus stierf op het kruis voor de zonden van de hele wereld". Ik zoek Allah’s vergeving.
Ook al was ik nog steeds in de war, hield ik vast aan het christendom en begon ik elders naar kennis te zoeken. Ik was kortstondig kennisbaar gemaakt met Al-Islam op straat door een vriend die niet erg deskundig of rechtschichtig was, maar toch werd ik op de een of andere manier door deze religie aangetrokken. Ik herinner me dat ik mijn moeder vertelde dat ik moslim wilde worden nadat ik de Ayas van de Heilige Koran had gehoord. Ze wuifde het weg door te zeggen dat ik niet wist waar ik over sprak, wat ik niet deed, maar toch wist ik dat dit de Ware religie was.
Ik was een paar keer bij de Jumu’ah geweest met een broer genaamd Islam en vervolgens weer met een van mijn thuisboys, maar begreep nooit echt wat er aan de hand was omdat ik niet oplette. Soms later vroeg ik toen een vriend, Shahid Qazi, om mijn naam op de oproep te zetten om bij de Jumu’ah aanwezig te zijn, maar om de verkeerde redenen. Mijn bedoelingen waren om gewoon niet meer naar het werk te hoeven gaan op vrijdagmiddagen. Eigenlijk begon ik te blijven en naar de Khutbah te luisteren en na een korte tijd begonnen enkele van mijn eerdere vragen beantwoord te worden. Ik zou Reverend Hightower’s diensten op donderdagavond blijven bijwonen en vervolgens naar de Jumu’ah op vrijdag gaan gedurende minstens negen maanden en in het laatste deel van die negen maanden begon ik Allah te vragen om mij de rechte weg te tonen, omdat ik, hoewel ik nog steeds beweerde christen te zijn, wist dat de Islam een ware religie was. Langzaam raakte de Islam mijn hart en stopte ik kort daarna met het bijwonen van de christelijke diensten nadat ik mijn Shahadah (Masha-Allah) had afgelegd en mijn leven veranderde sindsdien drastisch!
Broeder ‘Abdul Aziz is een jonge man van 28 jaar oud uit West Virginia en heeft zijn salaat, Kalima, Du’a Qunut, een paar andere Du’as en vele Surahs, samen met het hele alfabet van het Arabisch geleerd.
Broeder ‘Abdul Aziz heeft zeven maanden geleden zijn Shahadah afgelegd, maar heeft veel geleerd en dient ook de Sunni Moslim Gemeenschap als Amir van Da’awah en Assistent Beveiliging. Moge Allah hem sterk houden. Ameen
Ali Mohammed Mori (Japan) Maatschappelijk werker en prediker Afvallig van het Christendom, Onze Keuze
Ongeveer 18 jaar geleden was ik in Manchuria waar Japan nog steeds macht uitoefende. Het was in een woestijn nabij Pieching dat ik voor het eerst een groep moslims tegenkwam. Zij leefden een vroom leven en ik was diep onder de indruk van hun manier van leven en hun levenshouding. Deze indruk werd steeds dieper en dieper naarmate ik het binnenland van Manchuria verkende.
Ik keerde terug naar Japan --- een verslagen land --- in de zomer van 1946 en ik ontdekte dat de situatie in Japan helemaal veranderd was. Er was een enorme verandering in de manier van denken van de mensen. Het boeddhisme, dat de geloof van de meerderheid van de Japanners was, was grondig gecorrumpeerd en in plaats van redding te bieden, oefende het een kwaadaardige invloed uit op de samenleving.
Het christendom, na de oorlog, had snel terrein gewonnen in Japan, hoewel het daar al 90 jaar bestond, maar het was slechts een formele religie gebleven. In eerste instantie leek het christendom te worden aanvaard door de onschuldige, zuivere en eenvoudige jongeren die op een bepaalde manier hun liefde voor het boeddhisme hadden `gedood', maar tot hun grote teleurstelling ontdekten ze al snel dat er achter de schermen van het christendom een netwerk van Britse en Amerikaanse kapitalistische belangen bestond. Het christendom, dat in christelijke landen is verlaten, wordt nu gebruikt voor export, om hun kapitalistische belangen te dienen.
Japan is geografisch gelegen tussen Rusland aan de ene kant en Amerika aan de andere kant, en beide wensen hun invloed uit te oefenen op de Japanse bevolking. Geen van beiden kan een blijvende en gelukkige oplossing bieden voor de spiritueel verstoorde Japanse bevolking.
Voor mijn gevoel is het de leer van de Islam en niets anders dat onbetwistbaar de zo gezochte oplossing biedt. Met name ben ik dankbaar voor de broederschap in de Islam. Alle moslims zijn broeders voor elkaar en God heeft bevolen dat ze in vrede en harmonie met elkaar moeten leven. Ik geloof dat het dit soort `Broederschap' is dat zo vitaal en het meest nodig is voor de wereld vandaag de dag.
Vorige zomer bezochten drie moslims Tokushima. Ze waren afkomstig uit Pakistan en van hen leerde ik veel over de Islam en waar het voor staat. De heer Motiwala in Kobe en de heer Mita in Tokio kwamen mij te hulp en ik bekeerde mij tot de Islam.
Laatste maar niet het minst, ik hoop oprecht dat er op een dag de banden van de Islam een nieuwe geest zullen inblazen onder moslims van elk hoekje van de wereld en dat deze grote boodschap van God opnieuw met volle glorie uit elk land zal klinken, zodat de Aarde een Hemel wordt om in te leven en Gods schepselen werkelijk gelukkig zullen zijn --- zowel materieel als spiritueel verheven, zoals God bedoelt.
Chadi
Bismillah
Ik werd geboren in Libanon, mijn vader is druze (niet-moslim) en mijn moeder christin. Ik ontving alle christelijke onderwijzen van mijn christelijke school, en mijn thuis moedigde mij aan om meer te leren over Jezus. Dit duurde tot mijn late adolescentie, toen ik realiseerde dat de Bijbel, hoewel een goed boek, niet doordrong tot de diepte van mijn ziel. Het is het verhaal van Jezus en zijn daden, maar ik kon er de majesteit van de woorden van God niet in vinden. Dus vroeg ik God mij te leiden naar zijn weg, in elke religie die Hij voor mij kiest, maar aangezien mijn thuisomgeving de Islam niet gunstig gezind is, kon ik me niet voorstellen dat God wilde dat ik een moslim zou worden. Ik was zelfs erg van streek om de Adhan te horen of enige islamitische activiteit te zien. Daarna reisde ik naar Rusland om te studeren, daar woonde ik met mijn christelijke vriendin. Mijn buurman was moslim, soms vertelde hij me over de Islam, maar zoals gewoonlijk kon ik er niets van horen. Op een dag was mijn vriendin in de bus, ze hoorde mensen grappen maken over de Islam, zij zelf vond de Islam niet prettig, maar ze vroeg hen: "Weten jullie iets over de ware Islam?" Ze antwoordden: "Nee", dus zei ze: "Hoe kun je een religie beoordelen zonder er iets over te weten?"
En ze vertrok. Daarna vroeg ze aan onze vriend om haar wat vertaalde boeken over de Islam te brengen, zodat ze kon zien of de dingen die over de Islam verteld worden waar zijn of niet. Ondertussen had ik deze vreemde droom, die de boodschap van Allah was waar ik op had gewacht, de visie was zo helder en niet wazig zoals de meeste dromen.
Ik was in een groene plek, prachtig in zijn schoonheid, de aarde was helemaal groen, een schoonheid die ik nog nooit eerder had gezien, toen zag ik aan de hemel de zon, de maan en een ster ertussen. De droom eindigde toen iemand een stuk papier gaf waarop stond "5 keer per dag en als ik je azzen(bid) zeg, fa azzen(dus bid)". Ik werd wakker uit mijn droom, erg blij met de visioenen, maar ik begreep de andere gezichten niet. Dus vroeg ik het aan mijn vriend en hij vertelde me dat moslims 5 keer per dag bidden en de visie die ik zag in de Koran wordt genoemd in verschillende souras, zoals Youssef en Kiyama (oordeelsdag) wanneer mensen de zon, de maan samen zullen zien.
Omdat ik de Koran voorheen niet had gelezen, was ik verbaasd over hoe iets dat ik zag in het boek van Allah werd genoemd, zonder dat het een beeld uit mijn geheugen was.
Daarna pakte ik de Koran en begon hem te lezen, toen voelde ik me totaal overweldigd door dit boek, ik voelde de waarheid, de majesteit achter elk woord, ik voelde eindelijk wat de diepste delen van mijn ziel kon doordringen.
Dus mijn vriendin (die dezelfde aantrekkingskracht tot het woord van Allah voelde) en ik bekeerden ons tot de Islam en trouwden daarna. Ik zeg niet dat alleen mijn droom me een moslim maakte, deze droom was slechts de boodschap van Allah waar ik op had gewacht. Mijn kennis van de Islam en de Koran-onderwijzingen maakten me een moslim. Hoe dan ook wil Allah niet dat we blindelings in hem geloven, in de Koran vraagt hij ons de waarheid van zijn boek te testen en het telkens te confronteren met de moderne kennis om te geloven dat het de waarheid is.
Allah heeft ons onze hersenen gegeven om te denken, en ogen om te zien, en oren om te horen, als we iets over de Islam moeten controleren, controleer het dan vanuit een goede bron om het duidelijkste beeld van Allah te krijgen, en blijf uit de buurt van degenen die alleen maar proberen het boek van Allah te schaden zonder hun ware doel daarbij te kennen. Mijn situatie nu is als iemand die een schat heeft gevonden en deze met iedereen wil delen.
Ik wil je vertellen hoe geloven in Allah je leven drastisch kan veranderen, hoe we die zuiverheid van ziel kunnen verkrijgen, hoe we van het leven kunnen genieten nadat we weten waarom we in dit leven zijn.
Christopher Shelton
Mijn bekeerlijkheid tot de Islam begon in mijn achtste schooljaar. Er was een moslimstudent genaamd Raphael die me voor het eerst een beetje vertelde over de Islam. Op dat moment was hij niet zo deskundig over de Islam, maar hij wekte de initiële interesse in mijn geest op, die nooit is verdwenen.
In het negende schooljaar was er een andere student genaamd Leonard die op een bepaald moment beweerde dat hij moslim was, maar hij was meer of minder een 5 percenter. Het ene dat hij wel deed was me een pamflet over de ware Islam geven, wat mijn interesse in de Islam verder vergrootte. Ik hoorde niet veel meer over de Islam totdat mijn tiende schooljaar.
Dat jaar zouden Leonard en ik in de achterste rij van de meetkundeles zitten en alle problemen van de wereld de schuld geven aan witte mensen, terwijl we de status van zwarte mensen boven alle andere rassen verheven. Op dat moment in mijn leven dacht ik dat Islam de religie voor zwarte mensen was, maar helaas was de Islam waarover ik sprak niets meer dan zwart nationalisme met een vleugje echte Islam. Het was erg vergelijkbaar met The Nation of Islam. Naarmate de tijd verstreek, begon ik te zien dat mijn zwartnationalistische ideeën en mijn perceptie van wat Islam inhield, moe werden. Het was nutteloos om bijna alle witte mensen te haten en dit de schuld te geven aan Islam. Rond dezelfde tijd veroordeelde ik het volkomen als mijn religie. Ik raakte moe van de onbegrijpelijke doctrines en de vele tegenstrijdigheden binnen de religie.
Het volgende schooljaar had ik gesprekken met een paar studenten over religie en ze vertelden me een Qu'ran te kopen, dus dat deed ik. Ik ging naar de dichtstbijzijnde boekwinkel en kocht een zeer slechte vertaling van de Qu'ran, maar het was de eerste echte blik in de waarheid over Islam. Binnen een paar weken nam ik de overtuigingen van een moslim aan, ook al had ik nog geen shahadah afgelegd. Het meeste van wat ik deed met betrekking tot Islam was verkeerd, omdat ik nooit de kans had gehad om naar een masjid te gaan, omdat mijn moeder dit absoluut verbood. Naarmate de tijd verstreek, kreeg ik uiteindelijk een Abdullah Yusuf Ali vertaling van de Qu'ran, die mijn ogen opende voor zoveel over Islam.
Ondertussen deed mijn moeder er alles aan om te voorkomen dat ik Islam zou omarmen. Ze nam me drie keer mee om haar prediker te zien, wat tot geen resultaat leidde. Naarmate de tijd verstreek, leerde ik steeds meer over Islam uit verschillende boeken die ik in handen kon krijgen. Ik leerde uiteindelijk hoe ik de salat correct kon uitvoeren uit een van deze boeken. Mijn moeder probeerde nog steeds haar best te doen om me weer christen te maken.
Mijn moeder en ik hadden vaak ruzie over religie, totdat mijn moeder er genoeg van had en mijn vader vertelde dat ik bij hem zou moeten gaan wonen. Hij had daar absoluut geen bezwaar tegen. De dag nadat ik de middelbare school had afgerond, verhuisde ik naar mijn vader. Ik zie nu dat de scheiding van mijn ouders eigenlijk een zegen in vermomming was. Hun scheiding bood me een plek om te wonen, waar ik Islam vrij kon beoefenen. Mijn vader had geen bezwaar tegen mijn interesse in Islam.
Op een dag belde ik het Islamic Learning Center in Fayetteville en een broer genaamd Mustafa vertelde me om naar beneden te komen voor de Taleem (les) om meer te leren over Islam. Iedereen was uiterst gastvrij en Mustafa gaf me zelfs een lift naar huis. Na drie weken naar Jumuah (vrijdag congregatiegebeden) en Taleem te zijn geweest, heb ik op 2 juli 1995 mijn Shahadah afgelegd. Sindsdien ben ik een actief lid van de islamitische gemeenschap. Ik ben ook erg blij te kunnen zeggen dat Raphael (de persoon die me mijn eerste interesse in Islam gaf) serieus terugkeerde naar Islam en een paar maanden voor mij shahadah aflegde. We hebben nog steeds contact, ook al is hij in Engeland.
Oktober 28, 1996
Kolonel Donald S. Rockwell (V.S.)
(Dichter, Criticus & Auteur)
De eenvoud van de Islam, de krachtige aantrekkingskracht en de bekoorlijke sfeer van zijn moskeeën, de oprechtheid van zijn toegewijde aanhangers, de inspirerende realisatie van de miljoenen over de hele wereld die de vijf dagelijkse oproepen tot gebed beantwoorden --- deze factoren trokken mij vanaf het eerste moment aan. Maar nadat ik had besloten om een volger van de Islam te worden, vond ik vele diepere redenen om mijn beslissing te bevestigen. Het zachte concept van het leven -- vrucht van de Profeet's gecombineerde cursus van actie en contemplatie -- het wijs advies, de vermaningen tot goedheid en barmhartigheid, het brede humanitarisme, de baanbrekende verklaring van de eigendomsrechten van vrouwen - deze en andere factoren van de leerstellingen van de man van Mekka waren voor mij onder de meest voor de hand liggende bewijzen van een praktische religie zo bondig en zo passend samengevat in de cryptische woorden van Mohammed, "Vertrouw op God en bind je kameel". Hij gaf ons een religieus systeem van normale actie, niet blind geloof in de bescherming van een onzichtbare kracht ondanks onze eigen verwaarlozing, maar vertrouwen dat als we alles goed en naar beste vermogen doen, we kunnen vertrouwen op wat komt als de Wil van God.
De geestelijke tolerantie van de Islam voor andere religies beveelt zich aan aan alle liefhebbers van vrijheid. Mohammed spoorde zijn volgers aan om de gelovigen in het Oude en Nieuwe Testament goed te behandelen; en Abraham, Mozes en Jezus worden erkend als mede-profeten van de Ene God. Zeker is dit genereus en ver vooruit van de houding van andere religies.
De totale vrijheid van afgodenverering ... is een teken van de gezonde kracht en zuiverheid van het geloof van de moslims.
De oorspronkelijke leerstellingen van de Profeet van God zijn niet verzwolgen in het doolhof van veranderingen en toevoegingen van doctrinairisten. De Koran blijft zoals hij kwam naar de corrupte polytheïstische mensen van Mohammed's tijd, onveranderlijk als het heilige hart van de Islam zelf.
Matiging en temperament in alle dingen, de sleutelwoorden van de Islam, wonnen mijn onvoorwaardelijke goedkeuring. De gezondheid van zijn volk werd gekoesterd door de Profeet, die hen opdroeg strikte hygiëne te observeren en vasten te specificeren en vleeslijke lusten te ondergeschikt maken ... toen ik stond in de inspirerende moskeeën van Istanbul, Damascus, Jeruzalem, Caïro, Algiers, Tanger, Fez en andere steden, was ik me bewust van een krachtige reactie [op] de krachtige opheffing van de eenvoudige aantrekkingskracht van de Islam tot het gevoel voor hogere zaken, niet ondersteund door uitgebreide versieringen, ornamenten, figuren, afbeeldingen, muziek en ceremoniële rituelen. De moskee is een plaats van stille contemplatie en zelfverloochening in de grotere realiteit van de Ene God.
De democratie van de Islam heeft mij altijd aangesproken. Potentaat en armpje hebben dezelfde rechten op de vloer van de moskee, op hun knieën in nederig gebed. Er zijn geen verhuurde banken of speciale gereserveerde plaatsen.
De moslim accepteert geen man als een mediator tussen zichzelf en zijn God. Hij gaat direct naar de onzichtbare bron van schepping en leven, God, zonder steun op een reddende formule van boetedoening voor zonden en geloof in de kracht van een leraar om hem redding te bieden.
De universele broederschap van de Islam, ongeacht ras, politiek, kleur of land, is vele malen in mijn leven scherp naar voren gebracht en dit is een ander kenmerk dat mij naar het Geloof trok.
Uit "Islam, Our Choice"
Terug naar Verhalen van mensen die de Islam aannemen