Een Onverteld Verhaal

✦

Machinevertaling uit het Engels, nog niet nagekeken. Engels origineel.

Inleiding:

".....het Noord-Amerikaanse publiek blijft onwetend over Native American religies. En dit, ondanks het feit dat er honderden boeken en artikelen zijn gepubliceerd door antropologen, religieologen en anderen over inheemse overtuigingen......Weinig van deze wetenschappelijke literatuur heeft zijn weg gevonden naar populaire boeken over Native American religie..."

Een citaat uit Native American Religions door Arlene Hirschfelder en Paulette Molin (Facts on File, New York, 1992, ISBN 0-8160-2017-5)

Op 31 juli 1502 noteerde Christoffel Columbus zijn ontmoeting met vreemde mensen op een vreemd schip voor de kust van Jamaica. In tegenstelling tot de Jamaicaanse Indianen droegen deze mensen kleding: mouwloze shirts met opvallende kleuren en ontwerpen, en hun vrouwen bedekten hun gezichten zoals Columbus had gezien in het islamitische Granada.

In 1527 bereikte Azemmouri, een Marokkaanse Berber, een moslim, vermoedelijk als eerste niet-Native American de eerste landoversteek van de VS.

In 1654 meldden Engelse verkenners een kolonie van baardgroeiende mensen die Europese kleding droegen, in hutten zilveren smolt en vele malen per dag knielend om te bidden, waar ze ook waren. De vroege 17e-eeuwse beschrijving van de Powhatan Indianen van het hiernamaals komt bijna woord voor woord overeen met de beschrijving die in de Heilige Koran te vinden is. Tennessee Governor John Sevier registreerde in 1784 een ontmoeting in wat nu West-North Carolina is met een donkerhuizige, roodbruine mensen die naar zeggen van Moors afkomst waren en beweerden Portugees te zijn. In Oost-Tennessee in de late 1700's gebruikte Jonathan Swift, een Engelsman, donkerhuizige mannen die bekend stonden als "Mecca Indians."

De Melungeons, verdreven van hun land, ontzegd hun rechten, vaak vermoord, altijd slecht behandeld, werden een verbitterd en bijna verslagen volk. In de daaropvolgende decennia, in een vruchteloze poging om in te voegen bij hun Anglo-Amerikaanse buren, verloren ze hun erfgoed, hun cultuur, hun namen en hun oorspronkelijke religie, maar niet hun genetische structuur. De nakomelingen van de Melungeon-mensen zijn overal te vinden, vooral degenen die voorouders hebben uit het zuidoostelijke deel van de VS, van welke ras dan ook, met de volgende achternamen: Adams, Adkins, Bell, Bennett, Berry, Bowling, Chavis, Coleman, Collins, Gibson, Goins, Hall, Jackson, Lopes, Moore, Mullins, Nash, Robinson, Sexton en Williams. De Melungeons, hoewel de meesten tegenwoordig christenen zijn, zijn de levende erfenis van de eerste golf van immigratie van de islam naar de Nieuwe Wereld.

De Melungeons Een onverteld verhaal van etnische zuivering in Amerika Door Brent Kennedy

Misschien was Nancy Hanks, de moeder van Abraham Lincoln, Melungeon. Het lijkt op de een of andere manier passend dat een van Amerika's grootste presidenten van gemengde afkomst was en waarschijnlijk een islamitische achtergrond had. Maar wie zijn de Melungeons?

Historische documenten tonen aan dat van 1492 tot in de vroege 1600's naar schatting 500.000 joden en moslims werden verbannen uit Spanje en Portugal door een religieuze heksenjacht die bekend staat als de Spaanse Inquisitie.

Honderdduizenden moslimvluchtelingen vluchtten naar hun voorouderlijke landen Marokko, Algerije, Libië en Tunesië. Sterker nog, de bekende Barbarijse piraten van Noord-Afrika kwamen uit deze groep. Zij, samen met hun Turkse kameraden, stonden bekend om hun zeemanschap terwijl ze wraak zochten op de Spanjaarden en Portugezen in felle Middellandse Zee-slagen.

Natuurlijk wonnen ze niet altijd: die piraten die pech hadden in zee, belandden vaak als roeischavers onder de kreunende dekhouten van Spaanse en Portugese schepen die op weg waren naar de Nieuwe Wereld. Ironisch genoeg opnieuw slaven van de christenen.

Andere moslims - Berbers in het bijzonder - degenen die Moriscos werden genoemd, vonden hun weg naar de Canarische Eilanden, India, Frankrijk en andere landen. En interessant genoeg identificeerden deze verbannen Berbers zich overal waar ze gingen als "Portugezen", zelfs als ze afkomstig waren uit Spanje. Sterker nog, de term "Portugees" werd bijna synoniem voor zowel de moslims als de joden die tijdens de Inquisitie waren verbannen.

Ten slotte, naarmate de Inquisities in kracht en hevigheid toenamen, werden zelfs bekeerde Moren en joden verbannen. Deze "Conversos", de naam die aan zowel moslims als joodse bekeerlingen werd gegeven, werden niet vertrouwd door noch de kerk, noch de overheid, en waarschijnlijk met goede reden, aangezien de meesten slechts tot het katholicisme waren bekeerd om de doodstraf te vermijden.

De Spaanse inquisitie, hoe afschuwelijk deze ook was, heeft iets van groot historisch belang voor de Islam bereikt. Hoewel westerse historici de bewijzen over het algemeen hebben genegeerd, bestaat er weinig twijfel over dat moslims een vroege - en misschien wel de vroegste - rol speelden bij de permanente vestiging van deze Natie. En er bestaat weinig twijfel over dat de inquisitie - met al haar kwellingen - Spaanse en Portugese moslims naar de Nieuwe Wereld dreef.

Terwijl Amerikaanse schoolkinderen leren over Columbus' rol bij de ontdekking van de Nieuwe Wereld, wordt hen niet het hele verhaal verteld. Zo heeft Columbus zowel Moren als Spaanse zeilers in dienst, en zou hij zelf joods kunnen zijn geweest. Tijdens zijn vierde reis in 1502 noteert hij twee belangrijke ontdekkingen:

Ten eerste, op het Caribische eiland Guadeloupe, ontdekte hij een ijzeren pot en een oude scheepsmast die bewaard was in een Indiaanse hut. Hij en zijn bemanning stelden vast dat deze artefactën afkomstig waren van de Canarische Eilanden. De Canarische Eilanden, een Portugees bezit, waren een favoriete stortplaats voor *Conversos* van moslim Berberse afkomst.

Ten tweede, op 31 juli 1502, deed zich een nog meer buitengewone ontdekking voor. Voor de kust van Jamaica stuitte Columbus op vreemde mensen op een vreemd schip dat westerse historici over het algemeen als Maya-indianen beschouwen. Dit schip was veertig voet lang met een diameter van acht voet, en had een beschaduwd paviljoen in het midden. Van afstand dacht Columbus dat het griezelig leek op de Morense galeien die hij zo vaak in de Middellandse Zee had gezien. Er waren ongeveer veertig mannen en vrouwen aan boord van de galjoen en in tegenstelling tot de Jamaicaanse Indianen droegen deze mensen kleding: mouwloze shirts met opvallende kleuren en ontwerpen zoals Columbus had gezien, in zijn eigen, in het islamitische Granada.

Deze zogenaamde Maya-indianen voerden een lading gereedschap, koperen werktuigen en smederijen voor het bewerken van koper met zich mee. Maar misschien was Columbus' opvallende observatie dat de vrouwen aan boord van dit galjoen "hun gezichten bedekten zoals de vrouwen van Granada." Waren dit werkelijk Maya-indianen? Of simpelweg nog een geval van bevooroordeelde historici die weigeren te accepteren dat moslims de Nieuwe Wereld vóór Columbus hadden kunnen bereiken? Columbus overwoog zeker de mogelijkheid.

In 1527 was de eerste landoversteek van de VS door een niet-Native American hoogstwaarschijnlijk bereikt door Azemmouri, een Marokkaanse Berber - een moslim. Oorspronkelijk lid van een expeditie van 300 Spanjaarden, overleefden slechts Azemmouri en drie van zijn kameraden deze elf jr, 5.000 mijl lange tocht van Florida naar de Westkust en terug naar Texas. Hij was de eerste ontdekkingsreiziger die een Pueblo Indiaans dorp betrad, en het verhaal van zijn dappere avonturen leest als een fascinerend verhaal. Vreemd genoeg wordt Azemmouri nooit genoemd in de Amerikaanse geschiedenisboeken.

De stichting van Jamestown, Virginia in 1607 was inderdaad een belangrijk moment in de Amerikaanse geschiedenis. Maar het was geenszins de eerste Europese nederzetting in de Nieuwe Wereld. De Spanjaarden stichtten de Santa Elena, South Carolina, kolonie in 1566, veertig jr voordat Jamestown. De kolonie bloeide meer dan twintig jr totdat deze in 1587 werd overweldigd door de Engelsen. Maar omdat de Engelsen de strijd voor deze Natie wonnen, werd Santa Elena handig uit de Amerikaanse geschiedenisboeken gelaten.

Wat gebeurde er met de overlevenden van Santa Elena, en wie waren ze?

Hun identiteit is belangrijk om de verborgen rol te begrijpen die de Islam speelde bij het vormgeven van de Amerikaanse natie. Velen van de Santa Elena kolonisten waren bekeerde moslims en joden, of *Conversos*. In Spanje werden de moslims bekend als *Mudajjan*, een woord dat waarschijnlijk gerelateerd is aan de term Melungeon. Etnisch gezien waren veel van de Santa Elena kolonisten Berber moslims en Sephardische joden, gerekruteerd door de Portugese kapitein Joao Pardo uit de sterk Berberse Galicische Bergen in het noorden van Portugal in 1567 - minder dan een jaar voordat de inquisitie de aanval op de moslims begon.

Toen Santa Elena viel, ontsnapten haar inwoners - inclusief haar bekeerde joden en moslims - naar de bergen van North Carolina. En daar overleefden ze, waarbij ze in zekere mate met Native Americans trouwden, en uiteindelijk versmolten met een tweede groep die ironisch genoeg op dezelfde dag, 1587, aan land kwam, toen Santa Elena viel.

Noord-Afrikaanse Berbers en Turken die in de Middellandse Zee gevangen werden genomen door de Spanjaarden en Portugezen, werden regelmatig gebruikt als roeischaal slaven op schepen die de Atlantische Oceaan overstaken. Eenmaal in de Nieuwe Wereld werden deze moslimgevangenen toegewezen aan slavenarbeid op suikerplantages en in de mijnbouwactiviteiten van onder andere Cuba en Brazilië.

In 1586 voerde de Engelse piraat, Sir Francis Drake, met dertig Engelse schepen een gewaagde aanval uit op zijn Spaanse en Portugese vijanden aan de kust van Brazilië. Tijdens deze aanval bevrijdde Drake ongeveer 400 gevangenen die door de Portugezen en Spanjaarden werden vastgehouden, waaronder naar schatting 300 Moorish en Turkse roeischaal slaven, moslims gevangen in Middellandse Zee gevechten, evenals tientallen Zuid-Amerikaanse Indianen, een kleiner aantal West-Afrikaanse moslims en een paar Portugese soldaten. Drake had gepland om de Turken en Afrikanen op Cuba te bewapenen en vrij te laten, om te dienen als een bolwerk tegen de Spanjaarden, maar hevige stormen dwongen hem om verder te varen langs de kust van North Carolina.

Daar werd hij belegerd door gestrande Engelse kolonisten die smeekten om een lift naar huis te krijgen naar Engeland. De Engelse kolonie van Ralph B Lane had genoeg van de Nieuwe Wereld en wilde naar huis. Om aan hun wens te voldoen, moest Drake plaats voor hen maken op zijn reeds overvolle schepen. Volgens Engelse documenten werden er "slechts 100 Turken terug naar Engeland gebracht, waar ze gelost werden aan de Turkse Gebieden," Er wordt verder geen melding gemaakt van de overige 200 Mooren, Turken, West-Afrikanen, Portugese Soldaten of de Zuid-Amerikaanse Indianen door Drake, en documenten tonen aan dat Sir Walter Raleigh, die twee weken later het eiland bezocht, geen spoor van hen aantrof. Waar zijn ze gebleven?

Onderzoek geeft aan dat Drake hen achterliet, met de verzekering dat hij of iemand anders voor hen terug zou komen. Maar dat was geen garantie voor veiligheid tegen de achtervolgende Spanjaarden of Portugezen. Op Roanoke Island waren ze niet meer dan makkelijke prooi. Er bestaat weinig twijfel over dat ze hun weg vonden over de korte afstand naar het vasteland, waarschijnlijk met behulp van de kleine boten die door de Engelsen waren achtergelaten, en vervolgens gestaag inlanden. Onderweg intermarriageerden ze met Native Americans, voornamelijk Powhatan, Pamunkey, Nansemond en Hatters.

Binnen het volgende decennium ontmoetten ze de overblijfselen van de Santa Elena kolonie, waarvan velen hun moslimerfgoed deelden. En daar, duizenden mijlen verwijderd van hun vaderlanden, werden deze twee overlevende groepen één volk. Christenen, joden en moslims - letterlijk de mensen van het boek - die samen woonden en de God van Abraham aanhingen. In 1654 leerden Engelse verkenners van de zuidoostelijke Indianen over een kolonie van baardgroeiende mensen die Europese kleding droegen, in hutten woonden, zilver smolten en vele malen per dag knielend om te bidden, waar ze ook waren. Een volk dat geen Engels sprak, maar beweerde "Portyghee" te zijn.

In de midden 1600'so waren er mensen die leefden onder de Powhatans en verwante stammen van oostelijk Virginia en North Carolina, die werden beschreven als donker als Indianen, maar "Portugalen" werden genoemd. Een vergelijkbaar volk in South Carolina noemde zichzelf "Turken". De vroege 17e Eeuwse Powhatan Indianen beschrijving van het Hemelrijk komt bijna woord voor woord overeen met de beschrijving in de Heilige Koran.

In de jaren 1690 meldden Franse verkenners het vinden van "gechristende Mooren" in de Carolina bergen. Toen de eerste Engelsen in de midden 1700's arriveerden, waren er al grote kolonies van zogenaamde "Melungeons" goed gevestigd in de Tennessee en Carolina bergen. En, in gebroken Elizabethaans Engels noemden ze zichzelf "Portyghee," of met de meer mysterieuze term "Melungeon".

Tennessee Gouverneur John Sevier registreerde een ontmoeting in 1784 in wat nu West-North Carolina is, met een donkerhuidig, roodbruin complexie mensen die naar zeggen van Moorish afkomst zijn en beweren Portugees te zijn.

In oost Tennessee in de late 1700'so gebruikte Jonathan Swift, een Engelsman getrouwd met een Melungeon vrouw, Melungeon mannen in zijn eigen zilvermijnactiviteiten. Zijn donkerhuidge gezellen werden bekend als de "Mecca Indians."

Over de jaren, naarmate steeds grotere aantallen Engelse kolonisten over hen en rond hen kwamen, werden de Melungeons steeds verder de bergen in gedreven. En hun claims van Portugese en Melungeon afkomst werden steeds meer belachelijk gemaakt. Zelfs het woord Melungeon werd een uiterst denigrerende term. Sterker nog, om wettelijk als een Melungeon te worden geclassificeerd, betekende dat, in de woorden van een journalist, "niemand at all".

De Melungeons, van hun land afgedreven, hun rechten ontzegd, vaak vermoord, altijd slecht behandeld, werden een verbitterd en bijna verslagen volk. Gedurende de decennia die volgden - in een vruchteloze poging om in te voegen bij hun Engelse buren - verloren ze hun erfgoed, hun cultuur, hun namen en hun oorspronkelijke religie, maar niet hun genetische structuur.

Misschien is het meest verbluffende bewijs het onderzoek naar de genfrequentie dat in 1990 werd uitgevoerd door Dr. James Guthrie, die een heranalyse uitvoerde van 177 Melungeon bloedmonsters die in 1969 waren afgenomen in oost Tennessee en zuidwest Virginia.

Dr. Guthrie vergelijking de frequentie van bepaalde genen binnen de Melungeon steekproef met de bekende genetische samenstelling van bijna 200 andere wereldbevolkingsgroepen. Zijn bevindingen wezen op geen significante verschillen tussen de Melungeon mensen van oost Tennessee en zuidwest Virginia, en de mensen van Noord-Afrika en vooral Marokko, Algerije en Libië en de Galicische bergen van Spanje en Portugal, Irak, Cyprus, Malta, de Canarische Eilanden en uiterst zuidelijk Italië, en het meest interessant, bepaalde Zuid-Amerikaanse Indianen en tot slot, de Turken.

Kan het pure toeval zijn dat deze vergelijkingen van genfrequenties zo perfect overeenkomen met die populaties die worden verondersteld de bron te zijn van de Melungeons? Kan zo'n toeval echt bestaan? Er waren ook een aantal medische aandoeningen geassocieerd met de Melungeon mensen, bijv. sarcoïdose, een verlammende en soms dodelijke ziekte die primair een ziekte is van Arabische, Noord-Afrikaanse en Portugese mensen met banden met de Canarische Eilanden. In dit land komt het het vaakst voor bij blanke Amerikanen van Melungeon afkomst en Afro-Amerikanen met zuidoostelijke wortels. Beide groepen delen ongetwijfeld dezelfde mediterrane en Midden-Oosterse genenpool.

Er is sterk bewijs dat Christopher Columbus zelf leed aan sarcoïdose. En er zijn ook andere genetisch verwante ziekten. Familiale Mediterrane Koorts, thallasemie en Machado Joseph Ziekte (ook bekend als Azoren Ziekte) zijn allemaal sterke indicatoren dat Melungeons inderdaad van gemengde mediterrane, Midden-Oosterse Noord-Afrikaanse en Afrikaanse afkomst zijn.

Zelfs als historici nooit serieus namen de Melungeon claim om Portugees of Moorish te zijn, kan het medische en genetische werk niet zo gemakkelijk worden afgedaan.

Wat kan het langdurige mysterie woord Melungeon mogelijk betekenen? Het werd gebruikt door Spaanse en Portugese Berbers om zichzelf te beschrijven. Maar nu is er nog een aanwijzing, die verder het bewijs versterkt van een islamitische oorsprong. Er zijn twee Turkse woorden; "melun" wat "verdoemd" of "verdamd" betekent en "can" wat "leven" of "ziel" betekent, samen gebruikt deze woorden - Uitgesproken Melungeon - vertalen als "een wiens leven of ziel is vervloekt." Wat heel passend zou lijken voor 200 Turkse Moslims ver weg van hun dierbaren en hun land.

De nakomelingen van de Melungeon mensen zijn overal te vinden, vooral degenen die voorouders hebben uit de zuidoostelijke VS, van welke ras dan ook met de volgende achternamen: Adams, Adkins, Bell, Bennett, Berry, Bowling, Chavis, Coleman, Collins, Gibson, Goins, Hall, Jackson, Lopes, Moore, Mullins, Nash, Robinson, Sexton en Williams. Als gevolg van voortdurend onderzoek hebben verschillende Amerikaanse beroemdheden onlangs hun Melungeon wortels ontdekt.

De Melungeon onderzoekers worden gesteund door subsidies van de regeringen van Portugal, Marokko en vooral Turkije. De Turken leveren Arabisch-lezende geleerden om records te vertalen uit het Ottomaanse Rijk. Onder de andere bekwame geleerden die bij dit onderzoek helpen, is Dr. Ahmad al-Hassan, auteur van "An Illustrated History of Islamic Science and Technology" uitgegeven door Cambridge University Press. Onderzoekssubsidie zijn ook binnengekomen van de humanities councils van South Carolina, Virginia, Kentucky en Georgia.

Veel Melungeons zijn enthousiast om te leren dat, hoewel ze zelf christenen zijn, hun voorouders moslims waren, en wat ze hebben bereikt. Deze realisatie heeft de vooroordelen die hun volk heeft geleden, in een beter perspectief geplaatst, niet alleen de oudere leden van hun families, maar ook nog levende. Een Melungeon vrouw die lijdt vanwege de donkere kleur van haar huid, of een Melungeon man die wordt aangevallen door twee mannen in Blacksburg VA in 1980 omdat ze dachten dat hij Iraans was, of een andere die wordt vastgehouden als een vermoedelijke Palestijn aan een Israëlische grensovergang terwijl hij met zijn familie de Heilige Land bezoekt. Al deze dingen hebben impact en wijzen op de waanzin van vooroordelen op basis van iemands fysieke kenmerken. De Melungeons waren Amerikanen, en christenen ook, en zelfs toen ze dachten dat ze Schots-Iers waren. Maar het maakte niet uit, omdat de rest van de Wereld gevangen zat in haar vooraf bepaalde vooroordelen.

De ervaring van de Melungeons laat zien dat zelfs als familiebanden niet op het oppervlak zichtbaar zijn, ze er wel zijn. De Melungeons, slachtoffers van een vroege vorm van etnische zuivering, zijn de voorouders van een significant aantal hedendaagse Amerikanen. Amerikanen die misschien niet weten dat ze afstammen van moslims en joden, Arabieren en Berbers, Afrikanen en Native Americans, Portugezen en Spanjaarden. En wanneer mensen kwaadaardig op een religieuze, raciale of etnische groep mikken die anders is dan wat ze zichzelf achten, dan schaden ze zichzelf werkelijk. Raciale en religieuze vooroordelen zijn niets meer dan zelfverminking. De mensheid is allemaal niet alleen figuurlijk - maar letterlijk - broers en zussen. Niet alleen in Gods ogen, maar ook in ware familiebanden.

De Melungeons, hoewel de meesten tegenwoordig christelijk zijn, zijn het levende erfgoed van de eerste golf van immigratie van de Islam naar de Nieuwe Wereld.

Dit artikel is slechts een fragment van het boek:

An Untold Story of Ethnic cleansing in America "The Melungeons" geschreven door N.Brent Kennedy en Robyn Vaughan Kennedy gepubliceerd door Mercer University press Macon Georgia 31207 copyright1994

ISBN 0-86554-445-X : Beschrijft het verhaal van de moslims in Amerika's vóór de aankomst van Christoffel Columbus.

Artikel afkomstig uit: MESSAGE, Juli 1996 door: Mahir Abdal-Razzaaq El

Maak kennis met een moslim Native American:

"Mijn naam is Mahir Abdal-Razzaaq El en ik ben een Cherokee Blackfoot American Indian die moslim is. Ik ben bekend als Eagle Sun Walker. Ik werk als Pipe Carrier Warrior voor de Northeastern Band of Cherokee Indians in New York City.

Er zijn andere moslims in onze groep. Voor het grootste deel zijn veel mensen zich niet bewust van het contact tussen Native Americans en de Islam dat meer dan duizend jaar geleden begon door enkele van de vroege moslimreizigers die ons bezochten. Sommige van deze moslimreizigers kwamen uiteindelijk onder ons te wonen.

Voor de meeste moslims en niet-moslims van vandaag is dit type informatie onbekend en is het nooit genoemd in de geschiedenisboeken. Er zijn veel documenten, verdragen, wetgeving en resoluties die tussen de 1600s en 1800s zijn aangenomen en die aantonen dat moslims hier daadwerkelijk aanwezig waren en zeer actief waren in de gemeenschappen waarin ze leefden. Verdragen zoals Peace and Friendship die in het jaar 1787 werd ondertekend op de Delaware River dragen de handtekeningen van Abdel-Khak en Muhammad Ibn Abdullah. Dit verdrag beschrijft onze voortdurende recht om te bestaan als een gemeenschap in de gebieden van handel, maritieme verzending, de heersende vorm van bestuur op dat moment, die in overeenstemming was met de Islam.

Volgens een federale rechtszaak van de Continental Congress hebben we geholpen om de adem van het leven in de vers geconstrueerde grondwet te blazen. Alle documenten bevinden zich momenteel in het National Archives en de Library of Congress.

Als u toegang heeft tot archieven in de staat South Carolina, lees dan de Moors Sundry Act van 1790... Bijna alle stammen woordenschat bevat het woord Allah. De traditionele kledingvoorschriften voor Indiaanse vrouwen omvatten de kimah en lange jurken. Voor mannen is de standaarduitrusting tulbanden en lange tops die tot de knieën reiken. Als u naar een van de oude boeken over Cherokee-kleding tot aan de tijd van 1832 zou kijken, zult u zien dat de mannen tulbanden droegen en de vrouwen lange hoofdbedekkingen droegen. De laatste Cherokee-hoofman die een islamitische naam had, was Ramadhan Ibn Wati van de Cherokees in 1866.

Steden in de Verenigde Staten en Canada dragen namen die van Indiase en islamitische afkomst zijn. Bent u zich ooit afgevraagd wat de naam Tallahassee betekent? Het betekent "Hij Allah zal u op een toekomstig moment redden."

Artikel afkomstig uit: MESSAGE, juli 1996, door: Mahir Abdal-Razzaaq El .

← Terug naar de Hoofdpagina